Purwaning Dumadi 41 FHB Father's Heart Bible™

41 ¹Sawuse rong taun genep kliwat, Pringon nyupena: panjenengane jumeneng ana ing sapinggire Bengawan Nil. ²Ana sapi pitu, lemu-lemu lan mulus, metu saka ing Bengawan Nil, banjur padha nyenggut ana ing satengahing glagah. ³Banjur ana sapi pitu liyane, ala lan kuru aking, metu saka ing Bengawan Nil nututi sapi mau, padha ngadeg ing sandhinge ana ing pinggir Bengawan Nil. ⁴Sapi-sapi kang ala lan kuru mau banjur mangan sapi pitu kang lemu lan apik mau, nuli Pringon wungu. ⁵Panjenengane sare maneh, banjur nyupena kang kapindho: ana wuli pitu, isi lan becik, thukul ing gagang siji. ⁶Sawuse iku, ana wuli pitu maneh kang thukul—cilik-cilik lan gosong kena angin wetan. ⁷Wuli kang gabug mau banjur nguntal wuli pitu kang isi lan mentes. Nuli Pringon wungu—jebul mung supena. ⁸Bareng esuk, panggalihe Pringon kuwur; banjur utusan nimbali para ahli sihir ing tanah Mesir kabeh lan para wong wicaksana kabeh. Pringon ngandikakake supenane marang wong-wong mau, nanging ora ana siji-sijia kang bisa negesi kanggo panjenengane.

⁹Lurahing juru ngunjuk banjur matur marang Pringon: “Ing dinten punika kawula kengetan dhateng kalepatan kawula. ¹⁰Nalika semanten Pringon duka dhateng para abdinipun, lajeng kawula kakunjara wonten ing griyanipun panggedhening prajurit jaga, sesarengan kaliyan lurahing juru damel roti. ¹¹Kawula kaliyan piyambakipun sami ngimpi ing dalu ingkang sami, saben impen wonten tegesipun piyambak-piyambak. ¹²Wonten tiyang nem-neman bangsa Ibrani, abdinipun panggedhening prajurit jaga, ingkang nunggil kaliyan kawula. Impen kawula sami kawula cariyosaken dhateng piyambakipun, lajeng dipuntegesi satunggal-satunggal miturut tegesipun piyambak. ¹³Sami kaliyan anggenipun negesi dhateng kawula, makaten ingkang kelampahan: kawula kawangsulaken dhateng kalenggahan kawula, dene ingkang satunggalipun kagantung.”

¹⁴Pringon banjur utusan nimbali Yusuf, nuli dheweke enggal-enggal digawa metu saka ing kunjara. Yusuf banjur cukuran, salin sandhangane, banjur sowan ing ngarsane Pringon. ¹⁵Pringon ngandika marang Yusuf: “Aku ngimpi, ora ana wong siji-sijia kang bisa negesi. Aku krungu bab kowe, yen kowe krungu impen, kowe bisa negesi.”

¹⁶“Dudu saka kuwasa kawula piyambak,” wangsulane Yusuf. “Rama kita ingkang badhe paring wangsulan ingkang sae dhateng Pringon.”

¹⁷Pringon banjur ngandika marang Yusuf: “Ing sajroning impenku, aku ngadeg ana ing pinggir Bengawan Nil. ¹⁸Ana sapi pitu kang lemu lan mulus metu saka ing Bengawan Nil, banjur padha nyenggut ing satengahing glagah. ¹⁹Banjur ana sapi pitu liyane metu nututi—kuru, ala banget, aking daginge—kang durung tau dakdeleng ana ing satanah Mesir kabeh. ²⁰Sapi-sapi kang kuru lan ala mau banjur mangan sapi pitu kang lemu kang dhisik mau. ²¹Nanging sanajan wis dipangan, babar pisan ora ketara, awit katone isih padha ala kaya sadurunge. Nuli aku tangi. ²²Ing sajroning impenku, aku weruh ana wuli pitu thukul ing gagang siji, isi lan becik. ²³Banjur sawuse iku ana wuli pitu kang thukul—garing, gabug, lan gosong kena angin wetan. ²⁴Wuli kang gabug mau banjur nguntal wuli pitu kang becik. Aku wis kandha marang para ahli sihir, nanging ora ana siji-sijia kang bisa nerangake marang aku.”

²⁵Ature Yusuf dhateng Pringon: “Supenanipun Pringon punika satunggal: Rama kita sampun medharaken dhateng Pringon bab ingkang badhe dipuntindakaken dening Panjenenganipun. ²⁶Sapi pitu ingkang sae punika pitung taun, dene wuli pitu ingkang sae ugi pitung taun—punika supena satunggal. ²⁷Sapi pitu ingkang kuru lan ala ingkang medal nututi punika pitung taun, dene wuli pitu ingkang kothong, gosong kabrangas angin wetan, punika pitung taun pailan. ²⁸Inggih punika ingkang kawula aturaken dhateng Pringon: Rama kita sampun nedahaken dhateng Pringon bab ingkang badhe dipuntindakaken dening Panjenenganipun. ²⁹Badhe wonten pitung taun kaluberan ageng ing saindenging tanah Mesir. ³⁰Lajeng badhe wonten pitung taun pailan. Sadaya kaluberan ing Mesir badhe kasupen, saha pailan badhe numpes tanah punika. ³¹Kaluberan wau badhe kasupen ing tanah ngriki, awit pailan ing sasampunipun badhe langkung awrat sanget. ³²Dene bab supenanipun Pringon kawongan ngantos kaping kalih punika, tegesipun Rama kita sampun netepaken prakawis punika kanthi gumathok, saha Rama kita badhe tumunten nindakaken.

³³Pramila mugi Pringon karsa madosi tiyang ingkang landhep ing budi saha wicaksana, lajeng kaparingana pangwaos nguwaosi tanah Mesir. ³⁴Mugi Pringon karsa tumindak saha ngangkat para pangreksa ing tanah punika, sarta mendhet sapralimaning pametuning tanah Mesir sadangunipun pitung taun kaluberan. ³⁵Tiyang-tiyang wau mugi nglempakna sadaya tedha ing taun-taun sae ingkang badhe dhateng punika, saha numpukna gandum wonten ing sangandhaping pangwaosipun Pringon minangka tedha ing kitha-kitha, lajeng karêksaa. ³⁶Tedha wau badhe dados simpenan kangge tanah punika sadangunipun pitung taun pailan ingkang badhe dhateng ing tanah Mesir, supados tanah punika boten tumpes dening pailan.”

Rancangan Kang Wicaksana Kanggo Taun-Taun Kang Bakal Teka

³⁷Rancangan iku katon prayoga tumrap Pringon lan sakabehing abdine. ³⁸Pringon ngandika marang para abdine: “Apa kita bisa nemu wong kaya mangkene iki, wong kang kadunungan Rohe Gusti Allah?” ³⁹Pringon banjur ngandika marang Yusuf: “Sarehne Gusti Allah wis nuduhake kabeh iki marang kowe, ora ana wong kang landhep ing budi lan wicaksana kaya kowe. ⁴⁰Kowe bakal nguwasani omahku; sakabehing rakyatku bakal padha mbangun turut marang prentahmu. Mung ing bab dhampar aku bakal luwih dhuwur tinimbang kowe.” ⁴¹Pringon banjur ngandika maneh marang Yusuf: “Delengen, kowe wis dakangkat nguwasani satanah Mesir kabeh.”

⁴²Pringon banjur nyopot ali-ali soca saka ing astane, banjur disarungake ing tangane Yusuf, sarta ngagemake sandhangan mori alus marang Yusuf lan ngalungake kalung mas ing gulune. ⁴³Pringon banjur ndhawuhake supaya Yusuf nitih kreta kang kapindho kagungane Pringon, lan ndhawuhi wong-wong supaya padha mbengok ana ing ngarepe Yusuf: “Padha jengkenga!” Mangkono Yusuf diangkat nguwasani satanah Mesir kabeh. ⁴⁴Pringon ngandika marang Yusuf: “Aku iki Pringon; tanpa kowe ora ana wong siji-sijia kang bakal ngobahake tangan utawa sikil ana ing satanah Mesir kabeh.” ⁴⁵Pringon banjur paring asma marang Yusuf: Zafnat-Paaneah, sarta maringi Asnat, anake wadon Potifera, imam ing kutha On, dadi bojone. Yusuf banjur budhal ndlajahi satanah Mesir. ^a a v45 On iku kutha gedhe ing Mesir lan dadi pusating pamujan srengenge — dening bangsa Yunani disebut Heliopolis, cedhak karo kutha Kairo ing jaman saiki.

⁴⁶Yusuf umure telung puluh taun nalika ngadhep ing ngarsane Pringon, raja ing Mesir. Yusuf banjur mundur saka ngarsane Pringon, nuli ndlajahi satanah Mesir kabeh. ⁴⁷Sajroning pitung taun kaluberan, bumi metokake pametu kang luber banget. ⁴⁸Yusuf nglumpukake sakabehing pangan sajroning pitung taun ing Mesir, banjur disimpen ana ing kutha-kutha; ing saben kutha disimpeni pangan saka pategalan ing saubenge. ⁴⁹Yusuf numpuk gandum kaya wedhine sagara—saking akehe nganti leren anggone ngetung; wis ora kena diitung. ⁵⁰Sadurunge tekane taun-taun pailan, Yusuf duwe anak lanang loro saka Asnat, anake wadon Potifera, imam ing kutha On. ⁵¹Yusuf ngarani anake pambarep Manasye: “Awit Rama kita wis ndadekake aku lali marang sakabehing kangelanku lan marang saisining omahe bapakku.” ^b b v51 Jeneng Manasye ategese “njalari lali.” ⁵²Anake kang kapindho dijenengake Efraim: “Awit Rama kita wis ndadekake aku subur ing tanah kasangsaranku.” ^c c v52 Jeneng Efraim ategese “subur.”

⁵³Pitung taun kaluberan ing tanah Mesir banjur entek. ⁵⁴Pitung taun pailan banjur wiwit, cocog karo kang wis dikandhakake Yusuf. Pailan ngenani sakabehing nagara, nanging ing satanah Mesir kabeh isih ana pangan. ⁵⁵Bareng pailan ngenani satanah Mesir kabeh, rakyat padha sesambat marang Pringon njaluk pangan. Pringon banjur ngandika marang wong Mesir kabeh: “Padha maranana Yusuf; apa kang didhawuhake, iku lakonana.” ⁵⁶Sajrone pailan sumebar ing saindenging bumi, Yusuf mbukak sakabehing gudhang panyimpenan, banjur ngedol gandum marang wong Mesir, awit pailan mau nemen banget ing tanah Mesir. ⁵⁷Wong saka saindenging bumi padha teka menyang Mesir arep tuku gandum saka Yusuf, awit pailan wis nyekel saindenging bumi.