ဖာရောဘုရင်၏ စိတ်မငြိမ်မသက်သောအိပ်စက်ခြင်း
ဖာရောသည် မည်သူမျှ မရှင်းပြနိုင်သော နွားနှင့် စပါးနှံ အိပ်မက်ကို မြင်၏။ အကျဉ်းခန်းမှ အလျင်အမြန် ခေါ်ထုတ်ခံရသော ယောသပ်သည် အဖြေအတွက် ငါတို့၏ခမည်းတော်ကို ချီးမွမ်းပြီး အစီအစဉ်တစ်ခုကို တင်ပြ၏ — ခုနစ်နှစ်ပတ်လုံး ငါးပုံတစ်ပုံကို သိုလှောင်ထားရန်။ သူသည် တစ်နံနက်တည်းအတွင်း အကျဉ်းသားမှ ဘုရင်ခံ ဖြစ်လာ၏။
41 1နှစ်နှစ်ပြည့်စုံစွာကုန်လွန်ပြီးနောက် ဖာရောဘုရင်သည် အိပ်မက်ကိုမက်တော်မူ၏။ မိမိသည် နိုင်းမြစ်အနီး၌ ရပ်လျက်နေသည်ကိုမြင်၏။ 2ချောမွေ့ဝဖြိုးသောနွားမ ခုနစ်ကောင်သည် နိုင်းမြစ်မှတက်လာ၍ ကိုင်းတောကြား၌ မြက်စားကြ၏။ 3ထို့နောက် ရုပ်ဆိုးပိန်ကြုံသော အခြားနွားမ ခုနစ်ကောင်သည် ၎င်းတို့နောက်မှ နိုင်းမြစ်မှတက်လာ၍ မြစ်ကမ်းပေါ်တွင် ပထမနွားများ၏အနီး၌ ရပ်နေကြ၏။ 4ရုပ်ဆိုးပိန်ကြုံသောနွားများသည် ချောမွေ့ဝဖြိုးသောနွား ခုနစ်ကောင်ကို စားလိုက်ကြ၏။ ထိုအခါ ဖာရောဘုရင်သည် နိုးထတော်မူ၏။ 5တစ်ဖန်အိပ်ပျော်ပြန်ရာ ဒုတိယအိပ်မက်ကိုမက်တော်မူ၏။ ဝဖြိုးကောင်းမွန်သော ဆန်စပါးနှံ ခုနစ်နှံသည် အရိုးတစ်ခုတည်းမှ ပေါက်ထွက်လာ၏။ 6ထို့နောက် အရှေ့လေကြောင့်ညှိုးနွမ်းသော ပိန်လှီသောစပါးနှံ ခုနစ်နှံ ပေါက်ထွက်လာ၏။ 7ပိန်လှီသောနှံများသည် ဝဖြိုးပြည့်ဝသောနှံ ခုနစ်နှံကို မျိုလိုက်ကြ၏။ ထိုအခါ ဖာရောဘုရင်သည် နိုးထတော်မူရာ ထိုအရာသည် အိပ်မက်ဖြစ်ကြောင်းသိ၏။ 8နံနက်အချိန်၌ ကိုယ်တော်၏စိတ်ဝိညာဉ်သည် မငြိမ်မသက်ဖြစ်သဖြင့် အဲဂုတ္တုပြည်ရှိ မှော်ဆရာအပေါင်းနှင့် ပညာရှိအပေါင်းကို စေလွှတ်ခေါ်ယူစေတော်မူ၏။ ဖာရောဘုရင်သည် မိမိအိပ်မက်များကို ထိုသူတို့အားပြောပြတော်မူသော်လည်း အဘယ်သူမျှ ကိုယ်တော်အား အနက်မဖွင့်ပြနိုင်ကြ။
9ထိုအခါ ဖလားတော်ဝန်ချုပ်က ဖာရောဘုရင်အား “ယနေ့ အကျွန်ုပ်သည် မိမိအပြစ်များကို သတိရပါ၏။ 10ဖာရောဘုရင်သည် မိမိကျွန်များကို အမျက်ထွက်တော်မူသဖြင့် အကျွန်ုပ်နှင့် မုန့်ဖုတ်ဝန်ချုပ်ကို ကိုယ်ရံတော်မှူး၏အိမ်၌ အချုပ်ထားတော်မူ၏။ 11အကျွန်ုပ်နှင့်သူသည် တစ်ညတည်းတွင် အသီးသီးအိပ်မက်မက်ကြ၍ အိပ်မက်တစ်ခုစီသည် မိမိ၏အနက်အဓိပ္ပာယ်ရှိပါ၏။ 12ကိုယ်ရံတော်မှူး၏ကျွန်ဖြစ်သော ဟေဗြဲအမျိုးသားလူငယ်တစ်ဦးသည် အကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူရှိပါ၏။ အကျွန်ုပ်တို့သည် မိမိတို့အိပ်မက်များကို သူ့အားပြောပြရာ သူသည် တစ်ခုစီ၏အနက်အတိုင်း အနက်ဖွင့်ပြပါ၏။ 13သူဖွင့်ပြသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်ပျက်လာပါ၏။ အကျွန်ုပ်သည် မိမိရာထူး၌ ပြန်လည်ခန့်ထားခြင်းခံရ၍ အခြားသူမှာ ကွပ်မျက်ခြင်းခံရပါ၏” ဟု လျှောက်၏။
14ထိုအခါ ဖာရောဘုရင်သည် ယောသပ်ကို ခေါ်စေတော်မူသဖြင့် သူ့ကို မြေတွင်းအကျဉ်းထောင်မှ အလျင်အမြန်ထုတ်ဆောင်ခဲ့ကြ၏။ သူသည် ဆံမုတ်ဆိတ်ကိုရိတ်၍ အဝတ်ကိုလဲပြီးလျှင် ဖာရောဘုရင်ရှေ့တော်သို့ ဝင်လာ၏။ 15ဖာရောဘုရင်က ယောသပ်အား “ငါသည် အဘယ်သူမျှ အနက်မဖွင့်နိုင်သော အိပ်မက်တစ်ခုကို မက်ခဲ့ပြီ။ သင်သည် အိပ်မက်ကိုကြားလျှင် အနက်ဖွင့်နိုင်သည်ဟု သင့်အကြောင်းကို ငါကြားသိရ၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
16ယောသပ်က “ထိုသို့ပြုနိုင်ရန် အကျွန်ုပ်၌ အစွမ်းမရှိပါ။ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ဖာရောဘုရင်အား ချမ်းသာသောအဖြေကို ပေးတော်မူပါလိမ့်မည်” ဟု ပြန်လျှောက်၏။
17ထိုအခါ ဖာရောဘုရင်က ယောသပ်အား “ငါ၏အိပ်မက်တွင် ငါသည် နိုင်းမြစ်ကမ်းပေါ်၌ ရပ်လျက်နေ၏။ 18ဝဖြိုးချောမွေ့သောနွားမ ခုနစ်ကောင်သည် နိုင်းမြစ်မှတက်လာ၍ ကိုင်းတောကြား၌ မြက်စားကြ၏။ 19ထို့နောက် အသားပိန်ကြုံ၍ အလွန်ရုပ်ဆိုးသော အခြားနွားမ ခုနစ်ကောင်သည် ၎င်းတို့နောက်မှ တက်လာ၏။ ထိုကဲ့သို့သောနွားများကို အဲဂုတ္တုပြည်တစ်ပြည်လုံးတွင် ငါတစ်ခါမျှ မမြင်ဖူး။ 20ပိန်ကြုံ၍ ရုပ်ဆိုးသောနွားများသည် ပထမဝဖြိုးသောနွား ခုနစ်ကောင်ကို စားလိုက်ကြ၏။ 21ထိုနွားများကိုစားပြီးသော်လည်း စားခဲ့ကြောင်းကို အဘယ်သူမျှမသိနိုင်။ အကြောင်းမူကား ၎င်းတို့သည် ယခင်ကဲ့သို့ပင် ရုပ်ဆိုးလျက်ရှိနေသေး၏။ ထိုအခါ ငါနိုးထ၏။ 22တစ်ဖန် ငါ၏အိပ်မက်တွင် ပြည့်ဝကောင်းမွန်သော စပါးနှံ ခုနစ်နှံသည် အရိုးတစ်ခုတည်းမှ ပေါက်ထွက်လာသည်ကို မြင်၏။ 23ထို့နောက် ညှိုးနွမ်းပိန်လှီ၍ အရှေ့လေကြောင့်ခြောက်သွေ့သော စပါးနှံ ခုနစ်နှံ ပေါက်ထွက်လာ၏။ 24ပိန်လှီသောနှံများသည် ကောင်းမွန်သောနှံ ခုနစ်နှံကို မျိုလိုက်ကြ၏။ ငါသည် ဤအကြောင်းကို မှော်ဆရာတို့အားပြောပြသော်လည်း အဘယ်သူမျှ ငါ့အား ရှင်းပြနိုင်ခြင်းမရှိ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
25ယောသပ်က ဖာရောဘုရင်အား “ဖာရောဘုရင်၏အိပ်မက်များသည် တစ်ခုတည်းဖြစ်ပါ၏။ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် မိမိပြုတော်မူမည့်အရာကို ဖာရောဘုရင်အား ဖော်ပြတော်မူပြီ။ 26ကောင်းမွန်သောနွား ခုနစ်ကောင်သည် ခုနစ်နှစ်ဖြစ်၍ ကောင်းမွန်သောစပါးနှံ ခုနစ်နှံသည်လည်း ခုနစ်နှစ်ဖြစ်ပါ၏။ ၎င်းသည် အိပ်မက်တစ်ခုတည်းဖြစ်၏။ 27၎င်းတို့နောက်မှတက်လာသော ပိန်လှီရုပ်ဆိုးသောနွား ခုနစ်ကောင်သည် ခုနစ်နှစ်ဖြစ်၍ အရှေ့လေကြောင့်ခြောက်သွေ့သော အချည်းနှီးသောနှံ ခုနစ်နှံသည်လည်း အစာခေါင်းပါးသော ခုနစ်နှစ်ဖြစ်ပါ၏။ 28အကျွန်ုပ်သည် ဖာရောဘုရင်အား လျှောက်ထားသည်ကား ဤအတိုင်းပင်ဖြစ်ပါ၏။ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် မိမိပြုတော်မူမည့်အရာကို ဖာရောဘုရင်အား ပြတော်မူပြီ။ 29အဲဂုတ္တုပြည်တစ်ပြည်လုံးတွင် အလွန်ကြွယ်ဝပြည့်စုံသော ခုနစ်နှစ်သည် ရောက်လာလိမ့်မည်။ 30ထို့နောက် အစာခေါင်းပါးသော ခုနစ်နှစ် ဆက်လက်ရောက်လာလိမ့်မည်။ အဲဂုတ္တုပြည်ရှိ ကြွယ်ဝမှုအလုံးစုံကို မေ့လျော့ကြလိမ့်မည်။ အစာခေါင်းပါးခြင်းသည်လည်း တစ်ပြည်လုံးကို ဖျက်ဆီးလိမ့်မည်။ 31နောက်ဆက်တွဲရောက်လာမည့် အစာခေါင်းပါးခြင်းသည် အလွန်ဆိုးရွားမည်ဖြစ်သောကြောင့် ထိုပြည်၌ ကြွယ်ဝမှုကို မေ့လျော့ကြလိမ့်မည်။ 32ဖာရောဘုရင်၏အိပ်မက်သည် နှစ်ကြိမ်ထပ်၍ပေါ်ထွန်းခြင်း၏အနက်မှာ ဤအမှုကို ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ခိုင်ခံ့စွာစီရင်ထားတော်မူ၍ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် မကြာမီ ထိုအမှုကို ပြုတော်မူမည်ဖြစ်ကြောင်းဖြစ်ပါ၏။
33သို့ဖြစ်၍ ဖာရောဘုရင်သည် အသိဉာဏ်ကောင်း၍ ပညာရှိသောသူတစ်ဦးကိုရှာ၍ အဲဂုတ္တုပြည်ကို အုပ်စိုးစေသင့်ပါ၏။ 34ဖာရောဘုရင်သည် ဆောင်ရွက်တော်မူ၍ တစ်ပြည်လုံးအပေါ်တွင် ကြီးကြပ်အုပ်ချုပ်သူများကိုခန့်ထားပြီး ကြွယ်ဝသောခုနစ်နှစ်အတွင်း အဲဂုတ္တုပြည်၏ထွက်ကုန် ငါးပုံတစ်ပုံကို ကောက်ယူစေသင့်ပါ၏။ 35ထိုသူတို့သည် ရောက်လာမည့်ကောင်းသောနှစ်များ၏ စားနပ်ရိက္ခာအလုံးစုံကို စုသိမ်း၍ ဖာရောဘုရင်၏လက်အောက်တွင် မြို့များ၌ စားနပ်ရိက္ခာအဖြစ် ဆန်စပါးကိုသိုလှောင်ပြီး စောင့်ထိန်းကြပါစေ။ 36ထိုစားနပ်ရိက္ခာသည် အဲဂုတ္တုပြည်သို့ရောက်လာမည့် အစာခေါင်းပါးသောခုနစ်နှစ်အတွင်း ထိုပြည်အတွက် သိုလှောင်ထားရာ ဖြစ်လိမ့်မည်။ သို့မှသာ ထိုပြည်သည် အစာခေါင်းပါးခြင်းကြောင့် ပျက်စီးဆုံးရှုံးခြင်းမရှိရ” ဟု လျှောက်၏။
ရှေ့ရောက်လာမည့်နှစ်များအတွက် ပညာရှိသောအကြံအစည်
37ထိုအကြံအစည်သည် ဖာရောဘုရင်နှင့် ကိုယ်တော်၏ကျွန်အပေါင်းအဖို့ ကောင်းမြတ်သည်ဟု ထင်မြင်ကြ၏။ 38ဖာရောဘုရင်က မိမိကျွန်များအား “ဘုရားသခင်၏ဝိညာဉ်တော် ကိန်းဝပ်သောသူ၊ ဤကဲ့သို့သောသူကို ငါတို့ ရှာတွေ့နိုင်မည်လော” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ 39ဖာရောဘုရင်က ယောသပ်အား “ဘုရားသခင်သည် ဤအရာအလုံးစုံကို သင့်အားပြတော်မူသောကြောင့် သင်ကဲ့သို့ အသိဉာဏ်ကောင်း၍ ပညာရှိသောသူ တစ်ဦးမျှမရှိ။ 40သင်သည် ငါ့အိမ်တော်ကို အုပ်စိုးရမည်။ ငါ၏လူအပေါင်းတို့သည် သင့်အမိန့်ကို နာခံကြလိမ့်မည်။ ရာဇပလ္လင်၌သာ ငါသည် သင့်ထက်ကြီးမြတ်မည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ 41တစ်ဖန် ဖာရောဘုရင်က ယောသပ်အား “ကြည့်လော့၊ ငါသည် သင့်ကို အဲဂုတ္တုပြည်တစ်ပြည်လုံးအပေါ်တွင် ခန့်ထားပြီ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
42ဖာရောဘုရင်သည် မိမိလက်မှ တံဆိပ်လက်စွပ်ကိုချွတ်၍ ယောသပ်၏လက်၌ စွပ်ပေးပြီးလျှင် ပိတ်ချောကို ဝတ်ဆင်ပေးကာ သူ၏လည်ပင်း၌ ရွှေဆွဲကြိုးကို ဆွဲပေးတော်မူ၏။ 43ဖာရောဘုရင်သည် ယောသပ်ကို မိမိ၏ဒုတိယရထားတော်ပေါ်တွင် စီးစေ၍ သူ၏ရှေ့တွင် “ဒူးထောက်ကြလော့” ဟု ကြွေးကြော်စေပြီး သူ့ကို အဲဂုတ္တုပြည်တစ်ပြည်လုံးအပေါ်တွင် ခန့်ထားတော်မူ၏။ 44ဖာရောဘုရင်က ယောသပ်အား “ငါသည် ဖာရောဘုရင်ဖြစ်၏။ သင်၏အမိန့်မရှိဘဲ အဲဂုတ္တုပြည်တစ်ပြည်လုံးတွင် အဘယ်သူမျှ လက်ခြေကိုမျှ မလှုပ်ရှားရ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ 45ဖာရောဘုရင်သည် ယောသပ်အား ဇာဖနသ်ဖာနာ ဟု အမည်မှည့်၍ ဩနမြို့၏ယဇ်ပုရောဟိတ် ဖောတိဖေရ၏သမီး အာသနတ်ကို မယားအဖြစ် ပေးစားတော်မူ၏။ ထို့နောက် ယောသပ်သည် အဲဂုတ္တုပြည်တစ်ပြည်လုံးကို အုပ်ချုပ်ရန် ထွက်သွား၏။ a a v45 ဩနသည် အဲဂုတ္တုပြည်၏ အရေးပါသောမြို့ကြီးဖြစ်၍ နေကိုကိုးကွယ်ရာ ဌာနချုပ်ဖြစ်၏။ ဂရိလူမျိုးတို့က ဟေလီယိုပိုလိမြို့ဟုခေါ်ဆို၍ ယနေ့ခေတ် ကိုင်ရိုမြို့အနီးတွင် တည်ရှိ၏။
46ယောသပ်သည် အဲဂုတ္တုဘုရင် ဖာရော၏ရှေ့တော်၌ ရပ်သောအခါ အသက်သုံးဆယ်ရှိ၏။ သူသည် ဖာရောဘုရင်ထံတော်မှ ထွက်ခွာ၍ အဲဂုတ္တုပြည်တစ်ပြည်လုံးကို လှည့်လည်သွားလာ၏။ 47ကြွယ်ဝသောခုနစ်နှစ်အတွင်း ထိုပြည်သည် အသီးအနှံ များပြားစွာထွက်၏။ 48သူသည် အဲဂုတ္တုပြည်၌ ထိုခုနစ်နှစ်အတွင်း ထွက်သမျှသောစားနပ်ရိက္ခာကို စုသိမ်း၍ မြို့များ၌ သိုလှောင်ထား၏။ မြို့တစ်မြို့စီ၌ ၎င်းပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လယ်ကွင်းများ၏ စားနပ်ရိက္ခာကို သိုလှောင်ထား၏။ 49ယောသပ်သည် ပင်လယ်သဲလုံးနှင့်အမျှ များပြားသောဆန်စပါးကို သိုလှောင်ထား၏။ အလွန်များပြားသောကြောင့် ရေတွက်ခြင်းကိုမပြုတော့ဘဲနေ၏။ အကြောင်းမူကား ရေတွက်၍မရနိုင်။ 50အစာခေါင်းပါးသောနှစ်များ မတိုင်မီ ယောသပ်သည် ဩနမြို့၏ယဇ်ပုရောဟိတ် ဖောတိဖေရ၏သမီး အာသနတ်နှင့် သားနှစ်ယောက်ကိုရ၏။ 51ယောသပ်သည် သားဦးကို မနာရှေ ဟု အမည်မှည့်လျက် “ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ငါ၏ဆင်းရဲဒုက္ခအလုံးစုံနှင့် ငါ့အဖ၏အိမ်ထောင်စုအလုံးစုံကို ငါ့အား မေ့လျော့စေတော်မူသောကြောင့်တည်း” ဟုဆို၏။ b b v51 မနာရှေ ဟူသောအမည်၏အနက်မှာ “မေ့လျော့စေခြင်း” ဟုဆိုလို၏။ 52ဒုတိယသားကို ဧဖရိမ် ဟု အမည်မှည့်လျက် “ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ငါဆင်းရဲဒုက္ခခံရသောပြည်၌ ငါ့ကို တိုးပွားများပြားစေတော်မူသောကြောင့်တည်း” ဟုဆို၏။ c c v52 ဧဖရိမ် ဟူသောအမည်၏အနက်မှာ “တိုးပွားများပြားခြင်း” ဟုဆိုလို၏။
53အဲဂုတ္တုပြည်၌ ကြွယ်ဝသောခုနစ်နှစ်သည် ကုန်ဆုံးသွား၏။ 54ယောသပ်ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း အစာခေါင်းပါးသောခုနစ်နှစ် စတင်လာ၏။ ခပ်သိမ်းသောပြည်တို့၌ အစာခေါင်းပါးသော်လည်း အဲဂုတ္တုပြည်တစ်ပြည်လုံးတွင်မူ အစားအစာရှိ၏။ 55အဲဂုတ္တုပြည်တစ်ပြည်လုံး၌ အစာခေါင်းပါးသောအခါ လူတို့သည် အစားအစာအတွက် ဖာရောဘုရင်ထံ အော်ဟစ်တောင်းခံကြ၏။ ဖာရောဘုရင်က အဲဂုတ္တုအမျိုးသားအပေါင်းအား “ယောသပ်ထံသို့သွား၍ သူပြောသမျှအတိုင်း ပြုကြလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ 56အစာခေါင်းပါးခြင်းသည် တစ်ပြည်လုံးသို့ ပျံ့နှံ့လာသောအခါ ယောသပ်သည် ကုန်လှောင်ရုံအလုံးစုံကိုဖွင့်၍ အဲဂုတ္တုအမျိုးသားတို့အား ဆန်စပါးရောင်းချ၏။ အကြောင်းမူကား အဲဂုတ္တုပြည်၌ အစာခေါင်းပါးခြင်းသည် အလွန်ဆိုးရွား၏။ 57မြေကြီးသားအပေါင်းတို့သည် ယောသပ်ထံမှ ဆန်စပါးဝယ်ယူရန် အဲဂုတ္တုပြည်သို့ လာကြ၏။ အကြောင်းမူကား မြေတစ်ပြင်လုံး၌ အစာခေါင်းပါးခြင်းသည် ပြင်းထန်လျက်ရှိ၏။