ကမ္ဘာဦး 42 FHB Father's Heart Bible™

42 ¹ယာကုပ်သည် အီဂျစ်ပြည်၌စပါးရှိသည်ကို သိမြင်သောအခါ၊ မိမိသားတို့အား “သင်တို့သည် အဘယ်ကြောင့် အချင်းချင်းကြည့်၍နေကြသနည်း” ဟုဆို၏။ ²ထို့နောက် “ကြည့်လော့၊ အီဂျစ်ပြည်၌စပါးရှိသည်ကို ငါကြားသိရ၏။ ထိုပြည်သို့ဆင်းသွား၍ ငါတို့အတွက် ဝယ်ကြလော့။ သို့မှသာ ငါတို့သည် မသေဘဲ အသက်ရှင်ကြလိမ့်မည်” ဟုဆို၏။ ³သို့ဖြစ်၍ ယောသပ်၏အစ်ကိုတစ်ဆယ်သည် အီဂျစ်ပြည်မှစပါးဝယ်ရန် ဆင်းသွားကြ၏။ ⁴သို့ရာတွင် ယာကုပ်သည် ဘေးဥပဒ်တစ်စုံတစ်ရာ ဗင်္ယာမိန်၌ဖြစ်မည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ယောသပ်၏ညီ ဗင်္ယာမိန်ကို သူတို့နှင့်အတူ မစေလွှတ်ဘဲနေ၏။ ⁵ခါနာန်ပြည်၌ အစာငတ်မွတ်ခေါင်းပါးသောကြောင့် ဣသရေလ၏သားတို့သည် လာရောက်သူများနှင့်အတူ စပါးဝယ်ရန်လာကြ၏။ ⁶ယောသပ်သည် တစ်ပြည်လုံးကို အုပ်စိုးသောမင်းဖြစ်၍ ပြည်သားအပေါင်းတို့အား စပါးရောင်းချလျက်ရှိ၏။ ယောသပ်၏အစ်ကိုတို့သည် ရောက်လာ၍ မြေပြင်၌ဦးညွှတ်လျက် ရှိခိုးကြ၏။ ⁷ယောသပ်သည် အစ်ကိုတို့ကိုမြင်၍ မှတ်မိသော်လည်း သူစိမ်းကဲ့သို့ပြုမူ၍ သူတို့အား ကြမ်းတမ်းစွာ “သင်တို့သည် အဘယ်အရပ်မှလာကြသနည်း” ဟုမေး၏။ သူတို့က “အစာဝယ်ရန် ခါနာန်ပြည်မှလာကြပါသည်” ဟုဆိုကြ၏။

⁸ယောသပ်သည် အစ်ကိုတို့ကို မှတ်မိသော်လည်း သူတို့မူကား ယောသပ်ကို မမှတ်မိကြ။ ⁹ထိုအခါ ယောသပ်သည် သူတို့အကြောင်းမြင်မက်ခဲ့သော အိပ်မက်များကို သတိရ၍ သူတို့အား “သင်တို့သည် သူလျှိုများဖြစ်ကြ၏။ ဤပြည်၏ အားနည်းသောအရပ်များကို ကြည့်ရှုရန်လာကြသည်” ဟုဆို၏။

¹⁰သို့ရာတွင် သူတို့က “သခင်၊ ထိုသို့မဟုတ်ပါ။ ကိုယ်တော့်ကျွန်တို့သည် အစာဝယ်ရန်သာ လာကြပါသည်။ ¹¹အကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည် လူတစ်ဦးတည်း၏သားများဖြစ်ကြပါ၏။ အကျွန်ုပ်တို့သည် ရိုးသားသောသူများဖြစ်ကြ၏။ ကိုယ်တော့်ကျွန်တို့သည် သူလျှိုများ မည်သည့်အခါမျှ မဖြစ်ခဲ့ပါ” ဟုဆိုကြ၏။

¹²သူကမူ “ထိုသို့မဟုတ်၊ သင်တို့သည် ဤပြည်၏ အားနည်းသောအရပ်များကို ရှာဖွေရန်လာကြသည်” ဟုဆို၏။

¹³သူတို့က “ကိုယ်တော့်ကျွန်တို့သည် ခါနာန်ပြည်၌နေသော လူတစ်ဦးတည်း၏သား၊ ညီအစ်ကိုတစ်ဆယ့်နှစ်ယောက်ဖြစ်ကြပါ၏။ အငယ်ဆုံးသောသူမှာ ယနေ့ အကျွန်ုပ်တို့၏အဖနှင့်အတူရှိ၍ တစ်ယောက်မှာ ပျောက်ဆုံးသွားပါပြီ” ဟုဆိုကြ၏။

¹⁴ယောသပ်က “ငါဆိုခဲ့သည့်အတိုင်းပင်တည်း၊ သင်တို့သည် သူလျှိုများဖြစ်ကြ၏။ ¹⁵ဤနည်းဖြင့် သင်တို့ကို စစ်ဆေးမည်။ ဖာရောမင်းအသက်ရှင်သည်မှန်သကဲ့သို့ သင်တို့၏ညီအငယ်ဆုံး ဤအရပ်သို့ မရောက်လာလျှင် သင်တို့သည် ဤအရပ်မှ ထွက်သွားရကြမည်မဟုတ်။ ¹⁶သင်တို့တွင်တစ်ယောက်ကို စေလွှတ်၍ သင်တို့၏ညီကို ခေါ်ဆောင်ခဲ့စေ၊ ကြွင်းသောသူတို့မူကား အကျဉ်းခံလျက်နေကြစေ။ သို့မှသာ သင်တို့၌ သစ္စာရှိမရှိ၊ သင်တို့၏စကားကို စစ်ဆေးနိုင်မည်။ သို့မဟုတ်လျှင် ဖာရောမင်းအသက်ရှင်သည်မှန်သကဲ့သို့ သင်တို့သည် အမှန်ပင် သူလျှိုများဖြစ်ကြ၏” ဟုဆို၏။ ¹⁷ထို့နောက် သူတို့အားလုံးကို သုံးရက်ပတ်လုံး အကျဉ်းထဲ၌ စုထည့်ထားလေ၏။ ¹⁸တတိယနေ့တွင် ယောသပ်က “ဤသို့ပြု၍ အသက်ရှင်ကြလော့။ အကြောင်းမူကား ငါသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်ကို ကြောက်ရွံ့ရိုသေ၏။ ^a a v18 ယောသပ်သည် မိမိကြောက်ရွံ့သောဘုရား—ငါတို့၏ခမည်းတော်—ကို အမည်တပ်ခေါ်ဆိုလျက်၊ အစ်ကိုတို့ရှေ့၌ အသွင်ဖျောက်ထားစဉ်ပင် မိမိ၏အမှန်တကယ်သစ္စာခံမှုကို သက်သေပြ၏။ ယောသပ်၏အကြောင်းအရာ တစ်လျှောက်လုံး၌ မမြင်နိုင်သောလက်တော်ဖြင့် ခြေလှမ်းတိုင်းကို ပို့ဆောင်ခဲ့သော ခမည်းတော်သည် သူ၏အစ်ကိုတို့ ကိုးကွယ်သော ခမည်းတော်ပင်ဖြစ်တော်မူ၏။ ¹⁹သင်တို့သည် ရိုးသားသောသူများဖြစ်လျှင် သင်တို့၏ညီအစ်ကိုတစ်ယောက်ကို ဤအရပ် အကျဉ်းထဲ၌နေစေ၍ ကြွင်းသောသူတို့မူကား သင်တို့အိမ်ထောင်စုများ၏ အစာငတ်မွတ်မှုအတွက် စပါးကိုယူဆောင်သွားကြလော့။ ²⁰သင်တို့၏ညီအငယ်ဆုံးကို ငါ့ထံသို့ ခေါ်ဆောင်ခဲ့ကြလော့။ သို့မှသာ သင်တို့၏စကားမှန်ကြောင်းတည်၍ သင်တို့မသေရကြ” ဟုဆို၏။ သူတို့သည်လည်း ထိုအတိုင်းပြုကြ၏။

²¹ထိုအခါ သူတို့သည် အချင်းချင်း “ငါတို့သည် ညီနှင့်ပတ်သက်၍ အမှန်ပင်အပြစ်ရှိကြ၏။ သူသည် ငါတို့အား တောင်းပန်သောအခါ သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်ဒုက္ခရောက်သည်ကို ငါတို့မြင်ရလျက် နားမထောင်ခဲ့ကြ။ ထို့ကြောင့် ဤဒုက္ခသည် ငါတို့အပေါ်သို့ ရောက်လာ၏” ဟုဆိုကြ၏။ ²²ရုဗင်က “ထိုသူငယ်ကို မပြစ်မှားကြနှင့်ဟု ငါပြောခဲ့သည်မဟုတ်လော။ သင်တို့သည် နားမထောင်ကြ။ ယခုမှာ သူ၏အသွေးကို ပြန်တောင်းခံခြင်းခံရပြီ” ဟုပြန်ပြော၏။ ²³သူတို့အကြား၌ စကားပြန်တစ်ဦးရှိသောကြောင့် ယောသပ်သည် သူတို့၏စကားကို နားလည်သည်ကို သူတို့မသိကြ။ ²⁴ယောသပ်သည် သူတို့ထံမှလှည့်ထွက်၍ ငိုကြွေးပြီးလျှင် ပြန်လာကာ သူတို့နှင့် စကားပြောဆို၏။ ထို့နောက် သူတို့ထဲမှ ရှိမောင်ကိုခေါ်ယူ၍ သူတို့မျက်မှောက်၌ ချည်နှောင်လေ၏။

²⁵ထို့နောက် ယောသပ်သည် သူတို့၏အိတ်များကို စပါးဖြင့်ဖြည့်ပေးရန်၊ လူတိုင်း၏ငွေကို သူ့အိတ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်ပေးရန်၊ ခရီးအတွက် ရိက္ခာပေးရန် အမိန့်ပေး၏။ သူတို့အတွက် ထိုအတိုင်းပြုလေ၏။ ²⁶ထို့နောက် သူတို့သည် မိမိတို့စပါးကို မြည်းများပေါ်တင်၍ ထိုအရပ်မှ ထွက်ခွာသွားကြ၏။ ²⁷တည်းခိုရာအရပ်၌ တစ်ယောက်သည် မိမိမြည်းကို အစာကျွေးရန် အိတ်ကိုဖွင့်လိုက်သောအခါ အိတ်ဝ၌ မိမိ၏ငွေကိုတွေ့မြင်၏။ ²⁸သူသည် အစ်ကိုတို့အား “ငါ၏ငွေကို ပြန်ထည့်ထားပြီ၊ ကြည့်ကြလော့၊ ငါ့အိတ်ထဲ၌ရှိ၏” ဟုဆို၏။ ထိုအခါ သူတို့သည် စိတ်ပျက်အားလျော့၍ တုန်လှုပ်လျက် အချင်းချင်း “ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ငါတို့၌ အဘယ်သို့ ပြုတော်မူသနည်း” ဟုဆိုကြ၏။ ^b b v28 ခမည်းတော်၏လက်တော် အလုပ်လုပ်နေသည်ကို အစ်ကိုတို့ ပထမဆုံးအကြိမ် သတိပြုမိခြင်းဖြစ်၏။ သူတို့သည် ကြောက်ရွံ့နေစဉ်ပင် ဤအရာသည် ကံတိုက်ဆိုင်မှုထက် ပို၍ကြီးမားကြောင်းကို သိမြင်ကြ၏။ ခမည်းတော်သည် ယောသပ်၏ ဖုံးကွယ်ထားသောကရုဏာတော်အားဖြင့် သူတို့ကို အိမ်သို့ စိတ်ရှည်စွာ ပြန်လည်ပို့ဆောင်လျက်ရှိတော်မူ၏။ ²⁹သူတို့သည် ခါနာန်ပြည်၌ရှိသော မိမိတို့အဖ ယာကုပ်ထံသို့ ရောက်လာ၍ မိမိတို့၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို သူ့အား ဤသို့ပြောပြကြ၏— ³⁰“ထိုပြည်၏အရှင်ဖြစ်သောသူသည် အကျွန်ုပ်တို့အား ကြမ်းတမ်းစွာပြောဆို၍ အကျွန်ုပ်တို့ကို ပြည်ကိုထောက်လှမ်းသော သူလျှိုများကဲ့သို့ ဆက်ဆံပါ၏။ ³¹သို့ရာတွင် အကျွန်ုပ်တို့က သူ့အား ‘အကျွန်ုပ်တို့သည် ရိုးသားသောသူများဖြစ်ကြ၏။ အကျွန်ုပ်တို့သည် သူလျှိုများ မည်သည့်အခါမျှ မဖြစ်ပါ။ ³²အကျွန်ုပ်တို့သည် အကျွန်ုပ်တို့အဖ၏သား၊ ညီအစ်ကိုတစ်ဆယ့်နှစ်ယောက်ဖြစ်ကြ၏။ တစ်ယောက်မှာ ပျောက်ဆုံးသွား၍ အငယ်ဆုံးသောသူမှာ ခါနာန်ပြည်၌ အကျွန်ုပ်တို့အဖနှင့်အတူ ယခုရှိပါသည်’ ဟုဆိုခဲ့ပါ၏။ ³³ထိုပြည်၏အရှင်ဖြစ်သောသူက အကျွန်ုပ်တို့အား ‘သင်တို့ရိုးသားကြောင်းကို ဤသို့ငါသိရမည်။ သင်တို့ညီအစ်ကိုတစ်ယောက်ကို ငါ့ထံတွင်ထားခဲ့၍ သင်တို့အိမ်ထောင်စုများ၏ အစာငတ်မွတ်မှုအတွက် စပါးကိုယူ၍ သွားကြလော့။ ³⁴သင်တို့၏ညီအငယ်ဆုံးကို ငါ့ထံသို့ ခေါ်ဆောင်ခဲ့ကြလော့။ သို့မှ သင်တို့သည် သူလျှိုများမဟုတ်ဘဲ ရိုးသားသောသူများဖြစ်ကြောင်း ငါသိရမည်။ သင်တို့၏ညီကိုလည်း ငါပြန်ပေးမည်။ သင်တို့သည်လည်း ဤပြည်၌ ကုန်သွယ်နိုင်ကြလိမ့်မည်’ ဟုဆိုပါ၏” ဟု အဖအားပြောပြကြ၏။

³⁵သူတို့သည် မိမိတို့အိတ်များကို သွန်ထုတ်သောအခါ လူတိုင်း မိမိအိတ်ထဲ၌ မိမိ၏ငွေထုပ်ကို တွေ့ရှိကြ၏။ မိမိတို့၏ငွေထုပ်များကိုမြင်သောအခါ သူတို့နှင့် သူတို့အဖသည် ကြောက်ရွံ့ကြ၏။ ³⁶သူတို့အဖ ယာကုပ်က “သင်တို့သည် ငါ့ကို သားမဲ့ဖြစ်စေကြပြီ။ ယောသပ်လည်းပျောက်၊ ရှိမောင်လည်းပျောက်၊ ယခုတစ်ဖန် ဗင်္ယာမိန်ကို ယူသွားမည်။ ဤအမှုအလုံးစုံသည် ငါ့တစ်ဖက်၌သာ ရှိ၏” ဟုဆို၏။

³⁷ရုဗင်က မိမိအဖအား “အကျွန်ုပ်သည် သူ့ကို အဖ့ထံသို့ ပြန်မခေါ်ဆောင်ခဲ့လျှင် အကျွန်ုပ်၏သားနှစ်ယောက်ကို ကွပ်မျက်ပါ။ သူ့ကို အကျွန်ုပ်လက်သို့အပ်ပါ။ အကျွန်ုပ်သည် သူ့ကို အဖ့ထံသို့ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်ခဲ့ပါမည်” ဟုဆို၏။

³⁸ယာကုပ်က “ငါ့သားသည် သင်တို့နှင့်အတူ မဆင်းသွားရ။ အကြောင်းမူကား သူ၏အစ်ကိုသေဆုံးပြီဖြစ်၍ သူတစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရစ်၏။ သင်တို့သွားမည့်ခရီး၌ သူ၌ ဘေးဥပဒ်တစ်စုံတစ်ရာ တွေ့ကြုံလျှင် ငါ၏ဖြူသောဆံပင်ကို ဝမ်းနည်းပူဆွေးခြင်းနှင့်တကွ မရဏာတွင်းသို့ သင်တို့ သက်ဆင်းစေကြလိမ့်မည်” ဟုဆို၏။