ഉൽപത്തി 42 FHB Father's Heart Bible™

42 ¹ഈജിപ്തിൽ ധാന്യമുണ്ടെന്ന് യാക്കോബ് കണ്ടപ്പോൾ, അദ്ദേഹം തന്റെ പുത്രന്മാരോട് പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ എന്തിനാണ് പരസ്പരം നോക്കിനിൽക്കുന്നത്?” ²അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: “നോക്കൂ, ഈജിപ്തിൽ ധാന്യമുണ്ടെന്ന് ഞാൻ കേട്ടിരിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ അവിടേക്ക് ചെന്ന് നമുക്കുവേണ്ടി കുറെ വാങ്ങുവിൻ; നാം മരിക്കാതെ ജീവിച്ചിരിക്കേണ്ടതിന് തന്നെ.” ³അങ്ങനെ യോസേഫിന്റെ സഹോദരന്മാരിൽ പത്തുപേർ ഈജിപ്തിൽനിന്ന് ധാന്യം വാങ്ങാൻ പോയി. ⁴എന്നാൽ യോസേഫിന്റെ സഹോദരനായ ബെന്യാമീന് എന്തെങ്കിലും ആപത്ത് വന്നേക്കുമെന്ന് ഭയന്ന് യാക്കോബ് അവനെ അവരോടുകൂടെ അയച്ചില്ല. ⁵കനാൻദേശത്ത് ക്ഷാമമുണ്ടായിരുന്നതിനാൽ, ധാന്യം വാങ്ങാൻ വന്ന മറ്റുള്ളവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഇസ്രായേലിന്റെ പുത്രന്മാരും വന്നു. ⁶യോസേഫ് ദേശത്തിന്റെ അധിപതിയായിരുന്നു; ദേശത്തെ സകല ജനങ്ങൾക്കും അവൻ ധാന്യം വിറ്റിരുന്നു. യോസേഫിന്റെ സഹോദരന്മാർ വന്ന് മുഖം നിലത്തോളം കുനിച്ച് അവനെ നമസ്കരിച്ചു. ⁷യോസേഫ് തന്റെ സഹോദരന്മാരെ കണ്ട് തിരിച്ചറിഞ്ഞു; എങ്കിലും അപരിചിതനെപ്പോലെ നടിച്ച് അവരോട് പരുഷമായി സംസാരിച്ചു: “നിങ്ങൾ എവിടെനിന്ന് വരുന്നു?” “കനാനിൽനിന്ന്, ഭക്ഷണം വാങ്ങാൻ,” എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു.

⁸യോസേഫ് തന്റെ സഹോദരന്മാരെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു; എന്നാൽ അവർ അവനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല. ⁹അപ്പോൾ അവരെക്കുറിച്ച് താൻ കണ്ടിരുന്ന സ്വപ്നങ്ങൾ യോസേഫ് ഓർത്തു, അവരോട് പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ ചാരന്മാരാണ്! ഈ ദേശത്തിന്റെ ദുർബലഭാഗങ്ങൾ കാണാൻ നിങ്ങൾ വന്നിരിക്കുന്നു.”

¹⁰എന്നാൽ അവർ അവനോട് പറഞ്ഞു: “അല്ല, യജമാനനേ, അടിയങ്ങൾ ഭക്ഷണം വാങ്ങാൻ വന്നിരിക്കുന്നു. ¹¹ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും ഒരേ മനുഷ്യന്റെ പുത്രന്മാരാണ്; ഞങ്ങൾ സത്യസന്ധരാണ്. അടിയങ്ങൾ ഒരിക്കലും ചാരന്മാരായിരുന്നിട്ടില്ല.”

¹²എന്നാൽ അവൻ അവരോട് പറഞ്ഞു: “അല്ല, ഈ ദേശത്തിന്റെ ദുർബലഭാഗങ്ങൾ കണ്ടെത്താനാണ് നിങ്ങൾ വന്നിരിക്കുന്നത്.”

¹³അവർ പറഞ്ഞു: “അടിയങ്ങൾ കനാൻദേശത്തെ ഒരേ മനുഷ്യന്റെ പുത്രന്മാരായ പന്ത്രണ്ട് സഹോദരന്മാരാണ്. ഇളയവൻ ഇന്ന് ഞങ്ങളുടെ പിതാവിന്റെ അടുക്കലുണ്ട്, ഒരുവൻ ഇല്ലാതെയായി.”

¹⁴യോസേഫ് അവരോട് പറഞ്ഞു: “ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ: നിങ്ങൾ ചാരന്മാരാണ്. ¹⁵ഇതിനാൽ നിങ്ങൾ പരീക്ഷിക്കപ്പെടും: ഫറവോൻ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ തീർച്ച, നിങ്ങളുടെ ഇളയ സഹോദരൻ ഇവിടെ വരാതെ നിങ്ങൾ ഇവിടെനിന്ന് പോകുകയില്ല. ¹⁶നിങ്ങളിൽ ഒരുവൻ ചെന്ന് നിങ്ങളുടെ സഹോദരനെ കൊണ്ടുവരട്ടെ; ബാക്കിയുള്ളവർ തടവിൽ കഴിയട്ടെ; നിങ്ങളിൽ സത്യമുണ്ടോ എന്ന് നിങ്ങളുടെ വാക്കുകൾ പരീക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതിന് തന്നെ. ഇല്ലെങ്കിൽ, ഫറവോൻ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ തീർച്ച, നിങ്ങൾ ചാരന്മാർ തന്നെ.” ¹⁷പിന്നെ അവൻ അവരെ എല്ലാവരെയും മൂന്നു ദിവസത്തേക്ക് ഒന്നിച്ച് തടവിലാക്കി. ¹⁸മൂന്നാം ദിവസം യോസേഫ് അവരോട് പറഞ്ഞു: “ഇതു ചെയ്യുവിൻ, എന്നാൽ നിങ്ങൾ ജീവിക്കും; എന്തെന്നാൽ ഞാൻ നമ്മുടെ പിതാവിനെ ഭയപ്പെടുന്നു. ^a a v18 താൻ ഭയപ്പെടുന്ന ദൈവത്തെ—നമ്മുടെ പിതാവിനെ—യോസേഫ് പേരെടുത്തു പറയുന്നു; സഹോദരന്മാരുടെ മുന്നിൽ വേഷപ്രച്ഛന്നനായിരിക്കുമ്പോൾപ്പോലും തന്റെ യഥാർഥ കൂറ് അവൻ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു. യോസേഫിന്റെ കഥയുടെ ഓരോ ചുവടും മറഞ്ഞ കൈകൊണ്ട് നയിച്ച പിതാവ് തന്നെയാണ് അവന്റെ സഹോദരന്മാർ ആരാധിക്കുന്ന പിതാവ്. ¹⁹നിങ്ങൾ സത്യസന്ധരെങ്കിൽ, നിങ്ങളുടെ സഹോദരന്മാരിൽ ഒരുവൻ ഈ തടവിൽ കഴിയട്ടെ; ബാക്കിയുള്ളവർ നിങ്ങളുടെ കുടുംബങ്ങളുടെ ക്ഷാമത്തിന് ധാന്യവുംകൊണ്ട് പോകട്ടെ. ²⁰നിങ്ങളുടെ ഇളയ സഹോദരനെ എന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവരുവിൻ; എന്നാൽ നിങ്ങളുടെ വാക്കുകൾ സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെടും, നിങ്ങൾ മരിക്കുകയുമില്ല.” അവർ അങ്ങനെ ചെയ്തു.

²¹അപ്പോൾ അവർ പരസ്പരം പറഞ്ഞു: “നാം നമ്മുടെ സഹോദരന്റെ കാര്യത്തിൽ തീർച്ചയായും കുറ്റക്കാരാണ്; അവൻ നമ്മോട് യാചിച്ചപ്പോൾ അവന്റെ പ്രാണന്റെ വ്യഥ നാം കണ്ടിട്ടും ചെവിക്കൊണ്ടില്ലല്ലോ. അതുകൊണ്ടാണ് ഈ വ്യഥ നമ്മുടെമേൽ വന്നിരിക്കുന്നത്.” ²²രൂബേൻ അവരോട് മറുപടി പറഞ്ഞു: “ആ ബാലനോട് പാപം ചെയ്യരുതെന്ന് ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞില്ലയോ? നിങ്ങൾ കേട്ടില്ല. ഇപ്പോൾ അവന്റെ രക്തം ചോദിക്കപ്പെടുന്നു.” ²³യോസേഫ് തങ്ങളുടെ വാക്ക് മനസ്സിലാക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അവർ അറിഞ്ഞില്ല; എന്തെന്നാൽ അവർക്കിടയിൽ ഒരു ദ്വിഭാഷി ഉണ്ടായിരുന്നു. ²⁴അവൻ അവരിൽനിന്ന് മാറിപ്പോയി കരഞ്ഞു, പിന്നെ മടങ്ങിവന്ന് അവരോട് സംസാരിച്ചു. അവരുടെ കൂട്ടത്തിൽനിന്ന് ശിമെയോനെ പിടിച്ച് അവരുടെ കൺമുന്നിൽവച്ച് ബന്ധിച്ചു.

²⁵അവരുടെ ചാക്കുകളിൽ ധാന്യം നിറയ്ക്കാനും ഓരോരുത്തന്റെയും വെള്ളി അവനവന്റെ ചാക്കിൽ മടക്കിവയ്ക്കാനും യാത്രയ്ക്കുള്ള ഭക്ഷണസാധനങ്ങൾ നൽകാനും യോസേഫ് കല്പിച്ചു. അവർക്ക് അങ്ങനെ ചെയ്തുകൊടുത്തു. ²⁶പിന്നെ അവർ തങ്ങളുടെ ധാന്യം കഴുതകളുടെമേൽ കയറ്റി അവിടെനിന്ന് പുറപ്പെട്ടു. ²⁷വഴിയമ്പലത്തിൽ ഒരുവൻ തന്റെ കഴുതയ്ക്ക് തീറ്റകൊടുക്കാൻ ചാക്ക് തുറന്നപ്പോൾ, ചാക്കിന്റെ വായിൽ തന്റെ വെള്ളി കിടക്കുന്നത് കണ്ടു. ²⁸അവൻ തന്റെ സഹോദരന്മാരോട് പറഞ്ഞു: “എന്റെ വെള്ളി മടക്കിവച്ചിരിക്കുന്നു—ഇതാ, എന്റെ ചാക്കിൽ!” അവരുടെ ഹൃദയം തകർന്നു; വിറച്ചുകൊണ്ട് അവർ പരസ്പരം പറഞ്ഞു: “നമ്മുടെ പിതാവ് നമ്മോട് ഇതെന്താണ് ചെയ്തത്?” ^b b v28 പിതാവിന്റെ കൈ പ്രവർത്തിക്കുന്നതിലേക്കുള്ള സഹോദരന്മാരുടെ ആദ്യത്തെ ഉണർവ്—തങ്ങളുടെ ഭയത്തിനിടയിലും, ഇത് വെറുമൊരു യാദൃച്ഛികതയെക്കാൾ അധികമാണെന്ന് അവർ തിരിച്ചറിയുന്നു. യോസേഫിന്റെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന കരുണയിലൂടെ പിതാവ് ക്ഷമയോടെ അവരെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നു. ²⁹അവർ കനാൻദേശത്ത് തങ്ങളുടെ പിതാവായ യാക്കോബിന്റെ അടുക്കൽ വന്ന് തങ്ങൾക്ക് സംഭവിച്ചതെല്ലാം അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു: ³⁰“ദേശത്തിന്റെ അധിപതിയായ ആ മനുഷ്യൻ ഞങ്ങളോട് പരുഷമായി സംസാരിച്ചു, ദേശത്തെ ചാരന്മാരെപ്പോലെ ഞങ്ങളോട് പെരുമാറി. ³¹എന്നാൽ ഞങ്ങൾ അവനോട് പറഞ്ഞു: ‘ഞങ്ങൾ സത്യസന്ധരാണ്; ഞങ്ങൾ ഒരിക്കലും ചാരന്മാരല്ല. ³²ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ പിതാവിന്റെ പുത്രന്മാരായ പന്ത്രണ്ട് സഹോദരന്മാരാണ്. ഒരുവൻ ഇല്ലാതെയായി; ഇളയവൻ ഇപ്പോൾ കനാൻദേശത്ത് ഞങ്ങളുടെ പിതാവിന്റെ അടുക്കലുണ്ട്.’ ³³ദേശത്തിന്റെ അധിപതിയായ ആ മനുഷ്യൻ ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു: ‘നിങ്ങൾ സത്യസന്ധരാണെന്ന് ഞാൻ ഇങ്ങനെ അറിയും: ഒരു സഹോദരനെ എന്റെ അടുക്കൽ വിട്ടേക്കുവിൻ, നിങ്ങളുടെ കുടുംബങ്ങളുടെ ക്ഷാമത്തിന് ധാന്യം എടുത്തുകൊണ്ട് പോകുവിൻ.’ ³⁴നിങ്ങളുടെ ഇളയ സഹോദരനെ എന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവരുവിൻ; എന്നാൽ നിങ്ങൾ ചാരന്മാരല്ല, സത്യസന്ധരാണെന്ന് ഞാൻ അറിയും. നിങ്ങളുടെ സഹോദരനെ ഞാൻ തിരികെ തരും, നിങ്ങൾക്ക് ഈ ദേശത്ത് വ്യാപാരം ചെയ്യുകയുമാവാം.”

³⁵അവർ തങ്ങളുടെ ചാക്കുകൾ ഒഴിച്ചപ്പോൾ, ഓരോരുത്തനും തന്റെ ചാക്കിൽ തന്റെ വെള്ളിക്കെട്ട് കണ്ടെത്തി. തങ്ങളുടെ വെള്ളിക്കെട്ടുകൾ കണ്ടപ്പോൾ അവരും അവരുടെ പിതാവും ഭയപ്പെട്ടു. ³⁶അവരുടെ പിതാവായ യാക്കോബ് അവരോട് പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ എന്നെ മക്കളില്ലാത്തവനാക്കിയിരിക്കുന്നു: യോസേഫ് ഇല്ല, ശിമെയോൻ ഇല്ല, ഇപ്പോൾ ബെന്യാമീനെയും നിങ്ങൾ കൊണ്ടുപോകാൻ നോക്കുന്നു. ഇതെല്ലാം എനിക്ക് വിരോധമായിരിക്കുന്നു!”

³⁷രൂബേൻ തന്റെ പിതാവിനോട് പറഞ്ഞു: “ഞാൻ അവനെ നിങ്ങളുടെ അടുക്കൽ തിരികെ കൊണ്ടുവരാതിരുന്നാൽ നിങ്ങൾ എന്റെ രണ്ടു പുത്രന്മാരെ കൊന്നുകൊള്ളുക. അവനെ എന്റെ കൈയിൽ ഏല്പിക്കുക, ഞാൻ അവനെ നിങ്ങളുടെ അടുക്കൽ തിരികെ കൊണ്ടുവരും.”

³⁸അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: “എന്റെ പുത്രൻ നിങ്ങളോടുകൂടെ വരികയില്ല; എന്തെന്നാൽ അവന്റെ സഹോദരൻ മരിച്ചുപോയി, അവൻ മാത്രമേ ശേഷിക്കുന്നുള്ളൂ. നിങ്ങൾ പോകുന്ന വഴിയിൽ അവന് വല്ല ആപത്തും സംഭവിച്ചാൽ, നിങ്ങൾ എന്റെ നരച്ച തലയെ ദുഃഖത്തോടെ പാതാളത്തിലേക്ക് ഇറക്കും.”