उत्पत्ति 42 FHB Father's Heart Bible™

42 ¹मिश्रमा अन्न छ भनी याकूबले थाहा पाउँदा तिनले आफ्ना छोराहरूलाई भने, “तिमीहरू किन एकअर्कालाई हेरेर बसिरहेका छौ?” ²तिनले भने, “हेर, मिश्रमा अन्न छ भनी मैले सुनेको छु। तल गएर त्यहाँबाट हाम्रा निम्ति केही किनेर ल्याओ, ताकि हामी बाँचौँ अनि नमरौँ।” ³त्यसैले यूसुफका दस जना दाजुहरू मिश्रबाट अन्न किन्न तल गए। ⁴तर याकूबले यूसुफका भाइ बेन्यामीनलाई तिनीहरूसँग पठाएनन्, किनकि तिनलाई कुनै हानि नआओस् भन्ने तिनलाई डर थियो। ⁵कनान देशमा अनिकाल परेको हुनाले इस्राएलका छोराहरू अन्न किन्न आउने अरूहरूका माझमा आए। ⁶यूसुफ त्यस देशका शासक थिए, र तिनले त्यस देशका सबै मानिसलाई अन्न बेच्थे। यूसुफका दाजुहरू आए र भुइँसम्मै निहुरेर तिनलाई दण्डवत् गरे। ⁷यूसुफले आफ्ना दाजुहरूलाई देखेर चिने, तर तिनीहरूसामु अपरिचितझैँ व्यवहार गरे र कठोर भएर बोले: “तिमीहरू कहाँबाट आएका हौ?” तिनीहरूले भने, “कनानबाट, अन्न किन्न आएका हौँ।”

⁸यूसुफले आफ्ना दाजुहरूलाई चिने, तर तिनीहरूले तिनलाई चिनेनन्। ⁹तब यूसुफले तिनीहरूका विषयमा देखेका सपनाहरू सम्झेर तिनीहरूलाई भने, “तिमीहरू गुप्तचर हौ! तिमीहरू यस देशका कमजोर ठाउँहरू हेर्न आएका हौ।”

¹⁰तर तिनीहरूले तिनलाई भने, “होइन, हे मालिक, तपाईंका दासहरू अन्न किन्न आएका हौँ। ¹¹हामी सबै एउटै मानिसका छोराहरू हौँ; हामी इमानदार मानिस हौँ। तपाईंका दासहरू कहिल्यै गुप्तचर भएका छैनौँ।”

¹²तर तिनले तिनीहरूलाई भने, “होइन, तिमीहरू यस देशका कमजोर ठाउँहरू पत्ता लगाउन आएका हौ।”

¹³तिनीहरूले भने, “तपाईंका दासहरू बाह्र जना दाजुभाइ हौँ, कनान देशका एउटै मानिसका छोराहरू। सबैभन्दा कान्छो आज हाम्रा बुबासँग छ, र एउटा चाहिँ छैन।”

¹⁴यूसुफले तिनीहरूलाई भने, “मैले तिमीहरूलाई भनेझैँ नै हो: तिमीहरू गुप्तचर हौ। ¹⁵यसैद्वारा तिमीहरूको जाँच हुनेछ: फारोको जीवनको शपथ, तिमीहरूको कान्छो भाइ यहाँ नआएसम्म तिमीहरू यहाँबाट जान पाउनेछैनौ। ¹⁶तिमीहरूमध्ये एक जनालाई आफ्नो भाइ ल्याउन पठाओ, र बाँकी तिमीहरू यहीँ थुनामा बस; यसरी तिमीहरूको कुराको जाँच होस्, तिमीहरूमा सत्य छ कि छैन। होइन भने, फारोको जीवनको शपथ, निश्चय नै तिमीहरू गुप्तचर हौ।” ¹⁷अनि तिनले तिनीहरू सबैलाई तीन दिनसम्म एकसाथ थुनामा राखे। ¹⁸तेस्रो दिनमा यूसुफले तिनीहरूलाई भने, “यसो गर र बाँच, किनकि म हाम्रा पिताको भय मान्छु। ^a a v18 यूसुफले आफूले भय मान्ने परमेश्वरको नाम लिन्छन् — हाम्रा पिता — आफ्ना दाजुहरूसामु भेष बदलेर रहँदा पनि तिनले आफ्नो साँचो निष्ठाको गवाही दिन्छन्। जसको गुप्त हातले यूसुफका कथाको हरेक पाइलालाई डोर्‍याउँदै आएको छ, ती पिता नै तिनका दाजुहरूले आराधना गर्ने उही पिता हुनुहुन्छ। ¹⁹तिमीहरू इमानदार हौ भने, तिमीहरूका दाजुभाइमध्ये एक जना यहीँ थुनामा बसोस्, र बाँकी गएर आ-आफ्ना घरका अनिकालका निम्ति अन्न लिएर जाओ। ²⁰तर आफ्नो कान्छो भाइलाई मकहाँ ल्याओ, ताकि तिमीहरूको कुरा सत्य ठहरियोस् र तिमीहरू नमर।” अनि तिनीहरूले त्यसै गरे।

²¹तब तिनीहरूले एकअर्कालाई भने, “साँच्चै हामी आफ्नो भाइको विषयमा दोषी छौँ, किनकि उसले हामीसँग बिन्ती गर्दा हामीले उसको प्राणको पीडा देख्यौँ, तरै पनि हामीले सुनेनौँ। त्यसैकारण यो सङ्कष्ट हामीमाथि आइपरेको छ।” ²²रूबेनले तिनीहरूलाई जवाफ दिए, “के मैले तिमीहरूलाई त्यस केटोको विरुद्ध पाप नगर भनेको थिइनँ र? तर तिमीहरूले सुनेनौ। अब उसको रगतको हिसाब मागिँदैछ।” ²³यूसुफले तिनीहरूको कुरा बुझ्छन् भन्ने तिनीहरूलाई थाहा थिएन, किनकि तिनीहरूबीच एक जना दोभाषे थियो। ²⁴तिनी तिनीहरूबाट अलग भएर रोए, अनि फर्केर तिनीहरूसँग कुरा गरे। तिनले तिनीहरूबाट शिमियोनलाई लिएर तिनीहरूकै आँखाअगाडि बाँधे।

²⁵यूसुफले तिनीहरूका बोरा अन्नले भर्न, हरेकको चाँदी आ-आफ्नो बोरामा फिर्ता राखिदिन, र बाटोको निम्ति खानेकुरा दिन आज्ञा गरे। तिनीहरूका निम्ति त्यसै गरियो। ²⁶तब तिनीहरूले आफ्ना गधाहरूमा अन्न लादेर त्यहाँबाट प्रस्थान गरे। ²⁷बास बस्ने ठाउँमा एक जनाले आफ्नो गधालाई दाना दिन बोरा खोल्दा बोराको मुखैमा आफ्नो चाँदी देखे। ²⁸तिनले आफ्ना दाजुभाइलाई भने, “मेरो चाँदी फिर्ता गरिएको रहेछ—हेर, मेरै बोरामा छ!” तिनीहरूको मन धक्क भयो; थरथर काम्दै तिनीहरूले एकअर्कालाई भने, “हाम्रा पिताले हामीलाई यो के गर्नुभयो?” ^b b v28 पिताको हात काम गरिरहेको कुराप्रति दाजुभाइको पहिलो जागरण — आफ्नो डरमा पनि तिनीहरूले यो संयोगमात्र होइन भनी चिन्छन्। यूसुफको गुप्त कृपाद्वारा पिताले तिनीहरूलाई धैर्यसाथ घर फर्काइरहनुभएको छ। ²⁹तिनीहरू कनान देशमा आफ्ना बुबा याकूबकहाँ आए र आफूहरूमाथि भएका सबै कुरा तिनलाई बताए: ³⁰“त्यस देशका मालिक ती मानिस हामीसँग कठोर भएर बोले र हामीलाई देशका गुप्तचरजस्तै व्यवहार गरे। ³¹तर हामीले तिनलाई भन्यौँ, ‘हामी इमानदार मानिस हौँ; हामी कहिल्यै गुप्तचर होइनौँ। ³²हामी बाह्र जना दाजुभाइ हौँ, हाम्रा बुबाका छोराहरू। एउटा छैन; कान्छो चाहिँ अहिले कनान देशमा हाम्रा बुबासँग छ।’ ³³त्यस देशका मालिक ती मानिसले हामीलाई भने, ‘तिमीहरू इमानदार रहेछौ भनी म यसरी थाहा पाउनेछु: एक जना दाजुभाइ मसँग छोड, आ-आफ्ना घरका अनिकालका निम्ति अन्न लेओ, र जाओ। ³⁴अनि आफ्नो कान्छो भाइलाई मकहाँ ल्याओ, र तिमीहरू गुप्तचर होइन, तर इमानदार मानिस रहेछौ भनी म थाहा पाउनेछु। म तिमीहरूको भाइलाई फिर्ता दिनेछु, अनि तिमीहरू यस देशमा व्यापार गर्न पाउनेछौ।’”

³⁵तिनीहरूले आफ्ना बोरा खाली गर्दा हरेकले आफ्नो बोरामा आफ्नो चाँदीको पोको भेट्टाए। आफ्ना चाँदीका पोकाहरू देखेर तिनीहरू र तिनीहरूका बुबा डराए। ³⁶तिनीहरूका बुबा याकूबले तिनीहरूलाई भने, “तिमीहरूले मलाई निःसन्तान बनायौ: यूसुफ छैन, शिमियोन छैन, अनि अब तिमीहरू बेन्यामीनलाई पनि लैजान्छौ। यी सबै मेरै विरुद्धमा छन्!”

³⁷रूबेनले आफ्ना बुबालाई भने, “मैले उसलाई तपाईंकहाँ फिर्ता ल्याइनँ भने तपाईंले मेरा दुई छोरालाई मार्न सक्नुहुन्छ। उसलाई मेरो हातमा सुम्पनुहोस्, र म उसलाई तपाईंकहाँ फिर्ता ल्याउनेछु।”

³⁸तिनले भने, “मेरो छोरो तिमीहरूसँग तल जानेछैन, किनकि उसको दाजु मरिसक्यो, र ऊ एक्लै बाँकी छ। तिमीहरू जाने बाटोमा उसलाई कुनै हानि आइपर्‍यो भने, तिमीहरूले मेरो फुलेको कपाल शोकसाथ चिहानमा पुर्‍याउनेछौ।”