Aqûb Kurên Xwe Dişîne
Xela deh birayan dibe Misrê, li wir ew li ber zilamekî ku nas nakin ditewin. Ûsiv, dibêje ku ew ji Bavê me ditirse, wan bi sixûriyê sûcdar dike, Şimûn digire, û dibihîze ku ew li ber wî sûcê xwe yê li ser wî qebûl dikin. Ew rûyê xwe vedigerîne ku bigirî.
42 1Gava Aqûb dît ku li Misrê genim heye, Aqûb ji kurên xwe re got: “Hûn çima li hev dinêrin?” 2Wî got: “Va ye, min bihîstiye ku li Misrê genim heye. Herin wir û ji wir ji me re hinek genim bikirin, da ku em bijîn û nemirin.” 3Loma deh birayên Ûsiv daketin Misrê ku genim bikirin. 4Lê Aqûb nexwest Binyamînê birayê Ûsiv bi wan re bişîne, çimkî ditirsiya ku zirarek bigihîje wî. 5Kurên Îsraêl di nav yên din ên ku dihatin de hatin ku genim bikirin, çimkî li welatê Kenanê xela hebû. 6Ûsiv li ser welêt serek bû û genim ji hemû gelê wî re difirot. Birayên Ûsiv hatin û rûyê wan li erdê, li ber wî tewiyan. 7Ûsiv birayên xwe dîtin û nas kirin, lê xwe wekî xerîbekî nîşan da û bi wan re bi dijwarî peyivî: “Hûn ji ku derê ne?” “Ji welatê Kenanê,” wan got, “em hatine ku xwarin bikirin.”
8Ûsiv birayên xwe nas kirin, lê wan ew nas nekir. 9Paşê Ûsiv xewnên ku derbarê wan de dîtibûn bi bîr anîn û ji wan re got: “Hûn sixûr in! Hûn hatine ku cihên welêt ên qels bibînin.”
10Lê wan jê re got: “Na, ezbenî, xulamên te hatine ku xwarin bikirin. 11Em hemû kurên mirovekî ne; em mirovên rast in. Xulamên te tu caran sixûr nebûne.”
12Lê wî ji wan re got: “Na, hûn hatine ku cihên welêt ên qels bibînin.”
13Wan got: “Xulamên te diwanzdeh bira ne, kurên mirovekî li welatê Kenanê ne. Yê herî biçûk îro li ba bavê me ye û yek jî êdî tuneye.”
14Ûsiv ji wan re got: “Çawa ku min ji we re got, wisa ye: hûn sixûr in. 15Hûnê bi vê yekê bên ceribandin: bi jiyana Firewn, heta ku birayê we yê herî biçûk neyê vir, hûnê ji vir dernekevin. 16Yekî ji xwe bişînin ku birayê we bîne û bila yên mayî girtî bimînin, da ku gotinên we bên ceribandin, ka rastî di we de heye yan na. Heke na, bi jiyana Firewn, bêguman hûn sixûr in.” 17Û wî ew hemû bi hev re sê rojan avêtin girtîgehê. 18Roja sisêyan Ûsiv ji wan re got: “Vê yekê bikin û bijîn, çimkî ez ji Bavê me ditirsim. a a v18 Ûsiv navê wî Xwedayê ku jê ditirse dibêje — Bavê me — û bi vê yekê şahidiya dilsoziya xwe ya rastîn dike, tevî ku li ber birayên xwe xwe veşartiye. Bavê ku destê wî yê veşartî her gava çîroka Ûsiv rê kiriye, ew Bav e ku birayên wî jî jê re diperizin. 19Heke hûn mirovên rast in, bila yek ji birayên we li vir di girtîgehê de bimîne, û yên din herin û ji bo malên xwe yên birçî genim bibin. 20Birayê xwe yê herî biçûk bînin ba min, da ku gotinên we rast derkevin û hûn nemirin.” Wan jî wisa kir.
21Wê gavê wan ji hev re got: “Em bi rastî li hember birayê xwe sûcdar in, çimkî gava wî ji me lava dikir, me tengasiya canê wî dît, lê me guh nedayê. Loma ev tengasî hatiye serê me.” 22Rûbên bersiv da wan: “Ma min ji we re negotibû ku li hember kurik guneh nekin? Lê we guh neda. Niha xwîna wî ji me tê xwestin.” 23Wan nizanibû ku Ûsiv ji wan fêm dikir, çimkî di navbera wan de wergêrek hebû. 24Ûsiv berê xwe ji wan zivirand û giriya, paşê vegeriya û bi wan re peyivî. Wî Şimûn ji nav wan girt û li ber çavên wan girê da.
25Ûsiv emir kir ku tûrikên wan bi genim tije bikin, pereyê her yekî vegerînin tûrikê wî û ji bo rê nanê rê bidin wan. Ji wan re wisa hat kirin. 26Paşê wan genimê xwe li kerên xwe bar kir û ji wir bi rê ketin. 27Li qonaxê yekî ji wan tûrikê xwe vekir ku êm bide kerê xwe û pereyê xwe li wir, li devê tûrikê xwe dît. 28Wî ji birayên xwe re got: “Pereyê min hatiye vegerandin — va ye, di tûrikê min de ye!” Dilê wan ket; bi lerizîn wan ji hev re got: “Bavê me ev çi bi me kir?” b b v28 Ev yekem car e ku bira destê Bav ê ku di kar de ye ferq dikin — di tirsa xwe de jî ew nas dikin ku ev ne tenê rastlêhatin e. Bav bi sebir, bi rêya dilovaniya Ûsiv a veşartî, wan vedigerîne malê. 29Ew hatin ba Aqûbê bavê xwe, li welatê Kenanê, û wan her tiştê ku hatibû serê wan jê re got: 30“Ew zilam, xweyê welêt, bi dijwarî bi me re peyivî û li me nêrî, wekî ku em sixûr bin ku li welêt dinêrin. 31Lê me jê re got: ‘Em mirovên rast in; em qet ne sixûr in. 32Em diwanzdeh bira ne, kurên bavê xwe ne. Yek êdî tuneye; yê herî biçûk jî niha bi bavê me re li welatê Kenanê ye.’ 33Ew zilam, xweyê welêt, ji me re got: ‘Ezê bi vê yekê bizanim ku hûn mirovên rast in: birayekî xwe li ba min bihêlin, ji bo malên xwe yên birçî genim bibin û herin.’ 34Birayê xwe yê herî biçûk bînin ba min, wê gavê ezê bizanim ku hûn ne sixûr in, lê mirovên rast in. Ezê birayê we bidim we û hûnê karibin li welêt bazirganiyê bikin.”
35Gava wan tûrikên xwe vala dikirin, her yekî kîsê pereyê xwe di tûrikê xwe de dît. Gava wan û bavê wan kîsên pereyê xwe dîtin, ew tirsiyan. 36Aqûbê bavê wan ji wan re got: “We ez bêzarok hiştim: Ûsiv tuneye, Şimûn tuneye û niha hûn dixwazin Binyamîn jî bibin. Ev hemû li dijî min in!”
37Rûbên ji bavê xwe re got: “Heke ez wî dîsa neynim ba te, tu dikarî herdu kurên min bikujî. Wî bide destê min û ezê wî vegerînim ba te.”
38Wî got: “Kurê min bi we re naçe, çimkî birayê wî miriye û ew tenê maye. Heke di rêwîtiya ku hûn diçin de zirarek bigihîje wî, hûnê bi xem û keder serê min ê spî bixin diyarê miriyan.”
