پېدايښت 42 FHB Father's Heart Bible™

42 ¹کله چې يعقوب وليدل چې په مصر کښې غله شته، نو يعقوب خپلو زامنو ته ووئيل چې، ”تاسو ولې يو بل ته ګورئ؟“ ²هغۀ ووئيل چې، ”ګورئ، ما اورېدلى دى چې په مصر کښې غله شته. هلته لاړ شئ او زمونږ دپاره ترې څۀ واخلئ، ترڅو چې مونږ ژوندى پاتې شُو او مړۀ نۀ شُو.“ ³نو د يوسف لس وروڼه د مصر نه د غلې اخستو دپاره لاړل. ⁴خو يعقوب د يوسف ورور بنيامين د هغوئ سره وا نۀ لېږلو، ځکه چې يرېدلو چې هسې نه چې هغۀ ته کوم نقصان ورسيږى. ⁵د اِسرائيل زامن د نورو خلقو په منځ کښې راغلل چې غله واخلى، ځکه چې د کنعان په مُلک کښې قحط وو. ⁶يوسف د دې مُلک حاکم وو او ټولو خلقو ته يې غله خرڅوله. نو د يوسف وروڼه راغلل او هغۀ ته يې سجده وکړله، مخونه يې زمکې ته نيولى وُو. ⁷يوسف خپل وروڼه وليدل او وئې پېژندل، خو داسې يې وکړل لکه چې هغوئ پردى وى او په سختۍ سره ورسره وغږېدلو چې، ”تاسو د کوم ځائ يئ؟“ هغوئ ووئيل چې، ”د کنعان نه، د خوراک د اخستو دپاره.“

⁸يوسف خپل وروڼه وپېژندل، خو هغوئ هغه و نۀ پېژندلو. ⁹بيا يوسف هغه خوبونه را ياد کړل چې د هغوئ په حقله يې ليدلى وُو او هغوئ ته يې ووئيل چې، ”تاسو جاسوسان يئ! تاسو راغلى يئ چې د دې مُلک کمزورې برخې وګورئ.“

¹⁰خو هغوئ هغۀ ته ووئيل چې، ”نه، اے مالِکه، ستا نوکران د خوراک د اخستو دپاره راغلى دى. ¹¹مونږ ټول د يو سړى زامن يُو؛ مونږ اِيماندار خلق يُو. ستا نوکران هيڅکله جاسوسان نۀ وُو.“

¹²خو هغۀ هغوئ ته ووئيل چې، ”نه، تاسو راغلى يئ چې د دې مُلک کمزورې برخې ومومئ.“

¹³هغوئ ووئيل چې، ”ستا نوکران دولس وروڼه دى، د کنعان په مُلک کښې د يو سړى زامن. تر ټولو کشر نن زمونږ د پلار سره دے، او يو نۀ دے پاتې.“

¹⁴يوسف هغوئ ته ووئيل چې، ”همدغه شان دى لکه چې ما تاسو ته ووئيل: تاسو جاسوسان يئ. ¹⁵په دې سره به ستاسو آزميښت وشى: د فرعون په ژوند قسم، تاسو به له دې ځايه نۀ ځئ ترڅو چې ستاسو کشر ورور دلته رانۀ شى. ¹⁶په تاسو کښې يو کس ولېږئ چې خپل ورور راولى، او نور ټول دې بندى پاتې شى، ترڅو چې ستاسو خبرې وآزمايلى شى چې آيا په تاسو کښې رښتيا شته. کۀ داسې نۀ وى، نو د فرعون په ژوند قسم، تاسو خامخا جاسوسان يئ.“ ¹⁷او هغۀ ټول درې ورځې يو ځائ بندى کړل. ¹⁸په درېمه ورځ يوسف هغوئ ته ووئيل چې، ”داسې وکړئ او ژوندى پاتې شئ، ځکه چې زۀ د زمونږ پلار نه يرېږم. ^a a v18 يوسف د هغه خُدائ نوم اخلى چې هغه ترې يرېږى — زمونږ پلار — د خپلو وروڼو مخکښې پټ وى خو بيا هم په خپل رښتينى وفادارۍ ګواهى ورکوى. هغه پلار چې د هغۀ پټ لاس د يوسف د کيسې هر قدم رهنمائى کړے دے، همدغه هغه پلار دے چې د هغۀ وروڼه يې عبادت کوى. ¹⁹کۀ تاسو اِيماندار يئ، نو ستاسو له وروڼو يو دې دلته بندى پاتې شى، او نور دې لاړ شى، ستاسو د کورونو د قحط دپاره غله يوسى. ²⁰خپل کشر ورور ما ته راولئ، ترڅو چې ستاسو خبرې تصديق شى او تاسو مړۀ نۀ شئ.“ نو هغوئ همداسې وکړل.

²¹بيا هغوئ يو بل ته ووئيل چې، ”په رښتيا مونږ د خپل ورور په حقله ګُنهګار يُو، ځکه چې مونږ د هغۀ د روح تکليف وليدلو کله چې هغۀ مونږ ته زارى کوله او مونږ وا نۀ ورېدلو. ځکه نو دا تکليف پر مونږ راغلو.“ ²²روبن هغوئ ته جواب ورکړو چې، ”آيا ما تاسو ته و نۀ وئيل چې د هلک خلاف ګناه مۀ کوئ؟ تاسو وا نۀ ورېدلو. اوس د هغۀ د وينې حساب غوختلے کيږى.“ ²³هغوئ ته دا پته نۀ وه چې يوسف د هغوئ خبرې پوهيږى، ځکه چې د هغوئ په منځ کښې يو ترجمان وو. ²⁴هغه د هغوئ نه کوز لاړو او وئې ژړل، بيا بېرته راغلو او ورسره وغږېدلو. هغۀ د هغوئ نه شمعون واخستلو او د هغوئ د سترګو مخکښې يې وتړلو.

²⁵يوسف حُکم وکړو چې د هغوئ بوجۍ په غله ډکې شى، د هر سړى سپين زر يې خپل بوجۍ کښې بېرته کښېښوولى شى او د سفر دپاره توښه ورکړى شى. نو د هغوئ دپاره همداسې وشول. ²⁶بيا هغوئ خپله غله په خپلو خرو بار کړله او له هغه ځايه روان شول. ²⁷د شپې د تم ځائ کښې يو تن خپله بوجۍ خلاصه کړله چې خپل خر ته دانه ورکړى، او وئې ليدل چې د هغۀ سپين زر هلته د بوجۍ په خولۀ کښې دى. ²⁸هغۀ خپلو وروڼو ته ووئيل چې، ”زما سپين زر بېرته راوړلى شوى — ګورئ، زما په بوجۍ کښې دى!“ د هغوئ زړونه ولوېدل؛ په رپېدو سره يې يو بل ته ووئيل چې، ”دا زمونږ پلار څۀ راسره وکړل؟“ ^b b v28 دا د وروڼو لومړنے بيدارېدل دى د پلار د کار کوونکى لاس ته — حتىٰ د خپل يرې په وخت کښې هم هغوئ پوهيږى چې دا د اتفاق نه زيات څۀ دى. پلار په صبر سره هغوئ د يوسف د پټې رحمدلۍ په وسيله کور ته راولى. ²⁹هغوئ د کنعان په مُلک کښې خپل پلار يعقوب ته راغلل او هر هغه څۀ يې ورته ووئيل چې پرې راغلى وُو: ³⁰”هغه سړى، د مُلک مالِک، په سختۍ سره مونږ سره وغږېدلو او مونږ يې د مُلک د جاسوسانو په شان وګڼلو. ³¹خو مونږ هغۀ ته ووئيل چې، ’مونږ اِيماندار خلق يُو؛ مونږ هيڅکله جاسوسان نۀ يُو. ³²مونږ دولس وروڼه يُو، د خپل پلار زامن. يو نۀ دے پاتې؛ کشر اوس زمونږ د پلار سره د کنعان په مُلک کښې دے.‘ ³³هغه سړى، د مُلک مالِک، مونږ ته ووئيل چې، ’په دې سره به زۀ پوهه شم چې تاسو اِيماندار يئ: يو ورور زما سره پرېږدئ، ستاسو د کورونو د قحط دپاره غله واخلئ او لاړ شئ. ³⁴خپل کشر ورور ما ته راولئ، او زۀ به پوهه شم چې تاسو جاسوسان نۀ يئ بلکې اِيماندار خلق يئ. زۀ به ستاسو ورور بېرته درکړم، او تاسو به په دې مُلک کښې سودا کولے شئ.‘“

³⁵کله چې هغوئ خپلې بوجۍ خالى کولې، نو هر يو تن خپل د سپينو زرو پنډکے په خپل بوجۍ کښې وموندلو. چې خپل د سپينو زرو پنډکى يې وليدل، نو هغوئ او د هغوئ پلار ووېرېدل. ³⁶د هغوئ پلار يعقوب هغوئ ته ووئيل چې، ”تاسو زۀ بې اولاده کړم: يوسف نۀ دے پاتې، شمعون نۀ دے پاتې، او اوس تاسو بنيامين هم بوځئ. دا ټول زما خلاف دى!“

³⁷روبن خپل پلار ته ووئيل چې، ”کۀ ما هغه بېرته تا ته را نۀ ووستلو، نو زما دواړه زامن قتل کړه. هغه زما لاس کښې راکړه، او زۀ به هغه بېرته تا ته راولم.“

³⁸هغۀ ووئيل چې، ”زما زوئ به ستاسو سره کوز نۀ شى، ځکه چې د هغۀ ورور مړ دے، او هم دغه يو پاتې دے. کۀ په دې سفر کښې چې تاسو کوئ هغۀ ته کوم نقصان ورسيږى، نو تاسو به زما سپين سر په غم کښې قبر ته کوز کړئ.“