ઉત્પત્તિ 42 FHB Father's Heart Bible™

42 ¹જ્યારે યાકૂબે જોયું કે મિસરમાં અનાજ છે, ત્યારે તેણે પોતાના પુત્રોને કહ્યું, “તમે એકબીજા સામે શા માટે તાકી રહ્યા છો?” ²તેણે કહ્યું, “જુઓ, મેં સાંભળ્યું છે કે મિસરમાં અનાજ છે. ત્યાં જઈને આપણા માટે થોડું ખરીદી લાવો, જેથી આપણે જીવતા રહીએ અને મરી ન જઈએ.” ³તેથી યૂસફના દસ ભાઈઓ મિસરમાંથી અનાજ ખરીદવા ગયા. ⁴પણ યાકૂબે યૂસફના ભાઈ બિન્યામીનને તેમની સાથે મોકલ્યો નહિ, કારણ કે તેને બીક હતી કે તેના પર કોઈ આફત આવી પડે. ⁵ઇઝરાયલના પુત્રો અનાજ ખરીદવા આવનારાઓની સાથે આવ્યા, કારણ કે કનાન દેશમાં દુકાળ હતો. ⁶યૂસફ દેશનો અધિકારી હતો, અને દેશના બધા લોકોને અનાજ વેચતો હતો. યૂસફના ભાઈઓ આવ્યા અને ભૂમિ સુધી મોઢું નમાવીને તેને પ્રણામ કર્યા. ⁷યૂસફે પોતાના ભાઈઓને જોઈને ઓળખ્યા, પણ અજાણ્યા જેવો થઈને તેમની સાથે કઠોરતાથી બોલ્યો: “તમે ક્યાંથી આવ્યા છો?” તેમણે કહ્યું, “કનાનથી, અન્ન ખરીદવા.”

⁸યૂસફે પોતાના ભાઈઓને ઓળખ્યા, પણ તેમણે તેને ઓળખ્યો નહિ. ⁹પછી યૂસફને તેમના વિશે જોયેલાં સ્વપ્નો યાદ આવ્યાં, અને તેણે તેમને કહ્યું, “તમે જાસૂસો છો! તમે દેશની નબળી જગ્યાઓ જોવા આવ્યા છો.”

¹⁰પણ તેમણે તેને કહ્યું, “ના, મારા માલિક, આપના સેવકો તો અન્ન ખરીદવા આવ્યા છે. ¹¹અમે બધા એક જ માણસના પુત્રો છીએ; અમે પ્રામાણિક માણસો છીએ. આપના સેવકો કદી જાસૂસો રહ્યા નથી.”

¹²પણ તેણે તેમને કહ્યું, “ના, તમે તો દેશની નબળી જગ્યાઓ શોધવા આવ્યા છો.”

¹³તેમણે કહ્યું, “આપના સેવકો કનાન દેશમાંના એક જ માણસના પુત્રો, બાર ભાઈઓ છીએ. સૌથી નાનો આજે અમારા પિતા પાસે છે, અને એક હવે નથી રહ્યો.”

¹⁴યૂસફે તેમને કહ્યું, “મેં તમને જે કહ્યું તે જ સાચું છે: તમે જાસૂસો છો. ¹⁵આથી તમારી કસોટી થશે: ફારુનના જીવના સમ, જ્યાં સુધી તમારો સૌથી નાનો ભાઈ અહીં ન આવે ત્યાં સુધી તમે અહીંથી નહિ જઈ શકો. ¹⁶તમારામાંથી એકને તમારા ભાઈને લઈ આવવા મોકલો, અને બાકીના બધા કેદમાં રહો, જેથી તમારી વાતોની કસોટી થાય કે તમારામાં સત્ય છે કે નહિ. જો નહિ, તો ફારુનના જીવના સમ, ખરેખર તમે જાસૂસો છો.” ¹⁷અને તેણે તે બધાને ત્રણ દિવસ સુધી સાથે કેદમાં રાખ્યા. ¹⁸ત્રીજા દિવસે યૂસફે તેમને કહ્યું, “આ પ્રમાણે કરો અને જીવતા રહો, કારણ કે હું આપણા પિતાનો ભય રાખું છું. ^a a v18 યૂસફ જે ઈશ્વરનો ભય રાખે છે તેમનું નામ લે છે — આપણા પિતા — અને પોતાના ભાઈઓ આગળ વેશપલટો કરેલા હોવા છતાં પોતાની સાચી નિષ્ઠાની સાક્ષી આપે છે. જે પિતાના ગુપ્ત હાથે યૂસફની વાર્તાના પ્રત્યેક પગલાને દોર્યું છે, તે જ પિતાની ભક્તિ તેના ભાઈઓ કરે છે. ¹⁹જો તમે પ્રામાણિક હો, તો તમારા ભાઈઓમાંથી એક અહીં કેદમાં રહે, અને બાકીના જાઓ, અને તમારા ઘરનાંઓના દુકાળ માટે અનાજ લઈ જાઓ. ²⁰તમારા સૌથી નાના ભાઈને મારી પાસે લાવો, જેથી તમારી વાતો સાચી ઠરે અને તમે મરશો નહિ.” અને તેમણે તેમ કર્યું.

²¹પછી તેમણે એકબીજાને કહ્યું, “ખરેખર આપણે આપણા ભાઈ વિશે દોષિત છીએ, કારણ કે જ્યારે તેણે આપણને કાલાવાલા કર્યા ત્યારે આપણે તેના જીવની વેદના જોઈ છતાં સાંભળ્યું નહિ. એટલે જ આ વિપત્તિ આપણા પર આવી પડી છે.” ²²રૂબેને તેમને જવાબ આપ્યો, “શું મેં તમને કહ્યું નહોતું કે છોકરા વિરુદ્ધ પાપ ન કરો? પણ તમે સાંભળ્યું નહિ. હવે તેના લોહીનો હિસાબ માગવામાં આવે છે.” ²³તેમને ખબર નહોતી કે યૂસફ તેમની વાત સમજે છે, કારણ કે તેમની વચ્ચે એક દુભાષિયો હતો. ²⁴તે તેમની પાસેથી ફરીને રડ્યો, પછી પાછો આવીને તેમની સાથે બોલ્યો. તેણે તેમનામાંથી શિમયોનને લઈને તેમની નજર આગળ તેને બાંધ્યો.

²⁵યૂસફે આજ્ઞા કરી કે તેમની ગૂણો અનાજથી ભરવામાં આવે, દરેકની ચાંદી તેની ગૂણમાં પાછી મૂકવામાં આવે, અને મુસાફરી માટે ભાથું આપવામાં આવે. તેમ તેમને માટે કરવામાં આવ્યું. ²⁶પછી તેમણે પોતાનું અનાજ પોતાનાં ગધેડાં પર લાદીને ત્યાંથી વિદાય લીધી. ²⁷ઉતારાની જગ્યાએ, એક જણે પોતાના ગધેડાને ચારો આપવા પોતાની ગૂણ ખોલી, ત્યારે તેણે ગૂણના મોઢા આગળ પોતાની ચાંદી પડેલી જોઈ. ²⁸તેણે પોતાના ભાઈઓને કહ્યું, “મારી ચાંદી પાછી મૂકવામાં આવી છે—જુઓ, તે મારી ગૂણમાં જ છે!” તેમનાં હૃદય બેસી ગયાં; અને થરથર કાંપતાં તેમણે એકબીજાને કહ્યું, “આપણા પિતાએ આપણને આ શું કર્યું?” ^b b v28 પિતાના કાર્યરત હાથ પ્રત્યે ભાઈઓની પહેલી જાગૃતિ — પોતાના ભયમાં પણ તેઓ ઓળખે છે કે આ કેવળ અકસ્માત નથી. પિતા યૂસફની ગુપ્ત દયા દ્વારા ધીરજથી તેમને ઘેર પાછા લાવી રહ્યા છે. ²⁹તેઓ કનાન દેશમાં પોતાના પિતા યાકૂબ પાસે આવ્યા, અને તેમને જે કંઈ બન્યું હતું તે બધું કહી સંભળાવ્યું: ³⁰“તે માણસ, જે દેશનો ધણી છે, તેણે અમારી સાથે કઠોરતાથી વાત કરી અને અમને દેશના જાસૂસો ગણ્યા. ³¹પણ અમે તેને કહ્યું, ‘અમે પ્રામાણિક માણસો છીએ; અમે કદી જાસૂસો નથી. ³²અમે બાર ભાઈઓ, અમારા પિતાના પુત્રો છીએ. એક હવે નથી રહ્યો; સૌથી નાનો હમણાં કનાન દેશમાં અમારા પિતા પાસે છે.’ ³³દેશના ધણી તે માણસે અમને કહ્યું, ‘આ રીતે હું જાણીશ કે તમે પ્રામાણિક છો: એક ભાઈને મારી પાસે મૂકી જાઓ, તમારા ઘરનાંઓના દુકાળ માટે અનાજ લઈ જાઓ, અને ચાલ્યા જાઓ.’ ³⁴તમારા સૌથી નાના ભાઈને મારી પાસે લાવો, એટલે હું જાણીશ કે તમે જાસૂસો નથી પણ પ્રામાણિક માણસો છો. હું તમારા ભાઈને પાછો સોંપીશ, અને તમે દેશમાં વેપાર કરી શકશો.”

³⁵જ્યારે તેઓ પોતાની ગૂણો ખાલી કરતા હતા, ત્યારે દરેકને પોતાની ગૂણમાં પોતાની ચાંદીની થેલી મળી આવી. પોતાની ચાંદીની થેલીઓ જોઈને તેઓ તથા તેમના પિતા ગભરાયા. ³⁶તેમના પિતા યાકૂબે તેમને કહ્યું, “તમે મને નિઃસંતાન કરી નાખ્યો છે: યૂસફ રહ્યો નથી, શિમયોન રહ્યો નથી, અને હવે તમે બિન્યામીનને લઈ જવા માગો છો. આ બધું મારી જ વિરુદ્ધ છે!”

³⁷રૂબેને પોતાના પિતાને કહ્યું, “જો હું તેને તમારી પાસે પાછો ન લાવું, તો તમે મારા બે પુત્રોને મારી નાખજો. તેને મારા હાથમાં સોંપો, અને હું તેને તમારી પાસે પાછો લાવીશ.”

³⁸તેણે કહ્યું, “મારો પુત્ર તમારી સાથે નહિ જાય, કારણ કે તેનો ભાઈ મરી ગયો છે, અને તે એકલો જ રહ્યો છે. જે મુસાફરીએ તમે જાઓ છો તેમાં જો તેના પર કોઈ આફત આવી પડે, તો તમે મારા પળિયાંવાળા માથાને શોકસહિત કબરમાં ઉતારશો.”