Yakubu Ya Aiki 'Ya'yansa
Yunwa ta kori 'yan'uwa goma zuwa Masar, inda suka rusuna wa mutumin da ba su gane ba. Yusufu, yana cewa yana tsoron Ubanmu, ya zarge su da leƙen asiri, ya sa Saminu a kurkuku, ya kuma ji sun furta laifinsu game da shi a gabansa. Ya juya gefe ya yi kuka.
42 1Da Yakubu ya ga akwai hatsi a Masar, sai ya ce wa 'ya'yansa, “Don me kuke ta kallon juna?” 2Ya ce, “Ga shi, na ji akwai hatsi a Masar. Ku gangara can ku sayo mana, domin mu rayu, kada mu mutu.” 3Sai 'yan'uwan Yusufu goma suka gangara domin su sayi hatsi daga Masar. 4Amma Yakubu bai aiki Biliyaminu ɗan'uwan Yusufu tare da su ba, domin yana tsoron kada wata masifa ta same shi. 5'Ya'yan Isra'ila suka zo sayen hatsi tare da sauran waɗanda suka zo, gama akwai yunwa a ƙasar Kan'ana. 6Yusufu shi ne mai mulkin ƙasar, yana sayar da hatsi ga dukan mutanenta. 'Yan'uwan Yusufu suka zo suka rusuna masa, fuskokinsu har ƙasa. 7Da Yusufu ya ga 'yan'uwansa, sai ya gane su, amma ya yi kamar baƙo, ya yi musu magana da zafi, ya ce, “Daga ina kuka fito?” Suka ce, “Daga Kan'ana, mun zo sayen abinci ne.”
8Yusufu ya gane 'yan'uwansa, amma su ba su gane shi ba. 9Sai Yusufu ya tuna da mafarkan da ya yi game da su, ya ce musu, “Ku 'yan leƙen asiri ne! Kun zo ne domin ku ga wuraren da ƙasar take da rauni.”
10Amma suka ce masa, “A'a, ranka yă daɗe, bayinka sun zo sayen abinci ne. 11Dukanmu 'ya'yan mutum ɗaya ne, mu mutane ne masu gaskiya. Bayinka ba su taɓa zama 'yan leƙen asiri ba.”
12Amma ya ce musu, “A'a, kun zo ne domin ku nemi wuraren da ƙasar take da rauni.”
13Suka ce, “Bayinka 'yan'uwa goma sha biyu ne, 'ya'yan mutum ɗaya a ƙasar Kan'ana. Autanmu yana tare da mahaifinmu yau, ɗaya kuma babu shi.”
14Yusufu ya ce musu, “Yadda na faɗa muku ke nan, ku 'yan leƙen asiri ne. 15Da wannan za a gwada ku. Na rantse da ran Fir'auna, ba za ku bar nan ba sai autanku ɗan'uwanku ya zo. 16Ku aiki ɗayanku yă kawo ɗan'uwanku, sauranku kuwa su zauna a tsare, domin a gwada maganarku, ko akwai gaskiya a gare ku. In kuwa ba haka ba, na rantse da ran Fir'auna, lalle ku 'yan leƙen asiri ne.” 17Sai ya sa su duka a tsare kwana uku. 18A rana ta uku Yusufu ya ce musu, “Ku yi haka, za ku kuwa rayu, gama ina tsoron Ubanmu. a a v18 Yusufu ya ambaci Allahn da yake tsoro — Ubanmu — yana shaidar bangarensa na gaskiya ko da yake a ɓoye yake a gaban 'yan'uwansa. Uban nan wanda hannunsa ɓoyayye ya bi da kowane matakin tarihin Yusufu, shi ne Uba guda da 'yan'uwansa suke bauta wa. 19In ku masu gaskiya ne, bari ɗaya daga cikin 'yan'uwanku yă tsaya a tsare a nan, sauranku kuwa ku tafi, kuna ɗauke da hatsi domin yunwar gidajenku, 20ku kuma kawo mini autanku, domin a tabbatar da maganarku, kada kuma ku mutu.” Suka kuwa yi haka.
21Sai suka ce wa juna, “Hakika mu masu laifi ne game da ɗan'uwanmu, gama mun ga wahalar ransa sa'ad da ya roƙe mu, amma ba mu saurare shi ba. Shi ya sa wannan wahala ta auko mana.” 22Ru'ubainu ya amsa musu ya ce, “Ban gaya muku kada ku yi wa yaron zunubi ba? Amma ba ku saurara ba. Yanzu kuwa ga shi ana neman jininsa.” 23Ba su san cewa Yusufu yana gane maganarsu ba, domin akwai mai fassara a tsakaninsu. 24Sai ya juya ya rabu da su, ya yi kuka, sa'an nan ya komo wurinsu ya yi musu magana. Ya ɗauki Saminu daga cikinsu ya ɗaure shi a idanunsu.
25Yusufu ya ba da umarni a cika buhunansu da hatsi, a mayar da kuɗin azurfar kowanensu cikin buhunsa, a kuma ba su guzuri domin tafiya. Aka kuwa yi musu haka. 26Sai suka ɗora hatsinsu a kan jakunansu, suka tashi daga can. 27A masauki, sai ɗayansu ya buɗe buhunsa domin yă ciyar da jakinsa, sai ya ga kuɗin azurfarsa a bakin buhun. 28Ya ce wa 'yan'uwansa, “An mayar da kuɗin azurfata — ga shi a cikin buhuna!” Sai zukatansu suka karaya, suna rawar jiki, suka ce wa juna, “Me ke nan Ubanmu ya yi mana?” b b v28 Farkon farkawar 'yan'uwa ga aikin hannun Uba — ko cikin tsoronsu, sun gane cewa wannan ba kwatsam kawai ba ne. Uba yana kawo su gida da haƙuri ta wurin jinƙan Yusufu ɓoyayye. 29Suka zo wurin mahaifinsu Yakubu a ƙasar Kan'ana, suka faɗa masa duk abin da ya faru da su, suka ce, 30“Mutumin nan, shugaban ƙasar, ya yi mana magana da zafi, ya ɗauke mu kamar 'yan leƙen asirin ƙasar. 31Amma muka ce masa, ‘Mu mutane ne masu gaskiya, ba mu taɓa zama 'yan leƙen asiri ba. 32Mu 'yan'uwa goma sha biyu ne, 'ya'yan mahaifinmu. Ɗaya babu shi, autanmu kuwa yanzu yana tare da mahaifinmu a ƙasar Kan'ana.’ 33Mutumin nan, shugaban ƙasar, ya ce mana, ‘Da haka zan sani ku masu gaskiya ne. Ku bar mini ɗaya daga cikin 'yan'uwanku, ku ɗauki hatsi domin yunwar gidajenku, ku tafi.’ 34Ku kuma kawo mini autanku, sa'an nan zan sani ba 'yan leƙen asiri ba ne ku, mutane ne masu gaskiya. Zan mayar muku da ɗan'uwanku, za ku kuwa yi ciniki a ƙasar.”
35Yayinda suke zubar da buhunansu, sai kowa ya sami ɗamarar kuɗin azurfarsa cikin buhunsa. Da suka ga ɗamarorin kuɗin azurfarsu, sai su da mahaifinsu suka ji tsoro. 36Mahaifinsu Yakubu ya ce musu, “Kun mai da ni marar 'ya'ya. Yusufu babu shi, Saminu babu shi, yanzu kuma kuna so ku ɗauki Biliyaminu. Duk waɗannan a kaina suke!”
37Ru'ubainu ya ce wa mahaifinsa, “Ka kashe 'ya'yana biyu in ban dawo maka da shi ba. Ka danƙa shi a hannuna, zan kuwa dawo maka da shi.”
38Amma ya ce, “Ɗana ba zai gangara tare da ku ba, gama ɗan'uwansa ya mutu, shi kaɗai kuma ya rage. In wata masifa ta same shi a hanyar da kuke bi, za ku kai furfurata ƙasa zuwa kabari cikin baƙin ciki.”