Yanzu a bugun takarda

Farawa 43 FHB Father's Heart Bible™

UbaYesuRuhu
Rangwamen 15% a odarku ta farko →
Littafi

Yunwa Ta Kama Ƙasar

Yunwa kaɗai ta sa Yakubu ya saki Benyamin, ya danƙa shi ga Ubanmu Maɗaukaki, Yahuda kuma ya yi jingina da ransa saboda shi. A Masar 'yan'uwan suna sa ran a kama su, sai aka yi musu liyafa, aka zaunar da su bisa ga jerin haihuwarsu. Yusufu ya ga Benyamin, dole ya fita daga ɗakin don ya yi kuka.

Babi na 43.

Yunwa kuwa ta tsananta a ƙasar. Da suka gama cin hatsin da aka kawo daga Masar, sai mahaifinsu ya ce, “Ku koma ku sayo mana abinci kaɗan.”

Amma Yahuda ya ce masa, “Mutumin ya gargaɗe mu sosai, ‘Ba za ku ga fuskata ba sai kun zo da ɗan'uwanku.’ Idan ka aiko ɗan'uwanmu tare da mu, to, za mu gangara mu sayo maka abinci. Amma in ba za ka aiko shi ba, ba za mu tafi ba, gama mutumin ya ce, ‘Ba za ku ga fuskata ba sai kun zo da ɗan'uwanku.’”

Isra'ila ya ce, “Don me kuka kawo mini wannan masifa, da kuka gaya wa mutumin kuna da wani ɗan'uwa?”

Suka ce, “Mutumin ya yi ta tambayarmu game da kanmu da iyalinmu, ‘Mahaifinku yana da rai har yanzu? Kuna da wani ɗan'uwa?’ Mu kuwa muka amsa gwargwadon tambayoyinsa. Yaya za mu san zai ce, ‘Ku gangaro da ɗan'uwanku’?”

Yahuda ya ce wa mahaifinsa Isra'ila, “Ka aiko da yaron tare da ni; mu tashi mu tafi, domin mu rayu kada mu mutu—mu, da kai, da 'ya'yanmu. Ni zan ɗauki alhakinsa—ka nema shi daga gare ni. In ban dawo da shi ba in kuma kai shi gabanka, to, zan ɗauki laifin a gabanka har abada. Gama da ba don mun yi jinkiri ba, lalle da yanzu mun riga mun koma sau biyu.”

Isra'ila mahaifinsu ya ce musu, “In dole ne haka, to, ku yi haka: ku ɗauki zaɓaɓɓun kayan amfanin ƙasar a cikin jakunkunanku, ku kai wa mutumin kyauta—ƙaramin balsam, da ɗan zuma, da kayan ƙamshi, da mur, da goro, da almon. Ku ɗauki kuɗi ninki biyu, ku kuma mai da kuɗin da aka mayar a bakunan jakunkunanku—wataƙila an yi kuskure ne. Ku ɗauki ɗan'uwanku kuma, ku koma wurin mutumin. Bari El Shaddai—Ubanmu Maɗaukaki—yă ba ku jinƙai a gaban mutumin, domin yă saki ɗan'uwanku ɗayan da Benyamin. Ni kuwa, in na rasa 'ya'yana, to, na rasa.”

Mutanen suka ɗauki kyautar, da azurfa ninki biyu, da Benyamin, suka gangara zuwa Masar, suka kuma tsaya a gaban Yusufu.

Da Yusufu ya ga Benyamin tare da su, sai ya ce wa wakilin gidansa, “Ka shigar da mutanen cikin gida, ka yanka dabba ka shirya ta—za su ci abinci tare da ni da tsakar rana.” Mutumin ya yi yadda Yusufu ya ce, ya kuma shigar da mutanen cikin gidan Yusufu. Mutanen suka ji tsoro domin an shigar da su cikin gidan Yusufu. Suka ce, “Saboda kuɗin da aka mayar a cikin jakunkunanmu a lokacin farko ne aka shigar da mu—domin a kai mana hari, a fāɗa mana, a kama mu bayi, a kuma ƙwace jakunanmu.” Saboda haka suka matso wa wakilin gidan Yusufu, suka yi masa magana a bakin ƙofa, suka ce, “Ranka yă daɗe, lalle mun gangaro a lokacin farko domin mu sayi abinci. Da muka kai masauki, sa'ad da muka buɗe jakunkunanmu, sai ga azurfar kowanne a bakin jakarsa cikakkiya. Mun dawo da ita tare da mu. Mun kuma kawo ƙarin kuɗi domin mu sayi abinci, amma ba mu san wa ya sa su a cikin jakunkunanmu ba.”

Ya ce, “Salama ta tabbata gare ku, kada ku ji tsoro. Ubanku da Allah na mahaifinku ne ya ba ku dukiya a cikin jakunkunanku; kuɗinku kuwa sun kai gare ni.” Sa'an nan ya fito musu da Saminu. Mutumin ya shigar da su cikin gidan Yusufu, ya ba su ruwa, suka kuma wanke ƙafafunsu; ya kuma ba wa jakunansu abinci. Saboda haka suka shirya kyautar da za su kai wa Yusufu da tsakar rana, domin sun ji za su ci abinci a can. Da Yusufu ya shigo gida, sai suka kawo masa kyautar da suke hannunsu, suka rusuna masa har ƙasa. Ya tambaye su yadda suke, sa'an nan ya ce, “Mahaifinku—tsohon nan da kuka ambata—yana lafiya? Yana da rai har yanzu?”

Suka ce, “Bawanka mahaifinmu yana lafiya, yana kuma da rai.” Suka rusuna suka durƙusa. Ya daga kai, ya ga ɗan'uwansa Benyamin, ɗan mahaifiyarsa, sai ya ce, “Wannan ne autanku da kuka gaya mini?” Sa'an nan ya ce, “Ubanmu yă yi maka alheri, ɗana.” Yusufu ya yi hanzari ya fita, domin tausayin ɗan'uwansa ya kama shi, yana neman wurin da zai yi kuka; ya shiga ɗakinsa ya yi kuka a can. Sa'an nan ya wanke fuskarsa ya fito; ya kuma ƙwantar da hankalinsa, ya ce, “Ku kawo abinci.”

Suka ba shi abinci shi kaɗai, 'yan'uwansa kuma a wuri kaɗai, Masarawan da suke ci tare da shi kuma a wuri kaɗai—gama Masarawa ba sa iya cin abinci tare da Ibraniyawa, domin abin ƙyama ne a gare su. Suka zauna a gabansa: ɗan fari bisa ga matsayinsa na haihuwa, autan kuma bisa ga ƙuruciyarsa—sai mutanen suka yi mamaki, suna duban juna. Ya aika musu rabo daga teburinsa, amma rabon Benyamin ya ninka na sauran sau biyar. Suka sha, suka kuma yi murna tare da shi.