ಆದಿಕಾಂಡ 43 FHB Father's Heart Bible™

43 ¹ಆ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಬರಗಾಲವು ತೀವ್ರವಾಗಿತ್ತು. ²ಐಗುಪ್ತದಿಂದ ತಂದಿದ್ದ ಧಾನ್ಯವನ್ನು ಅವರು ತಿಂದುಮುಗಿಸಿದಾಗ, ಅವರ ತಂದೆಯು, “ಹಿಂತಿರುಗಿ ಹೋಗಿ ನಮಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಆಹಾರವನ್ನು ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳಿರಿ,” ಎಂದನು.

³ಆದರೆ ಯೆಹೂದನು ಅವನಿಗೆ ಹೀಗೆಂದನು: “ಆ ಮನುಷ್ಯನು ನಮ್ಮನ್ನು, ‘ನಿಮ್ಮ ತಮ್ಮನಿಲ್ಲದೆ ನೀವು ನನ್ನ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ,’ ಎಂದು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಎಚ್ಚರಿಸಿದನು. ⁴ನೀನು ನಮ್ಮ ತಮ್ಮನನ್ನು ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದರೆ, ನಾವು ಇಳಿದುಹೋಗಿ ನಿನಗೆ ಆಹಾರವನ್ನು ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ⁵ಆದರೆ ನೀನು ಅವನನ್ನು ಕಳುಹಿಸದಿದ್ದರೆ ನಾವು ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಮನುಷ್ಯನು, ‘ನಿಮ್ಮ ತಮ್ಮನಿಲ್ಲದೆ ನೀವು ನನ್ನ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ,’ ಎಂದು ಹೇಳಿದನು,” ಎಂದನು.

⁶ಇಸ್ರಾಯೇಲನು, “ನಿಮಗೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ತಮ್ಮನಿದ್ದಾನೆಂದು ಆ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಹೇಳಿ ನೀವು ನನಗೆ ಏಕೆ ಕೇಡುಮಾಡಿದಿರಿ?” ಎಂದನು.

⁷ಅದಕ್ಕೆ ಅವರು, “ಆ ಮನುಷ್ಯನು ನಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆಯೂ ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದ ಬಗ್ಗೆಯೂ, ‘ನಿಮ್ಮ ತಂದೆ ಇನ್ನೂ ಬದುಕಿದ್ದಾನೋ? ನಿಮಗೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ತಮ್ಮನಿದ್ದಾನೋ?’ ಎಂದು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ವಿಚಾರಿಸಿದನು; ಅದರಂತೆ ನಾವು ಉತ್ತರಕೊಟ್ಟೆವು. ‘ನಿಮ್ಮ ತಮ್ಮನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬನ್ನಿರಿ,’ ಎಂದು ಅವನು ಹೇಳುವನೆಂದು ನಮಗೆ ಹೇಗೆ ತಿಳಿದೀತು?” ಎಂದರು.

⁸ಯೆಹೂದನು ತನ್ನ ತಂದೆ ಇಸ್ರಾಯೇಲನಿಗೆ, “ಈ ಹುಡುಗನನ್ನು ನನ್ನ ಜೊತೆ ಕಳುಹಿಸು; ನಾವೂ ನೀನೂ ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳೂ ಸಾಯದೆ ಬದುಕುವಂತೆ ನಾವು ಹೊರಟುಹೋಗೋಣ. ⁹ನಾನು ಅವನಿಗೆ ಹೊಣೆಯಾಗಿದ್ದೇನೆ; ಅವನನ್ನು ನನ್ನ ಕೈಯಿಂದಲೇ ಕೇಳು. ನಾನು ಅವನನ್ನು ಹಿಂತಿರುಗಿ ಕರೆತಂದು ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲಿಸದಿದ್ದರೆ, ಆ ದೋಷವನ್ನು ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ನಾನು ಸದಾಕಾಲ ಹೊತ್ತುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ¹⁰ನಾವು ತಡಮಾಡದಿದ್ದರೆ, ಈಗಾಗಲೇ ಎರಡು ಸಾರಿ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದೆವು,” ಎಂದನು.

¹¹ಅವರ ತಂದೆ ಇಸ್ರಾಯೇಲನು ಅವರಿಗೆ, “ಇದು ಹೀಗೆಯೇ ಆಗಬೇಕಾದರೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡಿರಿ: ಈ ದೇಶದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಚೀಲಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡು, ಆ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಕಾಣಿಕೆಯಾಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಸುಗಂಧತೈಲ, ಸ್ವಲ್ಪ ಜೇನು, ಸುಗಂಧದ್ರವ್ಯ, ರಕ್ತಬೋಳ, ಪಿಸ್ತಾ, ಬಾದಾಮಿ ಇವುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿರಿ. ¹²ಎರಡರಷ್ಟು ಹಣವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿರಿ; ನಿಮ್ಮ ಚೀಲಗಳ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಹಿಂತಿರುಗಿಸಲಾಗಿದ್ದ ಹಣವನ್ನೂ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿರಿ; ಒಂದುವೇಳೆ ಅದು ಕೈತಪ್ಪಿಹೋಗಿರಬಹುದು. ¹³ನಿಮ್ಮ ತಮ್ಮನನ್ನೂ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಆ ಮನುಷ್ಯನ ಬಳಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಹೋಗಿರಿ. ¹⁴ಸರ್ವಶಕ್ತರಾದ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯಾದ ಏಲ್ ಶದ್ದಾಯಿ ಆ ಮನುಷ್ಯನ ಮುಂದೆ ನಿಮಗೆ ಕರುಣೆ ಅನುಗ್ರಹಿಸಲಿ; ಆಗ ಅವನು ನಿಮ್ಮ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಸಹೋದರನನ್ನೂ ಬೆನ್ಯಾಮೀನನನ್ನೂ ಬಿಡುಗಡೆಮಾಡುವನು. ನನ್ನ ಮಟ್ಟಿಗಾದರೋ, ನಾನು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದರೆ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ,” ಎಂದನು.

¹⁵ಆ ಮನುಷ್ಯರು ಆ ಕಾಣಿಕೆಯನ್ನೂ ಎರಡರಷ್ಟು ಹಣವನ್ನೂ ಬೆನ್ಯಾಮೀನನನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಐಗುಪ್ತಕ್ಕೆ ಇಳಿದುಹೋಗಿ ಯೋಸೇಫನ ಮುಂದೆ ನಿಂತರು.

¹⁶ಅವರೊಂದಿಗೆ ಬೆನ್ಯಾಮೀನನನ್ನು ಕಂಡಾಗ, ಯೋಸೇಫನು ತನ್ನ ಮನೆಯ ಗೃಹನಿರ್ವಾಹಕನಿಗೆ, “ಈ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಮನೆಯೊಳಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಾ; ಒಂದು ಪ್ರಾಣಿಯನ್ನು ಕೊಯ್ದು ಅಡುಗೆ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸು; ಇವರು ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಊಟಮಾಡುವರು,” ಎಂದನು. ¹⁷ಆ ಮನುಷ್ಯನು ಯೋಸೇಫನು ಹೇಳಿದಂತೆ ಮಾಡಿ ಆ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಯೋಸೇಫನ ಮನೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು. ¹⁸ಯೋಸೇಫನ ಮನೆಗೆ ಕರೆತಂದದ್ದರಿಂದ ಆ ಮನುಷ್ಯರು ಭಯಪಟ್ಟು, “ಮೊದಲನೆಯ ಸಾರಿ ನಮ್ಮ ಚೀಲಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಂತಿರುಗಿಸಲಾಗಿದ್ದ ಹಣದ ನಿಮಿತ್ತವೇ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದು ಆಕ್ರಮಿಸಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಗುಲಾಮರನ್ನಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ನಮ್ಮ ಕತ್ತೆಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಒಳಗೆ ಕರೆತರಲಾಗಿದೆ,” ಎಂದು ತಮ್ಮೊಳಗೆ ಮಾತಾಡಿಕೊಂಡರು. ¹⁹ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರು ಯೋಸೇಫನ ಮನೆಯ ಗೃಹನಿರ್ವಾಹಕನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದರು, ²⁰ಹೀಗೆಂದರು: “ಅಯ್ಯಾ, ದಯವಿಟ್ಟು ಕೇಳಿ; ನಾವು ಮೊದಲನೆಯ ಸಾರಿ ಆಹಾರವನ್ನು ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಾಗಿ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಇಳಿದುಬಂದಿದ್ದೆವು. ²¹ವಸತಿಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನಾವು ನಮ್ಮ ಚೀಲಗಳನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿದಾಗ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನ ಹಣವು ಪೂರ್ಣ ತೂಕದಲ್ಲಿ ಅವನವನ ಚೀಲದ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಇತ್ತು; ಅದನ್ನು ನಾವು ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ತಂದಿದ್ದೇವೆ. ²²ಆಹಾರವನ್ನು ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಹಣವನ್ನೂ ನಾವು ತಂದಿದ್ದೇವೆ; ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಚೀಲಗಳಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಹಾಕಿದವರು ಯಾರೋ ನಮಗೆ ತಿಳಿಯದು,” ಎಂದರು.

²³ಅದಕ್ಕೆ ಅವನು, “ನಿಮಗೆ ಸಮಾಧಾನವಾಗಲಿ, ಭಯಪಡಬೇಡಿರಿ. ನಿಮ್ಮ ತಂದೆಯೂ ನಿಮ್ಮ ತಂದೆಯ ದೇವರೂ ನಿಮ್ಮ ಚೀಲಗಳಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ನಿಧಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ; ನಿಮ್ಮ ಹಣವು ನನಗೆ ತಲಪಿತು,” ಎಂದನು. ಅನಂತರ ಅವನು ಸಿಮೆಯೋನನನ್ನು ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಹೊರಗೆ ಕರೆತಂದನು. ²⁴ಆ ಮನುಷ್ಯನು ಅವರನ್ನು ಯೋಸೇಫನ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಅವರಿಗೆ ನೀರುಕೊಟ್ಟನು; ಅವರು ತಮ್ಮ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ತೊಳೆದುಕೊಂಡರು; ಅವನು ಅವರ ಕತ್ತೆಗಳಿಗೆ ಮೇವು ಹಾಕಿದನು. ²⁵ಅಲ್ಲಿ ತಾವು ಊಟಮಾಡುವೆವೆಂದು ಕೇಳಿದ್ದರಿಂದ, ಯೋಸೇಫನು ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಬರುವುದಕ್ಕೆ ಅವರು ಕಾಣಿಕೆಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದರು. ²⁶ಯೋಸೇಫನು ಮನೆಗೆ ಬಂದಾಗ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಕೈಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾಣಿಕೆಯನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿ ನೆಲದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಬಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು. ²⁷ಅವನು ಅವರ ಕ್ಷೇಮಸಮಾಚಾರವನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿ, “ನೀವು ಹೇಳಿದ ಆ ಮುದುಕನಾದ ನಿಮ್ಮ ತಂದೆ ಕ್ಷೇಮವಾಗಿದ್ದಾನೋ? ಅವನು ಇನ್ನೂ ಬದುಕಿದ್ದಾನೋ?” ಎಂದನು.

²⁸ಅದಕ್ಕೆ ಅವರು, “ನಿನ್ನ ದಾಸನಾದ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಕ್ಷೇಮವಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಇನ್ನೂ ಬದುಕಿದ್ದಾನೆ,” ಎಂದು ತಲೆಬಾಗಿ ಸಾಷ್ಟಾಂಗನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿದರು. ²⁹ಅವನು ಕಣ್ಣೆತ್ತಿ ನೋಡಿ ತನ್ನ ತಾಯಿಯ ಮಗನಾದ ತನ್ನ ತಮ್ಮ ಬೆನ್ಯಾಮೀನನನ್ನು ಕಂಡು, “ನೀವು ನನಗೆ ಹೇಳಿದ ನಿಮ್ಮ ಕಿರಿಯ ತಮ್ಮನು ಇವನೋ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಬಳಿಕ ಅವನು, “ನನ್ನ ಮಗನೇ, ನಮ್ಮ ತಂದೆ ನಿನಗೆ ಕೃಪೆ ತೋರಲಿ,” ಎಂದನು. ³⁰ತನ್ನ ತಮ್ಮನ ಮೇಲೆ ಕನಿಕರ ಉಕ್ಕಿಬಂದದ್ದರಿಂದ ಯೋಸೇಫನು ಅಳುವುದಕ್ಕೆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಅವಸರವಾಗಿ ಹೊರಟುಹೋಗಿ ತನ್ನ ಕೊಠಡಿಯೊಳಗೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಅತ್ತನು. ³¹ಬಳಿಕ ಅವನು ತನ್ನ ಮುಖವನ್ನು ತೊಳೆದುಕೊಂಡು ಹೊರಗೆ ಬಂದು ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಸಂಬಾಳಿಸಿಕೊಂಡು, “ಊಟ ಬಡಿಸಿರಿ,” ಎಂದನು.

³²ಅವರು ಅವನಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿಯೂ ಅವನ ಸಹೋದರರಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿಯೂ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಊಟಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಐಗುಪ್ತ್ಯರಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿಯೂ ಬಡಿಸಿದರು; ಐಗುಪ್ತ್ಯರು ಇಬ್ರಿಯರ ಸಂಗಡ ರೊಟ್ಟಿ ತಿನ್ನುವಂತಿಲ್ಲ, ಅದು ಅವರಿಗೆ ಅಸಹ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ³³ಹಿರಿಯವನು ತನ್ನ ಜ್ಯೇಷ್ಠಾಧಿಕಾರದ ಪ್ರಕಾರ, ಕಿರಿಯವನು ತನ್ನ ಕಿರಿತನದ ಪ್ರಕಾರ ಅವನ ಮುಂದೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡರು; ಆ ಮನುಷ್ಯರು ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ನೋಡಿ ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟರು. ³⁴ಅವನು ತನ್ನ ಊಟದ ಮೇಜಿನಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಪಾಲುಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು; ಬೆನ್ಯಾಮೀನನ ಪಾಲು ಉಳಿದವರ ಪಾಲಿಗಿಂತ ಐದರಷ್ಟಾಗಿತ್ತು. ಅವರು ಅವನೊಂದಿಗೆ ಕುಡಿದು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು.