દેશ પર દુકાળનો સકંજો

ફક્ત ભૂખ જ યાકૂબને બિન્યામીનને મોકલવા તૈયાર કરે છે; તે તેને સર્વશક્તિમાન આપણા પિતાના હાથમાં સોંપે છે, અને યહૂદા તેના માટે પોતાનું જીવન જામીન તરીકે આપે છે. મિસરમાં ભાઈઓ ધરપકડની અપેક્ષા રાખે છે, પણ તેમને મિજબાની મળે છે, અને તેમને જન્મના ક્રમ પ્રમાણે બેસાડવામાં આવે છે. બિન્યામીનને જોઈને યૂસફને રડવા માટે ઓરડામાંથી બહાર જવું પડે છે.

અધ્યાય 43.

દેશમાં દુકાળ સખત હતો. મિસરથી લાવેલું અનાજ તેઓ ખાઈ ચૂક્યા, ત્યારે તેમના પિતાએ કહ્યું, “પાછા જઈને આપણા માટે થોડું અનાજ ખરીદી લાવો.”

પણ યહૂદાએ તેમને કહ્યું, “તે માણસે આપણને ચોક્કસ ચેતવણી આપી: ‘તમારા ભાઈ વિના તમે મારું મોં જોશો નહિ.’ જો તમે અમારા ભાઈને અમારી સાથે મોકલશો, તો અમે જઈને તમારા માટે અનાજ ખરીદી લાવીશું. પણ જો તમે તેને નહિ મોકલો, તો અમે નહિ જઈએ, કેમ કે તે માણસે કહ્યું, ‘તમારા ભાઈ વિના તમે મારું મોં જોશો નહિ.’”

ઇઝરાયલે કહ્યું, “તમારે બીજો ભાઈ છે એમ તે માણસને કહીને તમે મને શા માટે દુઃખ દીધું?”

તેઓએ કહ્યું, “તે માણસે અમારા વિશે અને અમારા કુટુંબ વિશે ઝીણવટથી પૂછપરછ કરી: ‘શું તમારા પિતા હજી જીવતા છે? તમારે બીજો ભાઈ છે?’ અમે તે પ્રમાણે જવાબ આપ્યો. તે એમ કહેશે કે ‘તમારા ભાઈને અહીં લઈ આવો,’ એ અમે કેવી રીતે જાણી શકીએ?”

યહૂદાએ પોતાના પિતા ઇઝરાયલને કહ્યું, “છોકરાને મારી સાથે મોકલો; ચાલો જઈએ, જેથી આપણે જીવતા રહીએ, મરી ન જઈએ—અમે, તમે અને અમારાં બાળકો. હું તેના માટે જામીન થાઉં છું—તેને મારી પાસેથી માગજો. જો હું તેને પાછો લાવીને તમારી આગળ હાજર ન કરું, તો હું સદાકાળ તમારી આગળ દોષિત ઠરીશ. કેમ કે જો અમે વિલંબ ન કર્યો હોત, તો ખરેખર અત્યાર સુધીમાં અમે બે વાર પાછા આવી ગયા હોત.”

તેમના પિતા ઇઝરાયલે તેઓને કહ્યું, “જો એમ જ કરવું પડે, તો આમ કરો: આ દેશની ઉત્તમ પેદાશો તમારા થેલામાં ભરો, અને તે માણસ માટે ભેટ લઈ જાઓ—થોડો સુગંધી લેપ, થોડું મધ, મસાલા, બોળ, પિસ્તા, બદામ. બમણા પૈસા લઈ જાઓ, અને તમારી ગૂણોના મોંમાં પાછા મૂકેલા પૈસા પણ સાથે પાછા લઈ જાઓ—કદાચ કોઈ ભૂલ થઈ હશે. તમારા ભાઈને પણ લઈ જાઓ, અને તે માણસ પાસે પાછા જાઓ. એલ શાદ્દાય—આપણા સર્વસમર્થ પિતા—તે માણસની આગળ તમારા પર દયા કરે, જેથી તે તમારા બીજા ભાઈને તથા બિન્યામીનને છોડી મૂકે. અને મારા વિશે તો, જો હું મારાં સંતાનોથી વિખૂટો પડું, તો ભલે પડું.”

તે માણસોએ ભેટ, બમણી ચાંદી અને બિન્યામીનને લીધા, મિસર ગયા, અને યૂસફની આગળ ઊભા રહ્યા.

તેઓની સાથે બિન્યામીનને જોઈને, યૂસફે પોતાના ઘરના કારભારીને કહ્યું, “આ માણસોને ઘરમાં લઈ આવ, જાનવર કાપીને ભોજન તૈયાર કર—તેઓ બપોરે મારી સાથે જમશે.” યૂસફે કહ્યું તેમ તે માણસે કર્યું, અને તે માણસોને યૂસફના ઘરમાં લઈ આવ્યો. તે માણસોને યૂસફના ઘરમાં લઈ આવવામાં આવ્યા હતા તેથી તેઓ બીધા. તેઓએ કહ્યું, “પહેલી વાર આપણી ગૂણોમાં પાછા મૂકેલા પૈસાને કારણે આપણને અહીં લાવ્યા છે—આપણા પર હુમલો કરવા, આપણા પર તૂટી પડવા, આપણને ગુલામ બનાવી લેવા, અને આપણા ગધેડાં લઈ લેવા.” તેથી તેઓ યૂસફના ઘરના કારભારી પાસે ગયા અને બારણા આગળ તેની સાથે વાત કરી, અને કહ્યું, “કૃપા કરીને, સાહેબ, પહેલી વાર અમે ખરેખર અનાજ ખરીદવા આવ્યા હતા. ઉતારાની જગ્યાએ, જ્યારે અમે અમારી ગૂણો ખોલી, ત્યારે દરેકની ચાંદી પૂરા વજનમાં તેની ગૂણના મોંમાં પડેલી હતી. તે અમે અમારી સાથે પાછી લાવ્યા છીએ. અનાજ ખરીદવા માટે અમે બીજા પૈસા પણ સાથે લાવ્યા છીએ, પણ અમારી ગૂણોમાં એ પૈસા કોણે મૂક્યા તે અમે જાણતા નથી.”

તેણે કહ્યું, “તમને શાંતિ થાઓ, બીશો નહિ. તમારા પિતાએ તથા તમારા પિતાના ઈશ્વરે તમારી ગૂણોમાં તમને ખજાનો આપ્યો; તમારા પૈસા મને મળી ગયા હતા.” પછી શિમયોનને તેઓની પાસે બહાર લઈ આવ્યો. તે માણસ તેઓને યૂસફના ઘરમાં લઈ ગયો, તેઓને પાણી આપ્યું, અને તેઓએ પોતાના પગ ધોયા; અને તેણે તેઓનાં ગધેડાંને ચારો નાખ્યો. તેઓએ યૂસફના બપોરે આવવા સામે ભેટ તૈયાર કરી, કેમ કે તેઓએ સાંભળ્યું હતું કે તેઓ ત્યાં જમવાના છે. જ્યારે યૂસફ ઘરે આવ્યા, ત્યારે તેઓએ પોતાના હાથમાંની ભેટ તેમની આગળ રજૂ કરી અને તેમને જમીન સુધી નમીને પ્રણામ કર્યા. તેમણે તેઓની ખબરઅંતર પૂછી, પછી કહ્યું, “તમે જે વૃદ્ધ પુરુષ વિશે કહ્યું હતું, તે તમારા પિતા કુશળ છે? શું તેઓ હજી જીવતા છે?”

તેઓએ કહ્યું, “તમારા સેવક, અમારા પિતા, કુશળ છે, હજી જીવતા છે.” પછી તેઓએ માથું નમાવીને દંડવત્ પ્રણામ કર્યા. તેમણે નજર ઊંચી કરીને પોતાના ભાઈ બિન્યામીનને, પોતાની માતાના દીકરાને, જોયો, અને પૂછ્યું, “તમે મને જેના વિશે કહ્યું હતું તે તમારો સૌથી નાનો ભાઈ આ જ છે?” પછી કહ્યું, “આપણા પિતા તારા પર કૃપા કરે, મારા દીકરા.” પોતાના ભાઈ પ્રત્યે દયાથી ભરાઈ આવવાને લીધે, યૂસફ ઉતાવળે બહાર ગયા, રડવા માટે જગ્યા શોધવા લાગ્યા; તેઓ પોતાની ઓરડીમાં ગયા અને ત્યાં રડ્યા. પછી તેમણે પોતાનું મોં ધોયું અને બહાર આવ્યા; અને પોતાને સંભાળીને કહ્યું, “ભોજન પીરસો.”

તેમને એકલા, તેમના ભાઈઓને અલગ, અને તેમની સાથે જમનારા મિસરીઓને અલગ પીરસવામાં આવ્યું—કેમ કે મિસરીઓ હિબ્રૂઓ સાથે ભોજન કરી શકતા નહોતા, એ તેઓને મન ધિક્કારપાત્ર હતું. તેઓ તેમની આગળ બેઠા: જ્યેષ્ઠ પુત્ર પોતાના જન્મહક પ્રમાણે, અને સૌથી નાનો પોતાની નાની ઉંમર પ્રમાણે—તે માણસો એકબીજા સામે જોઈને આશ્ચર્યચકિત થયા. તેમણે પોતાના મેજ પરથી તેઓને હિસ્સા મોકલ્યા, અને બિન્યામીનનો હિસ્સો બીજાઓ કરતાં પાંચગણો હતો. તેઓએ તેમની સાથે પીધું અને આનંદ કર્યો.