उत्पत्ति 43 FHB Father's Heart Bible™

43 ¹त्यस देशमा घोर अनिकाल परेको थियो। ²मिश्रबाट ल्याएको अन्न तिनीहरूले खाइसकेपछि, तिनीहरूका बुबाले भने, “फर्केर गएर हाम्रा लागि अलिकति अन्न किनेर ल्याओ।”

³तर यहूदाले तिनलाई भने, “ती मानिसले हामीलाई कडासँग चेतावनी दिए: ‘तिमीहरूका भाइलाई नल्याई तिमीहरूले मेरो मुख देख्नेछैनौ।’ ⁴तपाईंले हाम्रा भाइलाई हामीसँग पठाउनुभयो भने, हामी तल गएर तपाईंका लागि अन्न किन्नेछौँ। ⁵तर तपाईंले उसलाई पठाउनुभएन भने, हामी जाँदैनौँ, किनकि ती मानिसले भने, ‘तिमीहरूका भाइलाई नल्याई तिमीहरूले मेरो मुख देख्नेछैनौ।’”

⁶इस्राएलले भने, “तिमीहरूको अर्को भाइ पनि छ भनी ती मानिसलाई बताएर तिमीहरूले मलाई किन कष्ट दियौ?”

⁷तिनीहरूले भने, “ती मानिसले हाम्रा र हाम्रा परिवारका बारेमा बिस्तृत रूपमा सोधपुछ गरे: ‘के तिमीहरूका बुबा अझै जीवित छन्? के तिमीहरूको अर्को भाइ छ?’ हामीले सोहीअनुसार जवाफ दियौँ। उनले ‘तिमीहरूका भाइलाई तल ल्याओ’ भन्नेछन् भनी हामीले कसरी जान्न सक्थ्यौँ?”

⁸यहूदाले आफ्ना बुबा इस्राएललाई भने, “ती केटालाई मसँग पठाउनुहोस्; हामी जाऔँ, ताकि हामी, तपाईं र हाम्रा नानीहरू बाँचौँ र नमरौँ। ⁹म उसको जमानी बस्छु—उसको जिम्मा मबाट माग्नुहोस्। यदि मैले उसलाई फर्काएर तपाईंको सामु ल्याइनँ भने, म सदासर्वदा तपाईंको सामु दोषी हुनेछु। ¹⁰किनकि यदि हामीले ढिलाइ नगरेका भए, निश्चय नै अहिलेसम्म हामी दुई पटक फर्केर आइसक्थ्यौँ।”

¹¹तिनीहरूका बुबा इस्राएलले तिनीहरूलाई भने, “यदि यस्तै हुनैपर्छ भने, यसो गर: यस देशका उत्तम उत्पादनहरू आ-आफ्ना झोलामा राख, र ती मानिसलाई एउटा उपहार लैजाओ—अलिकति मलम, अलिकति मह, मसला, मूर्र, पेस्ता र बदाम। ¹²दोब्बर पैसा लैजाओ, र तिमीहरूका बोराका मुखमा फर्काइएको रकम फिर्ता लैजाओ—सायद यो भूलले भएको हो। ¹³तिमीहरूका भाइलाई पनि लैजाओ, र ती मानिसकहाँ फर्केर जाओ। ¹⁴एल शद्दै—हाम्रा सर्वशक्तिमान् पिताले—ती मानिसको सामु तिमीहरूमाथि दया गर्नुभएको होस्, ताकि उसले तिमीहरूका अर्को भाइ र बेन्यामीनलाई छोडिदिऊन्। अनि म चाहिँ, यदि म सन्तानविहीन हुन्छु भने, म सन्तानविहीन नै हुन्छु।”

¹⁵ती मानिसहरूले उपहार, दोब्बर चाँदी र बेन्यामीनलाई लिएर मिश्रतिर तल गए, र यूसुफको सामु खडा भए।

¹⁶तिनीहरूसँग बेन्यामीनलाई देखेर, यूसुफले आफ्ना घरका भण्डारेलाई भने, “यी मानिसहरूलाई घरभित्र ल्याऊ, एउटा पशु काटेर तयार पार—तिनीहरूले मध्यदिनमा मसँग भोजन गर्नेछन्।” ¹⁷ती मानिसले यूसुफले भनेअनुसार गरे, र तिनीहरूलाई यूसुफको घरभित्र ल्याए। ¹⁸तिनीहरूलाई यूसुफको घरभित्र ल्याइएकोले ती मानिसहरू डराए। तिनीहरूले भने, “पहिलोपल्ट हाम्रा बोरामा फर्काइएको पैसाकै कारण हामीलाई भित्र ल्याइएको हो—हामीमाथि आक्रमण गर्न, हामीमाथि जाइलाग्न, हामीलाई दासका रूपमा पक्रन, र हाम्रा गधाहरू लैजान।” ¹⁹त्यसैले तिनीहरू यूसुफको घरका भण्डारेनजिक गए र ढोकामा तिनीसँग कुरा गरे, ²⁰र भने, “हे हजुर, बिन्ती छ, हामी साँच्चै पहिलोपल्ट अन्न किन्न तल आएका थियौँ। ²¹बास बस्ने ठाउँमा, हामीले आ-आफ्ना बोरा खोल्दा, हरेकको चाँदी पूरा तौलमा उसको बोराको मुखमा थियो। हामीले त्यो आफूसँगै फिर्ता ल्याएका छौँ। ²²अन्न किन्न हामीले अरू पैसा पनि ल्याएका छौँ, तर त्यो हाम्रा बोरामा कसले राख्यो, हामीलाई थाहा छैन।”

²³तिनले भने, “तिमीहरूलाई शान्ति होस्, नडराओ। तिमीहरूका पिता र तिमीहरूको बुबाका परमेश्वरले तिमीहरूका बोरामा तिमीहरूलाई धन दिनुभयो; तिमीहरूको रकम मकहाँ आइपुग्यो।” त्यसपछि तिनले शिमियोनलाई तिनीहरूकहाँ बाहिर ल्याए। ²⁴ती मानिसले तिनीहरूलाई यूसुफको घरभित्र ल्याए र तिनीहरूलाई पानी दिए, अनि तिनीहरूले आफ्ना खुट्टा धोए; र तिनले तिनीहरूका गधाहरूलाई दाना खुवाए। ²⁵यूसुफ मध्यदिनमा आउने भएकाले तिनीहरूले उपहार तयार पारे, किनकि तिनीहरूले त्यहाँ भोजन गर्नेछन् भनी सुनेका थिए। ²⁶यूसुफ घर आउँदा, तिनीहरूले आफ्ना हातमा भएको उपहार तिनीकहाँ ल्याए र भुइँसम्म निहुरेर तिनलाई ढोग गरे। ²⁷तिनले तिनीहरूको हालखबर सोधे, अनि भने, “तिमीहरूले बताएका ती वृद्ध बुबा सन्चै हुनुहुन्छ? के उहाँ अझै जीवित हुनुहुन्छ?”

²⁸तिनीहरूले भने, “हजुरका दास हाम्रा बुबा सन्चै हुनुहुन्छ, अझै जीवित हुनुहुन्छ।” तिनीहरूले शिर निहुराए र दण्डवत् गरे। ²⁹तिनले आँखा उठाएर आफ्नो भाइ बेन्यामीन, आफ्नै आमाको छोरालाई देखे, र सोधे, “तिमीहरूले मलाई बताएका तिमीहरूका कान्छो भाइ यिनै हुन्?” अनि तिनले भने, “हे मेरो छोरा, हाम्रा पिताले तिमीलाई अनुग्रह गर्नुभएको होस्।” ³⁰आफ्नो भाइप्रति दयाले भरिएर यूसुफ हतारिँदै बाहिर गए, रुने ठाउँ खोज्दै; तिनी आफ्नो कोठाभित्र पसे र त्यहाँ रोए। ³¹अनि तिनले आफ्नो मुख धोएर बाहिर आए; र आफूलाई सम्हालेर भने, “भोजन पस्क।”

³²तिनीहरूले तिनको लागि अलग्गै, तिनका दाजुभाइका लागि अलग्गै, र तिनीसँग भोजन गर्ने मिश्रीहरूका लागि अलग्गै पस्के—किनकि मिश्रीहरू हिब्रूहरूसँग बसेर रोटी खान सक्दैनथे, यो तिनीहरूका निम्ति घृणित थियो। ³³तिनीहरू तिनको सामु बसे: जेठो आफ्नो जेठाइअनुसार, कान्छो आफ्नो कान्छाइअनुसार—ती मानिसहरू एक-अर्कालाई देखेर छक्क परे। ³⁴तिनले आफ्नो टेबुलबाट तिनीहरूलाई भाग पठाए, बेन्यामीनको भाग अरूको भन्दा पाँच गुणा बढी थियो। तिनीहरूले तिनीसँग पिए र आनन्द मनाए।