ዘፍጥረት 43

43 ¹በምድሪቱም ራብ ጸንቶ ነበር። ²ከግብፅ ያመጡትን እህል በበሉ ጊዜ፣ አባታቸው፣ “ተመልሳችሁ ሂዱና ጥቂት ስንቅ ግዙልን” አላቸው።

³ይሁዳ ግን እንዲህ አለው፤ “ያ ሰው፣ ‘ወንድማችሁ ከእናንተ ጋር ከሌለ ፊቴን አታዩም’ ሲል አጥብቆ አስጠነቀቀን። ⁴ወንድማችንን ከእኛ ጋር ብትሰድድ፣ ወርደን ስንቅ እንገዛልሃለን። ⁵ባትሰድደው ግን አንወርድም፤ ያ ሰው፣ ‘ወንድማችሁ ከእናንተ ጋር ከሌለ ፊቴን አታዩም’ ብሎናልና።”

⁶እስራኤልም፣ “ሌላ ወንድም እንዳላችሁ ለዚያ ሰው በመንገር ለምን ጐዳችሁኝ?” አለ።

⁷እነርሱም እንዲህ አሉ፤ “ያ ሰው ስለ ራሳችንና ስለ ቤተ ሰባችን አጥብቆ ጠየቀን፤ ‘አባታችሁ እስከ አሁን በሕይወት አለ? ሌላ ወንድም አላችሁ?’ አለን። እኛም እንደ ጥያቄው መለስንለት። ‘ወንድማችሁን አምጡ’ እንደሚል እንዴት እናውቅ ነበር?”

⁸ይሁዳም አባቱን እስራኤልን እንዲህ አለው፤ “ብላቴናውን ከእኔ ጋር ስደደው፤ እኛም አንተም ልጆቻችንም በሕይወት እንድንኖር እንጂ እንዳንሞት፣ ተነሥተን እንሂድ። ⁹እኔ ዋስ እሆንለታለሁ፤ ከእኔም እጅ ትፈልገዋለህ። መልሼ አምጥቼ በፊትህ ባላቆመው፣ በፊትህ ለዘላለም ተጠያቂ እሆናለሁ። ¹⁰ባንዘገይ ኖሮ፣ እስከ አሁን ሁለት ጊዜ በተመላለስን ነበር።”

¹¹አባታቸው እስራኤልም እንዲህ አላቸው፤ “እንዲህ መሆን ካለበት፣ ይህን አድርጉ፤ ከምድሪቱ የተመረጠ ፍሬ በከረጢታችሁ ጨምሩ፤ ለዚያም ሰው ገጸ በረከት ውሰዱለት፤ ጥቂት በለሳን፣ ጥቂት ማር፣ ሽቱ፣ ከርቤ፣ ፒስታስዮ፣ ለውዝ። ¹²ገንዘቡን ዕጥፍ አድርጋችሁ ውሰዱ፤ በከረጢታችሁ አፍ ላይ የተመለሰውን ገንዘብም መልሳችሁ ውሰዱ፤ ምናልባት በስሕተት የሆነ ይሆናል። ¹³ወንድማችሁንም ይዛችሁ ወደዚያ ሰው ተመለሱ። ¹⁴ኤልሻዳይ፣ ሁሉን ቻዩ አባታችን፣ በዚያ ሰው ፊት ምሕረትን ይስጣችሁ፤ ሌላውን ወንድማችሁንና ብንያምን እንዲለቅላችሁ ያድርግ። እኔስ፣ ልጆቼን የምቀማ ከሆነ፣ ተቀምቻለሁ።”

¹⁵ሰዎቹም ገጸ በረከቱን፣ ዕጥፍ ብሩንና ብንያምን ይዘው፣ ወደ ግብፅ ወርደው በዮሴፍ ፊት ቆሙ።

¹⁶ዮሴፍም ብንያምን ከእነርሱ ጋር ባየ ጊዜ፣ የቤቱን አዛዥ፣ “እነዚህን ሰዎች ወደ ቤት አግባቸው፤ እንስሳም አርደህ አዘጋጅ፤ እኩለ ቀን ላይ ከእኔ ጋር ይበላሉና” አለው። ¹⁷ያም ሰው ዮሴፍ እንዳለው አደረገ፤ ሰዎቹንም ወደ ዮሴፍ ቤት አገባቸው። ¹⁸ሰዎቹም ወደ ዮሴፍ ቤት በመግባታቸው ፈሩ። እንዲህም አሉ፤ “በመጀመሪያው ጊዜ በከረጢታችን የተመለሰውን ገንዘብ ምክንያት አድርጎ ነው የሚያስገባን፤ ሊወርብንና ሊዘምትብን፣ እንደ ባሪያም ሊማርከን፣ አህዮቻችንንም ሊወስድብን ነው።” ¹⁹ስለዚህ ወደ ዮሴፍ ቤት አዛዥ ቀርበው በደጁ ላይ ተናገሩት፤ ²⁰እንዲህም አሉ፤ “ጌታችን ሆይ፣ እባክህ፤ በመጀመሪያው ጊዜ በእርግጥ ስንቅ ልንገዛ ወርደን ነበር። ²¹በማደሪያውም ስፍራ ከረጢታችንን በከፈትን ጊዜ፣ የእያንዳንዳችን ብር በከረጢቱ አፍ ላይ በሙሉ ሚዛኑ ነበረ፤ እኛም መልሰን ይዘነው መጥተናል። ²²ስንቅ ልንገዛም ሌላ ገንዘብ ይዘን መጥተናል፤ ነገር ግን በከረጢታችን ማን እንደ ጨመረው አናውቅም።”

²³እርሱም፣ “ሰላም ለእናንተ ይሁን፣ አትፍሩ። አባታችሁና የአባታችሁ አምላክ በከረጢታችሁ መዝገብን ሰጣችሁ፤ ገንዘባችሁ ደርሶኛል” አላቸው። ከዚያም ስምዖንን አውጥቶ ወደ እነርሱ አመጣ። ²⁴ያም ሰው ወደ ዮሴፍ ቤት አገባቸው፤ ውሃም ሰጣቸው፣ እግራቸውንም ታጠቡ፤ ለአህዮቻቸውም መኖ ሰጠ። ²⁵በዚያም እንደሚበሉ ሰምተው ነበርና፣ ዮሴፍ እኩለ ቀን ላይ እስኪመጣ ገጸ በረከቱን አዘጋጁ። ²⁶ዮሴፍም ወደ ቤት በመጣ ጊዜ፣ በእጃቸው ያለውን ገጸ በረከት አመጡለት፤ መሬት ላይም ወድቀው ሰገዱለት። ²⁷እንደምን እንዳሉም ጠየቃቸው፤ ከዚያም፣ “የነገራችሁኝ አረጋዊው አባታችሁ ደኅና ነው? እስከ አሁንስ በሕይወት አለ?” አለ።

²⁸እነርሱም፣ “ባሪያህ አባታችን ደኅና ነው፤ እስከ አሁንም በሕይወት አለ” አሉ። አጐንብሰውም ሰገዱ። ²⁹ቀና ብሎም የእናቱን ልጅ ወንድሙን ብንያምን አየ፤ “የነገራችሁኝ ታናሽ ወንድማችሁ ይህ ነው?” አለ። ከዚያም፣ “ልጄ ሆይ፣ አባታችን ይራራልህ” አለ። ³⁰ዮሴፍም ለወንድሙ ባደረበት ርኅራኄ ተነሣሥቶ ፈጥኖ ወጣ፤ የሚያለቅስበትም ስፍራ ፈለገ፤ ወደ ክፍሉም ገብቶ በዚያ አለቀሰ። ³¹ከዚያም ፊቱን ታጥቦ ወጣ፤ ራሱንም አረጋግቶ፣ “ምግቡን አቅርቡ” አለ።

³²ለእርሱ ለብቻው፣ ለወንድሞቹም ለብቻቸው፣ ከእርሱ ጋር ለሚበሉት ግብፃውያንም ለብቻቸው አቀረቡ፤ ግብፃውያን ከዕብራውያን ጋር እንጀራ መብላት አይችሉም ነበርና፤ ይህ ለእነርሱ የተጠላ ነውና። ³³በፊቱም ተቀመጡ፤ በኵሩ እንደ ብኵርናው፣ ታናሹም እንደ ታናሽነቱ ተቀመጠ፤ ሰዎቹም እርስ በርሳቸው ተደነቁ። ³⁴ከማዕዱም ፈንታ ላከላቸው፤ የብንያም ፈንታ ግን ከሌሎቹ አምስት እጥፍ ነበረ። ከእርሱም ጋር ጠጥተው ደስ አላቸው።