ଦେଶକୁ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ଗ୍ରାସ କଲା
କେବଳ ଭୋକ ହିଁ ଯାକୁବଙ୍କୁ ବିନ୍ୟାମୀନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରେ, ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ ଆମ ପିତାଙ୍କ ହାତରେ ସମର୍ପିତ କରି, ଓ ଯିହୁଦା ତାଙ୍କ ପାଇଁ ନିଜ ଜୀବନ ବନ୍ଧକ ରଖନ୍ତି। ମିଶରରେ ଭାଇମାନେ ଗିରଫଦାରୀ ଆଶା କରନ୍ତି ଓ ବଦଳରେ ଭୋଜି ପାଆନ୍ତି, ଜନ୍ମ କ୍ରମରେ ବସାଯାଇ। ଯୋଷେଫ ବିନ୍ୟାମୀନଙ୍କୁ ଦେଖି କାନ୍ଦିବା ପାଇଁ କୋଠରିରୁ ବାହାରି ଯିବାକୁ ପଡ଼େ।
43 1ସେତେବେଳେ ଦେଶରେ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରବଳ ଥିଲା। 2ମିସରରୁ ଆଣିଥିବା ଶସ୍ୟ ସେମାନେ ଖାଇ ସାରନ୍ତେ, ସେମାନଙ୍କ ପିତା କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ ପୁନର୍ବାର ଯାଇ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଅଳ୍ପ ଖାଦ୍ୟ କିଣି ଆଣ।”
3ମାତ୍ର ଯିହୂଦା ତାହାଙ୍କୁ କହିଲା, “ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ ରୂପେ ସତର୍କ କରି କହିଥିଲେ, ‘ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଭାଇ ବିନା ତୁମ୍ଭେମାନେ ମୋʼ ମୁଖ ଦେଖିବ ନାହିଁ।’ 4ଯଦି ତୁମ୍ଭେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଭାଇକୁ ଆମ୍ଭ ସଙ୍ଗରେ ପଠାଅ, ତେବେ ଆମ୍ଭେମାନେ ଯାଇ ତୁମ୍ଭ ନିମନ୍ତେ ଖାଦ୍ୟ କିଣି ଆଣିବୁ। 5କିନ୍ତୁ ଯଦି ତୁମ୍ଭେ ତାହାକୁ ନ ପଠାଅ, ତେବେ ଆମ୍ଭେମାନେ ଯିବୁ ନାହିଁ; କାରଣ ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି କହିଥିଲେ, ‘ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଭାଇ ବିନା ତୁମ୍ଭେମାନେ ମୋʼ ମୁଖ ଦେଖିବ ନାହିଁ।’”
6ତହିଁରେ ଇସ୍ରାଏଲ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ଆଉ ଗୋଟିଏ ଭାଇ ଅଛି ବୋଲି ସେହି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ କହି ତୁମ୍ଭେମାନେ କାହିଁକି ମୋତେ ଏରୂପ କ୍ଲେଶ ଦେଲ?”
7ସେମାନେ କହିଲେ, “ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଓ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପରିବାର ବିଷୟରେ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଭାବରେ ପଚାରିଥିଲେ, ‘ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କି ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜୀବିତ ଅଛନ୍ତି? ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର କି ଆଉ ଗୋଟିଏ ଭାଇ ଅଛି?’ ତେଣୁ ଆମ୍ଭେମାନେ ତଦନୁସାରେ ଉତ୍ତର ଦେଲୁ। ‘ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଭାଇକୁ ଆଣ’ ବୋଲି ସେ କହିବେ, ଏହା ଆମ୍ଭେମାନେ କିପରି ଜାଣିପାରିଥାଆନ୍ତୁ?”
8ପୁଣି ଯିହୂଦା ଆପଣା ପିତା ଇସ୍ରାଏଲଙ୍କୁ କହିଲା, “ବାଳକକୁ ମୋʼ ସଙ୍ଗରେ ପଠାଅ; ଆମ୍ଭେମାନେ ଉଠି ଯାଉ, ଯେପରି ଆମ୍ଭେମାନେ, ତୁମ୍ଭେ ଓ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ସନ୍ତାନଗଣ ବଞ୍ଚିବୁ, ମରିବୁ ନାହିଁ। 9ମୁଁ ତାହା ନିମନ୍ତେ ଜାମିନ ହେଉଅଛି; ତାହାକୁ ମୋʼ ହସ୍ତରୁ ମାଗିବ। ଯଦି ମୁଁ ତାହାକୁ ତୁମ୍ଭ ନିକଟକୁ ଫେରାଇ ଆଣି ତୁମ୍ଭ ସମ୍ମୁଖରେ ଉପସ୍ଥିତ ନ କରେ, ତେବେ ମୁଁ ସଦାକାଳ ତୁମ୍ଭ ସାକ୍ଷାତରେ ଦୋଷୀ ହୋଇ ରହିବି। 10କାରଣ ଯଦି ଆମ୍ଭେମାନେ ବିଳମ୍ବ ନ କରିଥାଆନ୍ତୁ, ତେବେ ନିଶ୍ଚୟ ଏତେବେଳେ ଦୁଇ ଥର ଫେରି ଆସିଥାଆନ୍ତୁ।”
11ତହିଁରେ ସେମାନଙ୍କ ପିତା ଇସ୍ରାଏଲ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଯଦି ଏରୂପ ହେବାର ଆବଶ୍ୟକ, ତେବେ ଏହା କର: ଦେଶର ଉତ୍ତମ ଉତ୍ପନ୍ନ ଦ୍ରବ୍ୟ ଆପଣା ଆପଣା ପାତ୍ରରେ ଭର୍ତ୍ତି କରି ସେହି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଉପହାର ରୂପେ ନେଇଯାଅ—ଅଳ୍ପ ଗୁଗ୍ଗୁଳ, ଅଳ୍ପ ମଧୁ, ସୁଗନ୍ଧି ଦ୍ରବ୍ୟ, ଗନ୍ଧରସ, ପେସ୍ତା ଓ ବାଦାମ। 12ପୁଣି ଦ୍ଵିଗୁଣ ମୁଦ୍ରା ନେଇଯାଅ, ଆଉ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପଟ ମୁହଁରେ ଯେଉଁ ମୁଦ୍ରା ଫେରାଇ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ତାହା ମଧ୍ୟ ହସ୍ତରେ ଫେରାଇ ନେଇଯାଅ; ହୋଇପାରେ, ତାହା ଭୁଲରେ ହୋଇଥିଲା। 13ଆଉ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଭାଇକୁ ମଧ୍ୟ ନେଇ ସେହି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ନିକଟକୁ ପୁନର୍ବାର ଯାଅ। 14ଆଉ ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ ଈଶ୍ଵର—ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ ପିତା—ସେହି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କୃପା ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତୁ, ଯେପରି ସେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଅନ୍ୟ ଭାଇକୁ ଓ ବିନ୍ୟାମୀନକୁ ଛାଡ଼ିଦେବେ। ଆଉ ମୋʼ ବିଷୟରେ, ଯଦି ମୁଁ ପୁତ୍ରହୀନ ହୁଏ, ତେବେ ପୁତ୍ରହୀନ ହେବି।”
15ତେଣୁ ସେହି ଲୋକମାନେ ସେହି ଉପହାର ଓ ଦ୍ଵିଗୁଣ ରୌପ୍ୟ, ପୁଣି ବିନ୍ୟାମୀନକୁ ନେଇ ଉଠି ମିସରକୁ ଯାଇ ଯୋଷେଫଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହେଲେ।
16ଯୋଷେଫ ସେମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ବିନ୍ୟାମୀନକୁ ଦେଖି ଆପଣା ଗୃହାଧ୍ୟକ୍ଷକୁ କହିଲେ, “ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଗୃହ ଭିତରକୁ ଆଣ, ପୁଣି ପଶୁ ବଧ କରି ଭୋଜନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର; କାରଣ ଏହି ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ମୋʼ ସଙ୍ଗରେ ଭୋଜନ କରିବେ।” 17ତହିଁରେ ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି ଯୋଷେଫଙ୍କ ଆଜ୍ଞାନୁସାରେ କର୍ମ କଲା, ପୁଣି ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଯୋଷେଫଙ୍କ ଗୃହ ଭିତରକୁ ଆଣିଲା। 18ସେମାନଙ୍କୁ ଯୋଷେଫଙ୍କ ଗୃହ ଭିତରକୁ ଅଣାଯିବାରୁ ସେହି ଲୋକମାନେ ଭୀତ ହେଲେ, ଆଉ କହିଲେ, “ପ୍ରଥମ ଥର ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପଟ ଭିତରେ ଯେଉଁ ମୁଦ୍ରା ଫେରାଇ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ତାହା ସକାଶୁ ହିଁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଅଣାଯାଇଅଛି, ଯେପରି ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରି, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଉପରେ ଉପଡ଼ି ପଡ଼ି, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଦାସ ରୂପେ ଧରିନେବେ ଓ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଗର୍ଦ୍ଦଭମାନଙ୍କୁ ନେଇଯିବେ।” 19ଏଣୁ ସେମାନେ ଯୋଷେଫଙ୍କ ଗୃହାଧ୍ୟକ୍ଷ ନିକଟକୁ ଯାଇ ଦ୍ଵାର ନିକଟରେ ତାହାକୁ କହିଲେ, 20“ହେ ମହାଶୟ, ବିନତି କରୁଅଛୁ, ଆମ୍ଭେମାନେ ପ୍ରକୃତରେ ପ୍ରଥମ ଥର ଖାଦ୍ୟ କିଣିବା ନିମନ୍ତେ ଆସିଥିଲୁ। 21ଆଉ ଆମ୍ଭେମାନେ ବସା ସ୍ଥାନରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇ ଆପଣା ଆପଣା ପଟ ଫିଟାନ୍ତେ, ଏକ ଏକ ଲୋକର ରୌପ୍ୟ ପୂର୍ଣ୍ଣ ତୌଲ ଅନୁସାରେ ତାହାର ପଟ ମୁହଁରେ ଥିଲା; ତାହା ଆମ୍ଭେମାନେ ଆପଣା ଆପଣା ହସ୍ତରେ ପୁନର୍ବାର ଆଣିଅଛୁ। 22ପୁଣି ଖାଦ୍ୟ କିଣିବା ନିମନ୍ତେ ଅନ୍ୟ ମୁଦ୍ରା ମଧ୍ୟ ହସ୍ତରେ ଆଣିଅଛୁ; ମାତ୍ର କେହି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପଟ ଭିତରେ ସେହି ମୁଦ୍ରା ରଖିଥିଲା, ତାହା ଆମ୍ଭେମାନେ ଜାଣୁ ନାହୁଁ।”
23ତହିଁରେ ସେ କହିଲା, “ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ, ଭୟ କର ନାହିଁ। ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଓ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଈଶ୍ଵର ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପଟ ଭିତରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଧନ ଦେଇଅଛନ୍ତି; ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମୁଦ୍ରା ମୋʼ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚିଥିଲା।” ତହୁଁ ସେ ଶିମୀୟୋନକୁ ସେମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ବାହାର କରି ଆଣିଲା। 24ପୁଣି ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି ସେମାନଙ୍କୁ ଯୋଷେଫଙ୍କ ଗୃହ ଭିତରକୁ ଆଣି ପାଦ ଧୋଇବା ନିମନ୍ତେ ଜଳ ଦେଲା, ପୁଣି ସେମାନଙ୍କ ଗର୍ଦ୍ଦଭମାନଙ୍କୁ ଦାନା ଦେଲା। 25ଆଉ ସେମାନେ ସେହି ସ୍ଥାନରେ ଭୋଜନ କରିବେ ବୋଲି ଶୁଣିଥିବାରୁ, ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ଯୋଷେଫଙ୍କ ଆଗମନ ନିମନ୍ତେ ଉପହାର ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି ରଖିଲେ। 26ଯେତେବେଳେ ଯୋଷେଫ ଗୃହକୁ ଆସିଲେ, ସେତେବେଳେ ସେମାନେ ହସ୍ତସ୍ଥିତ ଉପହାର ଗୃହ ଭିତରକୁ ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆଣି ତାହାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଭୂମିଷ୍ଠ ହୋଇ ପ୍ରଣାମ କଲେ। 27ତହିଁରେ ସେ ସେମାନଙ୍କ କୁଶଳ ବିଷୟରେ ପଚାରି କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯେଉଁ ବୃଦ୍ଧ ପିତାଙ୍କ କଥା କହିଥିଲ, ସେ କି କୁଶଳରେ ଅଛନ୍ତି? ସେ କି ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜୀବିତ ଅଛନ୍ତି?”
28ସେମାନେ କହିଲେ, “ଆପଣଙ୍କ ଦାସ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କୁଶଳରେ ଅଛନ୍ତି, ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜୀବିତ ଅଛନ୍ତି।” ତହୁଁ ସେମାନେ ମସ୍ତକ ନତ କରି ଭୂମିଷ୍ଠ ହୋଇ ପ୍ରଣାମ କଲେ। 29ତହିଁରେ ସେ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ଵ ଦୃଷ୍ଟି କରି ଆପଣା ସହୋଦର, ଆପଣା ମାତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ବିନ୍ୟାମୀନକୁ ଦେଖି ପଚାରିଲେ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ ମୋତେ ଯାହା କଥା କହିଥିଲ, ଏ କି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସେହି କନିଷ୍ଠ ଭାଇ?” ପୁଣି ସେ କହିଲେ, “ହେ ବତ୍ସ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତୁମ୍ଭ ପ୍ରତି ଅନୁଗ୍ରହ କରନ୍ତୁ।” 30ତହୁଁ ଯୋଷେଫ ଆପଣା ଭାଇ ପ୍ରତି ଦୟାରେ ବିଗଳିତ ହେବାରୁ ଶୀଘ୍ର ବାହାରିଗଲେ, ପୁଣି ରୋଦନ କରିବା ନିମନ୍ତେ ସ୍ଥାନ ଖୋଜି ଆପଣା କୋଠରୀ ଭିତରକୁ ଯାଇ ସେହିଠାରେ ରୋଦନ କଲେ। 31ଏଥିଉତ୍ତାରେ ସେ ଆପଣା ମୁଖ ଧୋଇ ବାହାରିଆସିଲେ, ଆଉ ଆପଣାକୁ ସମ୍ଭାଳି କହିଲେ, “ଭୋଜନ ପରିବେଷଣ କର।”
32ତହିଁରେ ସେମାନେ ତାହାଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ପୃଥକ, ତାହାଙ୍କ ଭାଇମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ପୃଥକ, ପୁଣି ତାହାଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଭୋଜନ କରୁଥିବା ମିସରୀୟମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ପୃଥକ ଭାବରେ ପରିବେଷଣ କଲେ; କାରଣ ମିସରୀୟମାନେ ଏବ୍ରୀୟମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଭୋଜନ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ଯେହେତୁ ତାହା ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଘୃଣ୍ୟ। 33ପୁଣି ସେମାନେ ତାହାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଆପଣା ଜ୍ୟେଷ୍ଠାଧିକାର ଅନୁସାରେ ଓ କନିଷ୍ଠ ଆପଣା କନିଷ୍ଠତା ଅନୁସାରେ ବସିଲେ; ତହିଁରେ ସେହି ଲୋକମାନେ ପରସ୍ପର ଆଡ଼କୁ ଚାହିଁ ବିସ୍ମିତ ହେଲେ। 34ଆଉ ସେ ଆପଣା ସମ୍ମୁଖସ୍ଥ ଭୋଜନରୁ ସେମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଅଂଶ ପଠାଇଲେ, ମାତ୍ର ବିନ୍ୟାମୀନର ଅଂଶ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କ ଅଂଶ ଅପେକ୍ଷା ପାଞ୍ଚ ଗୁଣ ଥିଲା। ତହିଁରେ ସେମାନେ ପାନ କରି ତାହାଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଆନନ୍ଦ କଲେ।