ଆଦି ପୁସ୍ତକ 42 FHB Father's Heart Bible™

42 ¹ମିସରରେ ଶସ୍ୟ ଅଛି ବୋଲି ଯାକୁବ ଦେଖି ଆପଣା ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ କାହିଁକି ପରସ୍ପର ମୁଖ ଚାହେଁ?” ²ସେ କହିଲେ, “ଦେଖ, ମିସରରେ ଶସ୍ୟ ଅଛି ବୋଲି ମୁଁ ଶୁଣିଅଛି। ତୁମ୍ଭେମାନେ ସେଠାକୁ ଯାଇ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ କିଛି କିଣି ଆଣ, ଯେପରି ଆମ୍ଭେମାନେ ବଞ୍ଚିବା, ମରିବା ନାହିଁ।” ³ତେଣୁ ଯୋଷେଫଙ୍କ ଦଶ ଭ୍ରାତା ମିସରରୁ ଶସ୍ୟ କିଣିବା ନିମନ୍ତେ ଗଲେ। ⁴ମାତ୍ର ଯୋଷେଫଙ୍କ ଭ୍ରାତା ବିନ୍ୟାମୀନ୍‍ର କାଳେ କ୍ଷତି ଘଟିବ, ଏହା ଭୟ କରି ଯାକୁବ ତାହାକୁ ସେମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ପଠାଇଲେ ନାହିଁ। ⁵କିଣାନ ଦେଶରେ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ଥିବାରୁ ଅନ୍ୟ ଆଗତ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଇସ୍ରାଏଲଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟ ଶସ୍ୟ କିଣିବାକୁ ଆସିଲେ। ⁶ଯୋଷେଫ ସେହି ଦେଶର ଶାସନକର୍ତ୍ତା ଥିଲେ, ପୁଣି ସେ ଦେଶର ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଶସ୍ୟ ବିକ୍ରୟ କରୁଥିଲେ। ତହିଁରେ ଯୋଷେଫଙ୍କ ଭ୍ରାତୃଗଣ ଆସି ଭୂମିରେ ମୁଖ ରଖି ତାହାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ⁷ଯୋଷେଫ ଆପଣା ଭ୍ରାତୃଗଣଙ୍କୁ ଦେଖି ଚିହ୍ନିଲେ, ମାତ୍ର ଅପରିଚିତ ଲୋକ ପରି ବ୍ୟବହାର କରି କଠୋର ସ୍ଵରରେ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ କେଉଁଠାରୁ ଆସିଅଛ?” ସେମାନେ କହିଲେ, “କିଣାନ ଦେଶରୁ ଖାଦ୍ୟଦ୍ରବ୍ୟ କିଣିବାକୁ ଆସିଅଛୁ।”

⁸ଯୋଷେଫ ଆପଣା ଭ୍ରାତୃଗଣଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିଲେ, ମାତ୍ର ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିଲେ ନାହିଁ। ⁹ସେତେବେଳେ ଯୋଷେଫ ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଦେଖିଥିବା ସ୍ଵପ୍ନସବୁ ସ୍ମରଣ କରି ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ ଚୋର! ଦେଶର ଦୁର୍ବଳ ସ୍ଥାନସବୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଅଛ।”

¹⁰ମାତ୍ର ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ନାହିଁ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କ ଦାସମାନେ ଖାଦ୍ୟଦ୍ରବ୍ୟ କିଣିବାକୁ ଆସିଅଛୁ। ¹¹ଆମ୍ଭେମାନେ ସମସ୍ତେ ଏକ ବ୍ୟକ୍ତିର ପୁତ୍ର; ଆମ୍ଭେମାନେ ସାଧୁ ଲୋକ। ଆପଣଙ୍କ ଦାସମାନେ କେବେ ହେଁ ଚୋର ହୋଇ ନାହୁଁ।”

¹²କିନ୍ତୁ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ନାହିଁ, ତୁମ୍ଭେମାନେ ଦେଶର ଦୁର୍ବଳ ସ୍ଥାନସବୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଅଛ।”

¹³ସେମାନେ କହିଲେ, “ଆପଣଙ୍କ ଦାସ ଆମ୍ଭେମାନେ ବାର ଭ୍ରାତା, କିଣାନ ଦେଶସ୍ଥିତ ଏକ ବ୍ୟକ୍ତିର ପୁତ୍ର। ଆଜି କନିଷ୍ଠ ଭ୍ରାତା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଅଛି, ପୁଣି ଜଣେ ନାହିଁ।”

¹⁴ଯୋଷେଫ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଯାହା କହିଲି, ତାହା ଠିକ୍: ତୁମ୍ଭେମାନେ ଚୋର। ¹⁵ଏହିରୂପେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ପରୀକ୍ଷା ହେବ: ଫାରୋଙ୍କ ଜୀବନ ସତ୍ୟ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ କନିଷ୍ଠ ଭ୍ରାତା ଏଠାକୁ ନ ଆସିବ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଏ ସ୍ଥାନରୁ ଯାଇ ପାରିବ ନାହିଁ। ¹⁶ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣକୁ ପଠାଅ, ସେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଭ୍ରାତାକୁ ଆଣୁ, ପୁଣି ଅବଶିଷ୍ଟ ତୁମ୍ଭେମାନେ ବନ୍ଦୀ ହୋଇ ରୁହ; ଏହିରୂପେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ କଥାର ପରୀକ୍ଷା ହୋଇ ପାରିବ, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କଠାରେ ସତ୍ୟ ଅଛି କି ନାହିଁ। ନୋହିଲେ ଫାରୋଙ୍କ ଜୀବନ ସତ୍ୟ, ନିଶ୍ଚୟ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଚୋର।” ¹⁷ଆଉ ସେ ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ତିନି ଦିନ ଏକତ୍ର ବନ୍ଦୀ କରି ରଖିଲେ। ¹⁸ତୃତୀୟ ଦିନରେ ଯୋଷେଫ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଏହା କର, ତେବେ ବଞ୍ଚିବ, କାରଣ ମୁଁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଭୟ କରେ। ^a a v18 ଯୋଷେଫ ଯେଉଁ ଈଶ୍ଵରଙ୍କୁ ଭୟ କରନ୍ତି, ତାହାଙ୍କ ନାମ ଘୋଷଣା କରନ୍ତି — ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା — ଆପଣା ଭ୍ରାତୃଗଣଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଛଦ୍ମବେଶ ଧାରଣ କରିଥିବା ସମୟରେ ହେଁ ସେ ଆପଣା ପ୍ରକୃତ ଭକ୍ତିର ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦିଅନ୍ତି। ଯେଉଁ ପିତାଙ୍କ ଗୁପ୍ତ ହସ୍ତ ଯୋଷେଫଙ୍କ ବୃତ୍ତାନ୍ତର ପ୍ରତ୍ୟେକ ପଦକ୍ଷେପକୁ ପରିଚାଳନା କରିଅଛି, ସେ ସେହି ପିତା, ଯାହାଙ୍କୁ ତାହାଙ୍କ ଭ୍ରାତୃଗଣ ଉପାସନା କରନ୍ତି। ¹⁹ଯଦି ତୁମ୍ଭେମାନେ ସାଧୁ, ତେବେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଭ୍ରାତୃଗଣ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଏହି ବନ୍ଦୀଶାଳାରେ ରହୁ, ପୁଣି ଅବଶିଷ୍ଟ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯାଇ ଆପଣା ଆପଣା ଗୃହର ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ନିମନ୍ତେ ଶସ୍ୟ ନେଇଯାଅ। ²⁰ଆଉ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ କନିଷ୍ଠ ଭ୍ରାତାକୁ ମୋʼ ନିକଟକୁ ଆଣ, ତହିଁରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ କଥା ସତ୍ୟ ବୋଲି ପ୍ରମାଣିତ ହେବ, ପୁଣି ତୁମ୍ଭେମାନେ ମରିବ ନାହିଁ।” ତହିଁରେ ସେମାନେ ସେହିରୂପ କଲେ।

²¹ସେତେବେଳେ ସେମାନେ ପରସ୍ପର କହିଲେ, “ନିଶ୍ଚୟ ଆମ୍ଭେମାନେ ଆପଣା ଭ୍ରାତା ବିଷୟରେ ଅପରାଧୀ, କାରଣ ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ବିନତି କଲା ବେଳେ ଆମ୍ଭେମାନେ ତାହାର ପ୍ରାଣର ବ୍ୟଥା ଦେଖିଲୁ, ତଥାପି ଶୁଣିଲୁ ନାହିଁ। ଏଥିସକାଶେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଉପରେ ଏହି ବ୍ୟଥା ଘଟିଅଛି।” ²²ରୂବେନ୍‍ ସେମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲା, “ବାଳକ ବିରୁଦ୍ଧରେ ପାପ ନ କର ବୋଲି କʼଣ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହି ନ ଥିଲି? ମାତ୍ର ତୁମ୍ଭେମାନେ ଶୁଣିଲ ନାହିଁ। ଏଣୁ ଏବେ ତାହାର ରକ୍ତର ପରିଶୋଧ ଆବଶ୍ୟକ ହେଉଅଛି।” ²³ଯୋଷେଫ ଯେ ସେମାନଙ୍କ କଥା ବୁଝନ୍ତି, ଏହା ସେମାନେ ଜାଣିଲେ ନାହିଁ, କାରଣ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜଣେ ଦ୍ଵିଭାଷୀ ଥିଲା। ²⁴ତହୁଁ ସେ ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ବାହାରକୁ ଯାଇ ରୋଦନ କଲେ, ପୁଣି ଫେରି ଆସି ସେମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ କଥାବାର୍ତ୍ତା କଲେ। ଆଉ ସେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶିମୀୟୋନ୍‍କୁ ନେଇ ସେମାନଙ୍କ ସାକ୍ଷାତରେ ବାନ୍ଧିଲେ।

²⁵ତହିଁ ଉତ୍ତାରେ ଯୋଷେଫ ସେମାନଙ୍କ ପଟ ଶସ୍ୟରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବାକୁ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣର ରୂପା ତାହାର ପଟରେ ଫେରାଇ ଦେବାକୁ ଓ ଯାତ୍ରା ନିମନ୍ତେ ଖାଦ୍ୟଦ୍ରବ୍ୟ ଦେବାକୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ। ତହିଁରେ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସେହିରୂପ କରାଗଲା। ²⁶ତହୁଁ ସେମାନେ ଆପଣା ଆପଣା ଗର୍ଦ୍ଦଭ ଉପରେ ଶସ୍ୟ ଲଦି ସେଠାରୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ। ²⁷ଉତ୍ତରଣ ସ୍ଥାନରେ ଜଣେ ଆପଣା ଗର୍ଦ୍ଦଭକୁ ଦାନା ଦେବା ନିମନ୍ତେ ଆପଣା ପଟ ଫିଟାନ୍ତେ, ପଟ ମୁଖରେ ଆପଣା ରୂପା ଥିବା ଦେଖିଲା। ²⁸ସେ ଆପଣା ଭ୍ରାତୃଗଣଙ୍କୁ କହିଲା, “ମୋହର ରୂପା ଫେରାଇ ଦିଆ ହୋଇଅଛି — ଦେଖ, ତାହା ମୋହର ପଟରେ ଅଛି!” ତହିଁରେ ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟ ବସିଗଲା, ପୁଣି ସେମାନେ କମ୍ପିତ ହୋଇ ପରସ୍ପର କହିଲେ, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଏ କʼଣ କଲେ?” ^b b v28 ପିତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟରତ ହସ୍ତ ବିଷୟରେ ଭ୍ରାତୃଗଣଙ୍କ ପ୍ରଥମ ଜାଗରଣ — ଆପଣା ଭୟ ମଧ୍ୟରେ ହେଁ ସେମାନେ ଜାଣନ୍ତି ଯେ ଏହା କେବଳ ଆକସ୍ମିକ ଘଟଣା ନୁହେଁ। ପିତା ଯୋଷେଫଙ୍କ ଗୁପ୍ତ କୃପା ଦ୍ଵାରା ଧୈର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ସେମାନଙ୍କୁ ଗୃହକୁ ଆଣୁଅଛନ୍ତି। ²⁹ତହୁଁ ସେମାନେ କିଣାନ ଦେଶରେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ପିତା ଯାକୁବଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି ଆପଣାମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଘଟିଥିବା ସମସ୍ତ ବୃତ୍ତାନ୍ତ ତାହାଙ୍କୁ ଜଣାଇ କହିଲେ, ³⁰“ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି, ସେହି ଦେଶର ଅଧିପତି, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ କଠୋର ସ୍ଵରରେ କଥା କହିଲେ ଓ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଦେଶର ଚୋର ବୋଲି ଗଣ୍ୟ କଲେ। ³¹ମାତ୍ର ଆମ୍ଭେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲୁ, ‘ଆମ୍ଭେମାନେ ସାଧୁ ଲୋକ; ଆମ୍ଭେମାନେ କେବେ ଚୋର ନୋହୁଁ। ³²ଆମ୍ଭେମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ବାର ଭ୍ରାତା। ଜଣେ ନାହିଁ, ପୁଣି କନିଷ୍ଠ ଜଣକ ଏବେ କିଣାନ ଦେଶରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଅଛି।’ ³³ତହିଁରେ ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି, ସେହି ଦେଶର ଅଧିପତି, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, ‘ତୁମ୍ଭେମାନେ ସାଧୁ ବୋଲି ମୁଁ ଏହିରୂପେ ଜାଣିବି: ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ଭ୍ରାତାକୁ ମୋʼ ନିକଟରେ ଛାଡ଼ି ଆପଣା ଆପଣା ଗୃହର ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ନିମନ୍ତେ ଶସ୍ୟ ନେଇ ପ୍ରସ୍ଥାନ କର। ³⁴ଆଉ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ କନିଷ୍ଠ ଭ୍ରାତାକୁ ମୋʼ ନିକଟକୁ ଆଣ, ତହିଁରେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଚୋର ନୁହ, ବରଂ ସାଧୁ ଲୋକ ବୋଲି ମୁଁ ଜାଣିବି। ତହୁଁ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଭ୍ରାତାକୁ ଫେରାଇ ଦେବି, ପୁଣି ତୁମ୍ଭେମାନେ ଦେଶରେ ବାଣିଜ୍ୟ କରି ପାରିବ।’”

³⁵ଏଥିଉତ୍ତାରେ ସେମାନେ ଆପଣା ଆପଣା ପଟ ଖାଲି କଲା ବେଳେ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଆପଣା ପଟରେ ଆପଣା ରୂପାର ପୁଟୁଳି ପାଇଲେ। ତହିଁରେ ସେମାନେ ଓ ସେମାନଙ୍କ ପିତା ଆପଣା ଆପଣା ରୂପାର ପୁଟୁଳି ଦେଖି ଭୀତ ହେଲେ। ³⁶ସେମାନଙ୍କ ପିତା ଯାକୁବ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ ମୋତେ ପୁତ୍ରହୀନ କଲ: ଯୋଷେଫ ନାହିଁ, ଶିମୀୟୋନ୍‍ ନାହିଁ, ଆଉ ଏବେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ବିନ୍ୟାମୀନ୍‍କୁ ନେବାକୁ ଚାହୁଁଅଛ। ଏସବୁ ମୋʼ ବିରୁଦ୍ଧରେ!”

³⁷ତହିଁରେ ରୂବେନ୍‍ ଆପଣା ପିତାଙ୍କୁ କହିଲା, “ଯଦି ମୁଁ ତାହାକୁ ଆପଣଙ୍କ ନିକଟକୁ ଫେରାଇ ନ ଆଣେ, ତେବେ ଆପଣ ମୋହର ଦୁଇ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ବଧ କରିପାରିବେ। ଆପଣ ତାହାକୁ ମୋʼ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କରନ୍ତୁ, ମୁଁ ତାହାକୁ ଆପଣଙ୍କ ନିକଟକୁ ଫେରାଇ ଆଣିବି।”

³⁸ମାତ୍ର ସେ କହିଲେ, “ମୋହର ପୁତ୍ର ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଯିବ ନାହିଁ, କାରଣ ତାହାର ଭ୍ରାତା ମରିଅଛି, ପୁଣି ସେ ଏକାକୀ ଅବଶିଷ୍ଟ ଅଛି। ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯେଉଁ ପଥରେ ଯାଉଅଛ, ତହିଁରେ ଯଦି ତାହା ପ୍ରତି କ୍ଷତି ଘଟେ, ତେବେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ମୋହର ପକ୍ୱକେଶ ଶୋକ ସହିତ କବରକୁ ଓହ୍ଲାଇ ନେବ।”