ஆதியாகமம் 42

42 ¹ எகிப்திலே தானியம் உண்டென்று யாக்கோபு கண்டபோது, அவன் தன் குமாரரை நோக்கி, "நீங்கள் ஏன் ஒருவரையொருவர் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறீர்கள்?" என்றான். ² மேலும் அவன், "இதோ, எகிப்திலே தானியம் உண்டென்று கேள்விப்படுகிறேன்; நாம் சாகாமல் பிழைக்கும்படி, அங்கே போய், நமக்காக அங்கிருந்து தானியம் வாங்குங்கள்" என்றான். ³ அப்படியே யோசேப்பின் சகோதரர் பத்துப்பேர் எகிப்திலிருந்து தானியம் வாங்குவதற்குப் போனார்கள். ⁴ ஆனாலும் யோசேப்பின் சகோதரனாகிய பென்யமீனுக்கு ஏதாவது தீங்கு நேரிடுமோ என்று அஞ்சி, யாக்கோபு அவனை அவனுடைய சகோதரரோடே அனுப்பவில்லை. ⁵ கானான் தேசத்திலே பஞ்சம் இருந்தபடியால், தானியம் வாங்கவந்தவர்களுடன் இஸ்ரவேலின் குமாரரும் வந்தார்கள். ⁶ யோசேப்பு தேசத்தின்மேல் அதிபதியாயிருந்தான்; தேசத்து ஜனங்கள் அனைவருக்கும் தானியம் விற்றவன் அவனே. யோசேப்பின் சகோதரர் வந்து, தரையிலே முகங்குப்புற விழுந்து அவனை வணங்கினார்கள். ⁷ யோசேப்பு தன் சகோதரரைக் கண்டபோது, அவர்களை அறிந்துகொண்டான்; ஆனாலும் தான் இன்னாரென்று அவர்களுக்கு மறைத்து, அவர்களோடே கடினமாய்ப் பேசி, "நீங்கள் எங்கேயிருந்து வந்தீர்கள்?" என்றான். அதற்கு அவர்கள், "உணவு வாங்கும்படி கானான் தேசத்திலிருந்து வந்தோம்" என்றார்கள்.

⁸ யோசேப்பு தன் சகோதரரை அறிந்துகொண்டான்; அவர்களோ அவனை அறியவில்லை. ⁹ அப்பொழுது யோசேப்பு அவர்களைக்குறித்துத் தான் கண்ட கனவுகளை நினைவுகூர்ந்து, அவர்களை நோக்கி, "நீங்கள் ஒற்றர்கள்! தேசத்தின் மறைவான இடங்களைப் பார்க்கும்படி வந்திருக்கிறீர்கள்" என்றான்.

¹⁰ அதற்கு அவர்கள், "இல்லை, என் ஆண்டவனே, உமது அடியார்கள் உணவு வாங்கவே வந்தோம். ¹¹ நாங்கள் எல்லாரும் ஒரே மனிதனுடைய குமாரர்; நாங்கள் நேர்மையானவர்கள்; உமது அடியார்கள் ஒருபோதும் ஒற்றர்களாய் இருந்ததில்லை" என்றார்கள்.

¹² அவனோ அவர்களை நோக்கி, "இல்லை, தேசத்தின் மறைவான இடங்களைப் பார்க்கும்படியே வந்திருக்கிறீர்கள்" என்றான்.

¹³ அதற்கு அவர்கள், "உமது அடியார்களாகிய நாங்கள் கானான் தேசத்திலுள்ள ஒரே மனிதனுடைய குமாரராகிய பன்னிரண்டு சகோதரர்; இதோ, இளையவன் இன்று எங்கள் தகப்பனோடே இருக்கிறான், ஒருவன் இல்லாமற்போனான்" என்றார்கள்.

¹⁴ யோசேப்பு அவர்களை நோக்கி, "நான் உங்களுக்குச் சொன்னபடியே, நீங்கள் ஒற்றர்கள். ¹⁵ இதினாலே நீங்கள் சோதிக்கப்படுவீர்கள்: உங்கள் இளைய சகோதரன் இங்கே வந்தாலொழிய, பார்வோனின் ஜீவனைக்கொண்டு சொல்லுகிறேன், நீங்கள் இவ்விடத்தைவிட்டுப் போவதில்லை. ¹⁶ உங்களில் ஒருவனை அனுப்பி, உங்கள் சகோதரனை அழைப்பியுங்கள்; மற்றவர்கள் காவலில் இருக்கவேண்டும்; உங்களிடத்தில் உண்மை உண்டோ என்று உங்கள் வார்த்தைகள் சோதிக்கப்படும்; இல்லாவிட்டால், பார்வோனின் ஜீவனைக்கொண்டு சொல்லுகிறேன், நீங்கள் நிச்சயமாய் ஒற்றர்கள்தான்" என்றான். ¹⁷ அவர்கள் எல்லாரையும் மூன்று நாள் காவலில் வைத்தான். ¹⁸ மூன்றாம் நாளிலே யோசேப்பு அவர்களை நோக்கி, "நான் எங்கள் பிதாவுக்குப் பயப்படுகிறவன்; ஆகையால் இதைச் செய்தால் பிழைப்பீர்கள். ^a a v18 தான் மறைந்திருந்தபோதும், யோசேப்பு தான் பயப்படுகிற தேவனை — எங்கள் பிதா என்று — பெயர்சொல்லி, தன் சகோதரருக்கு முன்பாகத் தன் உண்மையான பற்றுதலைச் சாட்சியிடுகிறான். யோசேப்பின் வரலாற்றின் ஒவ்வொரு அடியையும் மறைவான கரத்தால் நடத்திய அந்த பிதாவே, அவனுடைய சகோதரர் தொழுதுகொள்ளுகிற பிதாவும் ஆவார். ¹⁹ நீங்கள் நேர்மையானவர்களானால், உங்கள் சகோதரரில் ஒருவன் இந்தக் காவற்கூடத்தில் கட்டுண்டிருக்கட்டும்; மற்றவர்களாகிய நீங்கள் புறப்பட்டு, உங்கள் வீட்டாருடைய பஞ்சத்துக்குத் தானியத்தைக் கொண்டுபோய், ²⁰ உங்கள் இளைய சகோதரனை என்னிடத்தில் அழைத்துக்கொண்டுவாருங்கள்; அப்பொழுது உங்கள் வார்த்தைகள் மெய்யென்று விளங்கும்; நீங்கள் சாவதில்லை" என்றான். அவர்களும் அப்படியே செய்தார்கள்.

²¹ அப்பொழுது அவர்கள் ஒருவரையொருவர் நோக்கி, "நம்முடைய சகோதரன் விஷயத்தில் மெய்யாகவே நாம் குற்றவாளிகள்; அவன் நம்மைக் கெஞ்சிக்கேட்டபோது, அவனுடைய ஆத்துமாவின் வேதனையைக் கண்டும், நாம் செவிகொடுக்கவில்லையே; அதினால்தான் இந்த வேதனை நமக்கு நேரிட்டது" என்றார்கள். ²² ரூபன் அவர்களுக்குப் பிரதியுத்தரமாக, "'இந்தச் சிறுவனுக்கு விரோதமாய்ப் பாவம்செய்யாதேயுங்கள்' என்று நான் உங்களுக்குச் சொல்லவில்லையா? நீங்களோ செவிகொடுக்கவில்லை; இப்பொழுது இதோ, அவனுடைய இரத்தத்துக்குக் கணக்குக் கேட்கப்படுகிறது" என்றான். ²³ தங்களுக்கும் யோசேப்புக்கும் நடுவே மொழிபெயர்ப்பாளன் இருந்தபடியால், யோசேப்பு தாங்கள் பேசுவதை அறிந்துகொண்டானென்று அவர்கள் அறியாதிருந்தார்கள். ²⁴ அவன் அவர்களைவிட்டு விலகிப்போய் அழுதான்; பின்பு திரும்ப அவர்களிடத்தில் வந்து, அவர்களோடே பேசி, அவர்களில் சிமியோனைப் பிடித்து, அவர்கள் கண்களுக்கு முன்பாகக் கட்டிவைத்தான்.

²⁵ பின்பு யோசேப்பு, அவர்களுடைய சாக்குகளைத் தானியத்தால் நிரப்பவும், அவனவனுடைய பணத்தை அவனவன் சாக்கிலே திரும்பப் போடவும், வழிச்செலவுக்குத் தேவையானதைக் கொடுக்கவும் கட்டளையிட்டான்; அவர்களுக்கு அப்படியே செய்யப்பட்டது. ²⁶ அவர்கள் தங்கள் தானியத்தைத் தங்கள் கழுதைகள்மேல் ஏற்றிக்கொண்டு, அவ்விடத்தைவிட்டுப் புறப்பட்டார்கள். ²⁷ தங்கும் இடத்திலே அவர்களில் ஒருவன் தன் கழுதைக்குத் தீனிபோட தன் சாக்கைத் திறந்தபோது, தன் பணம் தன் சாக்கின் வாயிலே இருக்கக் கண்டு, ²⁸ தன் சகோதரரை நோக்கி, "என் பணம் திரும்பக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது! இதோ, என் சாக்கிலே இருக்கிறது!" என்றான். அப்பொழுது அவர்களுடைய இருதயம் சோர்ந்து, அவர்கள் நடுங்கி ஒருவரையொருவர் நோக்கி, "எங்கள் பிதா நமக்கு இப்படிச் செய்ததென்ன?" என்றார்கள். ^b b v28 பிதாவின் கரம் செயல்படுவதற்குச் சகோதரர் முதன்முதலாய் விழித்தெழுகிறார்கள் — தங்கள் பயத்திலும், இது வெறும் தற்செயல் அல்ல என்று அவர்கள் உணருகிறார்கள். யோசேப்பின் மறைவான இரக்கத்தின் வழியாய், பிதா அவர்களைப் பொறுமையோடே வீடு திரும்பக் கொண்டுவருகிறார். ²⁹ அவர்கள் கானான் தேசத்திலிருக்கிற தங்கள் தகப்பனாகிய யாக்கோபினிடத்தில் வந்து, தங்களுக்கு நேரிட்ட எல்லாவற்றையும் அவனுக்கு அறிவித்து, ³⁰ "அந்தத் தேசத்துக்கு ஆண்டவனாயிருக்கிற மனிதன் எங்களோடே கடினமாய்ப் பேசி, எங்களைத் தேசத்தின் ஒற்றர்கள் என்று எண்ணினான். ³¹ நாங்களோ அவனை நோக்கி, 'நாங்கள் நேர்மையானவர்கள், ஒருபோதும் ஒற்றர்கள் அல்ல; ³² நாங்கள் எங்கள் தகப்பனுடைய குமாரராகிய பன்னிரண்டு சகோதரர்; ஒருவன் இல்லாமற்போனான், இளையவன் இன்று கானான் தேசத்தில் எங்கள் தகப்பனோடே இருக்கிறான்' என்றோம். ³³ அதற்கு அந்தத் தேசத்துக்கு ஆண்டவனாயிருக்கிற மனிதன் எங்களை நோக்கி, 'நீங்கள் நேர்மையானவர்களென்று நான் இதினாலே அறிவேன்: உங்கள் சகோதரரில் ஒருவனை என்னிடத்தில் விட்டுவிட்டு, உங்கள் வீட்டாருடைய பஞ்சத்துக்குத் தானியத்தைக் கொண்டுபோங்கள்; ³⁴ உங்கள் இளைய சகோதரனை என்னிடத்தில் அழைத்துக்கொண்டுவாருங்கள்; அப்பொழுது நீங்கள் ஒற்றர்கள் அல்ல, நேர்மையானவர்கள் என்று அறிந்துகொள்வேன்; உங்கள் சகோதரனை உங்களிடத்தில் ஒப்படைப்பேன்; நீங்கள் தேசத்திலே வியாபாரமும் செய்யலாம்' என்றான்" என்றார்கள்.

³⁵ பின்பு அவர்கள் தங்கள் சாக்குகளைக் காலிசெய்யும்போது, இதோ, அவனவனுடைய பணக்கட்டு அவனவன் சாக்கிலே இருந்தது; அவர்களும் அவர்கள் தகப்பனும் அந்தப் பணக்கட்டுகளைக் கண்டு பயந்தார்கள். ³⁶ அவர்களுடைய தகப்பனாகிய யாக்கோபு அவர்களை நோக்கி, "நீங்கள் என்னைப் பிள்ளையற்றவனாக்கினீர்கள்; யோசேப்பு இல்லை, சிமியோனும் இல்லை; இப்பொழுது பென்யமீனையும் கொண்டுபோகப்பார்க்கிறீர்கள்; இவைகளெல்லாம் எனக்கு விரோதமாய் நேரிட்டன" என்றான்.

³⁷ அப்பொழுது ரூபன் தன் தகப்பனை நோக்கி, "நான் அவனை உம்மிடத்தில் திரும்பக் கொண்டுவராவிட்டால், என் இரண்டு குமாரரையும் கொன்றுபோடும்; அவனை என் கையில் ஒப்படையும், நான் அவனை உம்மிடத்தில் திரும்பக் கொண்டுவருவேன்" என்றான்.

³⁸ அதற்கு அவன், "என் குமாரன் உங்களோடே வரமாட்டான்; அவனுடைய சகோதரன் இறந்துபோனான், இவன் ஒருவனே மீதியாயிருக்கிறான்; நீங்கள் போகிற வழியிலே இவனுக்கு ஏதாவது தீங்கு நேரிட்டால், முதிர்வயதுள்ள என்னைத் துக்கத்தோடே பாதாளத்தில் இறங்கப்பண்ணுவீர்கள்" என்றான்.