Mwanzo 42

42 ¹Yakobo alipoona ya kuwa kuna nafaka huko Misri, Yakobo aliwaambia wanawe, "Mbona mnatazamana ninyi kwa ninyi?" ²Akasema, "Tazameni, nimesikia ya kuwa kuna nafaka huko Misri. Shukeni huko mkatununulie kutoka huko, ili tuishi wala tusife." ³Basi ndugu kumi wa Yusufu wakashuka kununua nafaka kutoka Misri. ⁴Lakini Yakobo hakumtuma Benyamini, ndugu yake Yusufu, pamoja nao, kwa kuwa aliogopa lisimpate jambo baya. ⁵Wana wa Israeli wakaja kununua nafaka miongoni mwa wale waliokuja, kwa kuwa njaa ilikuwa katika nchi ya Kanaani. ⁶Yusufu ndiye aliyekuwa mtawala juu ya nchi, akiwauzia nafaka watu wake wote. Ndugu zake Yusufu wakaja wakamsujudia, nyuso zao hata nchi. ⁷Yusufu akawaona ndugu zake akawatambua, lakini akajifanya kama mgeni kwao, akasema nao kwa ukali: "Mmetoka wapi?" Wakasema, "Tumetoka Kanaani, kuja kununua chakula."

⁸Yusufu akawatambua ndugu zake, lakini wao hawakumtambua yeye. ⁹Ndipo Yusufu akakumbuka ndoto zile alizoziota juu yao, akawaambia, "Ninyi ni wapelelezi! Mmekuja kuona sehemu zisizo na kinga za nchi hii."

¹⁰Lakini wakamwambia, "La, bwana wangu, watumishi wako wamekuja kununua chakula. ¹¹Sisi sote ni wana wa mtu mmoja; sisi ni watu waaminifu. Watumishi wako kamwe hawajawa wapelelezi."

¹²Lakini akawaambia, "La, mmekuja kuona sehemu zisizo na kinga za nchi hii."

¹³Wakasema, "Watumishi wako ni ndugu kumi na wawili, wana wa mtu mmoja katika nchi ya Kanaani. Yule mdogo yupo pamoja na baba yetu leo, na mmoja hayupo tena."

¹⁴Yusufu akawaambia, "Ni kama vile nilivyowaambia: ninyi ni wapelelezi. ¹⁵Kwa jambo hili mtajaribiwa: kama aishivyo Farao, hamtatoka hapa isipokuwa ndugu yenu mdogo aje. ¹⁶Mtumeni mmoja wenu akamlete ndugu yenu, nao wengine mtafungwa, ili maneno yenu yajaribiwe, kwamba kuna kweli ndani yenu. Kama sivyo, kama aishivyo Farao, hakika ninyi ni wapelelezi." ¹⁷Akawaweka wote pamoja kifungoni kwa muda wa siku tatu. ¹⁸Siku ya tatu Yusufu akawaambia, "Fanyeni hivi nanyi mtaishi, kwa maana mimi namcha Baba yetu. ^a a v18 Yusufu anataja jina la yule anayemcha — Baba yetu — akishuhudia utii wake wa kweli hata alipokuwa amejificha mbele ya ndugu zake. Baba yule ambaye mkono wake uliofichika umeongoza kila hatua ya hadithi ya Yusufu ndiye Baba yuleyule wanaomwabudu ndugu zake. ¹⁹Kama ninyi ni waaminifu, mmoja wa ndugu zenu na abaki hapa kifungoni, nao wengine waende, wakichukua nafaka kwa ajili ya njaa ya jamaa zenu. ²⁰Mniletee ndugu yenu mdogo, ili maneno yenu yathibitike wala msife." Nao wakafanya vivyo hivyo.

²¹Ndipo wakaambiana, "Kweli sisi tuna hatia kwa habari ya ndugu yetu, kwa kuwa tuliona dhiki ya nafsi yake alipotusihi nasi hatukusikia. Ndiyo maana dhiki hii imetupata." ²²Reubeni akawajibu, "Je, sikuwaambia msimtende dhambi kijana? Nanyi hamkusikia. Sasa damu yake yatakiwa." ²³Nao hawakujua ya kuwa Yusufu aliwaelewa, kwa kuwa kulikuwa na mkalimani kati yao. ²⁴Akajitenga nao akalia, kisha akarudi akasema nao. Akamtwaa Simeoni kutoka kwao, akamfunga mbele ya macho yao.

²⁵Yusufu akaamuru mifuko yao ijazwe nafaka, na fedha ya kila mtu irudishwe katika gunia lake, tena wapewe masurufu kwa ajili ya safari. Ikafanywa hivyo kwa ajili yao. ²⁶Kisha wakapakia nafaka yao juu ya punda zao, wakaondoka kutoka huko. ²⁷Mahali pa kulala, mmoja wao akafungua gunia lake ampe punda wake chakula, akaiona fedha yake pale katika mdomo wa gunia lake. ²⁸Akawaambia ndugu zake, "Fedha yangu imerudishwa—tazameni, imo ndani ya gunia langu!" Mioyo yao ikazimia; wakatetemeka wakaambiana, "Ni nini hii Baba yetu ametutendea?" ^b b v28 Huku ndiko kuamka kwa kwanza kwa ndugu hao kwa mkono wa Baba unaotenda kazi — hata katika hofu yao, wanatambua kwamba jambo hili ni zaidi ya bahati mbaya. Baba anawarudisha nyumbani kwa uvumilivu kupitia huruma iliyofichika ya Yusufu. ²⁹Wakaja kwa Yakobo baba yao katika nchi ya Kanaani, wakamweleza yote yaliyowapata: ³⁰"Yule mtu, bwana wa nchi, alisema nasi kwa ukali, akatuhesabu kama wapelelezi wa nchi. ³¹Lakini tukamwambia, 'Sisi ni watu waaminifu; sisi kamwe si wapelelezi. ³²Sisi ni ndugu kumi na wawili, wana wa baba yetu. Mmoja hayupo tena; na yule mdogo yupo sasa pamoja na baba yetu katika nchi ya Kanaani.' ³³Yule mtu, bwana wa nchi, akatuambia, 'Kwa jambo hili nitajua ya kuwa ninyi ni waaminifu: mwacheni ndugu mmoja kwangu, twaeni nafaka kwa ajili ya njaa ya jamaa zenu, mwende zenu.' ³⁴Mniletee ndugu yenu mdogo, nami nitajua ya kuwa ninyi si wapelelezi bali ni watu waaminifu. Nami nitawarudishia ndugu yenu, nanyi mtaweza kufanya biashara katika nchi."

³⁵Ikawa walipokuwa wakimimina magunia yao, tazama, kila mtu akakuta furushi la fedha yake ndani ya gunia lake. Walipoyaona mafurushi ya fedha zao, wao na baba yao wakaogopa. ³⁶Yakobo baba yao akawaambia, "Mmeniondolea watoto wangu: Yusufu hayupo tena, Simeoni hayupo tena, na sasa mtamchukua Benyamini. Mambo haya yote yamenielemea!"

³⁷Reubeni akamwambia baba yake, "Waua wanangu wawili nisipomrudisha kwako. Mtie mikononi mwangu, nami nitamrudisha kwako."

³⁸Akasema, "Mwanangu hatashuka pamoja nanyi, kwa maana ndugu yake amekufa, na yeye peke yake ndiye aliyebaki. Kama likimpata jambo baya katika safari mnayokwenda, mtazishusha mvi zangu kaburini kwa huzuni."