Efa vita pirinty
Boky

Nahazo ny tany ny mosary

Ny hanoanana ihany no nahatonga an'i Jakoba hamela an'i Benjamina handeha, natolony tamin'i Raintsika Tsitoha, ary Joda nanome ny ainy ho antoka. Tany Egypta, niandry ny hosamborina ireo rahalahy fa fanasana lehibe no azony, nipetraka araka ny filaharan'ny nahaterahana. Nahita an'i Benjamina i Josefa ary tsy maintsy niala teo an-trano mba hitomany.

Toko 43.

Ary mafy ny mosary tao amin’ny tany. Nony vita nihinana ny vary nentina avy tany Egypta izy ireo, dia hoy ny rainy taminy: «Mankanesa indray, ka vidio hanina kely ho antsika.»

Fa hoy Joda taminy: «Nampitandrina mafy anay ilay lehilahy hoe: “Tsy hahita ny tavako ianareo raha tsy momba anareo ny rahalahinareo.” Raha alefanao hiaraka aminay ny rahalahinay, dia hmidina izahay ka hividy hanina ho anao. Fa raha tsy alefanao izy, dia tsy handeha izahay, satria hoy ilay lehilahy taminay: “Tsy hahita ny tavako ianareo raha tsy momba anareo ny rahalahinareo.”»

Hoy Isiraely: «Nahoana no nanisy ahy ratsy toy izao ianareo, ka nilaza tamin’ilay lehilahy fa manana rahalahy hafa?»

Hoy izy ireo: «Nanontany mafy anay ilay lehilahy momba anay sy ny fianakavianay hoe: “Mbola velona ve ny rainareo? Manana rahalahy hafa ve ianareo?” Dia namaly araka izany izahay. Ahoana no ahafantaranay fa holazainy hoe: “Ento midina ny rahalahinareo”?»

Hoy Joda tamin’i Isiraely rainy: «Alefaso miaraka amiko ilay zazalahy; andeha isika handeha, mba ho velona isika fa tsy ho faty — izahay sy ianao ary ny ankizintsika. Izaho no hiantoka azy — ahy no angatahonao izy. Raha tsy entiko miverina izy ka apetrakako eo anatrehanao, dia izaho no hitondra ny heloka eo anatrehanao mandrakizay. Fa raha tsy nitaredretra izahay, dia efa indroa no niverina izao tokoa.»

Hoy Isiraely rainy taminy: «Raha tsy maintsy izany, dia ataovy izao: apetraho ao anaty gonareo ny vokatra tsara indrindra eto amin’ny tany, ka entano ho fanomezana ho an’ilay lehilahy: balsama kely, tantely kely, zava-manitra, miora, pistasy, amandy. Entano avo roa heny ny vola, ary ento miverina ny vola naverina tao am-bavan’ny gonareo — angamba fahadisoana ihany izany. Ento koa ny rahalahinareo, ka miverena amin’ilay lehilahy. Anie ny El Shaddai — Raintsika Tsitoha — hamindra fo aminareo eo anatrehan’ilay lehilahy, mba hamotsorany ny rahalahinareo anankiray sy Benjamina. Ary raha izaho, raha very zaza aho, dia very zaza.»

Dia nalain’ireo lehilahy ny fanomezana sy ny volafotsy avo roa heny ary Benjamina, ka nidina nankany Egypta izy ireo, ary nitsangana teo anatrehan’i Josefa.

Nony nahita an’i Benjamina niaraka taminy ireo i Josefa, dia hoy izy tamin’ilay mpitandrina ny tranony: «Ampidiro ao an-trano ireo lehilahy, ary vonoy ny biby iray ka vonona azy — hiara-misakafo amiko izy ireo amin’ny mitataovovonana.» Nanao araka izay nolazain’i Josefa ilay lehilahy, ary nampiditra ireo lehilahy tao an-tranon’i Josefa. Natahotra ireo lehilahy satria nentina tao an-tranon’i Josefa izy. Hoy izy ireo: «Noho ny vola naverina tao anaty gontsika tamin’ny voalohany no itondrana antsika ho ao — mba hanafika antsika, hianjera aminay, hisambotra antsika ho andevo ary haka ny borikintsika.» Dia nanatona ilay mpitandrina ny tranon’i Josefa izy ireo ka niresaka taminy teo am-baravarana, ary nanao hoe: «Azafady, tompoko, nidina tokoa izahay tamin’ny voalohany mba hividy hanina. Tao amin’ny trano fandraisam-bahiny, rehefa nanokatra ny gonay izahay, dia indro ny volafotsy tsirairay tao am-bavan’ny gony, lanja feno tokoa. Entinay miverina miaraka aminay izany. Nentinay koa ny vola hafa hividianana hanina, nefa tsy fantatray izay nametraka izany tao anaty gonay.»

Hoy izy: «Fiadanana aminareo, aza matahotra. Ny Rainareo sy ny Andriamanitry ny rainareo no nanome harena ho anareo tao anaty gonareo; tonga tamiko ny vola nandoavanareo.» Dia nitondra an’i Simeona nivoaka ho eo aminy izy. Nentin’ilay lehilahy ho ao an-tranon’i Josefa izy ireo ka nomeny rano, dia nanasa ny tongotr’izy ireo; ary nomeny hanina ny borikiny. Dia nanomana ny fanomezana ho an’ny fihavian’i Josefa amin’ny mitataovovonana izy ireo, satria reny fa hisakafo any izy. Nony tonga tao an-trano i Josefa, dia nitondra ny fanomezana teo an-tanany ho azy izy ireo ka niankohoka taminy tamin’ny tany. Nanontany ny toetrany izy, dia hoy izy: «Salama ve ny rainareo, ilay lehibe izay nolazainareo? Mbola velona ve izy?»

Hoy izy ireo: «Salama ny mpanomponao rainay, mbola velona.» Niondrika sy niankohoka izy ireo. Nanandratra ny masony izy ka nahita an’i Benjamina rahalahiny, zanaky ny reniny, dia nanontany hoe: «Ity va ny rahalahinareo faralahy izay nolazainareo tamiko?» Avy eo hoy izy: «Anie Raintsika hamindra fo aminao, anaka.» Dia nandeha faingana i Josefa, satria nihetsika ny fiantrany ny rahalahiny, ka nitady toerana hitomaniana; niditra tao amin’ny efi-tranony izy ka nitomany tao. Avy eo nanasa ny tavany izy ka nivoaka; ary nifehy ny tenany ka nanao hoe: «Atero ny sakafo.»

Natao nitokana ho azy ny fanompoana azy, nitokana ho an’ireo rahalahiny, ary nitokana ho an’ny Egyptianina nisakafo taminy — fa tsy azon’ny Egyptianina atao ny misakafo mofo miaraka amin’ny Hebreo, fa fahavetavetana aminy izany. Nipetraka teo anatrehany izy ireo: ny lahimatoa araka ny zom-pirazanany, ny faralahy araka ny fahatanorany — dia gaga ireo lehilahy, samy nibanjina ny namany. Nandefa anjara avy tamin’ny latabatrany ho azy ireo izy, ary ny anjaran’i Benjamina dia in-dimy heny noho ny an’ny hafa. Nisotro sy nifaly niaraka taminy izy ireo.