Ny Kaopy tao amin’ny Gon’i Benjamina

Nafenin'i Josefa tao amin'ny gony Benjamina ny kapoakany ary nanao fandrika. Joda, izay nivarotra rahalahy iray fahiny, nilaza fa hitan'i Raintsika ny heloka nataon'izy ireo ary nitalaho ho andevo solon'ny hafa mba tsy hijery ny rainy maty noho ny alahelo. Fitsapana mitovy, valiny hafa.

Toko 44.

Dia nilaza tamin’ny mpitantana ny tranony izy: « Fenoy sakafo ny gon’ireo lehilahy, araka izay azony entina, ary apetraho eo am-bavan’ny gony ny volafotsin’ny tsirairay. Ary apetraho ao am-bavan’ny gon’ilay faralahy ny kaopiko, dia ilay kaopy volafotsy, mbamin’ny volan’ny vary novidiny. » Dia nanao araka izay nolazain’i Josefa izy. Rehefa nazava ny maraina dia nalefa niaraka tamin’ny borikiny ireo lehilahy. Efa nivoaka ny tanàna izy ireo, nefa tsy mbola lavitra, dia hoy i Josefa tamin’ny mpitantana ny tranony: « Arahy faingana ireo lehilahy. Rehefa tratrao izy, anontanio hoe: “Nahoana no namaly ratsy ny soa hianareo? Tsy ity ve no kaopy sotroin’ny tompoko sady ijerenany vintana? Ratsy no nataonareo.” » Rehefa tratrany izy ireo, dia nanonona ireo teny ireo taminy izy.

Hoy izy ireo: « Nahoana no miteny toy izany ny tompoko? Aoka izay hataon’ny mpanomponao zavatra toy izany. Indro, ny volafotsy hitanay teo am-bavan’ny gonay dia nentinay niverina taminao avy tany Kanana. Ahoana no hangalarinay volafotsy na volamena any an-tranon’ny tomponao? Izay hita aminy amin’ny mpanomponao dia ho faty, ary izahay koa ho andevon’ny tompoko. »

Hoy izy: « Tsara — aoka ho araka ny teninareo izany. Izay hita aminy dia ho andevoko, fa ianareo kosa tsy manan-tsiny. »

Dia samy nampidina faingana ny gony tamin’ny tany ny tsirairay, ary samy nanokatra ny gony. Nikaroka izy, nanomboka tamin’ny zokiny ka hatramin’ny faralahy — dia hita tao amin’ny gon’i Benjamina ny kaopy. Dia nandriaka ny fitafiany izy ireo, ary samy nanentana ny borikiny ny tsirairay, ka niverina nankany an-tanàna.

Rehefa tonga tao an-tranon’i Josefa i Joda sy ny rahalahiny, dia mbola teo izy, ary niankohoka tamin’ny tany teo anatrehany izy ireo. Hoy i Josefa taminy: « Inona izao nataonareo izao? Tsy fantatrareo va fa lehilahy tahaka ahy dia mahay mijery vintana tokoa? »

Hoy i Joda: « Inona no azonay lazaina amin’ny tompoko? Inona no azonay holazaina? Ahoana no hanamarinanay ny tenanay? Raintsika no nahita ny heloky ny mpanomponao. Indro, andevon’ny tompoko izahay, na izahay na ilay nanana ny kaopy teny an-tànany. » ^a

Fa hoy izy: « Tsy mety hataoko izany. Ilay lehilahy nanana ny kaopy teny an-tànany ihany no ho andevoko. Ianareo kosa, miverena amin’ny rainareo amin’ny filaminana. »

Dia nanatona i Joda ka hoy izy: « Aoka ho azo, tompoko, ny hilaza teny iray aminao ny mpanomponao. Aza mirehitra ny fahatezeranao amin’ny mpanomponao, fa tahaka an’i Farao mihitsy ianao.

Ny tompoko nanontany ny mpanompony hoe: “Manana ray va ianareo, sa manana rahalahy?” Dia hoy izahay tamin’ny tompoko: “Manana ray antitra izahay sy zanaka kely teraka tamin’ny fahanterany. Maty ny rahalahiny; izy irery sisa tamin’ny zanaky ny reniny, ary tian’ny rainy izy.” Dia hoy ianao tamin’ny mpanomponao: “Ento midina atỳ amiko izy, mba hitako tamin’ny masoko.” Hoy izahay tamin’ny tompoko: “Tsy mety miala amin’ny rainy ilay zazalahy, fa raha miala izy, dia ho faty ny rainy.” Hoy ianao tamin’ny mpanomponao: “Raha tsy midina miaraka aminareo ny zandrinareo faralahy, dia tsy hahita ny tavako intsony ianareo.” Rehefa niverina tany amin’ny raiko, mpanomponao, izahay, dia nolazainay taminy ny teninao. Ary rehefa nanao hoe ny rainay: “Mankanesa indray, mividiana sakafo kely ho antsika,” dia hoy izahay: “Tsy afaka midina izahay. Raha miaraka aminay ny zandrinay faralahy, dia handeha izahay. Fa tsy afaka hahita ny tavan’ilay lehilahy izahay raha tsy momba anay ny zandrinay faralahy.” Dia hoy ny mpanomponao raiko taminay: “Fantatrareo fa roa lahy no nateraky ny vadiko tamiko. Ny anankiray niala teo amiko, ary hoy aho: « Azo antoka fa voatriatra tokoa »; ary tsy mbola nahita azy aho hatramin’izay. Raha alainareo koa ity avy amiko, ka mahazo loza izy, dia hampidininareo ho any am-pasana amin’ny alahelo ny volondavako fotsy. Koa rehefa tonga any amin’ny mpanomponao raiko aho, ka tsy momba anay ilay zazalahy, satria mifamatotra amin’ny ain’ilay zazalahy ny ainy, dia raha hitany fa tsy eo ilay zazalahy, dia ho faty izy, ary ny mpanomponao no hampidina ny mpanomponao rainay ho any am-pasana amin’ny alahelo.” Fa ny mpanomponao no nanome antoka ilay zazalahy tamin’ny raiko, ka nanao hoe: “Raha tsy entiko miverina aminao izy, dia hitondra ny helony eo anatrehan’ny raiko aho mandritra ny androko rehetra.” Koa mba avelao hijanona ho andevon’ny tompoko, solon’ilay zazalahy, ny mpanomponao, ary aoka hiverina miaraka amin’ny rahalahiny ilay zazalahy. ^b Ahoana no hiverenako any amin’ny raiko raha tsy momba ahy ilay zazalahy? Tsy zakako ny mahita ny loza hanjo ny raiko. »