ഉൽപത്തി 44 FHB Father's Heart Bible™

44 ¹അപ്പോൾ അവൻ തന്റെ ഗൃഹവിചാരകനോട് പറഞ്ഞു: “ഈ മനുഷ്യർക്ക് ചുമക്കാനാകുന്നത്ര ഭക്ഷണം അവരുടെ ചാക്കുകളിൽ നിറയ്ക്കുക; ഓരോരുത്തന്റെയും പണം അവനവന്റെ ചാക്കിന്റെ വായിൽ വെക്കുക. ²എന്റെ പാനപാത്രം, ആ വെള്ളിപ്പാത്രം, ഏറ്റവും ഇളയവന്റെ ചാക്കിന്റെ വായിൽ അവന്റെ ധാന്യപ്പണത്തോടൊപ്പം വെക്കുക.” യോസേഫ് പറഞ്ഞതുപോലെ അവൻ ചെയ്തു. ³നേരം പുലർന്നപ്പോൾ തന്നെ ആ മനുഷ്യരെ അവരുടെ കഴുതകളോടുകൂടെ പറഞ്ഞയച്ചു. ⁴അവർ നഗരം വിട്ട് ഏറെ ദൂരം പോകുന്നതിനുമുമ്പ് യോസേഫ് തന്റെ വിചാരകനോട് പറഞ്ഞു: “ആ മനുഷ്യരെ പിന്തുടർന്നു ചെല്ലുക. അവരെ പിടികൂടുമ്പോൾ ഇങ്ങനെ ചോദിക്കുക: ‘നിങ്ങൾ നന്മയ്ക്കു പകരം തിന്മ ചെയ്തതെന്തുകൊണ്ട്? ⁵എന്റെ യജമാനൻ കുടിക്കുവാനും ലക്ഷണം നോക്കുവാനും ഉപയോഗിക്കുന്ന പാത്രം ഇതല്ലയോ? നിങ്ങൾ ചെയ്തത് ദോഷമാകുന്നു.’” ⁶അവൻ അവരെ എത്തിപ്പിടിച്ചപ്പോൾ ഈ വാക്കുകൾ അവരോടു പറഞ്ഞു.

⁷അവർ പറഞ്ഞു: “യജമാനൻ ഇങ്ങനെയുള്ള കാര്യങ്ങൾ പറയുന്നതെന്ത്? ഇങ്ങനെയൊരു കാര്യം ചെയ്യുവാൻ അടിയങ്ങൾ ഒരുനാളും തുനിയുകയില്ല. ⁸ഇതാ, ഞങ്ങളുടെ ചാക്കുകളുടെ വായിൽ കണ്ടെത്തിയ പണം കനാനിൽനിന്ന് ഞങ്ങൾ താങ്കൾക്കു മടക്കിക്കൊണ്ടുവന്നുവല്ലോ. പിന്നെ താങ്കളുടെ യജമാനന്റെ വീട്ടിൽനിന്ന് ഞങ്ങൾ വെള്ളിയോ പൊന്നോ എങ്ങനെ മോഷ്ടിക്കും? ⁹അടിയങ്ങളിൽ ആരുടെ പക്കൽ അതു കാണുന്നുവോ അവൻ മരിക്കട്ടെ; ഞങ്ങളും യജമാനന് അടിമകളായിത്തീരാം.”

¹⁰അവൻ പറഞ്ഞു: “നല്ലത്—നിങ്ങൾ പറഞ്ഞതുപോലെ ആകട്ടെ. ആരുടെ പക്കൽ അതു കാണുന്നുവോ അവൻ എനിക്ക് അടിമയാകും; ശേഷമുള്ളവർ നിർദോഷികൾ.”

¹¹അപ്പോൾ ഓരോരുത്തനും വേഗത്തിൽ തന്റെ ചാക്ക് നിലത്തിറക്കി, ഓരോരുത്തനും തന്റെ ചാക്ക് തുറന്നു. ¹²അവൻ മൂത്തവനിൽ തുടങ്ങി ഇളയവനിൽ അവസാനിപ്പിച്ച് പരിശോധിച്ചു—ആ പാനപാത്രം ബെന്യാമീന്റെ ചാക്കിൽ കണ്ടെത്തി. ¹³അപ്പോൾ അവർ തങ്ങളുടെ വസ്ത്രം കീറി, ഓരോരുത്തനും തന്റെ കഴുതയുടെ പുറത്തു ചുമടുകയറ്റി, അവർ നഗരത്തിലേക്കു മടങ്ങി.

¹⁴യഹൂദയും അവന്റെ സഹോദരന്മാരും യോസേഫിന്റെ വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോൾ അവൻ അവിടെത്തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവർ അവന്റെ മുമ്പാകെ നിലത്തു വീണു. ¹⁵യോസേഫ് അവരോടു പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ ഈ ചെയ്തതെന്ത്? എന്നെപ്പോലൊരു മനുഷ്യൻ ലക്ഷണം നോക്കുമെന്ന് നിങ്ങൾ അറിയുന്നില്ലയോ?”

¹⁶യഹൂദ പറഞ്ഞു: “യജമാനനോട് ഞങ്ങൾ എന്തു പറയും? എന്തു സംസാരിക്കും? ഞങ്ങൾ എങ്ങനെ നിർദോഷരെന്നു തെളിയിക്കും? നമ്മുടെ പിതാവ് അടിയങ്ങളുടെ അകൃത്യം കണ്ടെത്തിയിരിക്കുന്നു. ഇതാ—ഞങ്ങളും ആരുടെ കൈയിൽ പാനപാത്രം കണ്ടെത്തിയോ അവനും, ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും യജമാനന്റെ അടിമകൾ.” ^a a v16 യോസേഫിനെ വിറ്റതിന്റെ ഏറെനാൾ മറഞ്ഞുകിടന്ന കുറ്റം വെളിപ്പെടുത്തുന്ന നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ കൈ യഹൂദ തിരിച്ചറിയുന്നു—സഹോദരന്മാരെ അനുതാപത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന കൈ.

¹⁷എന്നാൽ അവൻ പറഞ്ഞു: “ഇതു ചെയ്യുവാൻ എനിക്ക് ഒരുനാളും കഴിയുകയില്ല. ആരുടെ കൈയിൽ പാനപാത്രം കണ്ടെത്തിയോ അവൻ മാത്രം എനിക്ക് അടിമയാകും. നിങ്ങൾ ശേഷമുള്ളവർ സമാധാനത്തോടെ നിങ്ങളുടെ അപ്പന്റെ അടുക്കലേക്കു മടങ്ങിപ്പോകുവിൻ.”

¹⁸അപ്പോൾ യഹൂദ അടുത്തുചെന്നു പറഞ്ഞു: “യജമാനനേ, ദയവായി അടിയൻ യജമാനനോട് ഒരു വാക്കു സംസാരിക്കട്ടെ; അടിയന്റെമേൽ കോപിക്കരുതേ, താങ്കൾ ഫറവോനെപ്പോലെ തന്നെയല്ലോ.

¹⁹‘നിങ്ങൾക്ക് അപ്പനോ സഹോദരനോ ഉണ്ടോ?’ എന്ന് യജമാനൻ അടിയങ്ങളോടു ചോദിച്ചുവല്ലോ. ²⁰അതിന് അടിയങ്ങൾ യജമാനനോടു പറഞ്ഞു: ‘ഞങ്ങൾക്ക് വൃദ്ധനായ ഒരു അപ്പനും, വാർധക്യത്തിൽ ജനിച്ച ഒരു ഇളയ മകനും ഉണ്ട്. അവന്റെ സഹോദരൻ മരിച്ചുപോയി; തന്റെ അമ്മയുടെ മക്കളിൽ അവൻ മാത്രം ശേഷിച്ചിരിക്കുന്നു, അവന്റെ അപ്പൻ അവനെ സ്നേഹിക്കുന്നു.’ ²¹അപ്പോൾ താങ്കൾ അടിയങ്ങളോടു പറഞ്ഞു: ‘ഞാൻ അവനെ നേരിട്ടു കാണേണ്ടതിന് അവനെ എന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവരുവിൻ.’ ²²അടിയങ്ങൾ യജമാനനോടു പറഞ്ഞു: ‘ബാലന് തന്റെ അപ്പനെ വിട്ടുപോകുവാൻ കഴിയുകയില്ല; വിട്ടുപോയാൽ അവന്റെ അപ്പൻ മരിച്ചുപോകും.’ ²³അതിന് താങ്കൾ അടിയങ്ങളോടു പറഞ്ഞു: ‘നിങ്ങളുടെ ഇളയ സഹോദരൻ നിങ്ങളോടുകൂടെ വരാതിരുന്നാൽ നിങ്ങൾ ഇനി എന്റെ മുഖം കാണുകയില്ല.’ ²⁴ഞങ്ങളുടെ അപ്പനായ താങ്കളുടെ ദാസന്റെ അടുക്കൽ ഞങ്ങൾ മടങ്ങിച്ചെന്നപ്പോൾ താങ്കൾ പറഞ്ഞതു ഞങ്ങൾ അവനോട് അറിയിച്ചു. ²⁵ഞങ്ങളുടെ അപ്പൻ, ‘നിങ്ങൾ വീണ്ടും പോയി നമുക്കു കുറച്ചു ഭക്ഷണം വാങ്ങുവിൻ’ എന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ, ²⁶ഞങ്ങൾ പറഞ്ഞു: ‘ഞങ്ങൾക്കു പോകുവാൻ കഴിയുകയില്ല. ഞങ്ങളുടെ ഇളയ സഹോദരൻ ഞങ്ങളോടുകൂടെ വന്നാൽ ഞങ്ങൾ പോകാം. ഞങ്ങളുടെ ഇളയ സഹോദരൻ ഞങ്ങളോടുകൂടെ ഇല്ലാതെ ആ മനുഷ്യന്റെ മുഖം കാണുവാൻ ഞങ്ങൾക്കു കഴിയുകയില്ലല്ലോ.’ ²⁷അപ്പോൾ അടിയന്റെ അപ്പനായ താങ്കളുടെ ദാസൻ ഞങ്ങളോടു പറഞ്ഞു: ‘എന്റെ ഭാര്യ എനിക്കു രണ്ടു പുത്രന്മാരെ പ്രസവിച്ചു എന്നു നിങ്ങൾ അറിയുന്നുവല്ലോ. ²⁸അവരിൽ ഒരുവൻ എന്നെ വിട്ടുപോയി; “അവൻ നിശ്ചയമായും കടിച്ചുകീറപ്പെട്ടു” എന്നു ഞാൻ പറഞ്ഞു; അന്നുമുതൽ ഞാൻ അവനെ കണ്ടിട്ടില്ല. ²⁹നിങ്ങൾ ഇവനെയും എന്റെ അടുക്കൽനിന്ന് കൊണ്ടുപോകുകയും ഇവന് ആപത്തു സംഭവിക്കുകയും ചെയ്താൽ, നിങ്ങൾ എന്റെ നരച്ച തലയെ ദുഃഖത്തോടെ പാതാളത്തിലേക്ക് ഇറക്കും. ³⁰അതിനാൽ അടിയന്റെ അപ്പനായ താങ്കളുടെ ദാസന്റെ അടുക്കൽ ഞാൻ ചെല്ലുമ്പോൾ, ബാലൻ ഞങ്ങളോടുകൂടെ ഇല്ലെങ്കിൽ—അവന്റെ പ്രാണൻ ബാലന്റെ പ്രാണനോട് ഇണക്കിച്ചേർന്നിരിക്കുന്നതിനാൽ— ³¹ബാലൻ ഇല്ലെന്നു കാണുമ്പോൾ അവൻ മരിച്ചുപോകും; അങ്ങനെ അടിയങ്ങൾ അടിയങ്ങളുടെ അപ്പനായ താങ്കളുടെ ദാസന്റെ നരച്ച തലയെ ദുഃഖത്തോടെ പാതാളത്തിലേക്ക് ഇറക്കും.’ ³²അടിയൻ ബാലനുവേണ്ടി അപ്പനോട് ഉത്തരവാദിയായി ഏറ്റുപറഞ്ഞിരുന്നുവല്ലോ: ‘ഞാൻ അവനെ അപ്പന്റെ അടുക്കൽ മടക്കിക്കൊണ്ടുവരാതിരുന്നാൽ, ആയുഷ്കാലം മുഴുവൻ അപ്പന്റെ മുമ്പാകെ ഞാൻ കുറ്റം വഹിച്ചുകൊള്ളാം.’ ³³ആകയാൽ, ദയവായി, ബാലനു പകരം അടിയൻ യജമാനന് അടിമയായി ഇവിടെ താമസിക്കട്ടെ; ബാലൻ തന്റെ സഹോദരന്മാരോടുകൂടെ മടങ്ങിപ്പോകട്ടെ. ^b b v33 ബെന്യാമീനു പകരം യഹൂദ തന്റെ സ്വന്തം ജീവൻ വെച്ചുനീട്ടുന്നു—ഇസ്രായേലിന്റെ ഒരു പുത്രൻ ചെയ്യുന്ന വേദപുസ്തകത്തിലെ ആദ്യത്തെ പകരംനില്പ്. യഹൂദാഗോത്രത്തിലെ സിംഹമായ യേശു ക്രൂശിൽ നമുക്കു പകരം നിന്നുകൊണ്ട് ഈ മാതൃക നിവർത്തിക്കുന്നു. ³⁴ബാലൻ കൂടെയില്ലാതെ ഞാൻ എങ്ങനെ എന്റെ അപ്പന്റെ അടുക്കൽ മടങ്ങിച്ചെല്ലും? എന്റെ അപ്പന് വന്നുഭവിക്കുന്ന അനർഥം കാണുവാൻ എനിക്കു കഴിയുകയില്ല.”