Ang Kopa sa Sako ni Benjamin
Gintago ni Jose ang iya kopa sa sako ni Benjamin kag ginpaandar ang lit-ag. Si Juda, nga una nagbaligya sing isa ka utod, nagsiling nga nasapwan sila sang Amay naton kag nagpakitluoy nga mangin ulipon baylo sa lain kay sa magtan-aw sa iya amay nga mamatay sa kasubo. Pareho nga pagsulay, lain nga sabat.
44 1Niyan ginsilingan niya ang tulugyanan sang iya balay, “Pun-a ang mga sako sang mga tawo sing pagkaon, kon pila ang ila madala, kag ibutang ang pilak sang kada tawo sa baba sang iya sako. 2Ibutang ang akon kopa, ang kopa nga pilak, sa baba sang sako sang kamanghuran, kaupod sang kuwarta sang iya uyas.” Kag ginhimo niya suno sa ginsiling ni Jose. 3Pagbutlak sang kaagahon, ginpalakat ang mga tawo kaupod sang ila mga asno. 4Nakaguwa na sila sa siyudad, indi pa malayo, sang ginsilingan ni Jose ang iya tulugyanan, “Lagsa ang mga tawo. Kon maagaw mo sila, isiling, ‘Ngaa ginbalusan ninyo sing malaut ang maayo? 5Indi bala amo ini ang kopa nga ginainuman sang akon ginoo kag ginagamit niya sa pagpakot? Malaut ang inyo ginhimo.’” 6Sang maabtan niya sila, ginhambal niya sa ila ini nga mga pulong.
7Nagsiling sila, “Ngaa nagahambal ang akon ginoo sang subong sini nga mga butang? Indi gid himuon sang imo mga ulipon ang subong sini nga butang. 8Yari karon, gindala namon balik sa imo halin sa Canaan ang pilak nga nakita namon sa baba sang amon mga sako. Paano namon makawat ang pilak ukon bulawan sa balay sang imo agalon? 9Kon sin-o sa imo mga ulipon ang makit-an sini, mapatay sia, kag mangin mga ulipon man kami sang akon ginoo.”
10Nagsiling sia, “Maayo—mangin suno ini sa inyo ginsiling. Ang makit-an sini mangin akon ulipon; ang iban sa inyo walay sala.”
11Niyan dasig nga ginpanaog sang kada tawo ang iya sako sa duta, kag ginbuksan sang kada tawo ang iya sako. 12Nag-usisa sia, nagsugod sa kamagulangan, nagtapos sa kamanghuran—kag ang kopa nakita sa sako ni Benjamin. 13Niyan gingisi nila ang ila mga bayo, kag ang kada tawo nagkarga sa iya asno, kag nagbalik sila sa siyudad.
14Sang mag-abut si Juda kag ang iya mga utod sa balay ni Jose, yara pa sia didto, kag naghapa sila sa duta sa atubang niya. 15Nagsiling si Jose sa ila, “Ano ini nga ginhimo ninyo? Wala bala kamo makahibalo nga ang tawo nga subong nako makapakot gid?”
16Nagsiling si Juda, “Ano ang amon masiling sa akon ginoo? Ano ang amon mahambal? Paano namon mapamatud-an ang amon kaugalingon? Ang aton Amay nakatukib sang sala sang imo mga ulipon. Yari karon—mga ulipon kami sang akon ginoo, kami kag ang isa nga sa iya kamot nakita ang kopa.” a a v16 Nakilala ni Juda ang kamot sang aton Amay nga nagabuyagyag sang madugay na nalubong nga sala sa pagbaligya kay Jose — nagahikot sa mga magulang pakadto sa paghinulsol.
17Apang nagsiling sia, “Indi gid nako ini mahimo. Ang tawo lamang nga sa iya kamot nakita ang kopa ang mangin akon ulipon. Ang iban sa inyo, magbalik kamo sa inyo amay nga may paghidait.”
18Niyan nagpalapit si Juda kag nagsiling, “Palihog, akon ginoo, tuguti ang imo ulipon sa paghambal sing isa ka pulong sa imo. Dili maakig sa imo ulipon, kay kaangay ikaw ni Faraon mismo.
19Nagpamangkot ang akon ginoo sa iya mga ulipon, nga nagasiling, ‘May amay bala kamo ukon utod?’ 20Nagsiling kami sa akon ginoo, ‘May tigulang kami nga amay, kag isa ka bata nga anak nga natawo sa iya katigulangon. Patay na ang iya utod; sia na lamang ang nabilin sa mga anak sang iya iloy, kag ginahigugma sia sang iya amay.’ 21Niyan ginsilingan mo ang imo mga ulipon, ‘Dalha sia diri sa akon agud makita ko sia mismo.’ 22Nagsiling kami sa akon ginoo, ‘Indi makabiya ang bata sa iya amay, kay kon magbiya sia, mapatay ang iya amay.’ 23Ginsilingan mo ang imo mga ulipon, ‘Kon indi magdulhog kaupod ninyo ang inyo kamanghuran nga utod, indi na ninyo makita liwat ang akon nawong.’ 24Sang magbalik kami sa akon amay, nga imo ulipon, ginsugiran namon sia sang ginsiling mo. 25Kag sang magsiling ang amon amay, ‘Balik kamo liwat, magbakal kamo sing diutay nga pagkaon para sa aton,’ 26nagsiling kami, ‘Indi kami makadulhog. Kon mag-upod sa amon ang amon kamanghuran nga utod, nian makadto kami. Kay indi namon makita ang nawong sang tawo kon indi kaupod namon ang amon kamanghuran nga utod.’ 27Niyan nagsiling sa amon ang imo ulipon nga akon amay, ‘Nahibaluan ninyo nga ang akon asawa nagbun-ag sa akon sing duha ka anak nga lalaki. 28Ang isa nagbiya sa akon, kag nagsiling ako, “Sa pagkamatuud ginus-ab sia sa pinang-pinang”; kag wala ko na sia makita sugod sadto. 29Kon kuhaon man ninyo ini sa akon, kag may malaut nga mag-abut sa iya, dalhon ninyo ang akon ubanon nga ulo sa lulubngan nga may kasubo.’ 30Gani kon mag-abut ako sa imo ulipon, nga akon amay, kag ang bata indi kaupod namon, kay ang iya kabuhi naangot sa kabuhi sang bata, 31kon makita niya nga wala na ang bata, mapatay sia, kag dalhon sang imo mga ulipon ang imo ulipon nga amon amay sa lulubngan nga may kasubo. 32Kay ang imo ulipon nangako sang bata sa akon amay, nga nagasiling, ‘Kon indi ko sia madala balik sa imo, magapas-an ako sang sala sa atubang sang akon amay sa bug-os ko nga kabuhi.’ 33Gani palihog, tuguti ang imo ulipon nga magpabilin bilang ulipon sang akon ginoo sa baylo sang bata, kag tuguti ang bata nga magbalik kaupod sang iya mga utod. b b v33 Gintanyag ni Juda ang iya kaugalingon nga kabuhi sa baylo ni Benjamin — ang nahauna nga pagbulos sa kasulatan nga ginhimo sang isa ka anak ni Israel. Si Jesus, ang Leon sang tribo ni Juda, nagtuman sini nga huwaran paagi sa pagbulos sa aton sa krus. 34Paano ako makabalik sa akon amay nga wala ang bata? Indi ko maagwanta nga makita ang kalalat-an nga magaabut sa akon amay.”
