Yaratılış 44

44 ¹Sonra kâhyasına şöyle buyurdu: «Bu adamların torbalarını taşıyabilecekleri kadar yiyecekle doldur ve her birinin parasını torbasının ağzına koy. ²Kâsemi, o gümüş kâseyi, en küçüğün torbasının ağzına, tahıl parasıyla birlikte koy.» Kâhya Yusuf'un dediğini yaptı. ³Sabah aydınlanır aydınlanmaz adamlar eşekleriyle yola çıkarıldı. ⁴Kentten çıkmış, henüz uzaklaşmamışlardı ki Yusuf kâhyasına dedi: «Kalk, o adamların peşinden git. Onlara yetiştiğinde de ki: ‹İyiliğe karşı neden kötülük ettiniz? ⁵Efendimin içtiği ve fal bakmak için kullandığı kâse bu değil mi? Yaptığınız kötü bir iştir.› » ⁶Kâhya onlara yetişince bu sözleri söyledi.

⁷Onlar da dediler: «Efendim neden böyle konuşuyor? Bu kulların böyle bir şey yapmaktan uzaktır. ⁸Bak, torbalarımızın ağzında bulduğumuz gümüşü bile Kenan'dan sana geri getirdik. Nasıl efendinin evinden gümüş ya da altın çalabiliriz? ⁹Kullarından hangisinde bulunursa o ölsün, geri kalanlarımız da efendimizin köleleri olsun.»

¹⁰Kâhya, «Peki, dediğiniz gibi olsun» dedi. «Kimde bulunursa o benim kölem olacak; geri kalanlarınız suçsuz sayılacak.»

¹¹Bunun üzerine her biri hemen torbasını yere indirdi ve her biri torbasını açtı. ¹²Kâhya, en büyükten başlayıp en küçükte biterek aradı; kâse Benyamin'in torbasında bulundu. ¹³O zaman giysilerini yırttılar; her biri eşeğini yükledi ve kente geri döndüler.

¹⁴Yahuda ile kardeşleri Yusuf'un evine vardıklarında, Yusuf hâlâ oradaydı; önünde yere kapandılar. ¹⁵Yusuf onlara, «Bu ne yaptığınız iş?» dedi. «Benim gibi bir adamın kesinlikle fal baktığını bilmiyor muydunuz?»

¹⁶Yahuda, «Efendimize ne diyebiliriz?» dedi. «Ne söyleyebiliriz? Kendimizi nasıl temize çıkarabiliriz? Babamız, kullarının suçunu ortaya çıkardı. İşte, hem biz hem de kâse elinde bulunan kişi, efendimizin köleleriyiz.» ^a a v16 Yahuda, Yusuf'u satmanın uzun süredir gömülü kalan suçunu açığa çıkaran Babamız'ın elini fark eder — bu, kardeşleri tövbeye doğru çeker.

¹⁷Ama Yusuf, «Bunu asla yapamam» dedi. «Kâse elinde bulunan adam benim kölem olacak. Geri kalanlarınız esenlikle babanıza dönün.»

¹⁸O zaman Yahuda öne çıkıp dedi: «Ne olur, efendim, izin ver de kulun sana bir söz söylesin. Kuluna öfkelenme, çünkü sen firavunun kendisi gibisin.

¹⁹Efendim kullarına, ‹Babanız ya da bir kardeşiniz var mı?› diye sormuştu. ²⁰Biz de efendimize demiştik ki: ‹Yaşlı bir babamız ve onun ileri yaşında doğan küçük bir oğlu var. Kardeşi öldü; annesinin çocuklarından yalnız o kaldı ve babası onu çok seviyor.› ²¹Sen de kullarına, ‹Onu bana getirin de kendi gözlerimle göreyim› demiştin. ²²Biz efendimize, ‹Çocuk babasından ayrılamaz, çünkü ayrılırsa babası ölür› demiştik. ²³Sen de kullarına, ‹En küçük kardeşiniz sizinle birlikte gelmezse, bir daha yüzümü göremezsiniz› demiştin. ²⁴Kulun babamıza döndüğümüzde, senin söylediklerini ona anlattık. ²⁵Babamız, ‹Gidin, bize yine biraz yiyecek alın› deyince, ²⁶biz de dedik ki: ‹Gidemeyiz. Eğer en küçük kardeşimiz bizimle gelirse, o zaman gideriz. Çünkü en küçük kardeşimiz yanımızda olmadıkça o adamın yüzünü göremeyiz.› ²⁷Kulun babam bize dedi ki: ‹Karımın bana iki oğul doğurduğunu biliyorsunuz. ²⁸Biri yanımdan ayrıldı ve ben, «Kuşkusuz paramparça edildi» dedim; o zamandan beri onu görmedim. ²⁹Bunu da yanımdan alırsanız ve başına bir felaket gelirse, ak saçlı başımı acı içinde ölüler diyarına indirirsiniz.› ³⁰Şimdi kulun babamın yanına döndüğümde çocuk yanımızda olmazsa —onun canı çocuğun canına bağlıdır— ³¹çocuğun yok olduğunu görünce ölür; böylece kulların, kulun babamızı acı içinde ak saçlarıyla ölüler diyarına indirmiş olurlar. ³²Çünkü kulun, çocuk için babama, ‹Onu sana geri getirmezsem, ömrümce babamın önünde suçlu kalayım› diye kefil olmuştu. ³³Onun için ne olur, çocuğun yerine kulun efendimin kölesi olarak kalsın, çocuk da kardeşleriyle birlikte geri dönsün. ^b b v33 Yahuda, Benyamin'in yerine kendi canını sunar — İsrail'in bir oğlu tarafından yapılan ilk kutsal yazılı bedel değişimidir. Yahuda oymağının Aslanı olan İsa, çarmıhta bizim yerimizi alarak bu örneği yerine getirir. ³⁴Çocuk yanımda olmadan babamın yanına nasıl dönebilirim? Babamın başına gelecek felaketi görmeye dayanamam.»