Ayeuna parantos aya citakanana

Kajadian 44 FHB Father's Heart Bible™

RamaYesusRoh
15% off your first order →
Kitab

Lumur dina Karung Binyamin

Yusup nyumputkeun cangkirna dina karung Benyamin sarta ngajalankeun jebakanana. Yuda, anu baheula kungsi ngajual hiji dulur, nyebutkeun yén Rama urang geus nyungkab kasalahan maranéhna, sarta ngamohon supaya manéhna dijadikeun budak ngagantikeun dulurna batan nempo bapana maot kasedih. Ujian anu sarua, dijawab béda.

Pasal 44.

Geus kitu Yusup marentah ka kapala rumah tanggana, saurna, “Eusian karung jelema-jelema teh ku gandum, sabanyak-banyakna nepi ka mani kamo mampuh dibawa, sarta pek simpen deui duit perakna masing-masing dina liang karungna. Ari lumur Kami, lumur perak teh, selapkeun kana liang karung si bungsu, bareng jeung duit paragi meuli gandumna.” Kapala rumah tangga teh tuluy ngalampahkeun sakumaha nu dipiwarang ku Yusup. Isukna waktu geus bray beurang, eta jelema-jelema teh dijurung mulang jeung kalde-kaldena. Sanggeus maranehna kalaluar ti kota, tacan jauh keneh, Yusup nimbalan ka kapala rumah tanggana, “Udag jelema-jelema tea. Lamun geus kasusul, tanyakeun, ‘Ku naon maraneh males kahadean ku kajahatan? Lain ieu teh lumur paranti nginum dununganana, sarta paranti maraca pirasat? Jahat pisan pagawean maraneh teh.’” Sanggeus kasusul, kapala rumah tangga teh nyarita kitu ka maranehna.

Ceuk maranehna, “Ku naon dunungan abdi sadaya ngalahir kitu? Mustahil abdi sadaya midamel hal sarupa kitu. Tingal, duit perak anu kapanggih dina liang karung tea ge ku abdi sadaya dibantun deui ti tanah Kanaan sareng dipasrahkeun ka juragan. Kumaha atuh abdi sadaya bet maling perak atanapi emas ti bumi dunungan juragan? Mana ti antawis abdi sadaya anu kapanggih mawa lumur eta, keun paeh, sareng nu sanesna ge kumawula jadi gandek dununganana.”

Waler kapala rumah tangga, “Heug, sina jadi cara ceuk maraneh. Sing saha nu kapanggih mawa, eta jadi gandek kami; ari nu sejenna taya dosa.”

Jelema-jelema teh tuluy gagancangan narurunkeun karungna ka taneuh, sarta masing-masing muka karungna. Kapala rumah tangga teh tuluy maluruh, ti mimiti nu pangkolotna nepi ka nu pangbungsuna; lumur teh kapanggih dina karung Binyamin. Bruk-brak maranehna nyarosoehkeun pakeanana, tuluy masing-masing ngamuat deui kaldena, seug mulang deui ka kota.

Sanggeus Yuda jeung dulur-dulurna narepi ka bumi Yusup, Yusup aya keneh di dinya, tuluy maranehna ngarumbah nyarembah ka Anjeunna. Saur Yusup ka maranehna, “Pagawean naon ieu teh nu dipilampah ku maraneh? Na maraneh teu nyaraho, yen jelema saperti kami ieu tangtu bisa maca pirasat?”

Piunjuk Yuda, “Naon anu kedah diunjukkeun ku abdi sadaya ka juragan? Kedah kumaha nyanggemna? Kumaha carana supados abdi sadaya kabuktosan teu lepat? Rama urang parantos ngabuktoskeun kalepatan abdi sadaya, gandek juragan. Tingal, abdi sadaya jaradi gandek juragan, sadayana, kitu deui nu kapanggih mawa lumur tea.” a a v16 Yuda ngarasa yen leungeun Rama urang keur muka kalepatan anu geus lila dirungkup — nya eta ngajual Yusup — sarta narik dulur-dulurna kana jalan tarobat.

Tapi waler Yusup, “Paliyas kami milampah kitu. Ngan jelema anu kapanggih mawa lumur bae anu bakal jadi gandek kami. Ari nu sejenna, geura marulang ka bapa maraneh kalawan salamet.”

Geus kitu Yuda maju tuluy unjukan, “Nun juragan, mugi widian abdi gandek juragan, unjukan sakedik ka juragan. Mugi ulah bendu ka abdi, abdi gandek juragan, margi juragan teh saperti Piraon ku anjeun.

Juragan kantos mariksa ka abdi sadaya gandek juragan, saur juragan, ‘Maraneh boga bapa atawa dulur?’ Piunjuk abdi sadaya ka juragan, ‘Gaduh, abdi sadaya gaduh bapa anu parantos sepuh, sareng aya rai anu alit, lahir waktos bapa parantos kolot. Ari rakana parantos maot; kantun manehna anu kari ti putra indungna, sareng dipikaasih ku bapana.’ Teras juragan ngadawuh ka abdi sadaya gandek juragan, ‘Bawa ka dieu, supaya ku kami katenjo.’ Piunjuk abdi sadaya ka juragan, ‘Eta budak teu kenging ngantunkeun bapana, margi upami ditinggalkeun, bapana bakal pupus.’ Teras juragan ngadawuh ka abdi sadaya gandek juragan, ‘Upama rai maraneh anu bungsu teu milu ka dieu, maraneh moal bisa tepung deui jeung kami.’ Sareng sanggeus abdi sadaya mulang ka bapa, gandek juragan, sagala dawuhan juragan teh diunjukkeun ka anjeunna. Tuluy bapa abdi sadaya ngadawuh, ‘Daragang deui, meulian deui dahareun saeutik.’ Piunjuk abdi sadaya, ‘Abdi sadaya teu tiasa angkat. Upami rai anu bungsu ngiring, nembe abdi sadaya tiasa angkat. Margi abdi sadaya moal tiasa tepang sareng eta jalmi upami teu sareng rai anu bungsu.’ Geus kitu bapa abdi sadaya, gandek juragan, ngadawuh ka abdi sadaya, ‘Maraneh nyaho yen pamajikan bapa boga anak lalaki dua. Nu saurang geus ninggalkeun bapa, cek bapa, “Tangtu geus dibebek ku sato galak”; ti harita bapa tacan nenjo deui ka manehna. Lamun nu ieu oge dicokot deui ti bapa, tuluy manggih bahla, maraneh bakal nyurung bapa anu geus huis ieu ka jero kubur dibarengan ku kanalangsaan.’ Nya kitu, upami abdi dongkap ka bapa, gandek juragan, bari eta budak teu ngiring, padahal nyawa bapa teh napel pisan kana nyawa eta budak, wireh ningal eta budak teu aya, bapa bakal pupus, sareng abdi sadaya gandek juragan bakal nyurung bapa abdi sadaya, gandek juragan, ka jero kubur dibarengan ku kasedih. Margi abdi gandek juragan parantos nanggel eta budak ka bapa, piunjuk abdi, ‘Upami teu dicandak mulang deui ka bapa, abdi anu bakal nanggung kalepatan ieu di payuneun bapa saumur hirup.’ Ku margi kitu, mugi widian abdi gandek juragan anu cicing jadi gandek dununganana, gaganti eta budak, sareng mugi eta budak diwidian mulang sareng dulur-dulurna. b b v33 Yuda masrahkeun nyawana sorangan gaganti Binyamin — gaganti anu pangheulana dina Kitab Suci anu dijalankeun ku putra Israil. Yesus, Singa ti kaom Yuda, ngagenepkeun pola ieu ku cara nyandak tempat urang dina salib. Kumaha atuh abdi bisa mulang ka bapa bari teu mawa eta budak? Abdi moal kuat ningali balahi anu bakal nibankeun ka bapa.”