پيدائش 44 FHB Father's Heart Bible™

44 ¹پوءِ يوسف پنهنجي گهر جي نگران کي حڪم ڏنو تہ ”انهن ماڻهن جون ٻوريون کاڌي سان ايترو ڀري ڇڏ جيترو هو کڻي سگهن، ۽ هر ماڻهوءَ جي چاندي سندس ٻوريءَ جي وات ۾ رکجانءِ.“ ²”منهنجو پيالو، اهو چانديءَ وارو پيالو، سڀ کان ننڍي جي ٻوريءَ جي وات ۾ سندس اناج جي پئسن سان گڏ رکجانءِ.“ هن اهوئي ڪيو جيڪو يوسف چيو هو. ³جيئن ئي صبح جو اجالو ٿيو، تيئن ئي اهي ماڻهو پنهنجن گڏهن سان موڪليا ويا. ⁴اهي شهر مان نڪتا ئي هئا ۽ اڃا گهڻو پري نہ ويا هئا، جو يوسف پنهنجي نگران کي چيو تہ ”انهن ماڻهن جي پٺيان وڃ. جڏهن کين پڪڙين، تڏهن کانئن پڇجانِ تہ ’اوهان چڱائيءَ جو بدلو بڇڙائيءَ سان ڇو ڏنو آهي؟ ⁵ڇا هي اهو پيالو ناهي جنهن مان منهنجو مالڪ پيئي ٿو ۽ جنهن سان فال ڪڍي ٿو؟ جيڪو اوهان ڪيو آهي سو بڇڙو آهي.‘“ ⁶جڏهن هن کين وڃي ورتو، تڏهن کين اهي ڳالهيون چيائين.

⁷هنن چيو تہ ”منهنجو مالڪ اهڙيون ڳالهيون ڇو ٿو چوي؟ تنهنجا ٻانها اهڙو ڪم ڪڏهن بہ نہ ڪندا. ⁸ڏس، جيڪا چاندي اسان کي پنهنجين ٻورين جي وات ۾ ملي هئي، سا اسان ڪنعان کان تو وٽ موٽائي آندي. پوءِ تنهنجي مالڪ جي گهر مان چاندي يا سون ڪيئن چوري ڪنداسين؟ ⁹تنهنجن ٻانهن مان جنهن وٽ بہ اهو ملي، سو مرندو، ۽ اسين بہ منهنجي مالڪ جا غلام ٿينداسين.“

¹⁰هن چيو تہ ”چڱو، جيئن اوهان چيو آهي تيئن ئي ٿئي. جنهن وٽ اهو ملندو سو منهنجو غلام ٿيندو، ۽ باقي اوهان بي ڏوهي هوندا.“

¹¹پوءِ هر ماڻهوءَ تڪڙ ۾ پنهنجي ٻوري زمين تي لاهي، کوليائين. ¹²هن وڏي کان شروع ڪري ننڍي تائين ڳولا ڪئي، تہ پيالو بنيامين جي ٻوريءَ ۾ ملي ويو. ¹³پوءِ هنن پنهنجا ڪپڙا ڦاڙيا، ۽ هر ماڻهوءَ پنهنجي گڏهه تي بار لڌو، ۽ شهر ڏانهن موٽي آيا.

¹⁴جڏهن يهودا ۽ سندس ڀائر يوسف جي گهر پهتا، تڏهن هو اڃا اتي ئي هو، ۽ اهي سندس اڳيان زمين تي ڪري پيا. ¹⁵يوسف کين چيو تہ ”اوهان ڇا ڪيو آهي؟ ڇا اوهان کي خبر ناهي تہ مون جهڙو ماڻهو ضرور فال ڪڍي ٿو؟“

¹⁶يهودا چيو تہ ”اسين منهنجي مالڪ کي ڇا چئون؟ ڇا ڳالهايون؟ پاڻ کي ڪيئن بي ڏوهي ثابت ڪريون؟ اسان جي پيءُ تنهنجن ٻانهن جو ڏوهه ڳولهي لڌو آهي. ڏس، اسين منهنجي مالڪ جا غلام آهيون، اسين بہ ۽ اهو بہ جنهن جي هٿ ۾ پيالو ملي آيو.“ ^a a v16 يهودا سڃاڻي ٿو تہ اسان جي پيءُ جو هٿ، يوسف کي وڪڻڻ جي گهڻي وقت کان دفن ٿيل ڏوهه کي ظاهر ڪري، ڀائرن کي توبہ ڏانهن ڇڪي رهيو آهي.

¹⁷پر هن چيو تہ ”مون کان ائين ڪڏهن بہ نہ ٿيندو. رڳو اهو ماڻهو جنهن جي هٿ ۾ پيالو ملي آيو، سو منهنجو غلام ٿيندو. باقي اوهان خير سان پنهنجي پيءُ وٽ موٽي وڃو.“

¹⁸پوءِ يهودا اڳتي وڌي چيو تہ ”اي منهنجا مالڪ، مهرباني ڪري پنهنجي ٻانهي کي تو سان هڪ ڳالهه ڪرڻ ڏي. پنهنجي ٻانهي تي ڪاوڙ نہ ڪر، ڇاڪاڻ تہ تون پاڻ فرعون جهڙو آهين.

¹⁹منهنجي مالڪ پنهنجن ٻانهن کان پڇيو تہ ’ڇا اوهان جو پيءُ يا ڀاءُ آهي؟‘ ²⁰اسان منهنجي مالڪ کي چيو تہ ’اسان جو هڪ پوڙهو پيءُ آهي، ۽ هڪ ننڍو پٽ جيڪو سندس پوڙهائيءَ ۾ ڄائو. سندس ڀاءُ مري ويو آهي؛ پنهنجي ماءُ جي ٻارن مان رڳو اهو ئي بچيو آهي، ۽ سندس پيءُ کيس پيار ٿو ڪري.‘ ²¹پوءِ تو پنهنجن ٻانهن کي چيو تہ ’کيس مون وٽ هيٺ وٺي اچو، تہ آءٌ پاڻ کيس ڏسان.‘ ²²اسان منهنجي مالڪ کي چيو تہ ’اهو ڇوڪرو پنهنجي پيءُ کي ڇڏي نہ ٿو سگهي، ڇاڪاڻ تہ جيڪڏهن هو ڇڏيندو تہ سندس پيءُ مري ويندو.‘ ²³تو پنهنجن ٻانهن کي چيو تہ ’جيڪڏهن اوهان جو ننڍو ڀاءُ اوهان سان گڏ هيٺ نہ ايندو، تہ اوهان وري منهنجو منهن نہ ڏسندا.‘ ²⁴جڏهن اسين پنهنجي پيءُ وٽ، جيڪو تنهنجو ٻانهو آهي، موٽي وياسين، تڏهن جيڪي تو چيو هو سو کيس ٻڌايوسين. ²⁵پوءِ جڏهن اسان جي پيءُ چيو تہ ’وري وڃو، اسان لاءِ ٿورو کاڌو وٺي اچو،‘ ²⁶تڏهن اسان چيو تہ ’اسين هيٺ نہ ٿا وڃي سگهون. جيڪڏهن اسان جو ننڍو ڀاءُ اسان سان گڏ هلندو تہ اسين وينداسين. ڇاڪاڻ تہ جيستائين اسان جو ننڍو ڀاءُ اسان سان گڏ نہ هجي، تيستائين اسين انهيءَ ماڻهوءَ جو منهن نہ ٿا ڏسي سگهون.‘ ²⁷پوءِ تنهنجي ٻانهي، منهنجي پيءُ اسان کي چيو تہ ’اوهان کي خبر آهي تہ منهنجي زال مون کي ٻہ پٽ ڄڻي ڏنا. ²⁸هڪڙو مون وٽان هليو ويو، ۽ مون چيو تہ ”ضرور ٽڪرا ٽڪرا ڪيو ويو آهي“؛ تڏهن کان مون کيس نہ ڏٺو آهي. ²⁹جيڪڏهن اوهان هن کي بہ مون کان وٺي وڃو، ۽ کيس ڪا آفت اچي، تہ اوهان منهنجن اڇن وارن کي غم سان قبر ۾ لاهي ڇڏيندا. ³⁰تنهنڪري جڏهن آءٌ تنهنجي ٻانهي، منهنجي پيءُ وٽ ويندس ۽ ڇوڪرو اسان سان گڏ نہ هوندو، ڇاڪاڻ تہ سندس جان ڇوڪري جي جان سان ٻڌل آهي، ³¹جڏهن هو ڏسندو تہ ڇوڪرو ناهي، تڏهن مري ويندو، ۽ تنهنجا ٻانها تنهنجي ٻانهي، اسان جي پيءُ کي غم ۾ قبر ۾ لاهي ڇڏيندا.‘ ³²ڇاڪاڻ تہ تنهنجي ٻانهي ڇوڪري لاءِ منهنجي پيءُ وٽ ضمانت ڏني ۽ چيو تہ ’جيڪڏهن آءٌ کيس تو وٽ موٽائي نہ آيس تہ آءٌ پوري ڄمار پنهنجي پيءُ اڳيان ڏوهي ٿي رهندس.‘ ³³تنهنڪري مهرباني ڪري ڇوڪري جي بدران تنهنجي ٻانهي کي منهنجي مالڪ جو غلام ٿي رهڻ ڏي، ۽ ڇوڪري کي سندس ڀائرن سان گڏ موٽڻ ڏي. ^b b v33 يهودا بنيامين جي جاءِ تي پنهنجي جان پيش ڪري ٿو — بني اسرائيل جي هڪ پٽ پاران ڪتاب مقدس ۾ پهريون بدلو. يهودا جي قبيلي جو شينهن يسوع، صليب تي اسان جي جاءِ وٺي هن نمونو پورو ڪري ٿو. ³⁴آءٌ ڇوڪري کان سواءِ پنهنجي پيءُ ڏانهن ڪيئن موٽي وڃان؟ آءٌ اها آفت ڏسي نہ سگهندس جيڪا منهنجي پيءُ تي ايندي.“