آءٌ يوسف آهيان

يوسف ڪمرو خالي ڪرائي ٿو ۽ ٽٽي پوي ٿو: مان يوسف آهيان. هو پنهنجن ڊنل ڀائرن کي چوي ٿو ته پاڻ کي عذاب نه ڏيو — اسان جي پيءُ کيس اڳ ۾ موڪليو ته جيئن هو کين جيئرو رکي. گاڏيون ڀريون وڃن ٿيون، ۽ اها خبر ٻڌي يعقوب جي سُن ٿيل دل وري جاڳي پوي ٿي.

باب 45.

يوسف پنهنجي ڀرسان بيٺل سڀني ماڻهن آڏو پاڻ کي سنڀالي نہ سگهيو، تنهنڪري وڏي آواز سان چيائين تہ ”سڀني کي مون وٽان ٻاهر موڪليو!“ جڏهن يوسف پنهنجي ڀائرن آڏو پاڻ کي ظاهر ڪيو، تڏهن ساڻس ڪو بہ نہ رهيو. هو ايترو وڏي آواز سان روئيو جو مصرين ٻڌو، ۽ فرعون جي گھر وارن بہ ٻڌو. يوسف پنهنجي ڀائرن کي چيو تہ ”آءٌ يوسف آهيان! ڇا منهنجو پيءُ اڃا جيئرو آهي؟“ سندس ڀائر کيس جواب نہ ڏئي سگهيا، ڇاڪاڻ تہ سندس اڳيان ڏاڍا ڊڄي ويا هئا.

يوسف پنهنجي ڀائرن کي چيو تہ ”مهرباني ڪري مون وٽ ويجھا اچو.“ اهي ويجھا آيا. تڏهن چيائين تہ ”آءٌ اوهان جو ڀاءُ يوسف آهيان، جنهن کي اوهان مصر ڏانهن وڪڻيو هو.

هاڻي اوهان مون کي هتي وڪڻڻ تي ڏکايل نہ ٿيو ۽ پاڻ تي ڪاوڙ نہ ڪريو، ڇاڪاڻ تہ زندگي بچائڻ لاءِ اسان جي پيءُ مون کي اوهان کان اڳ موڪليو. ملڪ ۾ ڏڪار کي هاڻي ٻه سال ٿي ويا آهن، ۽ اڃا پنج سال باقي آهن جن ۾ نڪو هر هلايو ويندو نڪو فصل لڻبو. اسان جي پيءُ مون کي اوهان کان اڳ موڪليو تہ جيئن زمين تي اوهان جو بچيل ٽولو بچائي رکان، ۽ اوهان کي وڏي بچيل جماعت جي صورت ۾ جيئرو رکان. تنهنڪري هاڻي مون کي هتي اوهان نہ موڪليو، پر اسان جي پيءُ موڪليو — هن مون کي فرعون جو پيءُ، سندس سڄي گھراڻي جو مالڪ ۽ سڄي مصر جي ملڪ جو حاڪم بڻايو. ^a

جلدي ڪريو، منهنجي پيءُ ڏانهن وڃي کيس ٻڌايو تہ تنهنجو پٽ يوسف ٿو چوي تہ اسان جي پيءُ مون کي سڄي مصر جو مالڪ بڻايو آهي. مون وٽ هيٺ اچ، دير نہ ڪر. تون جوشن ۾ رهندين، منهنجي ويجھو — تون، تنهنجا ٻار، تنهنجي ٻارن جا ٻار، تنهنجا ڌڻ، تنهنجا ڍور، ۽ جيڪي ڪجھ تو وٽ آهي سو سڀ. آءٌ اتي تنهنجي سار سنڀال لھندس — ڇاڪاڻ تہ ڏڪار جا پنج سال اڃا باقي آهن — تہ جيئن تون، تنهنجو گھراڻو ۽ جيڪي ڪجھ تو وٽ آهي سو محتاجيءَ ۾ نہ پوي. اوهان جون اکيون ڏسن ٿيون، ۽ منهنجي ڀاءُ بنيامين جون اکيون بہ ڏسن ٿيون تہ اوهان سان ڳالهائيندڙ منهنجو پنهنجو وات آهي. منهنجي پيءُ کي مصر ۾ منهنجي سڄي عزت جي خبر ڏيو، ۽ جيڪي ڪجھ اوهان ڏٺو آهي سو بہ ٻڌايو. جلدي ڪري منهنجي پيءُ کي هتي هيٺ وٺي اچو. پوءِ پنهنجي ڀاءُ بنيامين جي ڳچيءَ ۾ ٻانهون وجھي روئڻ لڳو، ۽ بنيامين بہ سندس ڳچيءَ تي روئڻ لڳو.“ سڀني ڀائرن کي چميائين ۽ انهن تي روئيو. انهيءَ کان پوءِ سندس ڀائر ساڻس ڳالهائڻ لڳا.

فرعون جي گھر ۾ خبر پهتي تہ ”يوسف جا ڀائر آيا آهن.“ اها ڳالهه فرعون ۽ سندس درٻارين کي وڻي. فرعون يوسف کي چيو تہ ”پنهنجن ڀائرن کي چؤ تہ هيئن ڪريو — پنهنجا جانور لڏيو، وڃي ڪنعان جي ملڪ ڏانهن موٽو. پنهنجي پيءُ ۽ پنهنجن گھراڻن کي کڻي مون وٽ اچو. آءٌ اوهان کي مصر جي ملڪ جو بهترين حصو ڏيندس، ۽ اوهان ملڪ جي ٻاجھر کائيندا. اوهان کي حڪم ٿئي ٿو تہ انهن کي ٻڌايو تہ ’هيئن ڪريو — پنهنجن ٻارن ۽ زالن لاءِ مصر مان گاڏا کڻو، پنهنجي پيءُ کي وٺي اچو. پنهنجي سامان جي ڳڻتي نہ ڪريو — سڄي مصر جي ملڪ جو بهترين حصو اوهان جو آهي.‘“

اسرائيل جي پٽن ائين ڪيو؛ يوسف فرعون جي حڪم موجب کين گاڏا ڏنائين، ۽ رستي لاءِ کاڌو بہ ڏنائين. هر هڪ کي هڪ جوڙو ڪپڙا ڏنائين، پر بنيامين کي ٽي سؤ چانديءَ جا ٽڪرا ۽ پنج جوڙا ڪپڙا ڏنائين. پنهنجي پيءُ ڏانهن مصر جي بهترين شين سان لڌل ڏھ گڏھ، ۽ اناج، ماني ۽ سفر جي کاڌي سان لڌل ڏھ گڏھيون موڪليائين. ڀائرن کي روانو ڪيائين؛ جڏهن اهي روانا ٿيا، تڏهن کين چيائين تہ ”رستي ۾ هڪ ٻئي سان جھيڙو نہ ڪجو.“

پوءِ اهي مصر مان نڪري ڪنعان ۾ پنهنجي پيءُ يعقوب وٽ پهتا. کيس ٻڌايائون تہ ”يوسف اڃا جيئرو آهي — ۽ سڄي مصر جو حاڪم آهي!“ پر سندس دل سُن ٿي وئي؛ انهن تي يقين نہ ڪيائين. پر جڏهن انهن کيس يوسف جون اهي سڀ ڳالهيون ٻڌايون جيڪي هن ساڻن ڪيون هيون، ۽ هن اهي گاڏا ڏٺا جيڪي يوسف کيس کڻڻ لاءِ موڪليا هئا، تڏهن سندن پيءُ يعقوب جو روح تازو ٿيو. اسرائيل چيو تہ ”بس! منهنجو پٽ يوسف اڃا جيئرو آهي. مرڻ کان اڳ آءٌ وڃي کيس ڏسندس.“