پېدايښت 45 FHB Father's Heart Bible™

45 ¹يوسف د هغو ټولو خلقو په مخکښې چې ورسره ولاړ وُو ځان ونۀ شو ساتلے، نو چغه يې کړه چې، ”ټول خلق زما د مخکښې نه وباسئ!“ کله چې يوسف خپل وروڼو ته ځان وپېژندو نو هېڅوک ورسره نۀ وُو. ²هغۀ په دومره زوره ژړا وکړه چې مصريانو واورېدله، او د فرعون کور والاؤ هم واورېدله. ³يوسف خپلو وروڼو ته ووئيل چې، ”زۀ يوسف يم! آيا زما پلار لا تر اوسه ژوندے دے؟“ خو د هغۀ وروڼه ورته جواب ورنۀ کړو، ځکه چې هغوئ د هغۀ د مخکښې نه وېرېدلى وُو.

⁴يوسف خپلو وروڼو ته ووئيل چې، ”مهربانى وکړئ، ما ته رانزدے شئ.“ هغوئ ورته نزدے شُو. هغۀ ووئيل چې، ”زۀ ستاسو ورور يوسف يم، چې تاسو زۀ مصر ته خرڅ کړم.

⁵نو اوس زړۀ مۀ خرابوئ او په خپل ځان مۀ غصه کېږئ چې ما مو دلته خرڅ کړم، ځکه چې زمونږ پلار زۀ ستاسو نه مخکښې راولېږلم چې د ژوند ساتنه وکړم. ⁶اوس په دې مُلک کښې د دوو کالو نه قحط دے؛ نور پنځۀ کاله داسې پاتې دى چې نۀ به کرل وى او نۀ به رېبل. ⁷زمونږ پلار زۀ ستاسو نه مخکښې راولېږلم چې تاسو دپاره په زمکه باندې يوه پاتې برخه وساتم، او تاسو د بچ شوو خلقو د يوې لويې ډلې په شان ژوندى وساتم. ⁸نو اوس، تاسو زۀ دلته نۀ يم رالېږلے، بلکې زمونږ پلار دے — هغۀ زۀ د فرعون پلار جوړ کړم، د هغۀ د ټول کور والاؤ مالِک، او د ټول مصر د مُلک حاکم. ^a a v8 يوسف خپله غلامى د زمونږ پلار د تدبير په توګه بيانوى — د وروڼو بدى او د پلار د خلاصون منصوبه ترې په يوه واقعه کښې روانې دى.

⁹جلدى وکړئ، زما پلار ته لاړ شئ، او هغۀ ته ووايئ چې: ستا زوئ يوسف وائى چې: زمونږ پلار زۀ د ټول مصر مالِک جوړ کړم. ما ته راکُوز شه؛ ځنډ مۀ کوه. ¹⁰تۀ به په جوشن کښې، زما نزدے اوسېږې — تۀ، ستا بچى، او د بچو بچى، ستا رمې، ستا څاروى، او هر څۀ چې ستا دى. ¹¹زۀ به هلته ستا پالنه کوم — نور پنځۀ کاله قحط پاتې دے — چې تۀ، ستا کور والا، او هر څۀ چې ستا دى په غريبۍ کښې ونۀ غورزئ. ¹²ستاسو سترګې وينى، او زما د ورور بنيامين سترګې وينى، چې دا زما خپله خوله ده چې تاسو سره خبرې کوى. ¹³زما پلار ته زما په مصر کښې ټوله لوئى ووايئ، او هر څۀ چې تاسو ليدلى دى. جلدى وکړئ او زما پلار دلته راکُوز کړئ. ¹⁴بيا هغۀ خپل ورور بنيامين په غاړه کښې ونيولو او ژړا يې وکړه، او بنيامين د هغۀ په غاړه ژړل.“ ¹⁵هغۀ خپل ټول ورڼو ته ښکلې ورکړې او پرې يې وژړل. له دې نه پس د هغۀ ورڼو ورسره خبرې وکړې.

¹⁶د فرعون کور ته خبر ورسېدو چې، ”د يوسف ورڼه راغلى دى.“ دا د فرعون او د هغۀ د درباريانو خوښ شو. ¹⁷فرعون يوسف ته ووئيل چې، ”خپلو ورڼو ته ووايه چې: دا کار وکړئ — خپل څاروى بار کړئ، لاړ شئ، او د کنعان مُلک ته واپس لاړ شئ. ¹⁸خپل پلار او خپل کور والا راواخلئ او ما ته راشئ. زۀ به تاسو له د مصر د مُلک غوره شے درکړم، او تاسو به د دې مُلک شتمنى خورئ. ¹⁹تاسو ته حُکم دے چې: هغوئ ته ووايئ، ’دا کار وکړئ — د خپلو بچو او ښځو دپاره د مصر نه ګاډۍ واخلئ، خپل پلار راوړئ، او راشئ. ²⁰د خپل مال د سامان فکر مۀ کوئ — د ټول مصر د مُلک غوره شے ستاسو دے.‘“

²¹د اِسرائيل زامنو همدغه شان وکړل؛ يوسف د فرعون د حُکم مطابق هغوئ ته ګاډۍ ورکړې، او د لارې دپاره يې هغوئ ته خوراک ورکړو. ²²هغۀ هر يو ته د بدلولو جامې ورکړې، خو بنيامين ته يې درې سوه ټوټې چاندى او د بدلولو پنځۀ جوړې جامې ورکړې. ²³هغۀ خپل پلار ته لس خره ولېږل چې د مصر په غوره شيانو بار وُو، او لس ماکۍ خرې چې په دانو، ډوډۍ او د سفر دپاره په خوراک بار وې. ²⁴هغۀ خپل ورڼه رخصت کړل؛ کله چې روانېدل نو ورته يې ووئيل چې، ”په لار کښې جګړه مۀ کوئ.“

²⁵نو هغوئ د مصر نه روان شُو او کنعان ته خپل پلار يعقوب له راغلل. ²⁶هغوئ ورته ووئيل چې، ”يوسف لا تر اوسه ژوندے دے — د ټول مصر حاکم دے!“ خو د هغۀ زړۀ شل شو؛ هغۀ د هغوئ يقين ونۀ کړو. ²⁷خو کله چې هغوئ ورته د يوسف ټولې خبرې چې ورته يې کړې وې ووئيلې، او هغۀ هغه ګاډۍ وليدلې چې يوسف د هغۀ راوړلو دپاره لېږلې وې، نو د هغوئ د پلار يعقوب روح بيا ژوندے شو. ²⁸اِسرائيل ووئيل چې، ”بس دے! زما زوئ يوسف لا تر اوسه ژوندے دے. زۀ به لاړ شم او د خپل مرګ نه مخکښې به هغه ووينم.“