ഞാൻ യോസേഫ് ആകുന്നു

യോസേഫ് എല്ലാവരെയും മുറിയിൽനിന്നു പുറത്താക്കി പൊട്ടിക്കരയുന്നു: ഞാൻ യോസേഫ് ആകുന്നു. ഭയന്നുപോയ സഹോദരന്മാരോട് സ്വയം വ്യസനിക്കരുതെന്ന് അവൻ പറയുന്നു — അവരെ ജീവനോടെ കാക്കാൻ നമ്മുടെ പിതാവ് അവനെ മുമ്പേ അയച്ചതാണ്. വണ്ടികൾ നിറയ്ക്കുന്നു; വാർത്ത കേട്ട് യാക്കോബിന്റെ മരവിച്ച ഹൃദയം ഉണരുന്നു.

അധ്യായം 45.

തന്റെ അടുത്തു നിന്നിരുന്ന എല്ലാവരുടെയും മുമ്പിൽ യോസേഫിന് തന്നെത്തന്നെ നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല; അതുകൊണ്ട്, “എല്ലാവരെയും എന്റെ അടുക്കൽനിന്ന് പുറത്താക്കുവിൻ!” എന്ന് അവൻ ഉറക്കെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു. യോസേഫ് തന്റെ സഹോദരന്മാർക്ക് തന്നെത്തന്നെ വെളിപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ ആരും അവനോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൻ ഉറക്കെ കരഞ്ഞു; ഈജിപ്തുകാർ അതു കേട്ടു, ഫറവോന്റെ കുടുംബവും അതു കേട്ടു. യോസേഫ് തന്റെ സഹോദരന്മാരോടു പറഞ്ഞു: “ഞാൻ യോസേഫ് ആകുന്നു! എന്റെ പിതാവ് ഇപ്പോഴും ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ടോ?” അവന്റെ സഹോദരന്മാർക്ക് അവനോടു മറുപടി പറയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല, കാരണം അവന്റെ സന്നിധിയിൽ അവർ ഭയന്നുപോയിരുന്നു.

യോസേഫ് തന്റെ സഹോദരന്മാരോടു പറഞ്ഞു: “ദയവായി, എന്റെ അടുത്തേക്കു വരുവിൻ.” അവർ അടുത്തുവന്നു. അവൻ പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ ഈജിപ്തിലേക്കു വിറ്റുകളഞ്ഞ നിങ്ങളുടെ സഹോദരൻ യോസേഫ് ആകുന്നു ഞാൻ.

ഇപ്പോൾ, എന്നെ ഇവിടേക്കു വിറ്റതിന്റെ പേരിൽ നിങ്ങൾ ദുഃഖിക്കുകയോ നിങ്ങളോടുതന്നെ കോപിക്കുകയോ അരുത്; എന്തെന്നാൽ ജീവൻ രക്ഷിക്കേണ്ടതിന് നമ്മുടെ പിതാവ് നിങ്ങൾക്കു മുമ്പായി എന്നെ അയച്ചതാകുന്നു. ക്ഷാമം ഇപ്പോൾ രണ്ടു വർഷമായി ദേശത്തുണ്ട്; ഉഴവോ കൊയ്ത്തോ ഇല്ലാത്ത അഞ്ചു വർഷംകൂടി ശേഷിക്കുന്നു. ഭൂമിയിൽ നിങ്ങൾക്കായി ഒരു ശേഷിപ്പിനെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കേണ്ടതിനും വലിയൊരു കൂട്ടം രക്ഷിതരായി നിങ്ങളെ ജീവനോടെ പരിപാലിക്കേണ്ടതിനും നമ്മുടെ പിതാവ് നിങ്ങൾക്കു മുമ്പായി എന്നെ അയച്ചു. അതുകൊണ്ട് ഇപ്പോൾ, എന്നെ ഇവിടേക്ക് അയച്ചത് നിങ്ങളല്ല, നമ്മുടെ പിതാവത്രേ; അവിടുന്ന് എന്നെ ഫറവോനു പിതാവും അവന്റെ കുടുംബത്തിനെല്ലാം അധിപതിയും ഈജിപ്തുദേശത്തിനൊക്കെയും ഭരണാധികാരിയും ആക്കി. ^a

വേഗം, എന്റെ പിതാവിന്റെ അടുക്കലേക്കു ചെന്ന് അദ്ദേഹത്തോടു പറയുവിൻ: അങ്ങയുടെ മകൻ യോസേഫ് പറയുന്നു: നമ്മുടെ പിതാവ് എന്നെ ഈജിപ്തിനൊക്കെയും അധിപതിയാക്കിയിരിക്കുന്നു. എന്റെ അടുക്കലേക്കു ഇറങ്ങിവരണമേ; താമസിക്കരുത്. അങ്ങ് ഗോശെനിൽ, എന്റെ അടുത്തായി, വസിക്കും—അങ്ങും അങ്ങയുടെ മക്കളും അങ്ങയുടെ മക്കളുടെ മക്കളും അങ്ങയുടെ ആട്ടിൻകൂട്ടങ്ങളും കന്നുകാലികളും അങ്ങയ്ക്കുള്ളതൊക്കെയും. അവിടെ ഞാൻ അങ്ങയെ പോറ്റിപ്പുലർത്തും—അഞ്ചു വർഷത്തെ ക്ഷാമം ഇനിയും ശേഷിക്കുന്നു—അങ്ങും അങ്ങയുടെ കുടുംബവും അങ്ങയ്ക്കുള്ളതൊക്കെയും ദാരിദ്ര്യത്തിലേക്കു വീഴാതിരിക്കേണ്ടതിന്. നിങ്ങളോടു സംസാരിക്കുന്നത് എന്റെതന്നെ വായ് ആണെന്ന് നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകളും എന്റെ സഹോദരൻ ബെന്യാമീന്റെ കണ്ണുകളും കാണുന്നുവല്ലോ. ഈജിപ്തിൽ എനിക്കുള്ള സകല മഹത്ത്വവും നിങ്ങൾ കണ്ടതൊക്കെയും എന്റെ പിതാവിനോടു പറയുവിൻ. വേഗം എന്റെ പിതാവിനെ ഇവിടേക്കു കൊണ്ടുവരുവിൻ. അപ്പോൾ അവൻ തന്റെ സഹോദരൻ ബെന്യാമീനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കരഞ്ഞു, ബെന്യാമീൻ അവന്റെ കഴുത്തിൽ വീണു കരഞ്ഞു.” അവൻ തന്റെ സഹോദരന്മാരെയെല്ലാം ചുംബിച്ചു അവരുടെമേൽ കരഞ്ഞു. അതിനുശേഷം അവന്റെ സഹോദരന്മാർ അവനോടു സംസാരിച്ചു.

ഫറവോന്റെ അരമനയിൽ വാർത്ത എത്തി: “യോസേഫിന്റെ സഹോദരന്മാർ വന്നിരിക്കുന്നു.” അത് ഫറവോനും അവന്റെ ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാർക്കും സന്തോഷമായി. ഫറവോൻ യോസേഫിനോടു പറഞ്ഞു: “നിന്റെ സഹോദരന്മാരോടു പറയുക: ഇപ്രകാരം ചെയ്യുവിൻ—നിങ്ങളുടെ മൃഗങ്ങളുടെമേൽ ഭാരം കയറ്റി, പുറപ്പെട്ട്, കനാൻദേശത്തേക്കു മടങ്ങിച്ചെല്ലുവിൻ. നിങ്ങളുടെ പിതാവിനെയും നിങ്ങളുടെ കുടുംബങ്ങളെയും കൂട്ടി എന്റെ അടുക്കൽ വരുവിൻ. ഈജിപ്തുദേശത്തിലെ ഏറ്റവും നല്ലത് ഞാൻ നിങ്ങൾക്കു തരും, ദേശത്തിന്റെ പുഷ്ടി നിങ്ങൾ ഭക്ഷിക്കും. നിങ്ങളോടു കല്പിച്ചിരിക്കുന്നു: അവരോടു പറയുക, ‘ഇപ്രകാരം ചെയ്യുവിൻ—നിങ്ങളുടെ കുട്ടികൾക്കും ഭാര്യമാർക്കുംവേണ്ടി ഈജിപ്തിൽനിന്നു വണ്ടികൾ എടുത്ത്, നിങ്ങളുടെ പിതാവിനെ കൂട്ടിക്കൊണ്ട്, വരുവിൻ. നിങ്ങളുടെ വസ്തുവകകളെക്കുറിച്ച് ആകുലപ്പെടരുത്—ഈജിപ്തുദേശത്തിലെ ഏറ്റവും നല്ലതെല്ലാം നിങ്ങളുടേതാകുന്നു.’”

ഇസ്രായേലിന്റെ പുത്രന്മാർ അപ്രകാരം ചെയ്തു; ഫറവോന്റെ കല്പനപ്രകാരം യോസേഫ് അവർക്കു വണ്ടികൾ കൊടുത്തു, വഴിക്കുള്ള ഭക്ഷണസാധനങ്ങളും കൊടുത്തു. അവൻ ഓരോരുത്തർക്കും ഓരോ വസ്ത്രം കൊടുത്തു, എന്നാൽ ബെന്യാമീന് മുന്നൂറു വെള്ളിക്കാശും അഞ്ചു വസ്ത്രവും കൊടുത്തു. അവൻ തന്റെ പിതാവിന് ഈജിപ്തിലെ ഏറ്റവും നല്ലതു ചുമന്ന പത്തു കഴുതകളെയും, യാത്രയ്ക്കുള്ള ധാന്യവും അപ്പവും ഭക്ഷണവും ചുമന്ന പത്തു പെൺകഴുതകളെയും അയച്ചു. അവൻ തന്റെ സഹോദരന്മാരെ യാത്രയയച്ചു; അവർ പോകുമ്പോൾ അവൻ പറഞ്ഞു: “വഴിയിൽ കലഹിക്കരുത്.”

അങ്ങനെ അവർ ഈജിപ്തിൽനിന്നു പുറപ്പെട്ട് കനാനിൽ തങ്ങളുടെ പിതാവായ യാക്കോബിന്റെ അടുക്കൽ എത്തി. അവർ അദ്ദേഹത്തോടു പറഞ്ഞു: “യോസേഫ് ഇപ്പോഴും ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു—ഈജിപ്തിനൊക്കെയും ഭരണാധികാരി!” എന്നാൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഹൃദയം മരവിച്ചുപോയി; അദ്ദേഹം അവരെ വിശ്വസിച്ചില്ല. എന്നാൽ യോസേഫ് തങ്ങളോടു പറഞ്ഞ വാക്കുകളെല്ലാം അവർ അദ്ദേഹത്തോടു പറയുകയും, തന്നെ കൊണ്ടുപോകാൻ യോസേഫ് അയച്ച വണ്ടികൾ അദ്ദേഹം കാണുകയും ചെയ്തപ്പോൾ, അവരുടെ പിതാവായ യാക്കോബിന്റെ ആത്മാവ് ഉണർന്നുവന്നു. ഇസ്രായേൽ പറഞ്ഞു: “മതി! എന്റെ മകൻ യോസേഫ് ഇപ്പോഴും ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു. ഞാൻ മരിക്കുംമുമ്പ് ചെന്ന് അവനെ കാണും.”