Destpêbûn 45 FHB Father's Heart Bible™

45 ¹Ûsiv nikaribû li ber hemû kesên ku li ba wî sekinîbûn xwe ragire, loma wî kir qîrîn: “Her kesî ji ba min derînin!” Gava Ûsiv xwe bi birayên xwe da nasîn, tu kes li ba wî nema. ²Ew bi dengekî ewqas bilind giriya ku Misriyan bihîst û maliyên Firewn jî bihîst. ³Ûsiv ji birayên xwe re got: “Ez Ûsiv im! Ma bavê min hê sax e?” Birayên wî nikaribûn bersiva wî bidin, çimkî ew li ber wî ji tirsa şaş û metel mabûn.

⁴Ûsiv ji birayên xwe re got: “Ji kerema xwe, nêzîkî min bibin.” Ew nêzîk bûn. Wî got: “Ez birayê we Ûsiv im, yê ku we firotibû Misrê.

⁵Niha xemgîn nebin û ji xwe hêrs nebin ku we ez firotim vê derê, çimkî Bavê me ez li pêşiya we şandim ku jiyanê biparêze. ⁶Va ye du sal in ku xela li welêt e; hê pênc salên din jî mane ku tê de ne cot wê bê kirin, ne jî çinîn. ⁷Bavê me ez li pêşiya we şandim ku li ser rûyê erdê ji we re bermayiyekê biparêze û we wekî komeke mezin a kesên ku sax mane sax bihêle. ⁸Loma niha ne we ez şandim vir, lê Bavê me. Wî ez kirim bavê Firewn, xweyê hemû mala wî û serwerê tevahiya welatê Misrê. ^a a v8 Ûsiv koletiya xwe wekî lênêrîna Bavê me bi nav dike: xerabiya birayan û plana Bav a ku rizgar dike, di heman bûyerê de bi hev re diherikin.

⁹Bilezînin, herin ba bavê min û jê re bêjin: Kurê te Ûsiv wiha dibêje: Bavê me ez kirim xweyê hemû Misrê. Were ba min; dereng nemîne. ¹⁰Tê li herêma Goşenê, nêzîkî min bimînî: tu, zarokên te, zarokên zarokên te, pezê te, dewarên te û her tiştê ku te heye. ¹¹Ezê li wir te xweyî bikim, çimkî hê pênc salên xelayê mane, da ku tu, maliyên te û her tiştê ku te heye nekevin nav feqîriyê. ¹²Çavên we dibînin, çavên birayê min Binyamîn jî dibînin ku yê bi we re dipeyive, devê min bi xwe ye. ¹³Ji bavê min re behsa hemû rûmeta min a li Misrê û her tiştê ku we dîtiye bikin. Bilezînin û bavê min bînin vir. ¹⁴Paşê ew xwe avêt stûyê birayê xwe Binyamîn û giriya; Binyamîn jî li ser stûyê wî giriya.” ¹⁵Wî hemû birayên xwe ramûsan û li ser wan giriya. Piştî vê yekê birayên wî bi wî re peyivîn.

¹⁶Xeber gihîşt mala Firewn: “Birayên Ûsiv hatine.” Ev yek bi dilê Firewn û karmendên wî xweş bû. ¹⁷Firewn ji Ûsiv re got: “Ji birayên xwe re bêje: Wiha bikin: heywanên xwe bar bikin, herin û vegerin welatê Kenanê. ¹⁸Bavê xwe û maliyên xwe bigirin û werin ba min. Ezê cihê herî baş ê welatê Misrê bidim we û hûnê ji adaniya welêt bixwin. ¹⁹Ev emir ji te re ye: ji wan re bêje: ‘Wiha bikin: ji Misrê ji bo zarok û jinên xwe erebeyan bibin, bavê xwe bînin û werin. ²⁰Ji bo mal û milkê xwe xeman nexwin, çimkî ya herî baş a tevahiya welatê Misrê ya we ye.’”

²¹Kurên Îsraêl wisa kir; Ûsiv li gorî fermana Firewn erebe dan wan û ji bo rê xurek jî da wan. ²²Wî ji her yekî ji wan re dest cilekî da; lê wî sê sed perçe zîv û pênc dest cil dan Binyamîn. ²³Wî ji bavê xwe re deh kerên ku bi tiştên herî baş ên Misrê hatibûn barkirin û deh kerên mê yên ku ji bo rêwîtiya wî bi genim, nan û xwarinê hatibûn barkirin şandin. ²⁴Wî birayên xwe bi rê kirin; gava ew diçûn, wî ji wan re got: “Di rê de pev neçin.”

²⁵Bi vî awayî ew ji Misrê derketin û hatin ba bavê xwe Aqûb, li welatê Kenanê. ²⁶Wan jê re got: “Ûsiv hê sax e, serwerê hemû Misrê ye!” Lê dilê wî cemidî; wî ji wan bawer nekir. ²⁷Lê gava wan hemû gotinên ku Ûsiv ji wan re gotibûn jê re gotin û wî erebeyên ku Ûsiv ji bo hilgirtina wî şandibûn dîtin, ruhê bavê wan Aqûb teze bû. ²⁸Îsraêl got: “Bes e! Kurê min Ûsiv hê sax e. Berî ku bimirim, ezê herim û wî bibînim.”