Izaho no Josefa
Nampiala ny olona rehetra i Josefa ka nirotsaka ny ranomasony: Izaho no Josefa. Nilaza tamin'ireo rahalahiny natahotra izy mba tsy hampijaly ny tenany: nandefa azy aloha Raintsika hitahiry ny ainy. Nentina ny kalesy, ary velona indray ny fon'i Jakoba tsy nahatsapa na inona na inona noho ny vaovao.
45 1Tsy afaka nifehy tena i Josefa teo anatrehan’ny olona rehetra nitsangana teo anilany, ka niantso mafy hoe: «Alefaso hiala aty amiko ny olona rehetra!» Dia tsy nisy olona nijanona taminy, rehefa nampahafantatra ny tenany tamin’ny rahalahiny i Josefa. 2Nitomany mafy izy, ka nandre izany ny Egyptiana, ary nandre izany koa ny ankohonan’i Farao. 3Hoy i Josefa tamin’ny rahalahiny: «Izaho no Josefa! Velona ihany ve ny raiko?» Tsy afaka namaly azy ny rahalahiny, satria raiki-tahotra izy ireo teo anatrehany.
4Hoy i Josefa tamin’ny rahalahiny: «Mba manatona ahy, ianareo.» Dia nanatona izy ireo. Hoy izy: «Izaho no Josefa rahalahinareo, izay novidinareo ho any Egypta.
5Koa aza malahelo na tezitra amin’ny tenanareo noho ny nivarotanareo ahy ho aty, satria Raintsika no naniraka ahy teo alohanareo mba hamonjy aina. 6Efa roa taona izao no nisy mosary teto amin’ny tany; ary dimy taona koa no mbola sisa, tsy hisy fiasana tany na fijinjana. 7Raintsika no naniraka ahy teo alohanareo mba hitahiry sisa ho anareo eto an-tany, ary hamelona anareo ho andiana lehibe afaka tamin’ny loza. 8Koa ankehitriny, tsy ianareo no naniraka ahy hankaty, fa Raintsika — Izy no nanao ahy ho ray ho an’i Farao, ho tompon’ny ankohonany rehetra, ary ho mpanapaka ny tany Egypta rehetra. a a v8 Ny nahatongavan’i Josefa ho andevo dia ataony ho fitantanan’i Raintsika — ny faharatsian’ny rahalahiny sy ny drafitry ny Ray famonjena dia samy nandalo tamin’izany zava-nitranga iray izany.
9Faingana, miakara any amin’ny raiko ianareo, ka lazao aminy hoe: Izao no lazain’i Josefa zanakao: Raintsika no nanao ahy ho tompon’i Egypta manontolo. Midìna aty amiko, ka aza mitaredretra. 10Honina any Gosena ianareo, eo akaikiko — ianareo sy ny zanakareo sy ny zafinareo, ny ondry aman’osinareo, ny omby aman’ombinareo ary izay rehetra anananareo. 11Izaho no hamelona anareo any — fa dimy taona koa no mbola hisy mosary — mba tsy ho lasa mahantra ianareo sy ny ankohonanareo ary izay rehetra anananareo. 12Hitan’ny masonareo, ary hitan’ny mason’i Benjamina rahalahiko koa, fa ny vavako ihany no miresaka aminareo. 13Ambarao amin’ny raiko ny voninahitro rehetra any Egypta sy izay rehetra hitanareo. Faingana, ka ento midina aty ny raiko. 14Dia niankín-tamin’ny vozon’i Benjamina rahalahiny izy ka nitomany, ary nitomany tamin’ny vozony koa i Benjamina.» 15Nanoroka ny rahalahiny rehetra izy ka nitomany teo aminy. Rehefa afaka izany dia niresaka taminy ny rahalahiny.
16Nahatratra ny tranon’i Farao ny vaovao hoe: «Tonga ny rahalahin’i Josefa.» Nahafaly an’i Farao sy ny mpanompony izany. 17Hoy i Farao tamin’i Josefa: «Lazao amin’ny rahalahinao hoe: Ataovy izao: asio entana ny biby fitaterananareo, andeha, ka mody any amin’ny tany Kanana. 18Ento ny rainareo sy ny ankohonanareo ka avia aty amiko. Izaho hanome anareo ny tsara indrindra amin’ny tanin’i Egypta, ary hihinana ny hatsaran’ny tany ianareo. 19Efa nomena baiko ianao: lazao aminy hoe: “Ataovy izao: makà kariotra avy any Egypta ho an’ny zanakareo sy ny vadinareo, ary entonareo ny rainareo ka avia. 20Aza manahy ny entanareo, fa anareo ny tsara indrindra amin’ny tanin’i Egypta rehetra.” »
21Nanao izany ny zanak’i Israely; nomen’i Josefa kariotra izy ireo araka ny didin’i Farao, ary nomeny hanina hiaraka amin’ny dia. 22Nomeny akanjo fanovana ny tsirairay, fa i Benjamina kosa nomeny volafotsy telon-jato sy akanjo fanovana dimy. 23Izao no nalefany ho an’ny rainy: boriky lahy folo entana tsara indrindra avy any Egypta, ary boriky vavy folo entana vary, mofo ary hanina ho an’ny diany. 24Nampandehaniny ny rahalahiny, ary raha efa handeha izy ireo dia hoy izy taminy: «Aza miady vava eny an-dalana.»
25Dia niala tany Egypta izy ireo ka tonga tao amin’i Jakoba rainy tany amin’ny tany Kanana. 26Nambarany taminy hoe: «Velona ihany i Josefa, ary mpanapaka ny tany Egypta manontolo!» Fa nangatsiaka ny fony, ka tsy nino azy ireo izy. 27Fa rehefa nolazain’izy ireo taminy ny teny rehetra nataon’i Josefa taminy, ary hitany ny kariotra nalefan’i Josefa hitondra azy, dia velona indray ny fanahin’i Jakoba rainy. 28Hoy i Israely: «Ampy izay! Velona ihany i Josefa zanako. Handeha aho ka hahita azy mialohan’ny hahafatesako.»