Anigu waxaan ahay Yuusuf

Yuusuf qolka ayuu nadiifiyaa oo dillaacaa: Waxaan ahay Yuusuf. Walaalihiisa baqay wuxuu ku yidhaahdaa naftiinna ha cadaabina — Aabbaheen ayaa ii soo hor diray si uu idiin noolaado. Gaadhi ayaa la rarayaa, qalbigii Yacquub ee dareen-beelay wuxuu ku soo noolaadaa warkaas.

Cutubka 45.

Yuusuf ma uusan karin inuu isu hakado dadkii isaga agtiisa taagnaa oo dhan hortooda, sidaas darteed wuxuu ku qayliyey: “Dadka oo dhan iga saara!” Ninna lama joogin markii Yuusuf walaalihiis isu caddeeyey. Cod dheer ayuu ku ooyay, ilaa Masaaridii ay maqleen, reerka Fircoonna uu maqlay. Yuusuf ayaa walaalihiis ku yidhi: “Anigu waxaan ahay Yuusuf! Aabbahay weli ma nool yahay?” Walaalihiis ma ay u jawaabi karin, waayo way ka argagaxeen joogitaankiisa.

Yuusuf ayaa walaalihiis ku yidhi: “Fadlan, ii soo dhowaada.” Way soo dhowaadeen. Markaasuu yidhi: “Anigu waxaan ahay walaalkiin Yuusuf, kii aad Masar ugu iibisateen.

Haddaba ha murugoonina, hana isku cadhoonina inaad halkan iigu iibisateen, maxaa yeelay Aabbeheen ayaa hortiin ii soo diray si uu nolosha u ilaaliyo. Abaartu dalka waa ku jirtay laba sano hadda; shan sano oo kale ayaa harsan, oo aan beerasho iyo goosasho lahayn. Aabbeheen ayaa hortiin ii soo diray si uu dhulka idiinku reebo hadhaa, oo uu idiinku sii noolaysiiyo sidii qolo weyn oo ka badbaaday. Haddaba adinku ma aydaan ahayn kuwii i soo diray halkan, laakiin Aabbeheen ayaa i soo diray—wuxuu iga dhigay aabbe Fircoon, sayid reerkiisa oo dhan, iyo taliye dalka Masar oo dhan. ^a

Dhaqso u kaca, aabbahay u tag, oo ku dheh: Wiilkaaga Yuusuf ayaa leh: Aabbeheen ayaa Masar oo dhan i dhigay sayid. Ii soo deg; ha raagin. Waxaad degi doontaa Goshen, anigoo agtayda ah—adiga, carruurtaada, carruurta carruurtaada, adhigaaga, lo'daada, iyo wax kasta oo aad leedahay. Halkaas ayaan ku quudin doonaa—shan sano oo abaar ah ayaa harsan—si aadan adigu, reerkaaga, iyo wax kasta oo aad leedahay u saboolaanin. Indhihiinnu way arkaan, indhaha walaalkay Benyaamiinna way arkaan, inay tahay afkayga ayaa idinla hadlaya. Aabbahay u sheega xushmadayda oo dhan ee Masar, iyo wixii aad aragteen oo dhan. Dhaqso u keena aabbahay halkan. Markaasuu qoorta ku duudduubay walaalkiis Benyaamiin oo ooyay, Benyaamiinna qoortiisa ayuu ku ooyay.” Walaalihiis oo dhan wuu dhunkaday, oo wuu ku ooyay. Intaas ka dib walaalihiisii ayaa la hadlay.

Warkii wuxuu gaadhay guriga Fircoon: “Walaalihii Yuusuf way yimaadeen.” Fircoon iyo saraakiishiisii way ku farxeen. Fircoon ayaa Yuusuf ku yidhi: “Walaalahaa ku dheh: Sidan yeela—xoolihiinna rarta, tagta, oo ku noqda dalka Kancaan. Aabbihiin iyo reerihiinna qaata oo ii soo kaalaya. Waxaan idin siin doonaa wixii ugu wanaagsanaa dalka Masar, oo waxaad cuni doontaan barwaaqada dalka. Adigu waa lagu amray: u sheeg, ‘Sidan yeela—gaadhiyo ka soo qaata Masar carruurtiinna iyo naagihiinna, aabbihiin keena, oo kaalaya. Ha ka welwelina alaabtiinna—wixii ugu wanaagsan dalka Masar oo dhan adinkaa leh.’”

Wiilashii Israa'iil sidaas bay yeeleen; Yuusuf gaadhiyo ayuu siiyey sida amarkii Fircoon ahaa, oo wuxuu siiyey sahay jidka ku filan. Mid kasta dhar beddel ayuu siiyey, laakiin Benyaamiin wuxuu siiyey saddex boqol oo qaybood oo lacag ah iyo shan dhar beddel. Aabbihiis wuxuu u soo diray toban dameer oo ku rarnaa wixii ugu wanaagsanaa Masar, iyo toban dameerood oo dheddig ah oo ku rarnaa hadhuudh, rooti, iyo cunto safarkiisa. Walaalihiis wuu sii daayay; markay baxayeen, wuxuu ku yidhi: “Jidka ha isku muranina.”

Sidaas bay Masar uga baxeen oo ugu yimaadeen aabbahood Yacquub dalka Kancaan. Way ku yidhaahdeen: “Yuusuf weli waa nool yahay—oo isagu waa taliyaha Masar oo dhan!” Laakiin wadnihiisii way dhacay; ma uu rumaysan iyaga. Laakiin markay u sheegeen hadalladii Yuusuf ee uu u sheegay oo dhan, oo uu arkay gaadhiyadii Yuusuf soo diray inay isaga qaadaan, ruuxii aabbahood Yacquub ayaa soo noolaaday. Israa'iil ayaa yidhi: “Waa ku filan! Wiilkaygii Yuusuf weli waa nool yahay. Waan tegi doonaa oo arki doonaa intaanan dhiman.”