ஆதியாகமம் 45

45 ¹ தன் அருகில் நின்ற அனைவருக்கும் முன்பாக யோசேப்பினால் தன்னை அடக்கிக்கொள்ள முடியவில்லை; அவன், “எல்லாரையும் என்னைவிட்டு வெளியே அனுப்புங்கள்!” என்று சத்தமிட்டான். ஆகவே யோசேப்பு தன் சகோதரருக்குத் தான் யார் என்பதை வெளிப்படுத்தியபோது அவனோடு ஒருவரும் இருக்கவில்லை. ² அவன் மிகவும் சத்தமாய் அழுதான்; அதை எகிப்தியர் கேட்டார்கள், பார்வோனின் குடும்பத்தாரும் கேட்டார்கள். ³ யோசேப்பு தன் சகோதரரை நோக்கி, “நான் யோசேப்புதான்! என் தகப்பன் இன்னும் உயிரோடிருக்கிறாரா?” என்றான். ஆனால் அவன் சகோதரர் அவனுக்குப் பதில் சொல்ல முடியாதிருந்தார்கள்; அவன் முன்னிலையில் அவர்கள் திகிலடைந்திருந்தார்கள்.

⁴ அப்பொழுது யோசேப்பு தன் சகோதரரை நோக்கி, “தயவுசெய்து என் அருகில் வாருங்கள்” என்றான். அவர்கள் அருகில் வந்தார்கள். அவன், “நீங்கள் எகிப்திற்கு விற்றுப்போட்ட உங்கள் சகோதரனாகிய யோசேப்பு நான்தான்.

⁵ இப்பொழுது, நீங்கள் என்னை இங்கே விற்றுப்போட்டதற்காக விசனப்படாதிருங்கள், உங்கள்மேல் நீங்களே கோபங்கொள்ளாதிருங்கள்; ஏனெனில் உயிரைக் காக்கும்படி எங்கள் பிதா என்னை உங்களுக்கு முன்பாக அனுப்பினார். ⁶ இந்தத் தேசத்தில் இப்போது இரண்டு வருடங்களாகப் பஞ்சம் இருக்கிறது; உழவும் அறுவடையும் இல்லாத இன்னும் ஐந்து வருடங்கள் வரவிருக்கின்றன. ⁷ பூமியில் உங்களுக்கு ஒரு மீதியைக் காத்துவைக்கவும், பெரிதான தப்பிப்பிழைத்தோர் கூட்டமாக உங்களை உயிரோடே காக்கவும், எங்கள் பிதா என்னை உங்களுக்கு முன்பாக அனுப்பினார். ⁸ ஆகவே, என்னை இங்கே அனுப்பியவர்கள் நீங்கள் அல்ல, எங்கள் பிதாவே. அவர் என்னைப் பார்வோனுக்குத் தகப்பனாகவும், அவனுடைய குடும்பம் முழுவதற்கும் ஆண்டவனாகவும், எகிப்து தேசம் முழுவதற்கும் அதிபதியாகவும் ஏற்படுத்தினார். ^a a v8 யோசேப்பு தன் அடிமைத்தனத்தை எங்கள் பிதாவின் பராமரிப்பாக அடையாளம் காண்கிறான் — சகோதரரின் தீமையும் பிதாவானவரின் மீட்பின் திட்டமும் ஒரே சம்பவத்தின் வழியாக நடந்தேறுகின்றன.

⁹ நீங்கள் விரைந்து என் தகப்பனிடம் போய், அவரிடம், ‘உம்முடைய குமாரன் யோசேப்பு சொல்லுகிறதாவது: எங்கள் பிதா என்னை எகிப்து முழுவதற்கும் ஆண்டவனாக்கினார். என்னிடம் இறங்கிவாரும்; தாமதிக்கவேண்டாம். ¹⁰ நீரும், உம்முடைய பிள்ளைகளும், உம்முடைய பிள்ளைகளின் பிள்ளைகளும், உம்முடைய ஆட்டு மந்தைகளும், மாட்டு மந்தைகளும், உமக்குரிய யாவும் கோசேன் தேசத்தில் வாழ்வீர்கள்; நீர் எனக்கு அருகில் இருப்பீர். ¹¹ இன்னும் ஐந்து வருடப் பஞ்சம் வரவிருப்பதால், நீரும் உம்முடைய குடும்பத்தாரும் உமக்குரிய யாவும் தரித்திரத்தில் விழாதபடி, நான் அங்கே உம்மைப் பராமரிப்பேன்.’ ¹² இதோ, உங்களோடு பேசுகிறவன் நான்தான் என்பதை உங்கள் சொந்தக் கண்களால் நீங்களும், என் சகோதரனாகிய பென்யமீனும் காணலாம். ¹³ எகிப்தில் எனக்குள்ள எல்லா மேன்மையையும், நீங்கள் கண்ட யாவையும் என் தகப்பனிடம் சொல்லுங்கள். விரைந்து என் தகப்பனை இங்கே அழைத்துக்கொண்டு வாருங்கள்.” ¹⁴ பின்பு அவன் தன் சகோதரனாகிய பென்யமீனைக் கட்டியணைத்து அழுதான்; பென்யமீனும் அவன் கழுத்தில் விழுந்து அழுதான். ¹⁵ அவன் தன் சகோதரர் எல்லாரையும் முத்தமிட்டு, அவர்கள்மேல் விழுந்து அழுதான். அதற்குப்பின் அவன் சகோதரர் அவனோடு பேசினார்கள்.

¹⁶ “யோசேப்பின் சகோதரர் வந்திருக்கிறார்கள்!” என்னும் செய்தி பார்வோனின் அரண்மனையில் கேட்கப்பட்டது. பார்வோனும் அவனுடைய அதிகாரிகளும் மகிழ்ச்சியடைந்தார்கள். ¹⁷ பார்வோன் யோசேப்பை நோக்கி, “உன் சகோதரரிடம் சொல்: ‘நீங்கள் இப்படிச் செய்யுங்கள்: உங்கள் மிருகங்களின்மேல் சுமையேற்றிப் புறப்பட்டு, கானான் தேசத்திற்குத் திரும்பிப் போங்கள். ¹⁸ உங்கள் தகப்பனையும் உங்கள் குடும்பத்தாரையும் அழைத்துக்கொண்டு என்னிடம் வாருங்கள்; நான் எகிப்து தேசத்தின் சிறந்ததை உங்களுக்குத் தருவேன்; தேசம் விளைவிக்கும் செழுமையான ஆகாரத்தை நீங்கள் அனுபவிப்பீர்கள்.’ ¹⁹ உனக்குக் கட்டளையிடப்படுகிறது: நீ அவர்களிடம் சொல்: ‘நீங்கள் இப்படிச் செய்யுங்கள்: உங்கள் குழந்தைகளுக்காகவும் உங்கள் மனைவிகளுக்காகவும் எகிப்து தேசத்திலிருந்து வண்டிகளை எடுத்துக்கொண்டு, உங்கள் தகப்பனையும் அழைத்துக்கொண்டு வாருங்கள். ²⁰ உங்கள் உடைமைகளைக் குறித்துக் கவலைப்படாதிருங்கள்; ஏனெனில் எகிப்து தேசம் முழுவதின் சிறந்ததும் உங்களுடையது.’”

²¹ இஸ்ரவேலின் குமாரர் அப்படியே செய்தார்கள். யோசேப்பு பார்வோனின் கட்டளையின்படி அவர்களுக்கு வண்டிகளைக் கொடுத்து, வழிப்பயணத்திற்கு உணவுப்பொருட்களையும் கொடுத்தான். ²² அவன் அவர்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒவ்வொரு மாற்று உடையைக் கொடுத்தான்; ஆனால் பென்யமீனுக்கோ முந்நூறு வெள்ளிக்காசுகளையும் ஐந்து மாற்று உடைகளையும் கொடுத்தான். ²³ மேலும் அவன் தன் தகப்பனுக்கு, எகிப்தின் நல்ல பொருட்களைச் சுமந்த பத்துக் கழுதைகளையும், தன் தகப்பனின் பயணத்திற்குத் தானியத்தையும் அப்பத்தையும் உணவுப்பொருட்களையும் சுமந்த பத்துப் பெண் கழுதைகளையும் அனுப்பினான். ²⁴ பின்பு அவன் தன் சகோதரரை வழியனுப்பினான்; அவர்கள் புறப்படுகையில், “வழியிலே சண்டையிடாதிருங்கள்” என்று அவர்களிடம் சொன்னான்.

²⁵ அவர்கள் எகிப்திலிருந்து புறப்பட்டு, கானான் தேசத்தில் தங்கள் தகப்பனாகிய யாக்கோபிடம் வந்தார்கள். ²⁶ அவர்கள் அவனிடம், “யோசேப்பு இன்னும் உயிரோடிருக்கிறான் — அவன் எகிப்து தேசம் முழுவதற்கும் அதிபதியாகவும் இருக்கிறான்!” என்றார்கள். ஆனால் அவன் இருதயம் மரத்துப்போயிற்று; ஏனெனில் அவன் அவர்களை நம்பவில்லை. ²⁷ ஆனால் யோசேப்பு அவர்களிடம் சொல்லியிருந்த அவனுடைய எல்லா வார்த்தைகளையும் அவர்கள் அவனுக்குச் சொன்னபோதும், தன்னை ஏற்றிக்கொண்டு போவதற்கு யோசேப்பு அனுப்பியிருந்த வண்டிகளை அவன் கண்டபோதும், அவர்களுடைய தகப்பனாகிய யாக்கோபின் ஆவி தெளிந்தது. ²⁸ அப்பொழுது இஸ்ரவேல், “எனக்கு இது போதும்! என் குமாரன் யோசேப்பு இன்னும் உயிரோடிருக்கிறான். நான் சாகுமுன் போய் அவனைப் பார்ப்பேன்” என்றான்.