Men Yusufman
Yusuf xonani bo'shatib, o'zini tutolmay qoladi: Men Yusufman. U dahshatga tushgan akalariga o'zlarini qiynamasliklarini aytadi — ularni tirik saqlash uchun Otamiz uni oldinroq yuborgan. Aravalar yuklanadi va bu xabardan Yoqubning karaxt yuragi qayta jonlanadi.
45 1Yusuf oʻz yonida turganlarning hammasi oldida oʻzini tuta olmadi va: “Hammani oldimdan chiqaringlar!” — deb baqirdi. Yusuf oʻzini akalariga tanitganda, uning yonida hech kim qolmadi. 2U shunchalik baland ovoz bilan yigʻladiki, misrliklar buni eshitdi, Firʼavnning xonadoni ham eshitdi. 3Yusuf akalariga dedi: “Men Yusufman! Otam hali tirikmi?” Akalari unga javob berolmadi, chunki uning huzurida dahshatga tushib qolishgan edi.
4Yusuf akalariga dedi: “Iltimos, menga yaqinroq kelinglar”. Ular yaqin kelishdi. U dedi: “Men sizlar Misrga sotib yuborgan akangiz Yusufman.
5Endi meni bu yerga sotganingiz uchun oʻzingizdan xafa boʻlmanglar yoki gʻazablanmanglar, chunki hayotni saqlab qolish uchun Otamiz meni sizlardan oldin yuborgan. 6Mamlakatda ikki yildan buyon ocharchilik hukm surmoqda; na ekin ekiladigan, na hosil yigʻiladigan yana besh yil qoldi. 7Otamiz yer yuzida sizlar uchun bir qoldiqni saqlab qolish va sizlarni omon qolganlarning katta guruhi sifatida tirik tutish uchun meni sizlardan oldin yubordi. 8Shunday ekan, meni bu yerga sizlar emas, balki Otamiz yubordi. U meni Firʼavnga ota, butun xonadoniga xoʻjayin va butun Misr yurtiga hukmdor qildi. a a v8 Yusuf oʻz qulligini Otamizning inoyatli tadbiri deb ataydi — akalarining yovuzligi va Otaning najotkor rejasi ayni bir voqea ichidan oʻtmoqda.
9Shoshilinglar, otamning oldiga boringlar va unga ayting: oʻgʻling Yusuf shunday deydi: Otamiz meni butun Misrga hukmdor qildi. Oldimga tushib keling; kechikmang. 10Siz menga yaqin, Goʻshen yurtida yashaysiz — siz, bolalaringiz, nabiralaringiz, qoʻy-echkilaringiz, mol-qoralaringiz va bor mulkingiz. 11Oʻsha yerda sizni taʼminlab turaman — yana besh yillik ocharchilik qoldi — toki siz, xonadoningiz va bor mulkingiz qashshoqlikka tushib qolmasin. 12Sizlarga oʻz ogʻzim bilan gapirayotganimni oʻz koʻzlaringiz koʻryapti, ukam Benyaminning koʻzlari ham koʻryapti. 13Misrdagi bor izzat-hurmatimni va koʻrgan hamma narsangizni otamga aytinglar. Shoshilib, otamni bu yerga olib kelinglar. 14Soʻng u ukasi Benyaminni quchoqlab yigʻladi, Benyamin ham uning boʻyniga osilib yigʻladi.” 15U barcha akalarini oʻpdi va ularni quchoqlab yigʻladi. Shundan soʻng akalari u bilan gaplashishdi.
16Firʼavnning saroyiga shunday xabar yetdi: “Yusufning akalari kelibdi.” Bu Firʼavnga va uning amaldorlariga maʼqul boʻldi. 17Firʼavn Yusufga dedi: “Akalaringga ayt: shunday qilinglar — hayvonlaringizni yuklab, Kanaan yurtiga qaytib boringlar. 18Otangizni va xonadonlaringizni olib, oldimga kelinglar. Men sizlarga Misr yurtining eng yaxshisini beraman, sizlar bu yurtning noz-neʼmatlaridan yeysizlar. 19Sizga shunday buyruq berildi: ularga ayt: «Shunday qilinglar — bolalaringiz va xotinlaringiz uchun Misrdan aravalar olinglar, otangizni olib kelinglar. 20Mol-mulkingiz uchun tashvishlanmanglar — butun Misr yurtining eng yaxshisi sizlarniki.»”
21Isroilning oʻgʻillari shunday qilishdi. Yusuf Firʼavnning buyrugʻiga koʻra ularga aravalar berdi va yoʻl uchun oziq-ovqat berdi. 22U har biriga bittadan sarpo berdi, Benyaminga esa uch yuz kumush tanga va beshta sarpo berdi. 23Otasiga esa Misrning eng yaxshi mahsulotlari ortilgan oʻnta eshak, shuningdek, yoʻl uchun don, non va oziq-ovqat ortilgan oʻnta urgʻochi eshak yubordi. 24U akalarini yoʻlga soldi. Ular joʻnayotganda, ularga dedi: “Yoʻlda janjallashmanglar.”
25Shunday qilib, ular Misrdan chiqib, Kanaandagi otalari Yoqubning oldiga kelishdi. 26Ular unga: “Yusuf hali tirik — butun Misrga hukmdor!” — deb aytishdi. Lekin uning yuragi karaxt boʻlib qoldi; u ularga ishonmadi. 27Lekin ular Yusufning aytgan barcha soʻzlarini unga bildirib, Yusuf uni olib ketish uchun yuborgan aravalarni koʻrgach, otalari Yoqubning ruhi tetiklashdi. 28Isroil dedi: “Yetar! Oʻgʻlim Yusuf hali tirik ekan. Oʻlishimdan oldin borib, uni koʻraman.”