Se Mwen Menm Jozèf

Jozèf fè tout moun soti epi li kraze: Se mwen menm Jozèf. Li di frè l yo ki pè anpil pou yo pa toumante tèt yo: se Papa nou an ki te voye l devan pou kenbe yo vivan. Yo chaje kabwèt yo, epi kè Jakòb ki te tankou mouri a reprann lè l tande nouvèl la.

Chapit 45.

Jozèf pa t kapab kenbe tèt li devan tout moun ki te kanpe bò kote l, se konsa li rele byen fò: “Fè tout moun soti devan m!” Pa t gen pyès moun ki te rete avè l lè Jozèf fè frè l yo konnen ki moun li ye. Li kriye sitèlman fò, moun peyi Lejip yo tande l, e moun lakay farawon an tande l tou. Jozèf di frè l yo: “Se mwen menm Jozèf! Eske papa m vivan toujou?” Men frè l yo pa t kapab reponn li, paske yo te pè anpil devan li.

Jozèf di frè l yo: “Tanpri, pwoche bò kote m.” Yo pwoche. Li di: “Se mwen menm Jozèf, frè nou an, moun nou te vann pou peyi Lejip la.

Koulye a, pa kite sa fè nou lapenn, pa fache sou tèt nou poutèt nou te vann mwen isit la, paske se Papa nou ki te voye m devan nou pou m ka sove lavi moun. Grangou a gen dezan depi l nan peyi a; gen senk lanne ankò ki rete san pesonn p'ap raboure tè ni ranmase rekòt. Se Papa nou ki te voye m devan nou pou m ka kenbe yon ti rès pou nou sou latè, epi pou m sove lavi nou, pou nou vin yon gwo kantite moun ki chape. Se konsa, se pa nou menm ki te voye m isit la, men se Papa nou—li fè m tounen papa pou farawon, mèt tout kay li, e chèf sou tout peyi Lejip la. ^a

Prese, moute al jwenn papa m, di li: Pitit ou Jozèf di konsa: Papa nou fè m tounen mèt tout peyi Lejip la. Desann vin jwenn mwen; pa mize. W'ap rete nan peyi Gochenn, toupre m—ou menm, pitit ou yo, pitit pitit ou yo, bann mouton ou yo, bèf ou yo, ak tou sa ou genyen. M'ap ba ou manje la—gen senk lanne grangou ki rete toujou—pou ou menm, moun lakay ou, ak tou sa ou genyen pa tonbe nan mizè. Je nou wè, je frè m Benjamen wè tou, se pwòp bouch mwen k'ap pale ak nou. Rakonte papa m tout lonè mwen genyen nan peyi Lejip, ak tou sa nou wè. Prese, desann mennen papa m isit la. Lè sa a, li pase bra l nan kou frè l Benjamen, li kriye, e Benjamen kriye sou kou l.” Li bo tout frè l yo, li kriye sou yo. Apre sa, frè l yo pale avè l.

Nouvèl la rive lakay farawon: “Frè Jozèf yo vini.” Sa te fè farawon ak ofisye l yo plezi. Farawon di Jozèf: “Di frè ou yo: men sa pou nou fè—chaje bèt nou yo, pati, tounen nan peyi Kanaran. Pran papa nou ak fanmi nou, vin jwenn mwen. M'ap ban nou pi bon tè nan peyi Lejip la, e n'a manje bon manje peyi a bay. Men lòd yo ba ou: di yo, ‘Men sa pou nou fè—pran kabwèt nan peyi Lejip pou pitit nou yo ak madanm nou yo, mennen papa nou, epi vini. Pa bay kò nou traka pou byen nou yo—pi bon tè nan tout peyi Lejip la se pou nou.’ ”

Pitit Izrayèl yo fè sa; Jozèf ba yo kabwèt jan farawon te bay lòd la, li ba yo pwovizyon pou vwayaj la. Li bay chak moun yon rechanj rad, men li bay Benjamen twasan pyès lajan ak senk rechanj rad. Li voye bay papa l dis bourik chaje ak pi bon bagay peyi Lejip, ak dis manman bourik chaje ak grenn, pen, ak manje pou vwayaj li. Li voye frè l yo ale; pandan yo t'ap pati, li di yo: “Pa fè kont sou wout la.”

Se konsa yo kite peyi Lejip, yo vin jwenn papa yo Jakòb nan peyi Kanaran. Yo di l: “Jozèf vivan toujou—se li ki chèf sou tout peyi Lejip la!” Men kè l vin frèt; li pa t kwè yo. Men lè yo rapòte l tout pawòl Jozèf te di yo, lè l wè kabwèt Jozèf te voye pou pote l yo, lespri Jakòb, papa yo a, vin reprann. Izrayèl di: “Sa kont! Jozèf, pitit mwen an, vivan toujou. M'ap ale wè l anvan m mouri.”