Yaratılış 45

45 ¹Yusuf, yanında duran herkesin önünde kendini tutamadı ve, «Herkesi yanımdan çıkarın!» diye bağırdı. Yusuf kardeşlerine kendini tanıttığında yanında kimse kalmadı. ²Öyle yüksek sesle ağladı ki, Mısırlılar duydu, firavunun ev halkı da duydu. ³Yusuf kardeşlerine, «Ben Yusuf'um! Babam hâlâ yaşıyor mu?» dedi. Kardeşleri ona yanıt veremediler, çünkü onun önünde dehşete kapılmışlardı.

⁴Yusuf kardeşlerine, «Ne olur, bana yaklaşın» dedi. Onlar yaklaştılar. «Ben Mısır'a sattığınız kardeşiniz Yusuf'um» dedi.

⁵Beni buraya sattığınız için şimdi üzülmeyin, kendinize kızmayın; çünkü Babamız, canları korumak için beni sizden önce buraya gönderdi. ⁶İki yıldır ülkede kıtlık var; ne çift sürülecek ne de ürün biçilecek beş yıl daha var. ⁷Babamız, yeryüzünde soyunuzu korumak ve büyük bir kurtulmuş topluluk olarak sizi sağ tutmak için beni sizden önce gönderdi. ⁸Öyleyse beni buraya gönderen siz değil, Babamız'dır. O beni firavuna baba, bütün ev halkına efendi ve bütün Mısır ülkesine yönetici yaptı. ^a a v8 Yusuf, köleliğini Babamız'ın takdiri olarak adlandırır — kardeşlerin kötülüğü ile Baba'nın kurtarıcı tasarısı aynı olayın içinden akıyor.

⁹Çabuk olun, babama gidin, ona deyin ki: Oğlun Yusuf şöyle diyor: Babamız beni bütün Mısır'a efendi yaptı. Bana gel, gecikme. ¹⁰Goşen bölgesinde, benim yakınımda yaşayacaksın—sen, çocukların, torunların, davarların, sığırların, sahip olduğun her şey. ¹¹Orada seni doyuracağım—beş yıllık kıtlık daha var—öyle ki sen, ev halkın ve sahip olduğun her şey yoksulluğa düşmesin. ¹²Gözleriniz ve kardeşim Benyamin'in gözleri görüyor ki, sizinle konuşan benim kendi ağzımdır. ¹³Mısır'daki bütün onurumu ve gördüğünüz her şeyi babama anlatın. Çabuk olun, babamı buraya getirin. ¹⁴Sonra kardeşi Benyamin'in boynuna sarılıp ağladı; Benyamin de onun boynuna sarılıp ağladı. ¹⁵Bütün kardeşlerini öptü ve onların üzerine ağladı. Bundan sonra kardeşleri onunla konuştular.

¹⁶Firavunun sarayına haber ulaştı: «Yusuf'un kardeşleri geldi.» Bu, firavunun ve görevlilerinin hoşuna gitti. ¹⁷Firavun Yusuf'a dedi ki: «Kardeşlerine söyle: Şunu yapın—hayvanlarınızı yükleyin, gidin, Kenan ülkesine dönün. ¹⁸Babanızı ve ev halklarınızı alıp bana gelin. Size Mısır ülkesinin en iyisini vereceğim ve ülkenin bolluğunu yiyeceksiniz. ¹⁹Sana buyruk verildi: onlara de ki, ‹Şunu yapın—çocuklarınız ve kadınlarınız için Mısır'dan arabalar alın, babanızı getirin ve gelin. ²⁰Eşyalarınız için kaygılanmayın—bütün Mısır ülkesinin en iyisi sizindir.›»

²¹İsrail'in oğulları öyle yaptılar. Yusuf, firavunun buyruğu uyarınca onlara arabalar verdi ve yol için azık verdi. ²²Her birine birer takım giysi verdi, ama Benyamin'e üç yüz parça gümüş ve beş takım giysi verdi. ²³Babasına Mısır'ın en iyi mallarıyla yüklü on eşek ve yolculuğu için tahıl, ekmek ve yiyecekle yüklü on dişi eşek gönderdi. ²⁴Kardeşlerini yolcu etti; onlar giderken, «Yolda kavga etmeyin» dedi.

²⁵Böylece Mısır'dan ayrılıp Kenan'a, babaları Yakup'un yanına geldiler. ²⁶Ona, «Yusuf hâlâ yaşıyor—bütün Mısır'ın yöneticisi!» dediler. Ama yüreği dondu; onlara inanmadı. ²⁷Ama Yusuf'un onlara söylediği bütün sözleri anlattıklarında ve Yusuf'un kendisini taşımak için gönderdiği arabaları gördüğünde, babaları Yakup'un ruhu canlandı. ²⁸İsrail, «Yeter! Oğlum Yusuf hâlâ yaşıyor. Ölmeden önce gidip onu göreceğim» dedi.