Το Κύπελλο στο Σακί του Βενιαμίν

Ο Ιωσήφ κρύβει το κύπελλό του στο σακί του Βενιαμίν και στήνει την παγίδα. Ο Ιούδας, που κάποτε πούλησε έναν αδελφό, λέει ότι ο Πατέρας μας αποκάλυψε την ενοχή τους και ικετεύει να γίνει δούλος στη θέση ενός άλλου, παρά να δει τον πατέρα του να πεθαίνει από τη θλίψη. Η ίδια δοκιμασία, με διαφορετική απάντηση.

Κεφάλαιο 44.

Τότε είπε στον επιστάτη του σπιτιού του: «Γέμισε τα σακιά των ανδρών με τρόφιμα, όσα μπορούν να κουβαλήσουν, και βάλε το ασήμι του καθενός στο άνοιγμα του σακιού του. Βάλε το κύπελλό μου, το ασημένιο κύπελλο, στο στόμιο του σακιού του νεότερου, μαζί με τα χρήματα του σιταριού του». Κι έκανε όπως είπε ο Ιωσήφ. Μόλις φώτισε το πρωί, οι άνδρες στάλθηκαν μακριά μαζί με τα γαϊδούρια τους. Είχαν βγει από την πόλη, χωρίς να έχουν απομακρυνθεί ακόμη, όταν ο Ιωσήφ είπε στον επιστάτη του: «Κυνήγησε τους άνδρες. Όταν τους προφτάσεις, ρώτησέ τους: “Γιατί ανταποδώσατε κακό αντί για καλό; Δεν είναι αυτό το κύπελλο απ’ το οποίο πίνει ο κύριός μου και που το χρησιμοποιεί για μαντεία; Αυτό που κάνατε είναι κακό”». Όταν τους πρόφτασε, τους είπε αυτά τα λόγια.

Εκείνοι είπαν: «Γιατί λέει ο κύριός μου τέτοια λόγια; Οι δούλοι σου ποτέ δε θα έκαναν κάτι τέτοιο. Να, σου φέραμε πίσω από τη Χαναάν το ασήμι που βρήκαμε στα ανοίγματα των σακιών μας. Πώς θα μπορούσαμε να κλέψουμε ασήμι ή χρυσάφι από το σπίτι του κυρίου σου; Όποιος από τους δούλους σου βρεθεί να το έχει θα πεθάνει, κι εμείς θα γίνουμε δούλοι του κυρίου μου».

Εκείνος είπε: «Καλά· ας γίνει όπως λέτε. Όποιος το έχει θα γίνει δούλος μου· οι υπόλοιποι είστε αθώοι».

Τότε ο καθένας κατέβασε γρήγορα το σακί του στο έδαφος, κι ο καθένας άνοιξε το σακί του. Έψαξε, αρχίζοντας από τον μεγαλύτερο και τελειώνοντας στον νεότερο· και το κύπελλο βρέθηκε στο σακί του Βενιαμίν. Τότε έσκισαν τα ρούχα τους, κι ο καθένας φόρτωσε το γαϊδούρι του, και γύρισαν στην πόλη.

Όταν ο Ιούδας και τα αδέρφια του έφτασαν στο σπίτι του Ιωσήφ, εκείνος ήταν ακόμη εκεί, κι έπεσαν στο έδαφος μπροστά του. Ο Ιωσήφ τους είπε: «Τι είναι αυτό που κάνατε; Δεν ξέρετε πως ένας άνθρωπος σαν κι εμένα σίγουρα μαντεύει;»

Ο Ιούδας είπε: «Τι να πούμε στον κύριό μου; Τι να μιλήσουμε; Πώς να δικαιωθούμε; Ο Πατέρας μας βρήκε την ενοχή των δούλων σου. Να, είμαστε δούλοι του κυρίου μου, κι εμείς κι εκείνος στο χέρι του οποίου βρέθηκε το κύπελλο». ^a

Αλλά εκείνος είπε: «Ποτέ δε θα έκανα κάτι τέτοιο. Μόνο ο άνθρωπος στο χέρι του οποίου βρέθηκε το κύπελλο θα γίνει δούλος μου. Οι υπόλοιποι, γυρίστε στον πατέρα σας με ειρήνη».

Τότε ο Ιούδας προχώρησε μπροστά και είπε: «Σε παρακαλώ, κύριέ μου, άσε τον δούλο σου να σου πει έναν λόγο. Μη θυμώσεις με τον δούλο σου, γιατί εσύ είσαι σαν τον ίδιο τον Φαραώ.

Ο κύριός μου ρώτησε τους δούλους του, λέγοντας: “Έχετε πατέρα ή αδερφό;” Είπαμε στον κύριό μου: “Έχουμε έναν γέρο πατέρα κι έναν νεαρό γιο που γεννήθηκε στα γηρατειά του. Ο αδερφός του είναι νεκρός· έμεινε μόνο αυτός από τα παιδιά της μητέρας του, κι ο πατέρας του τον αγαπάει”. Τότε είπες στους δούλους σου: “Φέρτε τον κάτω σ’ εμένα για να τον δω ο ίδιος”. Είπαμε στον κύριό μου: “Το αγόρι δεν μπορεί να αφήσει τον πατέρα του, γιατί αν τον αφήσει, ο πατέρας του θα πεθάνει”. Είπες στους δούλους σου: “Αν ο νεότερος αδερφός σας δεν κατέβει μαζί σας, δε θα ξαναδείτε το πρόσωπό μου”. Όταν γυρίσαμε στον πατέρα μου, τον δούλο σου, του είπαμε όσα είχες πει. Κι όταν ο πατέρας μας είπε: “Πηγαίνετε πάλι, αγοράστε μας λίγα τρόφιμα”, εμείς είπαμε: “Δεν μπορούμε να κατέβουμε. Αν ο νεότερος αδερφός μας έρθει μαζί μας, τότε θα πάμε. Γιατί δεν μπορούμε να δούμε το πρόσωπο του ανθρώπου αν δεν είναι μαζί μας ο νεότερος αδερφός μας”. Τότε ο δούλος σου ο πατέρας μου μας είπε: “Ξέρετε πως η γυναίκα μου μού γέννησε δύο γιους. Ο ένας με άφησε, κι είπα: «Σίγουρα κατασπαράχτηκε»· και δεν τον έχω δει από τότε. Αν πάρετε κι αυτόν από μένα, κι αν τον βρει κακό, θα κατεβάσετε τα γκρίζα μαλλιά μου στον τάφο με θλίψη. Έτσι, όταν έρθω στον δούλο σου, τον πατέρα μου, και το αγόρι δεν είναι μαζί μας, και η ζωή του είναι δεμένη με τη ζωή του αγοριού, μόλις δει πως το αγόρι λείπει, θα πεθάνει, κι οι δούλοι σου θα κατεβάσουν τον δούλο σου τον πατέρα μας στον τάφο με λύπη”. Γιατί ο δούλος σου εγγυήθηκε για το αγόρι στον πατέρα μου, λέγοντας: “Αν δεν τον φέρω πίσω σ’ εσένα, θα φέρω την ενοχή μπροστά στον πατέρα μου σ’ όλη μου τη ζωή”. Γι’ αυτό σε παρακαλώ, άσε τον δούλο σου να μείνει δούλος του κυρίου μου αντί για το αγόρι, κι άσε το αγόρι να γυρίσει με τα αδέρφια του. ^b Πώς να γυρίσω στον πατέρα μου χωρίς το αγόρι; Δε θα άντεχα να δω τη συμφορά που θα χτυπούσε τον πατέρα μου».