ஆதியாகமம் 44

44 ¹ பின்பு யோசேப்பு தன் வீட்டு விசாரணைக்காரனை நோக்கி: "இந்த மனிதர்களுடைய சாக்குகளில் அவர்கள் சுமக்கக்கூடிய அளவு தானியத்தை நிரப்பி, ஒவ்வொருவனுடைய பணத்தையும் அவனவன் சாக்கின் வாயிலே வைத்துவிடு. ² என் பாத்திரத்தையும், அந்த வெள்ளிப் பாத்திரத்தையும், இளையவனுடைய சாக்கின் வாயிலே அவனுடைய தானியப் பணத்தோடே வைத்துவிடு" என்று கட்டளையிட்டான். அவன் யோசேப்பு சொன்னபடியே செய்தான். ³ விடியற்காலம் வெளுத்தபோது, அந்த மனிதர்கள் தங்கள் கழுதைகளோடே அனுப்பிவிடப்பட்டார்கள். ⁴ அவர்கள் நகரத்தைவிட்டுப் புறப்பட்டு, இன்னும் தூரம் போகாதிருக்கும்போது, யோசேப்பு தன் வீட்டு விசாரணைக்காரனை நோக்கி: "நீ எழுந்து, அந்த மனிதர்களைத் தொடர்ந்துபோ; அவர்களைப் பிடிக்கும்போது, 'நீங்கள் நன்மைக்குப் பதிலாகத் தீமையைச் செய்தது ஏன்?' என்று அவர்களிடம் சொல். ⁵ என் ஆண்டவன் குடிக்கிறதும், குறிபார்ப்பதற்குப் பயன்படுத்துகிறதும் இதுவல்லவா? நீங்கள் செய்தது பொல்லாப்பான காரியம்' என்று சொல்" என்றான். ⁶ அவன் அவர்களைப் பிடித்து, இந்த வார்த்தைகளை அவர்களிடம் சொன்னான்.

⁷ அதற்கு அவர்கள்: "என் ஆண்டவன் இப்படிப்பட்ட வார்த்தைகளைச் சொல்கிறது ஏன்? இப்படிப்பட்ட காரியத்தை உம்முடைய அடியார்கள் ஒருபோதும் செய்யமாட்டார்கள். ⁸ இதோ, எங்கள் சாக்குகளின் வாயிலே நாங்கள் கண்டுபிடித்த பணத்தைக் கானான் தேசத்திலிருந்து திரும்பவும் உம்மிடத்திற்குக் கொண்டுவந்தோமே; அப்படியிருக்க, உம்முடைய ஆண்டவனுடைய வீட்டிலிருந்து வெள்ளியையாவது பொன்னையாவது நாங்கள் எப்படித் திருடுவோம்? ⁹ உம்முடைய அடியார்களில் யாரிடத்தில் அது காணப்படுகிறதோ, அவன் சாகக்கடவன்; நாங்களும் என் ஆண்டவனுக்கு அடிமைகளாவோம்" என்றார்கள்.

¹⁰ அதற்கு அவன்: "சரி, நீங்கள் சொன்னபடியே ஆகட்டும்; யாரிடத்தில் அது காணப்படுகிறதோ, அவன் எனக்கு அடிமையாவான்; மற்றவர்கள் குற்றமற்றவர்களாய் இருப்பீர்கள்" என்றான்.

¹¹ அப்பொழுது அவர்கள் ஒவ்வொருவனும் தீவிரமாய்த் தன்தன் சாக்கைத் தரையிலே இறக்கி, ஒவ்வொருவனும் தன்தன் சாக்கைத் திறந்தான். ¹² அவன் மூத்தவன் தொடங்கி இளையவன்வரைக்கும் சோதித்துப் பார்த்தான்; அந்தப் பாத்திரம் பென்யமீனுடைய சாக்கிலே காணப்பட்டது. ¹³ அப்பொழுது அவர்கள் தங்கள் வஸ்திரங்களைக் கிழித்துக்கொண்டு, ஒவ்வொருவனும் தன்தன் கழுதையின்மேல் பாரத்தை ஏற்றி, நகரத்திற்குத் திரும்பினார்கள்.

¹⁴ யூதாவும் அவன் சகோதரரும் யோசேப்பின் வீட்டிற்கு வந்தபோது, அவன் இன்னும் அங்கே இருந்தான்; அவர்கள் அவனுக்கு முன்பாகத் தரையிலே விழுந்தார்கள். ¹⁵ யோசேப்பு அவர்களை நோக்கி: "நீங்கள் செய்த இந்தச் செய்கை என்ன? என்னைப்போன்ற ஒரு மனிதன் நிச்சயமாய்க் குறிபார்ப்பான் என்று உங்களுக்குத் தெரியாதா?" என்றான்.

¹⁶ அதற்கு யூதா: "என் ஆண்டவனுக்கு நாங்கள் என்ன சொல்லுவோம்? என்ன பேசுவோம்? எப்படி எங்களை நீதிமான்களாக்கிக்கொள்வோம்? எங்கள் பிதா உம்முடைய அடியாரின் அக்கிரமத்தைக் கண்டுபிடித்தார்; இதோ, நாங்களும், யாருடைய கையிலே பாத்திரம் காணப்பட்டதோ அவனும், என் ஆண்டவனுக்கு அடிமைகளாய் இருக்கிறோம்" என்றான். ^a a v16 காலமெல்லாம் புதைந்திருந்த யோசேப்பை விற்றுப்போட்ட குற்றத்தை எங்கள் பிதாவின் கரம் வெளிப்படுத்துகிறதை யூதா அறிந்துகொள்கிறான் — அது சகோதரரை மனந்திரும்புதலை நோக்கி இழுக்கிறது.

¹⁷ அதற்கு அவன்: "இப்படிப்பட்ட காரியத்தை நான் ஒருபோதும் செய்யமாட்டேன்; யாருடைய கையிலே பாத்திரம் காணப்பட்டதோ, அவன்மட்டும் எனக்கு அடிமையாவான்; நீங்களோ சமாதானத்தோடே உங்கள் தகப்பனிடத்திற்குத் திரும்பிப்போங்கள்" என்றான்.

¹⁸ அப்பொழுது யூதா அவனிடத்தில் அணுகிவந்து: "என் ஆண்டவனே, தயவுசெய்து உம்முடைய அடியேன் என் ஆண்டவனுடைய செவிகள் கேட்க ஒரே ஒரு வார்த்தை சொல்ல அனுமதியும்; உம்முடைய அடியேன்மேல் கோபம்கொள்ளாதேயும்; நீர் பார்வோனுக்குச் சமமானவராயிருக்கிறீரே. ¹⁹ 'உங்களுக்குத் தகப்பனாவது சகோதரனாவது உண்டா?' என்று என் ஆண்டவன் உம்முடைய அடியாரிடம் கேட்டீர். ²⁰ அதற்கு நாங்கள் என் ஆண்டவனை நோக்கி: 'எங்களுக்கு முதிர்வயதான தகப்பனும், அவருடைய முதிர்வயதிலே பிறந்த ஒரு இளைய மகனும் உண்டு; அவனுடைய சகோதரன் இறந்துபோனான்; அவன் தன் தாயின் பிள்ளைகளில் தனியாய் மீதியாயிருக்கிறான்; அவனுடைய தகப்பன் அவனை நேசிக்கிறார்' என்று சொன்னோம். ²¹ அப்பொழுது நீர் உம்முடைய அடியாரை நோக்கி: 'நான் அவனை என் கண்களால் பார்க்கும்படி அவனை என்னிடத்தில் அழைத்துக்கொண்டு வாருங்கள்' என்றீர். ²² அதற்கு நாங்கள் என் ஆண்டவனை நோக்கி: 'அந்தப் பிள்ளை தன் தகப்பனைவிட்டுப் பிரிய முடியாது; அவன் தன் தகப்பனைவிட்டுப் பிரிந்தால், அவருடைய தகப்பன் இறந்துபோவார்' என்றோம். ²³ அப்பொழுது நீர் உம்முடைய அடியாரை நோக்கி: 'உங்கள் இளைய சகோதரன் உங்களோடே வராவிட்டால், நீங்கள் இனி என் முகத்தைக் காணமாட்டீர்கள்' என்றீர். ²⁴ நாங்கள் உம்முடைய அடியேனாகிய என் தகப்பனிடத்திற்குத் திரும்பிப்போனபோது, என் ஆண்டவன் சொன்ன வார்த்தைகளை அவருக்குச் சொன்னோம். ²⁵ பின்பு எங்கள் தகப்பன்: 'நீங்கள் திரும்பிப்போய், நமக்குக் கொஞ்சம் தானியம் வாங்கிவாருங்கள்' என்றார். ²⁶ அதற்கு நாங்கள்: 'நாங்கள் போகக்கூடாது; எங்கள் இளைய சகோதரன் எங்களோடே வந்தால் போவோம்; எங்கள் இளைய சகோதரன் எங்களோடே இல்லாவிட்டால், அந்த மனிதனுடைய முகத்தை நாங்கள் காணக்கூடாது' என்றோம். ²⁷ அப்பொழுது உம்முடைய அடியேனாகிய என் தகப்பன் எங்களை நோக்கி: 'என் மனைவி எனக்கு இரண்டு மகன்களைப் பெற்றாள் என்று நீங்கள் அறிவீர்கள். ²⁸ அவர்களில் ஒருவன் என்னைவிட்டுப் போய்விட்டான்; "அவன் பீறுண்டுபோனான்" என்று நான் சொன்னேன்; இதுவரைக்கும் அவனை நான் காணவில்லை. ²⁹ இவனையும் என் கண்களைவிட்டுக் கொண்டுபோனீர்களானால், இவனுக்குத் தீங்கு நேரிட்டால், நீங்கள் என் நரைமயிரை மனச்சஞ்சலத்தோடே பாதாளத்தில் இறங்கப்பண்ணுவீர்கள்' என்றார். ³⁰ இப்பொழுது, உம்முடைய அடியேனாகிய என் தகப்பனிடத்திற்கு நான் திரும்பிப்போகும்போது, அந்தப் பிள்ளை எங்களோடே இராவிட்டால் — அவருடைய பிராணன் இந்தப் பிள்ளையின் பிராணனோடே பிணைந்திருக்கிறபடியால் — ³¹ பிள்ளை எங்களோடே இல்லை என்று அவர் காணும்போது, அவர் இறந்துபோவார்; இப்படியாக உம்முடைய அடியார்கள் உம்முடைய அடியேனாகிய எங்கள் தகப்பனுடைய நரைமயிரைத் துக்கத்தோடே பாதாளத்தில் இறங்கப்பண்ணுவோம். ³² உம்முடைய அடியேன் என் தகப்பனுக்கு முன்பாக இந்தப் பிள்ளைக்குப் பிணையாளியாய் நின்று: 'நான் இவனை உம்மிடத்தில் திரும்பக் கொண்டுவராவிட்டால், என் வாழ்நாள் முழுவதும் என் தகப்பனுக்கு முன்பாகக் குற்றவாளியாய் இருப்பேன்' என்று சொன்னேனே. ³³ ஆகையால், தயவுசெய்து உம்முடைய அடியேன் அந்தப் பிள்ளைக்குப் பதிலாக என் ஆண்டவனுக்கு அடிமையாய் இங்கே இருக்கட்டும்; அந்தப் பிள்ளை தன் சகோதரரோடே திரும்பிப்போகட்டும். ^b b v33 யூதா தன் சொந்த உயிரைப் பென்யமீனுக்குப் பதிலாக ஒப்புக்கொடுக்கிறான் — இஸ்ரவேலின் ஒரு குமாரனால் நடந்த முதல் வேதப்பதிலீட்டுச் செயல் இதுவே. யூதாகோத்திரத்தின் சிங்கமாகிய இயேசு, சிலுவையிலே நமக்குப் பதிலாகத் தம்மைக் கொடுத்து இந்த முன்னடையாளத்தை நிறைவேற்றுகிறார். ³⁴ அந்தப் பிள்ளை என்னோடே இல்லாவிட்டால், நான் என் தகப்பனிடத்திற்கு எப்படித் திரும்பிப்போவேன்? என் தகப்பனுக்கு நேரிடும் துக்கத்தை நான் காண மனமில்லையே" என்றான்.