ઉત્પત્તિ 44 FHB Father's Heart Bible™

44 ¹પછી તેણે પોતાના ઘરના કારભારીને કહ્યું, “આ માણસો લઈ જઈ શકે તેટલું અનાજ તેઓની ગૂણોમાં ભરો, અને દરેક માણસની ચાંદી તેની ગૂણના મોં પર મૂકો. ²મારો પ્યાલો, ચાંદીનો પ્યાલો, સૌથી નાનાની ગૂણના મોં પર તેના અનાજના નાણાં સાથે મૂકો.” યૂસફે જે કહ્યું હતું તે પ્રમાણે તેણે કર્યું. ³સવાર થતાં જ, આ માણસોને તેઓનાં ગધેડાં સાથે વિદાય કરવામાં આવ્યા. ⁴તેઓ નગરમાંથી નીકળ્યા હતા, હજી દૂર ગયા ન હતા, ત્યારે યૂસફે પોતાના કારભારીને કહ્યું, “આ માણસોની પાછળ જા. તું તેઓને પકડે ત્યારે પૂછજે, ‘તમે ભલાઈનો બદલો ભૂંડાઈથી કેમ વાળ્યો? ⁵શું આ એ પ્યાલો નથી જેમાંથી મારા ધણી પીએ છે અને જેનાથી તેઓ શુકન જુએ છે? તમે જે કર્યું છે તે ભૂંડું છે.’” ⁶જ્યારે તેણે તેઓને પકડી પાડ્યા, ત્યારે તેણે તેઓને આ વાતો કહી.

⁷તેઓએ કહ્યું, “મારા ધણી આવી વાતો કેમ કહે છે? આપના સેવકો આવું કામ કદી નહિ કરે. ⁸જુઓ, અમારી ગૂણોના મોં પર જે ચાંદી અમને મળી હતી તે અમે કનાનથી આપની પાસે પાછી લાવ્યા. તો પછી આપના ધણીના ઘરમાંથી અમે ચાંદી કે સોનું કેમ ચોરીએ? ⁹આપના સેવકોમાંથી જેની પાસેથી તે મળે તે મરી જાય, અને અમે પણ મારા ધણીના ગુલામ થઈએ.”

¹⁰તેણે કહ્યું, “ઠીક છે, તમે કહો છો તેમ થાઓ. જેની પાસે તે મળે તે મારો ગુલામ થશે; બાકીના તમે નિર્દોષ ઠરશો.”

¹¹પછી દરેક માણસે ઉતાવળે પોતાની ગૂણ જમીન પર ઉતારી, અને દરેક માણસે પોતાની ગૂણ ખોલી. ¹²તેણે સૌથી મોટાથી માંડીને સૌથી નાના સુધી શોધ કરી—અને પ્યાલો બિન્યામીનની ગૂણમાંથી મળ્યો. ¹³ત્યારે તેઓએ પોતાનાં વસ્ત્રો ફાડ્યાં, અને દરેક માણસે પોતાના ગધેડા પર ભાર લાદ્યો, અને તેઓ નગરમાં પાછા ફર્યા.

¹⁴જ્યારે યહૂદા અને તેના ભાઈઓ યૂસફના ઘરે પહોંચ્યા, ત્યારે તે હજી ત્યાં જ હતો, અને તેઓ તેની આગળ જમીન પર પડ્યા. ¹⁵યૂસફે તેઓને કહ્યું, “તમે આ શું કર્યું? શું તમે નથી જાણતા કે મારા જેવો માણસ નિશ્ચે શુકન જોઈ શકે છે?”

¹⁶યહૂદાએ કહ્યું, “અમે મારા ધણીને શું કહીએ? અમે શું બોલીએ? અમે પોતાને કેવી રીતે નિર્દોષ ઠરાવીએ? અમારા પિતાએ આપના સેવકોનો અપરાધ શોધી કાઢ્યો છે. જુઓ—અમે મારા ધણીના ગુલામ છીએ, અમે તેમ જ જેના હાથમાંથી પ્યાલો મળ્યો તે પણ.” ^a a v16 યહૂદા આપણા પિતાના હાથને ઓળખે છે, જે યૂસફને વેચવાના લાંબા સમયથી દટાયેલા અપરાધને ઉઘાડો કરે છે—અને ભાઈઓને પસ્તાવા તરફ દોરે છે.

¹⁷પણ તેણે કહ્યું, “આવું કરવું મારાથી કદી ન થાય. જેના હાથમાંથી પ્યાલો મળ્યો કેવળ તે જ માણસ મારો ગુલામ થશે. બાકીના તમે શાંતિએ તમારા પિતા પાસે પાછા જાઓ.”

¹⁸ત્યારે યહૂદાએ આગળ આવીને કહ્યું, “કૃપા કરીને, મારા ધણી, આપના સેવકને આપની સાથે એક વાત કહેવા દો. આપના સેવક પર ક્રોધ ન કરો, કેમ કે આપ તો ફારુન જેવા જ છો.

¹⁹મારા ધણીએ પોતાના સેવકોને પૂછ્યું હતું, ‘શું તમારે પિતા કે ભાઈ છે?’ ²⁰અમે મારા ધણીને કહ્યું, ‘અમારે એક વૃદ્ધ પિતા છે, અને તેમની વૃદ્ધાવસ્થાનો જન્મેલો એક નાનો દીકરો છે. તેનો ભાઈ મરી ગયો છે; તેની માના દીકરાઓમાં તે એકલો જ બાકી રહ્યો છે, અને તેના પિતા તેને પ્રેમ કરે છે.’ ²¹ત્યારે આપે આપના સેવકોને કહ્યું, ‘તેને મારી પાસે લઈ આવો કે હું તેને મારી નજરે જોઈ શકું.’ ²²અમે મારા ધણીને કહ્યું, ‘તે છોકરો પોતાના પિતાને છોડી શકે તેમ નથી, કેમ કે જો તે છોડે તો તેના પિતા મરી જશે.’ ²³આપે આપના સેવકોને કહ્યું, ‘જો તમારો સૌથી નાનો ભાઈ તમારી સાથે ન આવે, તો તમે ફરી મારું મોં જોશો નહિ.’ ²⁴જ્યારે અમે આપના સેવક, મારા પિતા પાસે પાછા ગયા, ત્યારે આપે જે કહ્યું હતું તે અમે તેમને જણાવ્યું. ²⁵અને જ્યારે અમારા પિતાએ કહ્યું, ‘ફરી જાઓ, આપણા માટે થોડું અનાજ ખરીદી લાવો,’ ²⁶અમે કહ્યું, ‘અમે જઈ શકીએ તેમ નથી. જો અમારો સૌથી નાનો ભાઈ અમારી સાથે આવે, તો જ અમે જઈશું. કેમ કે અમારો સૌથી નાનો ભાઈ અમારી સાથે ન હોય તો અમે તે માણસનું મોં જોઈ શકતા નથી.’ ²⁷ત્યારે આપના સેવક, મારા પિતાએ અમને કહ્યું, ‘તમે જાણો છો કે મારી પત્નીએ મને બે દીકરા જન્મ્યા. ²⁸તેઓમાંનો એક મારી પાસેથી ગયો, અને મેં કહ્યું, “નિશ્ચે તેને ફાડી ખાવામાં આવ્યો છે”; અને ત્યારથી મેં તેને જોયો નથી. ²⁹જો તમે આને પણ મારી પાસેથી લઈ જાઓ, અને તેના પર કંઈ વિપત્તિ આવી પડે, તો તમે મારા પળિયાંવાળા માથાને શોકસહિત કબરમાં ઉતારશો. ³⁰તો જ્યારે હું આપના સેવક, મારા પિતા પાસે જાઉં, અને છોકરો અમારી સાથે ન હોય—અને મારા પિતાનો જીવ છોકરાના જીવ સાથે બંધાયેલો હોવાથી— ³¹જ્યારે તે જોશે કે છોકરો નથી, ત્યારે તે મરી જશે, અને આપના સેવકો આપના સેવક અમારા પિતાને શોકસહિત કબરમાં ઉતારશે.’ ³²કેમ કે આપના સેવકે મારા પિતા આગળ છોકરાની જામીનગીરી લીધી હતી, એમ કહીને, ‘જો હું તેને તમારી પાસે પાછો ન લાવું, તો હું આખી જિંદગી મારા પિતા આગળ એ અપરાધ વેઠીશ.’ ³³તો હવે કૃપા કરીને, છોકરાને બદલે આપના સેવકને મારા ધણીના ગુલામ તરીકે રહેવા દો, અને છોકરાને તેના ભાઈઓ સાથે પાછો જવા દો. ^b b v33 યહૂદા બિન્યામીનની જગ્યાએ પોતાનો જીવ આપે છે—ઇઝરાયલના કોઈ દીકરા દ્વારા થયેલી પહેલી શાસ્ત્રીય અવેજી. ઈસુ, યહૂદાના કુળના સિંહ, વધસ્તંભ પર આપણી જગ્યા લઈને આ નમૂનાને પૂર્ણ કરે છે. ³⁴છોકરા વિના હું મારા પિતા પાસે કેવી રીતે પાછો જાઉં? મારા પિતા પર જે વિપત્તિ આવી પડે તે જોવાનું મારાથી સહન થાય તેમ નથી.”