پيدائش 42 FHB Father's Heart Bible™

42 ¹جڏهن يعقوب ڏٺو تہ مصر ۾ اَن آهي، تڏهن پنهنجن پٽن کي چيائين تہ ”اوهين هڪ ٻئي ڏانهن ڇو ڏسندا ٿا رهو؟“ ²وڌيڪ چيائين تہ ”ڏسو، مون ٻڌو آهي تہ مصر ۾ اَن آهي. هيٺ وڃو ۽ اسان لاءِ اتان اَن خريد ڪري اچو، تہ اسين جيئرا رهون ۽ مرون نہ.“ ³سو يوسف جا ڏهه ڀائر مصر کان اَن خريد ڪرڻ لاءِ هيٺ ويا. ⁴پر يعقوب يوسف جي ڀاءُ بنيمين کي انهن سان گڏ نہ موڪليو، ڇاڪاڻ تہ کيس انديشو هو تہ ڪو نقصان نہ پهچي. ⁵ٻين اچڻ وارن سان گڏ اسرائيل جا پٽ بہ اَن خريد ڪرڻ آيا، ڇاڪاڻ تہ ڪنعان جي ملڪ ۾ ڏڪار هو. ⁶يوسف ملڪ جو حاڪم هو، ۽ ملڪ جي سڀني ماڻهن کي اَن وڪڻندو هو. يوسف جا ڀائر اچي، منهن زمين تي رکي، سندس اڳيان جهڪي ويا. ⁷يوسف پنهنجن ڀائرن کي ڏسي سڃاتائين، پر اجنبي بڻجي کانئن سختيءَ سان پڇيائين تہ ”اوهين ڪٿان آيا آهيو؟“ هنن وراڻيو تہ ”ڪنعان کان، کاڌو وٺڻ لاءِ.“

⁸يوسف پنهنجن ڀائرن کي سڃاتائين، پر هنن کيس نہ سڃاتو. ⁹پوءِ يوسف کي اهي خواب ياد آيا جيڪي هن انهن بابت ڏٺا هئا، تڏهن کين چيائين تہ ”اوهين جاسوس آهيو! اوهين ملڪ جون ڪمزور جايون ڏسڻ آيا آهيو.“

¹⁰پر هنن چيس تہ ”نہ، منهنجا آقا، اوهان جا ٻانها کاڌو خريد ڪرڻ آيا آهن. ¹¹اسين سڀ هڪ ماڻهوءَ جا پٽ آهيون، اسين ايماندار ماڻهو آهيون. اوهان جا ٻانها ڪڏهن بہ جاسوس نہ رهيا آهن.“

¹²پر هن کين چيو تہ ”نہ، اوهين ملڪ جون ڪمزور جايون ڳولڻ آيا آهيو.“

¹³هنن چيو تہ ”اوهان جا ٻانها ٻارهن ڀائر آهن، ڪنعان جي ملڪ ۾ هڪ ماڻهوءَ جا پٽ. سڀ کان ننڍو اڄ اسان جي پيءُ وٽ آهي، ۽ هڪڙو هليو ويو آهي.“

¹⁴يوسف کين چيو تہ ”جيئن مون اوهان کي چيو، تيئن ئي آهي: اوهين جاسوس آهيو. ¹⁵انهيءَ سان اوهان جي پرک ٿيندي: فرعون جي جان جو قسم، جيستائين اوهان جو ننڍو ڀاءُ هتي نہ ايندو، تيستائين اوهين هتان نہ نڪرندا. ¹⁶اوهان مان هڪڙي کي موڪليو جيڪو اوهان جي ڀاءُ کي کڻي اچي، ۽ باقي اوهين قيد ۾ رهو، تہ جيئن اوهان جي ڳالهين جي پرک ٿئي تہ اوهان ۾ سچ آهي يا نہ. جيڪڏهن نہ، تہ فرعون جي جان جو قسم، اوهين ضرور جاسوس آهيو.“ ¹⁷پوءِ کين سڀني کي گڏ ٽن ڏينهن لاءِ حراست ۾ رکيائين. ¹⁸ٽئين ڏينهن يوسف کين چيو تہ ”هيئن ڪريو تہ جيئرا رهندا، ڇاڪاڻ تہ آءٌ اسان جي پيءُ کان ڊڄان ٿو. ^a a v18 يوسف انهيءَ خدا جو نالو کڻي ٿو جنهن کان هو ڊڄي ٿو — اسان جو پيءُ — ۽ ڀائرن اڳيان پردي ۾ هوندي بہ پنهنجي سچي وفاداريءَ جي شاهدي ڏئي ٿو. جنهن پيءُ جي لڪل هٿ يوسف جي ڪهاڻيءَ جي هر قدم تي رهنمائي ڪئي آهي، اهو ئي پيءُ آهي جنهن جي عبادت سندس ڀائر بہ ڪن ٿا. ¹⁹جيڪڏهن اوهين ايماندار آهيو تہ اوهان جي ڀائرن مان هڪڙو هتي قيد ۾ رهي، ۽ باقي اوهين پنهنجن گھرن جي ڏڪار لاءِ اَن کڻي هليا وڃو. ²⁰پنهنجو ننڍو ڀاءُ مون وٽ کڻي اچو، تہ جيئن اوهان جون ڳالهيون سچيون ثابت ٿين ۽ اوهين نہ مرو.“ پوءِ هنن ائين ئي ڪيو.

²¹پوءِ هنن هڪ ٻئي کي چيو تہ ”سچ پچ اسين پنهنجي ڀاءُ جي سلسلي ۾ گنهگار آهيون، ڇاڪاڻ تہ جڏهن هن اسان کي منٿ ڪئي هئي، تڏهن اسان سندس جان جو ڏک ڏٺو هو پر اسان نہ ٻڌو. تنهنڪري هي ڏک اسان تي آيو آهي.“ ²²روبن وراڻيو تہ ”ڇا مون اوهان کي نہ چيو هو تہ ڇوڪري جي خلاف گناهه نہ ڪريو؟ پر اوهان نہ ٻڌو. هاڻي سندس رت جو حساب گھريو پيو وڃي.“ ²³هنن کي خبر نہ هئي تہ يوسف سندن ڳالهہ سمجھي ٿو، ڇاڪاڻ تہ سندن وچ ۾ ترجمان هو. ²⁴هو کانئن منهن موڙي روئي پيو، پوءِ موٽي اچي هنن سان ڳالهايائين. انهن مان شمعون کي کڻي سندن اکين اڳيان جڪڙيائينس.

²⁵يوسف حڪم ڏنو تہ سندن ٻورا اَن سان ڀريا وڃن، هر ماڻهوءَ جي چاندي سندس ٻوريءَ ۾ موٽائي رکي وڃي، ۽ سفر لاءِ سامان ڏنو وڃي. سو هنن لاءِ ائين ڪيو ويو. ²⁶پوءِ هنن پنهنجو اَن گڏهن تي لڏي، اتان روانا ٿيا. ²⁷رات جي ٺڪاڻي تي هڪڙي پنهنجي گڏهه کي چارو ڏيڻ لاءِ ٻوري کولي، تہ ٻوريءَ جي وات ۾ پنهنجي چاندي نظر آيس. ²⁸پنهنجن ڀائرن کي چيائين تہ ”منهنجي چاندي موٽائي وئي آهي—ڏسو، اها منهنجي ٻوريءَ ۾ آهي!“ تڏهن سندن دليون ويهجي ويون، ۽ ڏڪندي هڪ ٻئي کي چيائون تہ ”اسان جي پيءُ اسان سان ڇا ڪيو آهي؟“ ^b b v28 پيءُ جي هٿ جي ڪم بابت ڀائرن جو پهريون جاڳڻ — خوف ۾ بہ اهي سمجھن ٿا تہ هي اتفاق کان وڌيڪ آهي. پيءُ صبر سان کين يوسف جي لڪل رحم ذريعي گھر آڻي رهيو آهي. ²⁹ڪنعان جي ملڪ ۾ پنهنجي پيءُ يعقوب وٽ آيا ۽ جيڪي ڪجھ مٿن گذريو هو سو سڀ کيس ٻڌايائون تہ ³⁰”جيڪو ماڻهو ملڪ جو مالڪ آهي، تنهن اسان سان سختيءَ سان ڳالهايو ۽ اسان کي ملڪ جا جاسوس سمجھيو. ³¹پر اسان کيس چيو تہ ’اسين ايماندار ماڻهو آهيون، ڪڏهن بہ جاسوس نہ رهيا آهيون. ³²اسين ٻارهن ڀائر آهيون، پنهنجي پيءُ جا پٽ. هڪڙو هليو ويو آهي، ۽ ننڍو هاڻي ڪنعان جي ملڪ ۾ اسان جي پيءُ وٽ آهي.‘ ³³جيڪو ماڻهو ملڪ جو مالڪ آهي، تنهن اسان کي چيو تہ ’مان هن طرح ڄاڻندس تہ اوهين ايماندار آهيو: هڪڙو ڀاءُ مون وٽ ڇڏيو، پنهنجن گھرن جي ڏڪار لاءِ اَن کڻو ۽ هليا وڃو.‘ ³⁴پنهنجو ننڍو ڀاءُ مون وٽ آڻيو، تہ آءٌ ڄاڻندس تہ اوهين جاسوس ناهيو بلڪ ايماندار آهيو. تڏهن آءٌ اوهان جو ڀاءُ موٽائي ڏيندس، ۽ اوهين ملڪ ۾ واپار ڪري سگھندا.“

³⁵جڏهن هنن پنهنجون ٻوريون خالي ڪيون، تڏهن هر هڪ کي پنهنجي ٻوريءَ ۾ پنهنجي چاندي جو ٿيلهو مليو. پنهنجا چاندي جا ٿيلها ڏسي اهي ۽ سندن پيءُ ڊڄي ويا. ³⁶سندن پيءُ يعقوب کين چيو تہ ”اوهان مون کي اولاد کان محروم ڪيو آهي: يوسف ناهي، شمعون ناهي، ۽ هاڻي اوهين بنيمين کي بہ وٺي ويندا. اهو سڀ مون تي آهي!“

³⁷روبن پنهنجي پيءُ کي چيو تہ ”جيڪڏهن آءٌ کيس تو وٽ موٽائي نہ آڻيان تہ تون منهنجن ٻن پٽن کي ماري ڇڏج. کيس منهنجن هٿن ۾ ڏي، آءٌ کيس تو وٽ موٽائي آڻيندس.“

³⁸هن چيو تہ ”منهنجو پٽ اوهان سان گڏ هيٺ نہ ويندو، ڇاڪاڻ تہ سندس ڀاءُ مري ويو آهي، ۽ رڳو اهو ئي بچيو آهي. جنهن سفر تي اوهين وڃو ٿا، ان ۾ جيڪڏهن کيس ڪو نقصان پهچي تہ اوهين منهنجا اڇا وار غم سان قبر ۾ لاهي ڇڏيندا.“