Farao se onrustige slaap

Farao droom van koeie en graan wat niemand kan verklaar nie. Josef, haastig uit die kerker gehaal, gee die eer vir die antwoord aan ons Vader en bied dan 'n plan aan: stoor sewe jaar lank 'n vyfde. Hy gaan in een oggend van gevangene tot goewerneur.

Hoofstuk 41.

Nadat twee volle jare verbygegaan het, het Farao gedroom: hy het langs die Nyl gestaan. Sewe koeie, mooi en vet, het uit die Nyl opgekom en tussen die riete gewei. Sewe ander koeie, lelik en maer, het ná hulle uit die Nyl opgekom en langs hulle op die wal van die Nyl gaan staan. Die lelike, maer koeie het die sewe mooi, vet koeie opgeëet, en Farao het wakker geword. Hy het weer aan die slaap geraak en ’n tweede keer gedroom: sewe koringare, vol en goed, het aan een steel gegroei. Daarna, ná hulle, het sewe koringare uitgespruit—dun en deur die oostewind verskroei. Die dun are het die sewe vol, geswelde are verslind. Toe word Farao wakker—dit was ’n droom. In die oggend was sy gees onrustig; hy het al die towenaars van Egipte en al sy wyse manne laat roep. Farao het vir hulle sy drome vertel, maar niemand kon dit vir hom uitlê nie.

Toe sê die hoofskinker vir Farao: “Vandag word ek aan my oortredings herinner. Farao was kwaad vir sy dienaars en het my in bewaring gesit in die huis van die hoof van die lyfwag, saam met die hoofbakker. Ek en hy het elkeen in dieselfde nag gedroom, elke droom met sy eie betekenis. ’n Jong Hebreër, ’n dienaar van die hoof van die lyfwag, was by ons. Ons het vir hom ons drome vertel, en hy het elkeen volgens sy eie betekenis uitgelê. Net soos hy dit vir ons uitgelê het, het dit gebeur: ek is in my amp herstel, die ander een is opgehang.”

Farao het Josef laat haal, en hulle het hom haastig uit die tronk gebring. Hy het hom geskeer, sy klere verander en voor Farao gekom. Farao het vir Josef gesê: “Ek het ’n droom gehad wat niemand kan uitlê nie. Ek het van jou gehoor dat wanneer jy ’n droom hoor, jy dit kan uitlê.”

“Dit kan ek nie uit my eie doen nie,” het Josef geantwoord. “Ons Vader sal vir Farao ’n gunstige antwoord gee.”

Toe sê Farao vir Josef: “In my droom het ek op die wal van die Nyl gestaan. Sewe vet, mooi koeie het uit die Nyl opgekom en tussen die riete gewei. Toe kom sewe ander koeie ná hulle op—skraal, baie lelik, maer—soos ek nog nooit in die hele Egipteland gesien het nie. Die uitgeteerde, lelike koeie het die eerste sewe vet koeie opgeëet. Selfs nadat hulle dié opgeëet het, kon niemand dit agterkom nie, want hulle het nog net so sleg gelyk soos tevore. Toe word ek wakker. In my droom het ek sewe koringare aan een steel sien groei, vol en goed. En ná hulle het sewe koringare uitgespruit—verdor, dun en deur die oostewind verskroei. Die dun are het die sewe goeie are verslind. Ek het dit vir die towenaars vertel, maar niemand kon dit vir my verklaar nie.”

Josef het vir Farao gesê: “Farao se drome is een: ons Vader het aan Farao bekend gemaak wat hy gaan doen. Die sewe goeie koeie is sewe jaar, en die sewe goeie koringare is sewe jaar—dit is een droom. Die sewe maer, lelike koeie wat ná hulle opgekom het, is sewe jaar, en die sewe leë are wat deur die oostewind verskroei is, is sewe jaar van hongersnood. Dit is wat ek vir Farao gesê het: ons Vader het vir Farao gewys wat hy gaan doen. Sewe jaar van groot oorvloed kom deur die hele Egipteland. Daarna sal sewe jaar van hongersnood volg. Al die oorvloed in Egipte sal vergeet word, en die hongersnood sal die land verslind. Die oorvloed sal in die land vergeet word, omdat die hongersnood daarna so erg sal wees. Dat Farao se droom twee keer herhaal is, beteken dat ons Vader hierdie saak vas bepaal het, en ons Vader sal dit binnekort uitvoer.

Laat Farao dan ’n verstandige, wyse man soek en hom oor Egipteland aanstel. Laat Farao optree en opsigters oor die land aanstel, en ’n vyfde van Egipte se opbrengs neem gedurende die sewe jaar van oorvloed. Laat hulle al die kos van hierdie goeie jare wat kom, insamel, en koring onder Farao se gesag as voedsel in die stede opberg, en dit bewaak. Daardie kos sal ’n voorraad vir die land wees gedurende die sewe jaar van hongersnood wat oor Egipteland kom, sodat die land nie deur die hongersnood uitgewis word nie.”

’n Wyse plan vir die jare wat voorlê

Die plan het goed gelyk vir Farao en vir al sy dienaars. Farao het vir sy dienaars gesê: “Kan ons iemand soos hierdie een vind, ’n man met die Gees van God in hom?” Farao het vir Josef gesê: “Omdat God jou dit alles gewys het, is niemand so verstandig en wys soos jy nie. Jy sal oor my huis wees; my hele volk sal jou bevel gehoorsaam. Net wat die troon betref, sal ek groter as jy wees.” En Farao het vir Josef gesê: “Kyk, ek stel jou aan oor die hele Egipteland.”

Farao het die seëlring van sy hand afgehaal en dit aan Josef se hand gesit, hom in fyn linne aangetrek en ’n goue ketting om sy nek gehang. Farao het Josef in sy eie tweede strydwa laat ry, mense voor Josef laat uitroep: “Kniel!” en hom oor die hele Egipteland aangestel. Farao het vir Josef gesê: “Ek is Farao; sonder jou sal niemand hand of voet verroer in die hele Egipteland nie.” Farao het Josef Safenat-Paneag genoem en vir hom Asenat, die dogter van Potifera, die priester van On, as vrou gegee. Toe gaan Josef uit oor die hele Egipteland. ^a

Josef was dertig jaar oud toe hy voor Farao, die koning van Egipte, gestaan het. Hy het van Farao af weggegaan en deur die hele Egipteland gereis. Gedurende die sewe jaar van oorvloed het die land volop opgelewer. Hy het al die kos van die sewe jaar in Egipte versamel en dit in die stede opgeberg, in elke stad die kos van die velde rondom dit. Josef het koring opgeberg soos die sand van die see—so baie dat hy opgehou tel het; dit was ontelbaar. Voordat die jare van hongersnood gekom het, is daar vir Josef twee seuns gebore by Asenat, die dogter van Potifera, die priester van On. Josef het die eersgeborene Manasse genoem: “Omdat ons Vader my al my swaarkry en my hele vaderhuis laat vergeet het.” ^b Die tweede een het hy Efraim genoem: “Want ons Vader het my vrugbaar gemaak in die land van my lyding.” ^c

Die sewe jaar van oorvloed in Egipteland het tot ’n einde gekom. Die sewe jaar van hongersnood het begin, net soos Josef gesê het. Daar was hongersnood in elke land, maar in die hele Egipteland was daar brood. Toe die hongersnood die hele Egipte getref het, het die mense tot Farao om brood geroep. Farao het vir al die Egiptenaars gesê: “Gaan na Josef toe; doen net wat hy vir julle sê.” Toe die hongersnood oor die land versprei het, het Josef al die skure oopgemaak en koring aan die Egiptenaars verkoop, omdat die hongersnood in Egipte erg was. Die hele aarde het na Egipte gekom om koring by Josef te koop, want die hongersnood het die hele aarde in sy greep gehad.