Genesisy 41 FHB Father's Heart Bible™

41 ¹Nony afaka roa taona manontolo, dia nanonofy i Farao: nijoro teo amoron’ny Nilo izy. ²Nisy omby fito, matavy sady mirana, niakatra avy tao amin’ny Nilo ka nihinan-tsahona teo amin’ny volotara. ³Ary nisy omby fito hafa, ratsy tarehy sady mahia, niakatra avy tao amin’ny Nilo nanaraka azy ireo ka nijoro teo anilan’ireo teo amoron’ny Nilo. ⁴Dia nihinana ireo omby fito tsara tarehy sady matavy ireo omby ratsy tarehy sady mahia, ary nifoha i Farao. ⁵Natory indray izy ka nanonofy fanindroany: nitsiry teo amin’ny tahony iray ny salohim-bary fito, be voa sady tsara. ⁶Ary taorian’izay dia nitsiry ny salohim-bary fito hafa—mahia sady main’ny rivotra avy any atsinanana. ⁷Ny salohim-bary mahia dia nitelina ireo salohim-bary fito be voa sady feno. Dia nifoha i Farao—nofy ihany izany. ⁸Nony maraina dia nanahiran-tsaina ny fanahiny; dia naniraka izy ka niantso ny mpanao ody rehetra tao Egypta sy ny olona hendry rehetra tao aminy. Nitantara taminy ny nofiny i Farao, nefa tsy nisy nahay nanazava izany taminy.

⁹Dia hoy ny lehiben’ny mpitondra kapoaka tamin’i Farao: «Androany dia tonga tao an-tsaiko ny helokoko. ¹⁰Tezitra tamin’ny mpanompony i Farao ka nandefa ahy tao am-ponja tao an-tranon’ny lehiben’ny mpiambina, mbamin’ny lehiben’ny mpanao mofo. ¹¹Samy nanonofy tamin’ny alina iray ihany izaho sy izy, ary samy manana ny dikany ny nofinay. ¹²Nisy tovolahy Hebreo, mpanompon’ny lehiben’ny mpiambina, niaraka taminay. Nolazainay taminy ny nofinay, ary nazavainy araka ny dikan’ny tsirairay avy. ¹³Araka ny nanazavany taminay no nitranga: naverina tamin’ny toerako aho, ary ilay iray kosa nahantona.»

¹⁴Naniraka nampaka an’i Josefa i Farao, dia nentin’izy ireo faingana avy tao am-ponja izy. Nanety volo izy sy nanolo akanjo, dia tonga teo anatrehan’i Farao. ¹⁵Hoy i Farao tamin’i Josefa: «Nanonofy aho, ary tsy misy mahay manazava izany. Efa renay ny aminao fa raha mandre nofy ianao, dia hainao ny manazava izany.»

¹⁶«Tsy izaho irery no mahay izany,» hoy i Josefa namaly. «Raintsika no hamaly tsara ho an’i Farao.»

¹⁷Dia hoy i Farao tamin’i Josefa: «Tamin’ny nofiko dia nijoro teo amoron’ny Nilo aho. ¹⁸Niakatra avy tao amin’ny Nilo ny omby fito matavy sady mirana ka nihinan-tsahona teo amin’ny volotara. ¹⁹Ary nisy omby fito hafa niakatra taorian’izy ireo—mahia, ratsy tarehy dia ratsy, tsy misy nofo—toy izay tsy mbola hitako tany amin’ny tany Egypta rehetra. ²⁰Ireo omby mahia sady ratsy tarehy no nihinana ireo omby fito matavy voalohany. ²¹Na dia efa nohaniny aza izy ireo, dia tsy nisy nahalala izany, fa mbola ratsy tarehy toy ny teo aloha ihany. Dia nifoha aho. ²²Tamin’ny nofiko dia nahita salohim-bary fito aho nitsiry teo amin’ny tahony iray, feno sady tsara. ²³Ary taorian’izay dia nitsiry ny salohim-bary fito hafa—malazo, mahia, ary main’ny rivotra avy any atsinanana. ²⁴Ny salohim-bary mahia dia nitelina ireo salohim-bary fito tsara. Nolazaiko tamin’ireo mpanao ody izany, nefa tsy nisy nahay nanazava izany tamiko.»

²⁵Hoy i Josefa tamin’i Farao: «Iray ihany ny nofin’i Farao: Raintsika no efa nampiseho tamin’i Farao izay hoataony. ²⁶Ireo omby fito tsara dia taona fito, ary ireo salohim-bary fito tsara dia taona fito—iray ihany ny nofy. ²⁷Ireo omby fito mahia sady ratsy tarehy, izay niakatra taorian’izy ireo, dia taona fito, ary ireo salohim-bary fito foana, main’ny rivotra avy any atsinanana, dia taona fito amin’ny mosary. ²⁸Izany no nolazaiko tamin’i Farao: Raintsika no efa nampiseho tamin’i Farao izay hoataony. ²⁹Ho avy ny taona fito be hanina eran’ny tany Egypta rehetra. ³⁰Dia hanaraka izany ny taona fito amin’ny mosary. Hohadinoina ny habetsahan’ny hanina rehetra tany Egypta, ary ny mosary no handany ny tany. ³¹Hohadinoina any amin’ny tany ny habetsahana, satria hhenjana dia henjana ny mosary any aoriana. ³²Ny nofin’i Farao izay niverimberina indroa dia midika fa Raintsika no efa nanamafy izany raharaha izany, ary tsy ho ela dia hataon’i Raintsika izany.

³³Koa aoka i Farao hitady lehilahy mahay mandinika sady hendry, ka hanendry azy ho mpanapaka ny tanin’i Egypta. ³⁴Aoka i Farao hanao izany, ka hanendry mpanara-maso ny tany, ary haka ny ampahadiminan’ny vokatry ny tany Egypta mandritra ny taona fito be hanina. ³⁵Aoka izy ireo hanangona ny hanina rehetra amin’ireo taona tsara ho avy ireo, ary hitahiry vary eo ambanin’ny tanan’i Farao ho hanina any amin’ny tanàna, ka hiambina izany. ³⁶Ho tahiry ho an’ny tany izany hanina izany mandritra ny taona fito amin’ny mosary ho avy amin’ny tanin’i Egypta, mba tsy ho simba amin’ny mosary ny tany.»

Drafitra Hendry ho an’ireo Taona Ho Avy

³⁷Tsara tamin’i Farao sy ny mpanompony rehetra ny drafitra. ³⁸Hoy i Farao tamin’ny mpanompony: «Hahita olona toy izao va isika, lehilahy manana ny Fanahin’Andriamanitra ao aminy?» ³⁹Hoy i Farao tamin’i Josefa: «Satria Andriamanitra no efa nampiseho izany rehetra izany taminao, dia tsy misy mahay mandinika sy hendry tahaka anao. ⁴⁰Ianao no ho ambonin’ny tranoko; ny oloko rehetra dia hanaiky ny didinao. Eo amin’ny seza fiandrianana ihany no hahalehibe noho ianao aho.» ⁴¹Ary hoy i Farao tamin’i Josefa: «Jereo, efa nanendry anao ho ambonin’ny tany Egypta rehetra aho.»

⁴²Nanala ny peratra fanombohana teo an-tànany i Farao ka nametraka azy teo an-tànan’i Josefa, dia nampitafy azy lamba landy madio ary nanisy rojo volamena teo amin’ny vozony. ⁴³Nampitaingina an’i Josefa tao amin’ny sareti-mpiadiny faharoa azy i Farao, ary nampiantso lehilahy teo anoloan’i Josefa hoe: «Miankohofa!» ary nanendry azy ho ambonin’ny tanin’i Egypta rehetra. ⁴⁴Hoy i Farao tamin’i Josefa: «Izaho no Farao; raha tsy ianao, dia tsy misy hanisy tanana na tongotra any amin’ny tany Egypta rehetra.» ⁴⁵Nomen’i Farao anarana hoe Zafenata-paneà i Josefa, ary nomeny ho vady i Asenata, zanakavavin’i Potifera, mpisorona any On. Dia nivoaka nandeha namaky ny tany Egypta i Josefa. ^a a v45 On dia tanàna lehibe tao Egypta sady foibe fanompoan-masoandro — fantatry ny Grika ho Heliopolisy, akaikin’i Kairo ankehitriny.

⁴⁶Telo-polo taona i Josefa fony izy nijoro teo anatrehan’i Farao mpanjakan’i Egypta. Niala teo anatrehan’i Farao izy ka nandehandeha namaky ny tany Egypta rehetra. ⁴⁷Nandritra ny taona fito be hanina dia nahavokatra be ny tany. ⁴⁸Nanangona ny hanina rehetra tamin’ireo taona fito tany Egypta izy ary nitahiry izany tao amin’ny tanàna, ary tao amin’ny tanàna tsirairay ny hanina avy tamin’ny saha manodidina azy. ⁴⁹Nitahiry vary toy ny fasan’ny ranomasina i Josefa—be dia be ka nijanona tsy nanisa izy; tsy voaisa izany. ⁵⁰Talohan’ny taona mosary, dia niteraka zazalahy roa tamin’i Asenata, zanakavavin’i Potifera mpisorona any On, i Josefa. ⁵¹Nataon’i Josefa hoe Manase ny anaran’ny lahimatoa: «Satria Raintsika efa nampanadino ahy ny fahoriako rehetra sy ny trano rehetra an’ray.» ^b b v51 Ny anarana hoe Manase dia midika hoe «mampanadino». ⁵²Nataony hoe Efraima ny anaran’ny faharoa: «Fa Raintsika efa nahatonga ahy ho nahavokatra tany amin’ny tany nijaliako.» ^c c v52 Ny anarana hoe Efraima dia midika hoe «mahavokatra».

⁵³Dia tapitra ny taona fito be hanina tany amin’ny tany Egypta. ⁵⁴Nanomboka ny taona fito amin’ny mosary, araka izay efa nolazain’i Josefa. Nisy mosary tamin’ny tany rehetra, kanefa tany amin’ny tany Egypta rehetra dia nisy mofo. ⁵⁵Nony nisy mosary tany Egypta rehetra, dia nitaraina tamin’i Farao ny olona ka nangataka mofo. Hoy i Farao tamin’ny Egyptianina rehetra: «Mankanesa any amin’i Josefa; ataovy izay rehetra lazainy aminareo.» ⁵⁶Nony niely tamin’ny tany rehetra ny mosary, dia nanokatra ny trano fitehirizana rehetra i Josefa ka nivarotra vary tamin’ny Egyptianina, satria henjana ny mosary tany Egypta. ⁵⁷Tonga tany Egypta ny tany rehetra hividy vary tamin’i Josefa, satria nahazo ny tany rehetra ny mosary.