Efa vita pirinty
Boky

Ilay Mpitondra Kapoaka sy ilay Mpanao Mofo

Roa tamin'ny tompon'andraikitr'i Farao no nanonofy tao amin'ny efitra fonja iray ihany. Nilaza i Josefa fa an'i Raintsika ny fandikana, dia nandika tamin'ny fahamarinana ireo roa: velona ny mpitondra kapoaka, voahantona ny mpanao mofo. Nangataka fotsiny izy mba hotsarovana. Tsy notsarovana: tapitra tamin'ny fanadinoan'ny mpitondra kapoaka azy tanteraka ny toko.

Toko 40.

Rehefa afaka ireo zavatra ireo dia nanota tamin’ny tompony, dia ny mpanjakan’i Egypta, ny mpitondra kapoaka sy ny mpanao mofon’ny mpanjakan’i Egypta. Dia tezitra tamin’ireo manam-pahefana roa lahy i Farao, dia ny lehiben’ny mpitondra kapoaka sy ny lehiben’ny mpanao mofo. Napetrany tao am-ponja izy ireo tao an-tranon’ny lehiben’ny mpiambina, dia ilay fonja nigadran’i Josefa. Notendren’ny lehiben’ny mpiambina i Josefa hanompo azy ireo, ary nijanona tao am-ponja nandritra ny andro vitsivitsy izy ireo. Dia samy nanonofy tamin’ny alina iray ny roa lahy, dia ny mpitondra kapoaka sy ny mpanao mofon’ny mpanjakan’i Egypta izay nigadra tao am-ponja, ka samy nanana ny dikan’ny nofiny avy ny nofiny. Nony tonga teo aminy ny maraina i Josefa, dia hitany fa sahiran-tsaina izy ireo. Dia nanontany ireo manam-pahefan’i Farao izay niaraka taminy tao am-ponja tao an-tranon’ny tompony izy hoe: « Nahoana no malahelo toa izao ianareo anio? »

Hoy izy ireo taminy: « Samy nanonofy izahay, nefa tsy misy mpandika azy. » Namaly hoe i Josefa: « Moa tsy an’i Raintsika va ny fandikana? Azafady, lazao amiko ireo. » a a v8 Manonona an’i Raintsika i Josefa ho loharanon’ny fandikana marina rehetra, na amin’ny Egyptiana aza izay tsy mahalala Azy.

Nolazain’ny lehiben’ny mpitondra kapoaka tamin’i Josefa ny nofiny hoe: « Tao amin’ny nofiko, indro nisy voaloboka nitsangana teo anatrehako. Nanana sampana telo ilay voaloboka; rehefa niforona izy dia nisokatra ny voniny, ary masaka ho voaloboka ny felatanany. Teo an-tanako ny kapoakan’i Farao; ary nalaiko ny voaloboka ka nofelezako tao amin’ny kapoakan’i Farao, dia napetrako teo an-tànan’i Farao ny kapoaka. »

Dia hoy i Josefa taminy: « Izao no fandikany: ny sampana telo dia andro telo. Afaka andro telo dia hanandratra ny lohanao i Farao ka hampody anao amin’ny toeranao, ary hapetrakao teo an-tànany ny kapoakan’i Farao, tahaka ny taloha, fony ianao mpitondra kapoakany. Fa tsarovy aho rehefa tsara ho anao; mba mamindrà fo amiko azafady: lazao tamin’i Farao ny amiko, mba hamoahany ahy amin’ity trano ity. Fa nangalarina tokoa aho avy tany amin’ny tanin’ny Hebreo, ary na teto aza dia tsy nanao na inona na inona izay mendrika ny hatao tao amin’ity fonja ity aho. »

Nony hitan’ny lehiben’ny mpanao mofo fa tsara ny fandikana, dia hoy izy tamin’i Josefa: « Izaho koa nanonofy: nisy harona telo misy mofo fotsy teo an-dohako. Ary ny harona ambony indrindra dia nisy karazana zava-masaka rehetra ho an’i Farao, nefa nisy vorona nihinana azy avy tao amin’ilay harona teo an-dohako. »

Namaly hoe i Josefa: « Izao no fandikany: ny harona telo dia andro telo. Afaka andro telo dia hanala ny lohanao aminao i Farao ka hanantona anao amin’ny hazo, ary ny vorona hihinana ny nofonao. Nony ny andro fahatelo, dia andro nahaterahan’i Farao, dia nanao fanasana ho an’ny mpanompony rehetra izy, ary nanandratra ny lohan’ny lehiben’ny mpitondra kapoaka sy ny lohan’ny lehiben’ny mpanao mofo teo aminy ireo, » Namerina ny lehiben’ny mpitondra kapoaka tamin’ny toerany izy, ka napetrany teo an-tànan’i Farao ny kapoaka. Fa ny lehiben’ny mpanao mofo kosa dia nasainy nanantona, araka izay efa nandikan’i Josefa ho azy ireo. Kanefa tsy nahatsiaro an’i Josefa ny lehiben’ny mpitondra kapoaka, fa nanadino azy.