Księga Rodzaju 40

40 ¹Po tych wydarzeniach podczaszy i piekarz króla Egiptu zgrzeszyli przeciwko swojemu panu, królowi Egiptu. ²Faraon rozgniewał się na dwóch swoich dostojników, przełożonego podczaszych i przełożonego piekarzy. ³Oddał ich pod straż do domu dowódcy straży przybocznej, do więzienia, gdzie trzymano Józefa. ⁴Dowódca straży przydzielił im Józefa, aby im usługiwał; i pozostawali pod strażą przez kilka dni. ⁵Wtedy obaj, podczaszy i piekarz króla Egiptu, uwięzieni w więzieniu, mieli jednej nocy sen, każdy swój, i każdy sen miał własne znaczenie. ⁶Gdy Józef przyszedł do nich rano, zobaczył, że są strapieni. ⁷Zapytał więc dostojników faraona, którzy razem z nim byli pod strażą w domu jego pana: „Dlaczego macie dziś tak posępne twarze?”

⁸Odpowiedzieli mu: „Każdy z nas miał sen, a nie ma nikogo, kto by go wyłożył”. Józef odrzekł: „Czyż wykładnia snów nie należy do naszego Ojca? Opowiedzcie mi je, proszę”. ^a a v8 Józef wskazuje naszego Ojca jako źródło każdej prawdziwej wykładni — nawet wobec Egipcjan, którzy go nie znają.

⁹Przełożony podczaszych opowiedział więc Józefowi swój sen: „We śnie moim stała przede mną winorośl. ¹⁰Winorośl miała trzy gałązki; a gdy wypuściła pędy, otworzyły się jej kwiaty, a kiście dojrzały w winne jagody. ¹¹W ręku miałem kielich faraona; wziąłem winne jagody, wycisnąłem je do kielicha faraona i podałem kielich faraonowi do ręki”.

¹²Wtedy Józef powiedział mu: „Oto jego wykładnia: trzy gałązki to trzy dni. ¹³Po trzech dniach faraon podniesie twoją głowę i przywróci cię na twoje stanowisko, a ty podasz kielich faraona do jego ręki, tak jak dawniej, gdy byłeś jego podczaszym. ¹⁴Ale pamiętaj o mnie, gdy będzie ci się dobrze wiodło; okaż mi, proszę, życzliwość — wspomnij o mnie faraonowi, aby mnie wyprowadził z tego domu. ¹⁵Bo naprawdę zostałem porwany z ziemi Hebrajczyków, a i tutaj nie zrobiłem nic, czym zasłużyłbym na ten loch”.

¹⁶Gdy przełożony piekarzy zobaczył, że wykładnia była dobra, powiedział do Józefa: „Ja również miałem sen: trzy kosze białego chleba na mojej głowie. ¹⁷W najwyższym koszu były wszelkiego rodzaju wypieki dla faraona, ale ptaki wyjadały je z kosza na mojej głowie”.

¹⁸Józef odrzekł: „Oto jego wykładnia: trzy kosze to trzy dni. ¹⁹Po trzech dniach faraon podniesie twoją głowę i zdejmie ją z ciebie, i powiesi cię na drzewie — a ptaki będą zjadać twoje ciało. ²⁰A trzeciego dnia, w dzień urodzin faraona, wyprawił on ucztę dla wszystkich swoich dostojników i podniósł pośród nich głowę przełożonego podczaszych oraz głowę przełożonego piekarzy,” ²¹przywracając przełożonego podczaszych na jego stanowisko, tak że znów podawał kielich faraonowi do ręki. ²²Ale przełożonego piekarzy powiesił, tak jak im Józef wyłożył. ²³Jednak przełożony podczaszych nie pamiętał o Józefie — zapomniał o nim.