Juru Pangunjuk lan Juru Roti

Loro punggawane Firaun padha ngimpi ing kamar pakunjaran sing padha. Yusuf, kanthi kandha yen tegesing impen iku kagungane Rama kita, negesi impen loro-lorone kanthi jujur: juru pangunjuk urip, juru roti digantung. Dheweke mung nyuwun supaya dielingi. Nanging ora — bab iki pungkasan kanthi juru pangunjuk lali babar pisan marang dheweke.

Pasal 40.

Sawuse prastawa-prastawa iku, juru pangunjuk lan juru roti raja ing Mesir padha gawe dosa marang bendarane, yaiku raja ing Mesir. Sang Prabu Pringon duka banget marang abdine loro, yaiku kepala juru pangunjuk lan kepala juru roti. Wong loro mau banjur dikunjara ing omahe panggedhening prajurit jaga, ing pakunjaran panggonane Yusuf ditahan. Panggedhening prajurit jaga netepake Yusuf supaya ngladeni wong loro mau; lan padha ana ing tahanan sawetara dina. Ing sawijining bengi, wong loro mau, yaiku juru pangunjuk lan juru roti raja ing Mesir, kang padha dikunjara ing pakunjaran, padha ngimpi, saben wong impene dhewe-dhewe, lan saben impen ana tegese dhewe-dhewe. Bareng esuke Yusuf marani wong loro mau, dideleng padha susah atine. Banjur takon marang abdine Sang Pringon kang padha ditahan bebarengan karo dheweke ing omahe bendarane: “Kenging punapa ing dinten punika pasuryan panjenengan katingal sisah?”

Wong loro mau banjur padha kandha marang Yusuf: “Aku padha ngimpi, nanging ora ana wong kang bisa negesi.” Wangsulane Yusuf: “Punapa negesi impen punika sanes kagunganipun Rama kita? Mangga sami dipuncriyosaken dhateng kula.” ^a

Kepala juru pangunjuk banjur nyritakake impene marang Yusuf: “Ing impenku ana wit anggur ngadeg ing ngarepku. Wit anggur mau ana pange telu; bareng semi, kembange mbukak, lan dhompolane dadi woh anggur kang mateng. Tuwunge Sang Pringon ana ing tanganku; woh anggur mau dakjupuk, dakperes ing tuwunge Sang Pringon, lan tuwung mau dakaturake ing astane Sang Pringon.”

Yusuf banjur matur marang kepala juru pangunjuk mau: “Makaten tegesipun: pang tiga wau tigang dinten. Salebetipun tigang dinten Sang Pringon badhe njunjung mastaka panjenengan, lan mulihaken panjenengan dhateng kalenggahan panjenengan, sarta panjenengan badhe ngaturaken tuwungipun Sang Pringon dhateng astanipun, kados rumiyin nalika panjenengan dados juru pangunjukipun. Nanging mugi panjenengan kersa enget dhateng kula samangsa kawontenan panjenengan sampun sae; mugi karsaa paring kesaenan dhateng kula—kula aturi nyariyosaken bab kula dhateng Sang Pringon, supados kula dipunwedalaken saking griya punika. Awit kula saestu dipunculik saking tanah tiyang Ibrani, saha ing ngriki kula boten nglampahi punapa-punapa ingkang njalari kula kedah dipunlebetaken ing kunjara punika.”

Bareng kepala juru roti weruh yen tegese becik, banjur kandha marang Yusuf: “Aku uga ngimpi: ana kranjang telu isi roti putih ing sanduwure sirahku. Kranjang kang ndhuwur dhewe isi werna-werna panganan olahan kanggo Sang Pringon, nanging ana manuk padha mangani saka kranjang ing sanduwure sirahku.”

Yusuf banjur mangsuli: “Makaten tegesipun: kranjang tiga punika tigang dinten. Salebetipun tigang dinten Sang Pringon badhe njunjung sirah panjenengan saking badan panjenengan lan panjenengan badhe dipungantung ing kajeng—peksi badhe nedha daging panjenengan. Ing dina kang katelu, yaiku dina wiyosane Sang Pringon, Sang Pringon damel pahargyan kanggo sakabehe abdine, lan njunjung sirahe kepala juru pangunjuk lan sirahe kepala juru roti ing antarane para abdi mau,” Kepala juru pangunjuk dibalekake marang kalungguhane, mula dheweke ngaturake tuwung ing astane Sang Pringon. Nanging kepala juru roti digantung, cocog karo kang wis ditegesi dening Yusuf marang wong loro mau. Ewadene kepala juru pangunjuk ora eling marang Yusuf—malah nglalekake dheweke.