Markus 5 FHB Father's Heart Bible™

5 ¹Tuluy maranéhna narepi ka peuntaseun talaga, ka wewengkon urang Gérasa. ²Barang Yesus lungsur tina parahu, harita kénéh aya hiji jalma nu kasurupan roh najis mapagkeun ka Anjeunna, ti kuburan. ³Éta jalma téh cicingna di kuburan, jeung geus euweuh saurang ogé nu bisa nalian manéhna, najan ku ranté. ⁴Sabab manéhna téh mindeng ditalian ku balenggu jeung ranté, tapi ranténa sok diputus-putus jeung balengguna diancurkeun — euweuh saurang ogé nu kuat ngéléhkeun manéhna. ⁵Beurang peuting, di kuburan jeung di gunung-gunung, manéhna terus-terusan ngagerung bari nareukan awakna ku batu. ⁶Barang nénjo Yesus ti kajauhan, manéhna lumpat tuluy sujud di payuneun Anjeunna. ⁷Bari ngagorowok tarik, pokna, “Rék naon Anjeun ka kuring, nun Yesus, Putra Allah Nu Maha Tinggi? Kuring menta demi Allah, ulah nyiksa kuring!”

⁸Sabab Yesus parantos ngalahir ka manéhna, “Geura kaluar tina éta jalma, hé roh najis!”

⁹Yesus mariksa, “Saha ngaran manéh?” Jawabna, “Légiun, sabab kami téh loba.” ^a a v9 Hiji légiun Rum téh jumlahna kira-kira genep rébu prajurit — éta ngaran nuduhkeun yén éta jalma téh disiksa ku rébuan roh jahat.

¹⁰Manéhna terus-terusan menta ka Anjeunna supaya roh-roh téh ulah diusir ti éta wewengkon. ¹¹Ari di éta lamping aya sagorombolan badag bagong keur nyaratuan. ¹²Tuluy roh-roh téh menta ka Anjeunna, “Jurung kami ka bagong-bagong éta, sina kami arasup ka jerona.”

¹³Ku Anjeunna diidinan. Roh-roh najis téh kalaluar tuluy arasup ka bagong-bagong; sagorombolan éta — kira-kira 2.000 — tuluy ngagidig lumpat tina gawir ka talaga, tuluy tingkarelep paraéh di talaga. ¹⁴Nu ngangonna tuluy kalabur bari ngabéjakeun éta kajadian di kota jeung di padésan; jalma-jalma tuluy daratang hayang nénjo naon nu kajadian. ¹⁵Barang narepi ka Yesus, maranéhna nénjo jalma nu bareto kasurupan setan téh, nya éta nu tadina kaancikan légiun, keur diuk, geus maké pakéan jeung geus waras pikiranana — nepi ka maranéhna sarieuneun. ¹⁶Jalma-jalma nu nyaksian tuluy ngabéjakeun ka maranéhna naon nu kaalaman ku jalma nu kasurupan setan téh, jeung ngeunaan bagong-bagong tadi. ¹⁷Tuluy maranéhna menta ka Yesus supaya angkat ti wewengkonna.

¹⁸Waktu Yesus badé unggah kana parahu, jalma nu tadina kasurupan téh menta supaya meunang ngiring ka Anjeunna.

¹⁹Tapi ku Yesus henteu dipeunangkeun, saur-Na, “Balik baé ka kulawarga manéh, béjakeun ka maranéhna sakumaha ageungna pidamelan Rama urang ka manéh, jeung kumaha Mantenna geus mikawelas ka manéh.” ^b b v19 Dina tarjamahan séjén diserat “Pangéran”, tapi FHB nyebatkeun Rama urang — Yesus ngutus jalma nu geus cageur téh mulang pikeun nyaritakeun kawelas Rama, nya éta kawelas nu tuluy katingali nyampak dina diri Yesus ku manéhna.

²⁰Tuluy jalma téh indit bari ngawartakeun di wewengkon Dékapolis sagala hal nu geus dipidamel ku Yesus ka manéhna, nepi ka saréréa kacida hélokeunana. ^c c v20 Dékapolis — nu hartina ‘sapuluh kota’ dina basa Yunani — nya éta hiji wewengkon nu lolobana kota-kota bangsa séjén, di beulah kidul jeung wétaneun Talaga Galiléa.

Dicageurkeun ku Iman, Dihirupkeun ku Asih

²¹Sanggeus Yesus meuntas deui ku parahu ka peuntaseun, loba pisan jalma nu ngagimbung ngurilingan Anjeunna di sisi talaga. ²²Tuluy sumping salah saurang kapala imah ibadah, jenenganana Yairus; barang ningal Yesus, anjeunna sujud kana sampéan Yesus, ²³tuluy menta kalawan ihoncéwang, “Pun anak istri nu alit nuju sakarat. Mugi Gusti sumping, numpangkeun panangan ka manéhna, supados cageur sareng hirup.”

²⁴Yesus tuluy angkat jeung anjeunna. Loba pisan jalma nu ngariring bari desek-desekan ngurilingan Anjeunna. ²⁵Di dinya aya hiji awéwé nu geus dua welas taun katarajang panyakit ngaluarkeun getih. ²⁶Manéhna geus loba kasangsaraan diubaran ku loba tabib, geus béak sagala pangabogana, tapi taya hasilna, kalah beuki parah. ²⁷Barang ngadéngé béja ngeunaan Yesus, manéhna nyampeurkeun ti tukangeun Anjeunna di jero jolédar jalma réa, tuluy ngarampa jubah Anjeunna. ²⁸Sabab pikirna, “Ngan ku ngarampa anggoan-Na ogé, kuring tangtu cageur.” ²⁹Harita kénéh getih nu ngocor téh eureun, jeung manéhna ngarasa dina awakna yén panyakitna geus cageur.

³⁰Harita kénéh Yesus ngaraos aya kakawasaan nu kaluar ti Anjeunna, tuluy ngalieuk di jero jalma réa bari mariksa, “Saha nu ngarampa anggoan Kami?”

³¹Waler murid-murid-Na, “Gusti ningal nyalira jalma réa pating desek, naha bet mariksa, ‘Saha nu ngarampa Kami?’”

³²Tuluy Anjeunna ngalirik ka sakurilingna hayang uninga saha nu kitu téh. ³³Ari éta awéwé, bari sieun jeung ngadégdég lantaran nyaho kana naon nu geus kaalaman ku dirina, tuluy nyampeurkeun, sujud di payuneun Anjeunna, bari ngunjukkeun sagala hal saujratna.

³⁴Waler Yesus ka manéhna, “Nyai, iman Nyai geus nyageurkeun Nyai. Geura mulang kalawan tengtrem, geus cageur tina panyakit Nyai.”

³⁵Sabot Anjeunna kénéh sasauran, aya jalma-jalma nu daratang ti imah kapala imah ibadah, pokna, “Putra anjeun parantos pupus. Naha Guru bet diribet-ribet kénéh?”

³⁶Tapi Yesus ngadangu kana omonganana, tuluy saur-Na ka kapala imah ibadah, “Ulah sieun, sing percaya baé.”

³⁷Anjeunna henteu ngawidian saha-saha ngiring, iwal ti Pétrus, Yakobus, jeung Yohanes dulurna Yakobus. ³⁸Barang narepi ka imah kapala imah ibadah, Yesus ningal kaayaan nu ribut — jalma-jalma careurik bari midangdam tarik.

³⁹Sanggeus lebet, saur Anjeunna ka maranéhna, “Naha bet ribut jeung careurik kieu? Budak téh henteu maot, ngan keur saré.”

⁴⁰Maranéhna kalah nyareungseurikeun Anjeunna. Tapi ku Anjeunna kabéh dititah kaluar, tuluy nyandak ama jeung indung budak téh katut nu ngariring ka Anjeunna, tuluy lebet ka tempat budak téh ngagolér.

⁴¹Leungeun budak téh dicepeng ku Anjeunna, tuluy saur-Na, “Talita kum,” nu hartina, “Nyai, ceuk Kami ka Nyai, geura hudang!”

⁴²Harita kénéh budak awéwé téh hudang tuluy leumpang — sabab umurna geus dua welas taun — nepi ka saréréa harita kénéh kacida héran jeung hélokna. ⁴³Anjeunna meredih kalawan keras supaya ulah aya nu dibéjaan kana éta hal, tuluy nitah sangkan budak téh dibéré dahareun.