ရှင်မာကု 5 FHB Father's Heart Bible™

5 ¹သူတို့သည် အိုင်တစ်ဖက်ကမ်းရှိ ဂေရာစင်ပြည်သို့ ရောက်ကြ၏။ ²ယေရှုသည် လှေပေါ်မှ ဆင်းကြွတော်မူသောအခါ ညစ်ညူးသောနတ်စွဲကပ်သော လူတစ်ယောက်သည် သင်္ချိုင်းများမှ ထွက်လာ၍ ကိုယ်တော်ကို ချက်ချင်းဆီးကြို၏။ ³ထိုသူသည် သင်္ချိုင်းများတွင် နေထိုင်၍ မည်သူမျှ သူ့ကို သံကြိုးဖြင့်ပင် မချည်နှောင်နိုင်ကြတော့ပေ။ ⁴အကြောင်းမူကား၊ သူ့ကို ခြေချင်းနှင့် သံကြိုးများဖြင့် ကြိမ်ဖန်များစွာ ချည်နှောင်ခဲ့သော်လည်း သူသည် သံကြိုးများကို ဆွဲဖြတ်၍ ခြေချင်းများကိုလည်း ချိုးဖျက်ပစ်လေ၏။ မည်သူမျှ သူ့ကို နှိမ်နင်းနိုင်သော ခွန်အား မရှိပေ။ ⁵နေ့ရောညပါ သင်္ချိုင်းများနှင့် တောင်များပေါ်တွင် သူသည် မပြတ်အော်ဟစ်၍ ကျောက်ခဲများဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ရှလျက်နေ၏။ ⁶ယေရှုကို အဝေးမှ မြင်သောအခါ သူသည် ပြေးလာ၍ ရှေ့တော်၌ ပျပ်ဝပ်လေ၏။ ⁷သူက ကျယ်လောင်စွာ ဟစ်အော်၍ “အို အမြင့်မြတ်ဆုံးသောဘုရားသခင်၏သားတော် ယေရှု၊ ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်နှင့် အဘယ်သို့ဆိုင်သနည်း။ ဘုရားသခင်ကို တိုင်တည်၍ အကျွန်ုပ် တောင်းပန်ပါ၏၊ အကျွန်ုပ်ကို မညှဉ်းဆဲပါနှင့်။” ဟု လျှောက်ဆို၏။

⁸အကြောင်းမူကား၊ ယေရှုက “ညစ်ညူးသောနတ်၊ ဤသူ၏ကိုယ်မှ ထွက်သွားလော့” ဟု မိန့်တော်မူနှင့်ပြီ။

⁹ယေရှုက “သင်၏နာမည်ကား အဘယ်နည်း” ဟု မေးတော်မူ၏။ သူက “အကျွန်ုပ်၏နာမည်မှာ လေဂေအုန်ဖြစ်ပါ၏၊ အကြောင်းမူကား အကျွန်ုပ်တို့သည် များပြားကြသောကြောင့်တည်း” ဟု ဖြေ၏။ ^a a v9 ရောမ လေဂေအုန်တစ်တပ်တွင် စစ်သည်ခြောက်ထောင်ခန့် ပါဝင်၏။ ထိုအမည်က ဤသူသည် နတ်ဆိုးထောင်ပေါင်းများစွာ၏ ညှဉ်းဆဲခြင်းကို ခံနေရကြောင်း ဖော်ပြသည်။

¹⁰သူသည် ထိုနတ်ဆိုးများကို ဤပြည်မှ နှင်ထုတ်တော်မမူပါရန် ကိုယ်တော်ထံ ထပ်ခါတလဲလဲ တောင်းပန်လေ၏။ ¹¹ထိုအခါ တောင်ကမ်းပါးတွင် ဝက်အုပ်ကြီးတစ်အုပ် ကျက်စားလျက်ရှိ၏။ ¹²နတ်ဆိုးတို့က “အကျွန်ုပ်တို့ကို ထိုဝက်များထံသို့ စေလွှတ်တော်မူပါ၊ ဝက်များ၏ကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ကြပါရစေ” ဟု တောင်းပန်ကြ၏။

¹³ကိုယ်တော်သည် ခွင့်ပြုတော်မူ၏။ ညစ်ညူးသောနတ်တို့သည် ထွက်၍ ဝက်တို့၏ကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ကြသဖြင့် နှစ်ထောင်ခန့်ရှိသော ဝက်အုပ်သည် ချောက်ကမ်းပါးအတိုင်း အိုင်ထဲသို့ အပြေးဆင်း၍ အိုင်၌ နစ်မြုပ်သေကြေကုန်၏။ ¹⁴ဝက်ကျောင်းသားတို့သည် ထွက်ပြေး၍ မြို့ရွာများတွင် သတင်းကြားပြောကြသဖြင့် လူတို့သည် ဖြစ်ပျက်သည့်အရာကို ကြည့်ရှုရန် လာကြ၏။ ¹⁵သူတို့သည် ယေရှုထံသို့ လာကြ၍ နတ်ဆိုးစွဲကပ်ခဲ့သူ၊ လေဂေအုန်စွဲကပ်ခဲ့သူသည် အဝတ်အစားဝတ်ဆင်လျက် စိတ်နှလုံးကြည်လင်စွာဖြင့် ထိုင်နေသည်ကို မြင်ကြသောအခါ ကြောက်ရွံ့ကြကုန်၏။ ¹⁶မျက်မြင်သက်သေတို့သည် နတ်ဆိုးစွဲကပ်ခဲ့သူ၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အကြောင်းနှင့် ဝက်များ၏အကြောင်းကို ထိုသူတို့အား ပြောပြကြ၏။ ¹⁷ထို့နောက် သူတို့သည် မိမိတို့၏ပြည်မှ ထွက်ကြွတော်မူရန် ယေရှုကို တောင်းပန်ကြ၏။

¹⁸ကိုယ်တော်သည် လှေပေါ်သို့ တက်ကြွတော်မူစဉ် နတ်ဆိုးစွဲကပ်ခဲ့သူက ကိုယ်တော်နှင့်အတူ လိုက်ပါခွင့်ပြုရန် တောင်းပန်လေ၏။

¹⁹သို့ရာတွင် ယေရှုသည် ခွင့်မပြုဘဲ “သင်၏အိမ်သို့၊ သင်၏လူများထံသို့ ပြန်သွားလော့။ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သင့်အတွက် မည်မျှကြီးမားသောအမှုကို ပြုတော်မူ၍ သင့်ကို မည်သို့ သနားကရုဏာပြုတော်မူကြောင်းကို သူတို့အား ပြောကြားလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ^b b v19 အခြားဘာသာပြန်ကျမ်းများတွင် “သခင်” ဟု ဖတ်ရသည့်နေရာ၌ FHB သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်ကို အမည်တပ်၏။ ယေရှုသည် ရောဂါပျောက်ကင်းသွားသူကို အိမ်သို့ စေလွှတ်၍ ခမည်းတော်၏ကရုဏာတော်အကြောင်းကို ပြောကြားစေတော်မူ၏။ ထိုကရုဏာတော်ကိုပင် ထိုသူသည် ယေရှု၌ ထင်ရှားလာသည်ကို တွေ့မြင်ရလေသည်။

²⁰ထိုသူသည် သွား၍ ယေရှုသည် မိမိအတွက် ပြုတော်မူသမျှကို ဒေကာပေါလိပြည်တွင် ကြွေးကြော်စပြုသဖြင့် လူအပေါင်းတို့သည် အံ့သြကြကုန်၏။ ^c c v20 ဒေကာပေါလိ — ဂရိဘာသာဖြင့် “မြို့တစ်ဆယ်” — ဟူသည် ဂါလိလဲအိုင်၏ တောင်ဘက်နှင့် အရှေ့ဘက်ရှိ လူမျိုးခြားမြို့များ အများဆုံးရှိသော ဒေသဖြစ်သည်။

ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ကျန်းမာစေခြင်း၊ ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြင့် ရှင်ပြန်ထမြောက်စေခြင်း

²¹ယေရှုသည် လှေဖြင့် တစ်ဖက်ကမ်းသို့ တစ်ဖန် ကူးကြွတော်မူသောအခါ လူအုပ်ကြီးသည် အိုင်ကမ်းခြေ၌ ကိုယ်တော်၏ပတ်လည်တွင် စုဝေးလာကြ၏။ ²²ထိုအခါ ယာဣရုအမည်ရှိ တရားဇရပ်မှူးတစ်ဦးသည် လာ၍ ယေရှုကို မြင်သော် ခြေတော်ရင်း၌ ပျပ်ဝပ်လျက်၊ ²³“အကျွန်ုပ်၏သမီးငယ်သည် သေခါနီးဖြစ်ပါ၏။ သူ ကျန်းမာ၍ အသက်ရှင်စေရန် ကိုယ်တော်ကြွလာ၍ သူ့အပေါ်၌ လက်တော်ကို တင်တော်မူပါ” ဟု ကိုယ်တော်အား အထူးတလည် တောင်းပန်လေ၏။

²⁴သို့ဖြစ်၍ ယေရှုသည် သူနှင့်အတူ ကြွတော်မူ၏။ လူအုပ်ကြီးသည်လည်း နောက်တော်သို့ လိုက်၍ ကိုယ်တော်ကို တိုးဝှေ့ကြိတ်မိကြ၏။ ²⁵ထိုအခါ တစ်ဆယ့်နှစ်နှစ်ပတ်လုံး သွေးသွန်ရောဂါစွဲကပ်နေသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရှိ၏။ ²⁶သူသည် ဆရာဝန်များစွာ၏လက်တွင် များစွာဒုက္ခခံစားခဲ့ရ၍ မိမိ၌ရှိသမျှ ဥစ္စာကို ကုန်ဆုံးစေခဲ့သော်လည်း အကျိုးမရှိဘဲ သာ၍သာ ဆိုးရွားလာ၏။ ²⁷ယေရှု၏အကြောင်းကို ကြားသိသောကြောင့် သူသည် လူအုပ်ထဲတွင် နောက်တော်မှ ချဉ်းကပ်လာ၍ ဝတ်လုံတော်ကို တို့ထိလေ၏။ ²⁸အကြောင်းမူကား သူသည် “ကိုယ်တော်၏အဝတ်ကို တို့ထိရုံမျှဖြင့် အကျွန်ုပ် ကျန်းမာလိမ့်မည်” ဟု အဖန်ဖန်ဆိုနေသောကြောင့်တည်း။ ²⁹ထိုခဏချင်းတွင် သူ၏သွေးသွန်ခြင်းသည် ခန်းခြောက်သွား၍ မိမိ၏ဝေဒနာမှ ကျန်းမာပျောက်ကင်းသွားကြောင်းကို ကိုယ်ခန္ဓာ၌ ခံစားသိရှိလေ၏။

³⁰ယေရှုသည် မိမိ၏ကိုယ်မှ တန်ခိုးထွက်သွားသည်ကို ချက်ချင်းသိတော်မူသဖြင့် လူအုပ်ထဲ၌ လှည့်ကြည့်တော်မူ၍ “ငါ၏အဝတ်ကို မည်သူ တို့ထိသနည်း” ဟု မေးတော်မူ၏။

³¹တပည့်တော်တို့က “လူအုပ်ကြီးက ကိုယ်တော်ကို တိုးဝှေ့ကြိတ်မိနေသည်ကို ကိုယ်တော်မြင်လျက်နှင့် ‘ငါ့ကို မည်သူ တို့ထိသနည်း’ ဟု အဘယ်ကြောင့် မေးတော်မူပါသနည်း” ဟု လျှောက်ကြ၏။

³²ထိုသို့ပြုသူ မည်သူဖြစ်ကြောင်းကို သိမြင်ရန် ကိုယ်တော်သည် ပတ်လည်သို့ လှည့်ကြည့်တော်မူ၏။ ³³ထိုအမျိုးသမီးသည် မိမိ၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အရာကို သိသဖြင့် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်လျက် ရှေ့တော်၌ ပျပ်ဝပ်လာ၍ မှန်သမျှအကြောင်းစုံကို လျှောက်ထားလေ၏။

³⁴ကိုယ်တော်က “ငါ့သမီး၊ သင်၏ယုံကြည်ခြင်းသည် သင့်ကို ကျန်းမာစေပြီ။ ငြိမ်သက်စွာ သွားလော့။ သင်၏ဝေဒနာမှ ပျောက်ကင်းစေပြီ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

³⁵ကိုယ်တော် ထိုသို့ မိန့်တော်မူဆဲတွင် တရားဇရပ်မှူး၏အိမ်မှ လူအချို့ လာ၍ “သင်၏သမီး သေဆုံးသွားပါပြီ။ ဆရာသခင်ကို အဘယ်ကြောင့် ထပ်မံ၍ နှောင့်ယှက်ရဦးမည်နည်း” ဟု ဆိုကြ၏။

³⁶သို့ရာတွင် ယေရှုသည် သူတို့ပြောသောစကားကို ကြားတော်မူသဖြင့် တရားဇရပ်မှူးအား “မကြောက်နှင့်။ ယုံကြည်ရုံသာ ယုံကြည်လော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

³⁷ပေတရု၊ ယာကုပ်နှင့် ယာကုပ်၏ညီ ယောဟန်မှတစ်ပါး အခြားမည်သူ့ကိုမျှ နောက်တော်သို့ လိုက်ခွင့် ပြုတော်မမူ။ ³⁸သူတို့သည် တရားဇရပ်မှူး၏အိမ်သို့ ရောက်ကြသောအခါ လူတို့ ငိုကြွေး၍ ကျယ်လောင်စွာ ညည်းတွားနေသော ရုတ်ရုတ်သဲသဲအခြင်းအရာကို ယေရှုမြင်တော်မူ၏။

³⁹ကိုယ်တော်သည် အတွင်းသို့ဝင်၍ သူတို့အား “အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ ရုတ်ရုတ်သဲသဲဖြစ်၍ ငိုကြွေးနေကြသနည်း။ ကလေးသည် သေသည်မဟုတ်၊ အိပ်ပျော်နေခြင်းသာဖြစ်၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

⁴⁰သူတို့သည် ကိုယ်တော်ကို ပြက်ရယ်ပြုကြ၏။ သို့ရာတွင် ကိုယ်တော်သည် ထိုသူအပေါင်းကို ပြင်သို့ ထွက်စေတော်မူပြီးလျှင် ကလေး၏ဖခင်၊ မိခင်နှင့် မိမိ၏အပေါင်းအဖော်တို့ကို ခေါ်၍ ကလေးရှိရာအရပ်သို့ ဝင်တော်မူ၏။

⁴¹ကိုယ်တော်သည် ကလေးမ၏လက်ကို ကိုင်တော်မူ၍ “တလိသ ကုမိ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုစကား၏အနက်မှာ “မိန်းကလေး၊ သင့်အား ငါဆိုသည်၊ ထလော့” ဟူ၍ဖြစ်သည်။

⁴²ချက်ချင်းပင် မိန်းကလေးသည် ထ၍ လမ်းလျှောက်လေ၏။ သူသည် အသက်တစ်ဆယ့်နှစ်နှစ်ရှိသူ ဖြစ်၏။ ထိုသူတို့သည် ချက်ချင်း ကြီးစွာသောအံ့သြခြင်းဖြင့် နှလုံးသိမ့်သိမ့်တုန်သွားကြ၏။ ⁴³ကိုယ်တော်သည် ဤအကြောင်းကို မည်သူ့အားမျှ မပြောကြားရန် သူတို့အား တင်းကြပ်စွာ ပညတ်တော်မူ၍ ကလေးအား စားစရာတစ်စုံတစ်ခု ကျွေးမွေးရန် မိန့်တော်မူ၏။