मर्कूस 5 FHB Father's Heart Bible™

5 ¹तिनीहरू समुद्रको अर्को पारि, गिरासेनीहरूको इलाकामा आइपुगे। ²येशू डुङ्गाबाट ओर्लनुहुनासाथ, अशुद्ध आत्मा लागेको एक जना मानिस चिहानहरूबाट आएर तुरुन्तै उहाँलाई भेट्यो। ³त्यो चिहानहरूका बीचमा बस्थ्यो, र त्यसलाई कसैले साङ्लाले समेत बाँध्न सक्दैनथ्यो। ⁴किनभने त्यसलाई धेरै पटक नेल र साङ्लाले बाँधिएको थियो, तर त्यसले साङ्लाहरू चुँडालेर नेलहरू टुक्रा-टुक्रा पार्थ्यो—त्यसलाई वशमा राख्न कसैसँग बल थिएन। ⁵रात-दिन, चिहानहरू र पहाडहरूमा त्यो निरन्तर चिच्च्याउँथ्यो, र ढुङ्गाले आफैलाई काट्थ्यो। ⁶अनि टाढैबाट येशूलाई देखेर त्यो दौडेर आयो र उहाँको अगाडि घोप्टो पर्‍यो। ⁷त्यसले ठूलो सोरले कराउँदै भन्यो, “हे सर्वोच्च परमेश्वरका पुत्र येशू, मसँग तपाईंलाई के काम? म परमेश्वरको नाममा बिन्ती गर्छु, मलाई नसताउनुहोस्!”

⁸किनभने येशूले त्यसलाई भनिरहनुभएको थियो, “ए अशुद्ध आत्मा, यस मानिसबाट निस्की जा!”

⁹येशूले सोध्नुभयो, “तेरो नाम के हो?” त्यसले भन्यो, “लेगियन, किनकि हामी धेरै छौँ।” ^a a v9 एक रोमी लेगियनमा करिब छ हजार सिपाही हुन्थे—यस नामले यो मानिस हजारौँ दुष्ट आत्माहरूद्वारा सताइएको थियो भनी प्रकट गर्छ।

¹⁰अनि त्यसले उहाँलाई ती आत्माहरूलाई त्यस इलाकाबाट बाहिर नपठाउनुहोस् भनी बारम्बार बिन्ती गर्‍यो। ¹¹त्यहाँ पहाडको छेउमा सुँगुरको एउटा ठूलो बथान चरिरहेको थियो। ¹²अनि ती आत्माहरूले उहाँलाई बिन्ती गरे, “हामीलाई सुँगुरहरूकहाँ पठाउनुहोस्; हामीलाई तिनमा पस्न दिनुहोस्।”

¹³उहाँले अनुमति दिनुभयो। अशुद्ध आत्माहरू निस्केर सुँगुरहरूभित्र पसे; अनि करिब 2,000 को बथान भिरबाट समुद्रतिर हुर्रिँदै गयो र समुद्रमा डुबेर मर्‍यो। ¹⁴गोठालाहरू भागे र सहर र गाउँतिर यो कुरा सुनाए; मानिसहरू के भयो भनी हेर्न आए। ¹⁵तिनीहरू येशूकहाँ आए र भूतात्माहरू लागेको त्यो मानिस, जसमा लेगियन थियो, त्यहाँ लुगा लगाएर होसमा बसिरहेको देखे—र तिनीहरू डराए। ¹⁶प्रत्यक्षदर्शीहरूले भूतात्मा लागेको मानिसलाई के भयो र सुँगुरहरूको बारेमा तिनीहरूलाई सुनाए। ¹⁷अनि तिनीहरूले येशूलाई आफ्नो इलाका छोडिदिनुहोस् भनी बिन्ती गर्न थाले।

¹⁸उहाँ डुङ्गामा चढ्दै गर्नुहुँदा, पहिले भूतात्मा लागेको त्यो मानिसले उहाँसँगै रहन बिन्ती गर्‍यो।

¹⁹तर येशूले अस्वीकार गर्नुभयो, बरु त्यसलाई भन्नुभयो, “आफ्नो घरमा आफ्नै मानिसहरूकहाँ जा, र हाम्रा पिताले तेरो निम्ति कति ठूलो काम गर्नुभएको छ, र उहाँले तँमाथि कसरी दया गर्नुभएको छ भनी तिनीहरूलाई भन्।” ^b b v19 जहाँ अन्य अनुवादहरूमा “प्रभु” लेखिएको छ, त्यहाँ FHB ले हाम्रा पिता नाम दिन्छ—येशूले निको भएको मानिसलाई पिताको दयाको बारेमा सुनाउन घर पठाउनुहुन्छ, त्यही दया जुन त्यस मानिसले पछि येशू आफैमा प्रकट भएको देख्छ।

²⁰त्यो गयो र येशूले त्यसको निम्ति गर्नुभएका सबै कुरा दिकापोलिसमा प्रचार गर्न थाल्यो, र सबै जना छक्क परे। ^c c v20 दिकापोलिस—ग्रीकमा “दस सहर”—गालील समुद्रको दक्षिण र पूर्वमा रहेका मुख्यतः गैरयहूदी सहरहरूको एक इलाका थियो।

विश्वासद्वारा निको, प्रेमद्वारा जीवित

²¹येशू फेरि डुङ्गाबाट अर्को पारि जानुहुँदा, समुद्रको छेउमा उहाँको वरिपरि एउटा ठूलो भीड जम्मा भयो। ²²याइरस नाम गरेका सभाघरका एक जना अगुवा आए, येशूलाई देखे, र उहाँको पाउमा घोप्टो परे, ²³र उहाँलाई बिन्तीपूर्वक अनुरोध गरे, “मेरी सानी छोरी मर्न आँटेकी छे। आउनुहोस्, उनीमाथि आफ्ना हात राखिदिनुहोस्, ताकि उनी निको भएर बाँचून्।”

²⁴यसकारण येशू तिनीसँग जानुभयो। अनि एउटा ठूलो भीड उहाँको पछि लाग्यो र उहाँलाई चारैतिरबाट घचेट्न थाल्यो। ²⁵त्यहाँ एउटी स्त्री थिई, जसलाई बाह्र वर्षदेखि रक्तस्राव भइरहेको थियो। ²⁶उसले धेरै वैद्यहरूबाट धेरै कष्ट भोगेकी थिई, आफूसँग भएको सबै खर्च गरेकी थिई, तर केही फाइदा भएन, बरु झन् बिग्रँदै गई। ²⁷येशूको बारेमा सुनेर, उनी भीडमा उहाँको पछाडिबाट आइन् र उहाँको वस्त्र छोइन्। ²⁸किनभने उनले भनिरहेकी थिइन्, “उहाँको वस्त्र मात्र छोएँ भने पनि म निको हुनेछु।” ²⁹तुरुन्तै उनको रक्तस्राव रोकियो, र उनले आफ्नो शरीरमा आफू कष्टबाट निको भएको महसुस गरिन्।

³⁰आफूबाट शक्ति निस्केको थाहा पाएर येशूले तुरुन्तै भीडमा फर्केर सोध्नुभयो, “मेरो वस्त्र कसले छोयो?”

³¹उहाँका चेलाहरूले उहाँलाई भने, “भीडले तपाईंलाई घचेटिरहेको तपाईं देख्नुहुन्छ, तैपनि तपाईं ‘मलाई कसले छोयो?’ भनी सोध्नुहुन्छ?”

³²अनि यो कसले गरेको हो भनी हेर्न उहाँले वरिपरि नजर लगाउनुभयो। ³³तर ती स्त्री, आफूलाई के भएको थियो भनी जानेर, डर र कम्पले काम्दै आइन्, उहाँको अगाडि घोप्टो परिन्, र उहाँलाई सम्पूर्ण सत्य बताइन्।

³⁴उहाँले उनलाई भन्नुभयो, “छोरी, तिम्रो विश्वासले तिमीलाई निको पार्‍यो। शान्तिसित जाऊ, र तिम्रो कष्टबाट निको भएर रहो।”

³⁵उहाँले यति भनिरहनुहुँदै, सभाघरका अगुवाको घरबाट केही मानिसहरू आएर भने, “तपाईंकी छोरी मरिसकिन्। अब गुरुलाई किन कष्ट दिनुहुन्छ?”

³⁶तर तिनीहरूले भनेको कुरा येशूले सुन्नुभयो र सभाघरका अगुवालाई भन्नुभयो, “नडराउनुहोस्, विश्वास मात्र गर्नुहोस्।”

³⁷अनि उहाँले पत्रुस, याकूब र याकूबका भाइ यूहन्नाबाहेक अरू कसैलाई आफ्नो पछि आउन दिनुभएन। ³⁸तिनीहरू सभाघरका अगुवाको घरमा आइपुगे र येशूले त्यहाँ हल्लाखल्ला देख्नुभयो—मानिसहरू रोइरहेका, ठूलो सोरले विलाप गरिरहेका थिए।

³⁹भित्र पस्नुभएर उहाँले तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “यो हल्लाखल्ला र रुवाबासी किन? बालिका मरेकी छैन, सुतेकी मात्र छे।”

⁴⁰तिनीहरूले उहाँलाई गिल्ला गरे। तर उहाँले ती सबैलाई बाहिर पठाउनुभयो, र बालिकाका बुबा-आमा र आफूसँग भएकाहरूलाई लिएर बालिका भएकी ठाउँमा पस्नुभयो।

⁴¹उहाँले उनको हात समाउनुभयो र उनलाई भन्नुभयो, “तालिता कूम,” जसको अर्थ हो, “ए सानी नानी, म तँलाई भन्छु, उठ्!”

⁴²तुरुन्तै ती बालिका उठिन् र हिँड्न थालिन्—किनकि उनी बाह्र वर्षकी थिइन्—अनि तिनीहरू तुरुन्तै ठूलो आश्चर्यले चकित भए। ⁴³उहाँले यो कुरा कसैलाई नभन्नू भनी तिनीहरूलाई कडा आज्ञा दिनुभयो, र उनलाई केही खान दिनू भन्नुभयो।