ମାର୍କ 5 FHB Father's Heart Bible™

5 ¹ସେମାନେ ସମୁଦ୍ରର ଅପର ପାରିକୁ, ଗରାସୀୟମାନଙ୍କ ଅଞ୍ଚଳକୁ ଆସିଲେ। ²ଯୀଶୁ ନୌକାରୁ ଓହ୍ଲାଇବା ମାତ୍ରେ ଜଣେ ଅଶୁଚି ଆତ୍ମାବିଶିଷ୍ଟ ଲୋକ ସମାଧିସ୍ଥାନରୁ ଆସି ତାହାଙ୍କୁ ଭେଟିଲା। ³ସେ ସମାଧିସ୍ଥାନରେ ବାସ କରୁଥିଲା, ଆଉ କେହି ତାହାକୁ ଜଞ୍ଜିର ଦ୍ଵାରା ସୁଦ୍ଧା ବାନ୍ଧି ରଖି ପାରୁ ନ ଥିଲା। ⁴କାରଣ ତାହାକୁ ଥରକୁ ଥର ବେଡ଼ି ଓ ଜଞ୍ଜିରରେ ବନ୍ଧାଯାଉଥିଲା, ମାତ୍ର ସେ ଜଞ୍ଜିରସବୁ ଛିଣ୍ଡାଇ ପକାଉଥିଲା ଓ ବେଡ଼ିସବୁ ଭାଙ୍ଗି ପକାଉଥିଲା—ତାହାକୁ ବଶ କରିବାକୁ କାହାରି ଶକ୍ତି ନ ଥିଲା। ⁵ଦିବାରାତ୍ର ସମାଧିସ୍ଥାନରେ ଓ ପର୍ବତମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେ ନିରନ୍ତର ଚିତ୍କାର କରୁଥିଲା ଓ ପଥର ଦ୍ଵାରା ଆପଣାକୁ କ୍ଷତବିକ୍ଷତ କରୁଥିଲା। ⁶ପୁଣି ସେ ଦୂରରୁ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଦେଖି ଦୌଡ଼ିଯାଇ ତାହାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଭୂମିଷ୍ଠ ହୋଇ ପ୍ରଣାମ କଲା। ⁷ଉଚ୍ଚସ୍ଵରରେ ଚିତ୍କାର କରି ସେ କହିଲା, “ହେ ସର୍ବୋପରିସ୍ଥ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯୀଶୁ, ମୋʼ ସହିତ ଆପଣଙ୍କ କଅଣ ଅଛି? ମୁଁ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ନାମରେ ଆପଣଙ୍କୁ ବିନତି କରୁଅଛି, ମୋତେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ!”

⁸କାରଣ ଯୀଶୁ ତାହାକୁ କହୁଥିଲେ, “ରେ ଅଶୁଚି ଆତ୍ମା, ଏହି ଲୋକଠାରୁ ବାହାରିଯା!”

⁹ଯୀଶୁ ପଚାରିଲେ, “ତୋʼ ନାମ କଅଣ?” ସେ କହିଲା, “ବାହିନୀ, କାରଣ ଆମ୍ଭେମାନେ ଅନେକ।” ^a a v9 ଗୋଟିଏ ରୋମୀୟ ବାହିନୀରେ ପ୍ରାୟ ଛଅ ହଜାର ସୈନ୍ୟ ଥିଲେ—ଏହି ନାମ ପ୍ରକାଶ କରେ ଯେ ଏହି ଲୋକ ସହସ୍ର ସହସ୍ର ମନ୍ଦ ଆତ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ଯନ୍ତ୍ରଣା ପାଉଥିଲା।

¹⁰ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ସେହି ଅଞ୍ଚଳରୁ ବାହାର କରି ନ ଦେବାକୁ ତାହାଙ୍କୁ ବାରମ୍ବାର ବିନତି କଲା। ¹¹ସେତେବେଳେ ସେଠାରେ ପର୍ବତ ପାର୍ଶ୍ଵରେ ଏକ ବୃହତ୍ ଘୁଷୁରିପଲ ଚରୁଥିଲା। ¹²ଆଉ ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ବିନତି କଲେ, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଘୁଷୁରିମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ପଠାନ୍ତୁ, ଯେପରି ଆମ୍ଭେମାନେ ସେମାନଙ୍କ ଭିତରେ ପ୍ରବେଶ କରିପାରୁ।”

¹³ସେ ଅନୁମତି ଦେଲେ। ସେଥିରେ ଅଶୁଚି ଆତ୍ମାମାନେ ବାହାରିଯାଇ ଘୁଷୁରିମାନଙ୍କ ଭିତରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ; ଆଉ ପ୍ରାୟ ଦୁଇ ହଜାର ସଂଖ୍ୟକ ସେହି ପଲ ଗଡ଼ାଣିଆ ସ୍ଥାନରୁ ବେଗରେ ଦୌଡ଼ିଯାଇ ସମୁଦ୍ରରେ ପଡ଼ି ବୁଡ଼ି ମଲା। ¹⁴ଘୁଷୁରିରକ୍ଷକମାନେ ପଳାଇ ନଗର ଓ ପଲ୍ଲୀଗ୍ରାମରେ ଏହା ଜଣାଇଲେ; ଆଉ କʼଣ ଘଟିଅଛି, ତାହା ଦେଖିବାକୁ ଲୋକମାନେ ଆସିଲେ। ¹⁵ସେମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି, ଯେଉଁ ଭୂତଗ୍ରସ୍ତ ଲୋକ ବାହିନୀ ଦ୍ଵାରା ଆବିଷ୍ଟ ଥିଲା, ତାହାକୁ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି ସୁବୁଦ୍ଧିରେ ବସିଥିବା ଦେଖିଲେ—ଆଉ ସେମାନେ ଭୀତ ହେଲେ। ¹⁶ଯେଉଁମାନେ ଏହା ଦେଖିଥିଲେ, ସେମାନେ ସେହି ଭୂତଗ୍ରସ୍ତ ଲୋକ ପ୍ରତି ଯାହା ଘଟିଥିଲା ଓ ଘୁଷୁରିମାନଙ୍କ ବିଷୟ ସେମାନଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ। ¹⁷ଆଉ ସେମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ସୀମାରୁ ଚାଲିଯିବା ନିମନ୍ତେ ବିନତି କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ।

¹⁸ସେ ନୌକାରେ ଚଢ଼ୁଥିବା ସମୟରେ, ଯେଉଁ ଲୋକ ପୂର୍ବେ ଭୂତଗ୍ରସ୍ତ ଥିଲା, ସେ ତାହାଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ରହିବା ନିମନ୍ତେ ବିନତି କଲା।

¹⁹କିନ୍ତୁ ଯୀଶୁ ଅନୁମତି ନ ଦେଇ ତାହାକୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭ ଘରକୁ ଆପଣା ଲୋକଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତୁମ୍ଭ ପାଇଁ କେତେ ମହତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଅଛନ୍ତି ଓ କିପରି ତୁମ୍ଭ ପ୍ରତି ଦୟା କରିଅଛନ୍ତି, ତାହା ସେମାନଙ୍କୁ କୁହ।” ^b b v19 ଯେଉଁଠାରେ ଅନ୍ୟ ଅନୁବାଦମାନେ “ପ୍ରଭୁ” ବୋଲି ପଢ଼ନ୍ତି, ସେଠାରେ FHB ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନାମ ଦେଇଅଛି—ଯୀଶୁ ସୁସ୍ଥ ହୋଇଥିବା ଲୋକକୁ ପିତାଙ୍କ ଦୟା ବିଷୟ କହିବା ନିମନ୍ତେ ଘରକୁ ପଠାଇଲେ, ସେହି ଦୟା ଯାହା ସେହି ଲୋକ ପରେ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ହିଁ ପ୍ରକାଶିତ ଦେଖେ।

²⁰ସେ ଯାଇ, ଯୀଶୁ ତାହା ପାଇଁ ଯାହାସବୁ କରିଥିଲେ, ତାହା ଦେକାପଲିରେ ପ୍ରଚାର କରିବାକୁ ଲାଗିଲା, ଆଉ ସମସ୍ତେ ଚମତ୍କୃତ ହେଲେ। ^c c v20 ଦେକାପଲି—ଗ୍ରୀକ୍ ଭାଷାରେ “ଦଶ ନଗର”—ଗାଲିଲୀ ସମୁଦ୍ରର ଦକ୍ଷିଣ ଓ ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଥିବା ମୁଖ୍ୟତଃ ଅଣଯିହୂଦୀ ନଗରମାନଙ୍କର ଏକ ଅଞ୍ଚଳ ଥିଲା।

ବିଶ୍ଵାସ ଦ୍ଵାରା ସୁସ୍ଥ, ପ୍ରେମ ଦ୍ଵାରା ଉତ୍ଥିତ

²¹ଯୀଶୁ ନୌକାରେ ପୁନର୍ବାର ଅପର ପାରିକୁ ପାର ହୋଇ ଯିବା ପରେ, ସମୁଦ୍ର କୂଳରେ ତାହାଙ୍କ ଚତୁର୍ଦିଗରେ ଏକ ବିରାଟ ଜନସମୂହ ଏକତ୍ର ହେଲେ। ²²ଯାୟୀରଙ୍କ ନାମକ ସମାଜଗୃହ ଅଧ୍ୟକ୍ଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଆସି, ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଦେଖି, ତାହାଙ୍କ ଚରଣ ତଳେ ପଡ଼ିଲେ, ²³ଆଉ ତାହାଙ୍କୁ ବହୁତ ବିନତି କରି କହିଲେ, “ମୋହର କ୍ଷୁଦ୍ର କନ୍ୟାଟି ମୃତ୍ୟୁ ମୁଖରେ ଅଛି। ଆପଣ ଆସି ତାହା ଉପରେ ଆପଣଙ୍କ ହସ୍ତ ରଖନ୍ତୁ, ଯେପରି ସେ ସୁସ୍ଥ ହୋଇ ବଞ୍ଚିବ।”

²⁴ସେଥିରେ ଯୀଶୁ ତାହାଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଗଲେ। ଆଉ ଏକ ବିରାଟ ଜନସମୂହ ତାହାଙ୍କ ପଛେ ପଛେ ଯାଇ ତାହାଙ୍କ ଉପରେ ମାଡ଼ିପଡ଼ିଲେ। ²⁵ଆଉ ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀ ଥିଲା, ଯାହାର ବାର ବର୍ଷ ଧରି ରକ୍ତସ୍ରାବ ହେଉଥିଲା। ²⁶ସେ ଅନେକ ବୈଦ୍ୟଙ୍କ ହାତରେ ବହୁତ କଷ୍ଟ ପାଇ, ଆପଣାର ସର୍ବସ୍ଵ ବ୍ୟୟ କରିଥିଲା, ତଥାପି କିଛି ଉପକାର ନ ପାଇ, କେବଳ ଅଧିକ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇଥିଲା। ²⁷ସେ ଯୀଶୁଙ୍କ ବିଷୟ ଶୁଣି, ଜନସମୂହ ମଧ୍ୟରେ ତାହାଙ୍କ ପଛକୁ ଆସି ତାହାଙ୍କ ବସ୍ତ୍ର ଛୁଇଁଲା। ²⁸କାରଣ ସେ କହୁଥିଲା, “ଯଦି ମୁଁ କେବଳ ତାହାଙ୍କ ବସ୍ତ୍ର ଛୁଇଁବି, ତେବେ ସୁସ୍ଥ ହେବି।” ²⁹ସେହିକ୍ଷଣି ତାହାର ରକ୍ତସ୍ରାବ ବନ୍ଦ ହୋଇଗଲା, ଆଉ ସେ ସେହି ବ୍ୟାଧିରୁ ସୁସ୍ଥ ହୋଇଅଛି ବୋଲି ଆପଣା ଶରୀରରେ ଅନୁଭବ କଲା।

³⁰ଆପଣାଠାରୁ ଶକ୍ତି ବାହାରିଗଲା ବୋଲି ଯୀଶୁ ସେହିକ୍ଷଣି ଜାଣି, ଜନସମୂହ ମଧ୍ୟରେ ବୁଲିପଡ଼ି ପଚାରିଲେ, “କିଏ ମୋହର ବସ୍ତ୍ର ଛୁଇଁଲା?”

³¹ତାହାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଜନସମୂହ ଆପଣଙ୍କ ଉପରେ ମାଡ଼ିପଡ଼ୁଅଛନ୍ତି ବୋଲି ଆପଣ ଦେଖୁଅଛନ୍ତି, ତଥାପି ‘କିଏ ମୋତେ ଛୁଇଁଲା’ ବୋଲି ପଚାରୁଅଛନ୍ତି?”

³²ଆଉ କିଏ ଏହା କରିଅଛି, ତାହା ଦେଖିବା ନିମନ୍ତେ ସେ ଚତୁର୍ଦିଗରେ ଦୃଷ୍ଟିପାତ କଲେ। ³³କିନ୍ତୁ ସେହି ସ୍ତ୍ରୀ, ଆପଣା ପ୍ରତି ଯାହା ଘଟିଅଛି ତାହା ଜାଣି, ଭୟରେ କମ୍ପୁ କମ୍ପୁ ଆସି ତାହାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପଡ଼ି ତାହାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ସତ୍ୟ କହିଲା।

³⁴ସେ ତାହାକୁ କହିଲେ, “ହେ କନ୍ୟା, ତୁମ୍ଭର ବିଶ୍ଵାସ ତୁମ୍ଭକୁ ସୁସ୍ଥ କରିଅଛି। ଶାନ୍ତିରେ ଚାଲିଯାଅ, ପୁଣି ଆପଣା ବ୍ୟାଧିରୁ ସୁସ୍ଥ ହୋଇ ରୁହ।”

³⁵ସେ ଏହି କଥା କହୁଥିବା ସମୟରେ, ସମାଜଗୃହ ଅଧ୍ୟକ୍ଷଙ୍କ ଗୃହରୁ କେତେକ ଲୋକ ଆସି କହିଲେ, “ଆପଣଙ୍କ କନ୍ୟା ମରିଯାଇଅଛି; ଆଉ ଗୁରୁଙ୍କୁ କାହିଁକି କଷ୍ଟ ଦେଉଅଛନ୍ତି?”

³⁶କିନ୍ତୁ ସେମାନେ କହୁଥିବା କଥା ଯୀଶୁ ଶୁଣି ସମାଜଗୃହ ଅଧ୍ୟକ୍ଷଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଭୟ କର ନାହିଁ, କେବଳ ବିଶ୍ଵାସ କର।”

³⁷ଆଉ ପିତର, ଯାକୁବ ଓ ଯାକୁବଙ୍କ ଭାଇ ଯୋହନ ବିନା, ସେ ଆଉ କାହାକୁ ଆପଣା ସଙ୍ଗରେ ଯିବାକୁ ଅନୁମତି ଦେଲେ ନାହିଁ। ³⁸ସେମାନେ ସମାଜଗୃହ ଅଧ୍ୟକ୍ଷଙ୍କ ଗୃହକୁ ଆସିଲେ, ଆଉ ଯୀଶୁ ଗୋଳମାଳ ଦେଖିଲେ—ଲୋକମାନେ ରୋଦନ କରୁଥିଲେ ଓ ଉଚ୍ଚସ୍ଵରରେ ବିଳାପ କରୁଥିଲେ।

³⁹ଭିତରକୁ ଯାଇ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “କାହିଁକି ଏହି ଗୋଳମାଳ ଓ ରୋଦନ କରୁଅଛ? ବାଳିକାଟି ମରି ନାହିଁ, କେବଳ ଶୋଇଅଛି।”

⁴⁰ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ପରିହାସ କଲେ। କିନ୍ତୁ ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବାହାର କରିଦେଇ, ବାଳିକାଟିର ପିତା ଓ ମାତା ଏବଂ ଆପଣା ସଙ୍ଗୀମାନଙ୍କୁ ନେଇ, ବାଳିକାଟି ଯେଉଁଠାରେ ଥିଲା, ସେହିଠାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।

⁴¹ସେ ତାହାର ହାତ ଧରି ତାହାକୁ କହିଲେ, “ଟଲୀଥା କୂମୀ,” ଯାହାର ଅର୍ଥ, “ହେ ବାଳିକା, ମୁଁ ତୋତେ କହୁଅଛି, ଉଠ!”

⁴²ସେହିକ୍ଷଣି ବାଳିକାଟି ଉଠି ବୁଲାବୁଲି କଲା—କାରଣ ତାହାର ବୟସ ବାର ବର୍ଷ ଥିଲା—ଆଉ ସେମାନେ ସେହିକ୍ଷଣି ମହା ବିସ୍ମୟରେ ବିହ୍ଵଳ ହେଲେ। ⁴³ଏ କଥା କାହାକୁ ନ ଜଣାଇବା ପାଇଁ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ, ଆଉ ତାହାକୁ କିଛି ଖାଇବାକୁ ଦେବା ପାଇଁ କହିଲେ।