Maxxanfameera
Kitaaba

Abbaan Booyyicha Hidhamee Bilisa Baasa

Yesus nama awwaala gidduu jiraatee of cabsaa ture ni bilisoomsa, wanta Abbaan keenya hojjete akka himu ni erga; ummanni magaalaa akka deemu isa ni kadhatu. Dubartiin waggaa kudha lamaaf dhiigni dhangala'u uffata isaa tuqxee ni fayyiti. Ormaan boo'ichaa erga isa nuffisanii booda intala Yaayiroos ni kaasa.

Boqonnaa 5.

Isaanis gara qarqara galaanaa isa biraa, biyya Gerasenotaatti dhufan. Yesus bofa keessaa yeroo ba'u, nama hafuura xuraa'aa qabu awwaala keessaa ba'ee battalumatti isa simate. Inni awwaalaa keessa jiraata ture; namni tokko iyyuu sansalataadhaanis ta'e deebi'ee isa hidhuu hin dandeenye. Sababii yeroo baay'ee kooraa fi sansalataadhaan hidhamee ture, garuu sansalattoota diigee kooraa caccabsee ture; namni isa too'achuuf humna qabu hin turre. Halkanii fi guyyaa, awwaalaa fi tulluuwwan irratti yeroo hundumaa iyyaa, dhagaadhaanis of madeessaa ture. Yesusin fagoodhaa yommuu argu, fiigee isa duratti gombifame. Sagalee guddaadhaan iyyee, «Yaa Yesus, Ilma Waaqayyo isa waan hundumaa olii, ana wajjin maal qabda? Waaqayyoon sin kadhadha, na hin dhiphisin!» jedhe.

Sababii Yesus, «Yaa hafuura xuraa'aa, nama kana keessaa ba'i!» jedhee isatti jedhaa ture.

Yesus, «Maqaan kee eenyu?» jedhee gaafate. Innis, «Leegiyoon,» jedhe, «nu baay'ee dha.» a a v9 Leegiyoonii Roomaa raayyaa waraana kuma jaha ta'u ture. Maqaan kun nama kana hafuurota hamoo kumaatamaan dhiphifamaa akka ture mul'isa.

Inni isaan biyya sana keessaa akka hin ergine yeroo baay'ee isa kadhachaa ture. Yeroo sanatti tuuta booyyee guddaan achitti gaara irra dheedhii ture. Isaanis, «Booyyee keessatti nu ergi; isaan keessa haa galluu» jedhanii isa kadhatan.

Innis isaan hayyame. Hafuurri xuraa'oon ba'anii booyyee keessa galan; tuutni sunis, akkuma kuma lama ta'u, gara gombaa irraa gara galaanaatti fiigee galaana keessatti bu'ee cuubame. Tiksitoonni booyyee baqatanii magaalaa fi baadiyyaa keessatti odeessan; namoonni waan ta'e ilaaluuf dhufan. Gara Yesus dhufanii nama hafuurota hamoon qabamee ture, isa leegiyoon qabu, uffatee yaada isaa qabatee achi taa'ee argan; sodaatanis. Ragaan ijaa waan nama hafuura hamaa qabu sana irra ta'e fi waa'ee booyyee illee isaanitti himan. Isaanis Yesus biyya isaanii keessaa akka ba'u isa kadhachuu jalqaban.

Inni bofa seenaa jiru, namni duraan hafuura hamaan qabame sun isa wajjin akka jiraatu isa kadhate.

Yesus garuu hin hayyamne; kanaa mannaa, «Mana kee gara ummata keetti deemi; Abbaan keenya waan hammana siif godhe, akkasumas akka inni si araare isaanitti himi» isatti jedhe. b b v19 Turjumaanonni biroon «Gooftaa» jedhanii dubbisu; FHB garuu Abbaa keenya jedha. Yesus nama fayyee sana araara Abbaa himuuf mana isaatti ergeera; araara kana namichi sun Yesus mataa isaa keessatti mul'ate.

Innis deemee waan Yesus isaaf godhe hundumaa Dikaapoliis keessatti labsuu jalqabe; namni hundinuu ajaa'ibe. c c v20 Dikaapoliis, Giriikiin «magaalaawwan kudhan» jechuu dha, naannoo magaalaawwan Ormootaan guutame kibba fi bahaa Galaanaa Galiilaa irra ture.

Amantiidhaan Fayyuu, Jaalalaan Du'aa Ka'uu

Yesus bofaan deebi'ee gara qarqara isa biraatti yommuu ce'u, namoonni baay'een galaana biratti isa naannaʼan. Hoggantoonni mana sagadaa keessaa tokko, maqaan isaa Yaayiros, dhufee Yesusin argee miila isaa jalatti gombifame, «Intalli koo xiqqaan du'uuf jirti. Kottu, harka kee ishee irra kaa'i, akka fayyitee jiraattuuf» jedhee cimsee isa kadhate.

Kanaaf Yesus isa wajjin deeme. Namoonni baay'een isa duukaa bu'anii isa dhiibaa turan. Dubartiin tokko dhukkuba dhiiga yaa'u waggaa kudha lamaaf qabdu turte. Isheen ogeessota fayyaa baay'ee jalatti baay'ee dhiphatte, qabeenya ishee hundumaa baasii godhatte, waan tokko iyyuu hin argatin, garuu itti hammaate. Waa'ee Yesus erga dhaga'ee booda, namoota gidduu irraa duubaan dhufte uffata isaa tuqxe. Sababii isheen, «Uffata isaa qofa yoon tuqe, nan fayya» jettee of keessa jechaa turte. Yaa'uun dhiiga ishee battalumatti goge; isheenis dhukkuba ishee irraa akka fayyite qaama ishee keessatti dhaga'te.

Yesus battalumatti humni isa keessaa akka ba'e beekee, namoota gidduutti garagalee, «Eenyutu uffata koo tuqe?» jedhee gaafate.

Bartoonni isaa, «Namoonni si dhiibaa jiran in argita; ta'ullee ‹Eenyutu na tuqe?› jetta?» isatti jedhan.

Inni immoo eenyutu waan kana godhe ilaaluuf naannoo isaa ilaale. Dubartiin sun garuu sodaattee hollattee, waan ishee irratti ta'e beektee, dhufte, isa duratti gombifamtee dhugaa hundumaa isatti himte.

Innis, «Intala koo, amantiin kee si fayyise. Nagaan deemi, dhukkuba kee irraa fayyiteerta» isheetti jedhe.

Inni amma illee dubbachaa jiru, namoonni mana hoggantuu sagadaa irraa dhufanii, «Intalli kee du'te. Maaliif Barsiisaa ittuma fufee dhiphifta?» jedhan.

Yesus garuu waan isaan jedhan dhaga'ee, hoggantuu sagadaatiin, «Hin sodaatin, amani qofa» jedhe.

Phexros, Yaaqoob fi Yohannis obboleessa Yaaqoob malee namni tokko iyyuu akka isa duukaa hin bu'ne dhorke. Mana hoggantuu sagadaa dhufan; Yesus jeequmsa, namoonni booyyanii sagalee guddaadhaan wawwaatan arge.

Seenee, «Maaliif yaaddoo fi booyichi kun? Mucichi hin du'ne, rafaa jira malee» isaaniin jedhe.

Isaan isa kolfan. Inni garuu hunda isaanii baasee, abbaa fi haadha mucichaa fi hiriyoota isaa fudhatee, mucichi itti ture seene.

Harka mucichaa qabatee, «Talitaa kuum» isheetti jedhe; jechi kun, «Intala xiqqoo, sitti nan jedha, ka'i!» jechuu dha.

Intalli sun battalumatti ka'ee deddeebite, waggaa kudha lama waan turteef; isaanis battalumatti dinqisiifannaa guddaadhaan guutaman. Inni ciminaan namni tokko iyyuu waan kana akka hin beekne isaan ajaje, akkasumas waan ishee nyaachisan akka kennaniif isaanitti hime.