ዘፍጥረት 30

30 ¹ራሔል ለያዕቆብ ልጅ እንዳልወለደችለት ባየች ጊዜ፣ እኅቷን ቀናች። ያዕቆብንም፣ “ልጆች ስጠኝ፤ አለዚያ እሞታለሁ!” አለችው።

²ያዕቆብም በራሔል ላይ እጅግ ተቈጣ፤ “የማኅፀንሽን ፍሬ የከለከለሽ አባታችን ነው፤ እኔ በእርሱ ስፍራ ነኝን?” አለ።

³እርሷም፣ “እነሆ ባሪያዬ ባላ፤ ለእኔ ልጆች ትወልድ ዘንድ፣ እኔም በእርሷ በኩል ቤተ ሰብ ልመሠርት ወደ እርሷ ግባ” አለች። ^a a v3 ልጅን ‘በጕልበት ላይ’ መውለድ የጥንት የማደጎ ምልክት ነበር፤ በአሳዳጊ እናት ጕልበት ላይ የተቀመጠ ልጅ በሕግ የእርሷ ሆኖ ይወሰድ ነበር። ⁴ስለዚህ ባሪያዋን ባላን ሚስት አድርጋ ሰጠችው፤ ያዕቆብም ተገናኛት። ⁵ባላም ፀንሳ ለያዕቆብ ወንድ ልጅ ወለደችለት። ⁶ራሔልም፣ “አባታችን ፈረደልኝ፤ ድምፄንም ሰምቶ ወንድ ልጅ ሰጠኝ” አለች። ስለዚህ ስሙን ዳን ብላ ጠራችው። ^b b v6 ዳን የሚለው ስም “ፈረደ” ማለት ነው። ⁷የራሔል ባሪያ ባላ እንደ ገና ፀንሳ ለያዕቆብ ሁለተኛ ወንድ ልጅ ወለደችለት። ⁸ራሔልም፣ “ከእኅቴ ጋራ በብርቱ ታገልሁ፤ አሸነፍሁም” አለች። ስለዚህ ስሙን ንፍታሌም ብላ ጠራችው። ^c c v8 ንፍታሌም የሚለው ስም “ትግሌ” ማለት ነው።

⁹ልያ መውለድ እንዳቆመች ባየች ጊዜ፣ ባሪያዋን ዘለፋን ወስዳ ለያዕቆብ ሚስት አድርጋ ሰጠችው። ¹⁰የልያ ባሪያ ዘለፋም ለያዕቆብ ወንድ ልጅ ወለደችለት። ¹¹ልያም፣ “መልካም ዕድል!” አለች። ስለዚህ ስሙን ጋድ ብላ ጠራችው። ^d d v11 ጋድ የሚለው ስም “መልካም ዕድል” ማለት ነው። ¹²የልያ ባሪያ ዘለፋም ለያዕቆብ ሁለተኛ ወንድ ልጅ ወለደችለት። ¹³ልያም፣ “እንዴት ደስተኛ ነኝ! ሴቶች ደስተኛ ይሉኛልና” አለች። ስለዚህ ስሙን አሴር ብላ ጠራችው። ^e e v13 አሴር የሚለው ስም “ደስተኛ” ወይም “የተባረከ” ማለት ነው።

¹⁴በስንዴ መከር ወቅት ሮቤል ወጥቶ በእርሻ ውስጥ ፍቅረ ሐረግ አገኘ፤ ወደ እናቱ ወደ ልያም አመጣላት። ራሔልም ልያን፣ “እባክሽ ከልጅሽ ፍቅረ ሐረግ ጥቂት ስጪኝ” አለቻት። ^f f v14 ፍቅረ ሐረግ በጥንቱ ዓለም ለመፀነስ ይረዳል ተብሎ በሰፊው ይታመን የነበረ ተክል ነው፤ ራሔል የናፈቀችውም ስለዚህ ነው።

¹⁵ልያ ግን፣ “ባሌን መውሰድሽ አልበቃሽም? አሁን ደግሞ የልጄን ፍቅረ ሐረግ ትወስጃለሽን?” ብላ መለሰች። ራሔልም፣ “እሺ፤ ስለ ልጅሽ ፍቅረ ሐረግ ዛሬ ሌሊት ከአንቺ ጋራ ይተኛ” አለች።

¹⁶ያዕቆብም ማታ ከእርሻ በመጣ ጊዜ፣ ልያ ልትቀበለው ወጥታ፣ “ከእኔ ጋራ ትተኛለህ፤ በልጄ ፍቅረ ሐረግ ተከራይቼሃለሁና” አለችው። ስለዚህ በዚያች ሌሊት ተገናኛት።

¹⁷አባታችንም ልያን ሰማት፤ እርሷም ፀንሳ ለያዕቆብ አምስተኛ ወንድ ልጅ ወለደችለት። ¹⁸ልያም፣ “ባሪያዬን ለባሌ ስለ ሰጠሁ አባታችን ዋጋዬን ሰጠኝ” አለች። ስለዚህ ስሙን ይሳኮር ብላ ጠራችው። ^g g v18 ይሳኮር የሚለው ስም “ዋጋ” ወይም “ብድራት” ማለት ነው። ¹⁹ልያም እንደ ገና ፀንሳ ለያዕቆብ ስድስተኛ ወንድ ልጅ ወለደችለት። ²⁰ልያም፣ “አባታችን መልካም ስጦታ ሰጠኝ፤ ስድስት ወንዶች ልጆች ስለ ወለድሁለት አሁን ባሌ ያከብረኛል” አለች። ስለዚህ ስሙን ዛብሎን ብላ ጠራችው። ^h h v20 ዛብሎን የሚለው ስም “ክብር” ማለት ነው። ²¹ከዚያም በኋላ ሴት ልጅ ወለደች፤ ስሟንም ዲና ብላ ጠራች።

²²አባታችንም ራሔልን አሰባት፤ ሰማትም፤ ማኅፀኗንም ከፈተ። ²³እርሷም ፀንሳ ወንድ ልጅ ወለደች፤ “አባታችን ነውሬን አስወገደልኝ” አለችም። ²⁴ስሙንም ዮሴፍ ብላ ጠራች፤ “አባታችን ሌላ ወንድ ልጅ ይጨምርልኝ” አለች። ⁱ i v24 ዮሴፍ የሚለው ስም “ይጨምር” ማለት ነው።

ወደ አገሬ ስደደኝ

²⁵ራሔል ዮሴፍን እንደ ወለደች፣ ያዕቆብ ላባንን፣ “ወደ ገዛ ቤቴና ወደ አገሬ ልመለስ አሰናብተኝ። ²⁶ስለ እነርሱ ያገለገልሁህን ሚስቶቼንና ልጆቼን ስጠኝ፤ አሰናብተኝም። ያገለገልሁህን አገልግሎት አንተ ታውቀዋለህ” አለው።

²⁷ላባን ግን፣ “በፊትህ ሞገስ አግኝቼ እንደ ሆነ፣ እግዚአብሔር ስለ አንተ እንደ ባረከኝ በሟርት ዐውቄአለሁ” አለው። ²⁸ደግሞም፣ “ዋጋህን ንገረኝ፤ እሰጥሃለሁ” አለ።

²⁹ያዕቆብም፣ “እንዴት እንዳገለገልሁህ፣ ከብትህም በእጄ ሥር እንዴት እንደ በረከተ አንተ ራስህ ታውቃለህ። ³⁰እኔ ከመምጣቴ በፊት የነበረህ ጥቂት ነበር፤ አሁን ግን እጅግ በዝቷል፤ ወደ ዞርሁበት ሁሉ አባታችን ባርኮሃል። አሁን ግን ለገዛ ቤተ ሰቤ መቼ አስተዳድራለሁ?” አለው።

³¹እርሱም፣ “ምን ልስጥህ?” ብሎ ጠየቀ። ያዕቆብም፣ “ምንም አትስጠኝ። ይህችን አንዲት ነገር ብታደርግልኝ፣ ተመልሼ መንጋህን አሰማራለሁ፤ እጠብቅማለሁ።

³²ዛሬ በመንጋህ ሁሉ መካከል ዐልፌ ነቍጥ ነቍጥ ያለውንና ዝንጕርጕር የሆነውን በግ ሁሉ፣ ጥቍር ጠቦት ሁሉ፣ ከፍየሎችም መካከል ዝንጕርጕሩንና ነቍጥ ነቍጥ ያለውን ላስወግድ፤ ይህም ዋጋዬ ይሆናል። ³³ወደ ፊት ዋጋዬን ልትመረምር በመጣህ ጊዜ፣ ታማኝነቴ ስለ እኔ ይመሰክራል። ከፍየሎች መካከል ነቍጥ ነቍጥ ያላለውና ዝንጕርጕር ያልሆነው፣ ከጠቦቶችም መካከል ጥቍር ያልሆነው ሁሉ፣ እኔ ዘንድ ቢገኝ እንደ ተሰረቀ ይቈጠራል” አለ።

³⁴ላባንም፣ “መልካም! እንዳልኸው ይሁን” አለ።

³⁵ላባንም በዚያች ቀን ዥንጕርጕርና ነቍጥ ነቍጥ ያላቸውን አውራ ፍየሎች፣ ነጭ ያለባቸውን ነቍጥ ነቍጥ ያላቸውንና ዝንጕርጕር የሆኑትን እንስት ፍየሎች ሁሉ፣ ጥቍር ጠቦት ሁሉ አስወግዶ ለልጆቹ ሰጣቸው። ³⁶በራሱና በያዕቆብ መካከልም የሦስት ቀን መንገድ ርቀት አደረገ፤ ያዕቆብም የቀረውን የላባንን መንጋ ያሰማራ ነበር።

³⁷ያዕቆብም ከለብዮ፣ ከለውዝና ከዶልቦ ዛፍ ለምለም ቅርንጫፎች ወስዶ፣ የእንጨቱ ነጭ እስኪገለጥ ድረስ ነጫጭ መሥመሮችን ላጠባቸው። ³⁸የላጣቸውንም ቅርንጫፎች መንጎቹ ፊት ለፊት ውሃ በሚጠጡባቸው ገንዳዎች ውስጥ፣ ማለትም ውሃ ሊጠጡ ወደሚመጡበት ስፍራ አኖራቸው። ውሃ ሊጠጡ በመጡ ጊዜም ይጋቡ ስለ ነበር፣ ³⁹መንጎቹ በበትሮቹ ፊት ለፊት ተጋብተው ዥንጕርጕር፣ ነቍጥ ነቍጥ ያለውና ዝንጕርጕር ግልገሎችን ወለዱ። ⁴⁰ያዕቆብም ጠቦቶቹን ለየ፤ መንጋውንም በላባን መንጋ ውስጥ ወዳሉት ዥንጕርጕርና ጥቍር እንስሳት ሁሉ ፊት እንዲመለከቱ አደረገ። የገዛ መንጎቹንም ለይቶ ያስቀምጥ ነበር፤ ከላባን መንጋ ጋራም አልቀላቀላቸውም። ⁴¹ብርቱዎቹ እንስሳት በሚጋቡበት ጊዜ ሁሉ፣ ያዕቆብ በቅርንጫፎቹ መካከል እንዲጋቡ መንጋው በሚያየው ገንዳዎች ውስጥ ቅርንጫፎቹን ያኖር ነበር። ⁴²ደካሞቹ እንስሳት ሲሆኑ ግን በዚያ አያኖራቸውም ነበር። ስለዚህ ደካሞቹ ለላባን፣ ብርቱዎቹም ለያዕቆብ ሆኑ። ⁴³ሰውዬውም እጅግ ባለጠጋ ሆነ፤ ብዙ መንጎች፣ ሴቶችና ወንዶች ባሪያዎች፣ ግመሎችና አህዮች ነበሩት።